Gedragsverandering hond na aanval

Beste lezers,

Ik zit even met mijn handen in het haar en hoop dat jullie me kunnen helpen.

Mijn Golden Retriever (reu) is nu 2 jaar en 7 maanden. Hij loopt al heel lang iedere dag los in het (losloop)bos en kan dat erg goed. Tot voor kort was hij erg lief tegen iedere hond en luisterde hij onwijs goed (kwam ook meteen als ik hem riep). Soms was hij wel wat bang voor andere honden (of roedels), maar dan stelde hij zich onderdanig op of liep hij er met een boog omheen. Echt de ideale losloop hond.

Een maand of 3 geleden is hij op de zandvlakte aangevallen door een Dobermann. De Dobermann ging hem najagen, heel hard grommen, in hem proberen te happen, bovenop hem staan, etc. Mijn hond was enorm bang en probeerde met zijn staart tussen zijn benen weg te rennen, terwijl de Dobermann achter hem aan bleef gaan. Uiteindelijk kon hij ontsnappen en wegrennen. Dit was voor het eerst dat ik hem ver weg zag rennen van mij, maar dat vond ik geen probleem want ik wist dat hij weer zou terugkomen en ik was al lang bij dat hij kon ontsnappen.

Ik wilde het bos daarna niet vermijden, want ik was bang dat hij het bos dan zou associeren met deze aanval. Dus ik ben gewoon weer gegaan, natuurlijk wel rekening houdend met de Dobermann. Toen we weer op dezelfde zandvlakte aankwamen, stond er een grote groep honden. Mijn hond vond dat altijd wel wat spannender/intimiderend, hij liep dan vaak heel langzaam de vlakte op en verstijfde soms een beetje terwijl andere honden aan hem snuffelde (voordat het spelen begon). Er lag deze keer een zwarte soort Amerikaanse Bully bij die helemaal niets deed maar er wel wat angstaanjagend uitzag. Typisch een hond die mijn hond normaal zou vermijden. Maar nu dook mijn hond uit het niets bovenop de bully, terwijl die bully helemaal niets deed. Mijn hond ging bovenop hem zitten, grommen, zijn tanden laten zien en hem al happend najagen terwijl de bully wegrende. Eigenlijk deed hij precies wat de Dobermann eerder bij hem deed... Ik schrok hier enorm van, mijn lieve Golden die ineens een andere hond aanviel terwijl die hond helemaal niets deed.
Ik kon hem ook niet meer bereiken/stoppen: hij reageerde niet op mijn commando's en het leek wel alsof het zwart voor zijn ogen werd/een hele andere hond was. Uiteindelijk kreeg ik hem gelukkig te pakken en kon ik hem aanlijnen.

Achteraf gezien denk ik dat hij gewoon zo angstig was dat hij misschien dacht: ik kan beter zelf aanvallen dan aangevallen worden. Ik heb vervolgens veel gelezen over het loslopen weer rustig opbouwen etc. Dat heb ik dus heel rustig gedaan, met heel veel positieve ervaringen. De zandvlakte vermijden we nu om te voorkomen dat hij weer angstig is als hij weer wordt geconfronteerd met teveel honden tegelijk (of met honden die hem aanvallen). Op zich gaat het loslopen nu weer heel erg goed.

Ik merk alleen dat hij sinds dit incident wel sneller gemener/geprikkelder wordt en ik hem niet meer helemaal vertrouw. Aan het begin van iedere wandeling gaat het heel goed, is hij heel lief en ook heel tolerant naar alle soorten honden (ook als ze hem blijven lastigvallen terwijl hij daar geen zin in heeft). Maar ik heb in de afgelopen weken 2 keer gehad dat hij tegen het einde van de wandeling een hond tegenkwam (die ook niks deed, allebei de keren een soort labrador) waar hij minder lief tegen deed en het op een begin van een aanval leek. Hij begint dan al met er hard op af/achteraan rennen/najagen, niet meer naar mij luisteren, meer geprikkeld gedrag vertonen, soms proberen wat te happen (wat andere honden soms bij spelen doen maar hij normaal nooit) en proberen er bovenop te springen en te grommen. Beide keren heb ik hem gelukkig kunnen aanlijnen voordat hij er bovenop ging staan/nog harder ging grommen o.i.d.

Ik zou het zo erg vinden als hij door deze ervaringen niet meer kan loslopen, want dat kan hij over het algemeen juist zo goed en hij geniet er zo van. Maar ik wil natuurlijk ook niet dat mijn hond ineens een gevaar voor andere honden is.

