Over mij, ik ben een Duitse herder fan. Begonnen met een herplaatser van 4 jaar, Finn. Hij was een kanjer van een hond, echt mijn maatje en onze band was zeer bijzonder hecht. Ik sportte met hem, maar helaas werd LSI bij hem geconstateerd en moest het sporten stoppen. Bluf werd mij aangeboden toen onder fokkersvoorwaarden, zij was toen 2,5 jaar oud en heb inderdaad de nodige examens doorlopen en zij heeft bij de fokker 1 nestje gekregen.
Paar jaar later kreeg ik een vriend, precies in de periode dat Finn achteruit ging, hij bleek zeer waarschijnlijk (nooit echt laten testen) DM te hebben. Vriend met zijn kruising borderxstabij Jollie trok bij mij en Bluf in en we verhuisden.
Mijn vriend, inmiddels ook gecharmeerd van de Duitse Herder wilde graag een hond erbij. En zo zouden we Aki krijgen en hoopten we dat Bluffie mee zou helpen in de opvoeding. Bluf overleed echter een week voor we Aak zouden ophalen aan acuut hartfalen, en fokkers brachten onze Aki op de dag van overlijden van Bluf naar ons toe ipv hem op te halen.
Aki heeft toen nog een aantal jaren met de ook al wat ouder wordende Jollie geleefd. Zij is nu bijna 2 jaar geleden overleden op 14 jarige leeftijd.
Na een paar maanden vielen we voor Chara, op marktplaats een hondje wat op dat moment nog in Rusland verbleef.
Filmpjes en foto's waren fantastisch vanaf december en eind januari 2021 landde ze op Schiphol.
Vanwege haar goede vacht hebben we nooit gezien wat haar conditie was, ze zat vol in haar vacht namelijk en glansde. Echter bleek ze vel over been, ongeveer 9 maanden oud waarschijnlijk en slechts 12/13 kilo. Skelet was wat je voelde en verder haar. Ze bleek EPI te hebben, een alvleesklier probleem. Is onder controle door de juiste voeding nu. En inmiddels weegt ze 25 kilo.
Sinds kort weer een dame uit Rusland erbij Glory.. was niet de bedoeling.. maar na zien van haar filmpjes en foto's hadden mijn vriend en ik sterk het idee dat ze hier hoorde. Ze is hier nu 2 weken, ondeugend en ondernemend en 9 maanden oud.
Ondanks de voorliefde voor Duitse Herders, zijn we nu even voor kruisingen gegaan met een zichtbare vleug DH erin. Meer ook omdat we vrij druk wonen, veel honden vaak moeite hebben met een DH en ik het soms behoorlijk irritant vind om met name hem bij me te roepen als er weer een paar uit de treiter gaan kort gezegd, dan zijn de kruisingen even wat relaxter in de omgang met andere honden (vooralsnog).