Ik merk dat ik nu toch bang ben dat hij nog een keer een hond aanvalt (en dat hij dan echt bijt) of dat dit nieuwe gedrag zich vaker gaat herhalen. Weet iemand wat ik hieraan kan doen? Heeft iemand nog andere tips over hoe hiermee om te gaan, los van een gedragsdeskundige (wat we ook overwegen)?

En is dit voor iemand herkenbaar? Een lieve hond die naarmate hij ouder wordt en vervelendere ervaringen meemaakt wat 'agressiever' wordt?

Ik ben ook benieuwd of andere mensen dit als normaal hondengedrag zien.

Misschien nog belangrijke achtergrondinformatie is dat mijn hond erg prikkelgevoelig is. We geven hem veel structuur en rust, omdat hij anders snel overprikkeld is. Die overprikkeling uit zich dan in blaffen en tegen onze benen aan rijden. Het lukt hem niet om zijn prikkels zelf goed te reguleren. Dit is al veel minder geworden sinds hij gecastreerd is, wij hem beter hebben leren kennen en hij wat ouder is, maar speelt misschien nog wel mee in dat het in het bos nu snel te veel voor hem wordt.

Heel erg bedankt!

Wat een nare ervaring voor je hond was dat.

Enige wat ik kan bedenken is voorkomen dat je hond denkt dat hij zichzelf moet verdedigen.

Je kan hem op overzichtelijke plekken lekker los laten lopen.

En hou hem aan de lijn om andere honden te passeren.

Dat zal je hond hopelijk rust geven want hij hoeft dan niks zelf op te lossen. 

En alleen met bekende honden hem los laten.

Eventueel samen wandelen zodat hij weer kan ontspannen met een andere hond er bij.

Ik heb niet alles gelezen want het is laat en ik ben moe, maar is hij toevallig intact? Ik heb nu voor de eerste keer een jonge intacte reu, wel heel ander kaliber maar hij heeft heel veel moeite met andere intacte reuen. Als die reuen zich stoer gedragen, wordt het heel snel een machtsstrijd en als de reuen zich onzeker gedragen, gedraagt mijn hond zich heel erg overheersend. Beide absoluut niet gewenst gedrag, maar wel voor zover ik weet redelijk normaal voor de leeftijd. Het zal mij niets verbazen als dat in dit geval de trigger is geweest waardoor jouw hond is aangevallen. Nogmaals absoluut niet goed want het is aan de eigenaar van de aanvallende hond om dit ten alle tijden te voorkomen. 

Ik loop nu alleen nog 's avonds in het losloopgebied als het rustig is en vaak draagt mijn hond dan sleeplijntje zodat ik snel kan ingrijpen. Op andere momenten ga ik naar het aanlijngebied. Op beide locaties vermijd ik zo veel mogelijk onbekende honden, het geeft alleen maar stress en levert op dit moment niets op behalve een mogelijk vervelende ervaring. 

Ik wilde net vragen, hij is toch niet chemisch gecastreerd met de chip?

Maar het is gekomen door een aanval. Aan jou om te voorkomen dat je hond nu hetzelfde doet bij een andere hond en die andere hond hetzelfde probleem krijgt. Jouw hond is vreselijk geschrokken en werkelijk doodsbang geweest (vluchten) en ja, daarna is de aanval de beste verdediging. Ik raad je aan om vanaf nu bij andere honden ,  jouw hond aan de lijn te houden ,en er met een grote boog omheen te lopen, dan dus niet dicht langs elkaar, maar houd afstand, dit is normaal honden gedrag, die boog lopen honden zelf al om een hond heen om geur te proeven. Je zal,zien als je dit lang genoeg doet dat je hond zelf de boog gaat maken. 

Eventueel een goede gedragstherapeut op korte termijn inschakelen zodat dit nieuwe gedrag niet inslaat en escaleert.

En ja dit kan gevolgen hebben voor de rest van zijn leven, helaas. 

Kleine hondjes worden vaak veroordeeld voor uitval gedrag, en ook dit komt, in 99% door een ervaring als jij omschreven hebt, (soms hebben de bazen het niet eens door) enorme schrik door een hond die zomaar op ze af komt, en ja dan blijven het kleine keffertjes, de aanval is de eerste verdediging.

Bedankt voor je reactie! Hij is gecastreerd (niet chemisch maar echt). 

Niet alleen kleine hondjes veranderen door bepaalde ervaringen kan ik je vertellen. 

Wat naar Janine wat er is gebeurd. Sommige honden raken helaas getriggerd door een angstige/timide hond die zich onderdanig opstelt, ik vrees dat dat met die Dobermann is gebeurd.

Dat jouw hond nu zich anders op lijkt te stellen, kan heel goed gevolg zijn inderdaad. Ik heb dat met mijn eerste herder helaas ervaren, nadat er klein en groot out of the blue op hem klapten van achteren, had hij argwaan bij iedere hond die hem maar benaderde. Hij was al niet zo van contact leggen met andere honden uit zichzelf, maar na diverse aanvallen had hij er domweg helemaal geen trek meer in, als er dan weer een macho aan kwam zetten of een kleinere met grom hap en bijt intenties, dan vloog hij in de verdediging/aanval en deed het aanzien alsof hij de agressor was die als eerste conflict aan ging.

Ik heb toen iemand erbij gehaald voor advies. Maar die kwam niet verder dan wat ik al deed, en hoe hij deed. Als hij dingen niet vertrouwde maakte die hond al contact met mij (dus koos er nooit voor om zelf direct een aanval in te zetten) Waarop ik eigenlijk hem dus riep en aanlijnde, omdat negen van de tien keer de andere hond in kwestie inderdaad een issue met hem wilde aangaan.

Door hem aan de lijn te hebben en vlak naast me, kon ik zelf een ander blokken, en ook bazen verzoeken hun honden eventjes bij zich te houden zodat we normaal konden passeren (ieder een kant op zonder conflict en klaar)

Ik heb helaas nooit die argwaan eruit kunnen krijgen bij hem, en nam dus eigenlijk nooit meer risico met loslopen eerlijk gezegd. Behalve als er vanuit honden positief contact kwam, en mijn eigen hond ook liet zien de ander ok te vinden. Dan was er niets aan de hand verder, maar ik moest echt altijd op blijven letten (ook vanwege ras van mijn hond, die al niet zo bekend staan om hun vriendelijke sociale gedrag naar andere honden, itt jouw hond)

--

Let op de signalen van je hond, hij luistert normaliter goed, dus mijn advies zou zijn dat als je spanning ziet je hem terug roept, kort aanlijnt en beloont en gewoon doorlopen tot je voorbij de groep honden of hond bent die wat spanning lijkt te geven, daarna weer los verder en evt. even spelen of beloning geven voor ontlading.

En voor nu af en toe afspreken met eigenaren van honden waar hij vertrouwt mee is en leuk mee optrekt, dat geeft jou en hem een goed gevoel en wat meer zekerheid.

--

Nogmaals, erg vervelend als je dit zo constateert en ervaart. Maar het is niet vreemd. Laatst hoorde ik het dus ook van iemand, hond was aangevallen en vervolgens paar dagen later vloog de hond uit huis een andere hond aan, terwijl die hond ook nog nooit eerder had gevochten of andere honden had belaagd.

Bedankt voor je reactie! Hij is echt gecastreerd (niet chemisch). Ik geloof inderdaad meteen dat veel honden slecht op andere honden reageren juist vanuit angst. 

Aan de riem met een boog om andere honden heenlopen doe ik nu inderdaad regelmatig. In het bos is dit alleen lastig uitvoerbaar, omdat honden vaak ineens uit zijpaadjes e.d. komen en hij dan nog niet aan de riem zit. Alternatief is dan helemaal niet meer loslaten, maar dat is juist wat ik probeer te voorkomen voor hem. Gedragstherapeut gaan we zeker ook inschakelen. 

Prikkelgevoelig geloof ik niet in das iets voor mensen. Als het niet meteen hersteld kan worden dan moet je er echt op gaan oefenen erop.

Had het geluk nadat mij mijn vorige was aangepakt door een bepaald ras in een bepaalde groep, we hadden geluk de volgende aan uiterlijk tegen kwamen en die was wel leuk. Had dus alleen reutjes hanen gedrag , stelt echt niets voor. Beetje hoog het gras, zand in de lucht gooien, frontaal stoer lopen doen  Mijn huidige herplaats heeft ook geen ballen meer en nog steeds legt ie die drol of pis zo hoog mogelijk in het seizoen. Heeft ie nog steeds een hekel aan bepaalde vachtkleur aan de lijn maar ondertussen is ie wel minder van de "focus" erop. Aan prikkels, als we dus teveel confrontatie hebben, moet je soms even omlopen ermee aan de lijn. Goed kijken naar je hond en als het goed is kijkt ie naar jou en komt het allemaal goed.