De puberteit...

Omdat het delen van kennis en ervaringen leerzaam en interessant is, ben ik nieuwsgierig naar die van jullie. 

Een opgroeiende hond gaat door verschillende levensfases heen. Een van die fases noemen we "de puberteit", een term die iedereen welbekend is geloof ik.. Maar als je vervolgens inhoudelijk met hondeneigenaren gaat praten, lijkt de puberteit voor de één een heel andere betekenis te hebben dan voor de ander. Daarom ben ik benieuwd; wat houdt de puberteit bij de hond volgens jullie precies in? Wanneer begint het ongeveer, en hoe lang duurt het? Wat verandert er bij de hond, en waaraan kun je dat zien? Wanneer weet je dat je hond door deze fase heen is? En - last, but not least -  hoe ga je ermee om? 

Het delen van eigen ervaringen en ideeën is welkom, net als wetenschappelijke onderbouwingen. Discussies mogen gehouden worden, maar gelieve dit te doen met respect voor een ander (met een andere kijkwijze). 

Zes honden al gehad allen puberteit anders verlopen….  De twee laatste heb ik mijn handen er aan vol, een zachtaardig ras en toch zo dat ik blij zal zijn dat de puberteit voorbij is…. Nu een meisje wat meegaand is, maar wat eigenzinnig is, bij het hierkomen kijkt ze achterom en…….nog even en dan kom ik…. Nimmer boos maar het is wel een beetje irritant.   Het kan anders natuurlijk met een lange lijn ….maar als ze toch de zin zou doordrijven hang ik er achter aan..  alleen los waar het veilig is …en dan dat ze de energie kwijt kan, met spelen en zwemmen, wanneer ik dan zie ze is de energie kwijt dan zorg ik dat ze bij me komt, of ik benader haar rustig lijn haar aan en weg…thuis 99% gaat het goed….    Bezoek daar is ze heel anthousiast mee als ze je kent en dan het liefst op schoot zitten.. bezoekers zijn er die dat heel gezellig vinden en anderen verafschuwen dat, regels als er bezoek komt, lijn ik haar aan, hou haar bij me en zet koffie en als het bezoek zit, een rustige benadering, erbij zitten mag..    gaat al zo goed dat de lijn af kan als ze weet dat het bezoek zit en ze niet er naar toe mag..  erbij zitten prima meer niet. Het ras wat ik heb is laat volwassen, ik pusch weinig maar heb wel regels.    Een hond van heel wat kiloos die je niet dr gang kan laten gaan, ze verpulverd je als ze tegen je aanspringt en je ligt gelijk op de grond..  vandaar dat ik het niet tolereer dat ze te druk doet.    Belonen met voer of wat lekkers heeft nimmer gewerkt, ze heeft lange tijd geen hongerprikkel gehad, wat nu heel langzaam weer komt, een stukje kaas daar doet ze nu heel wat voor, buiten werkt het niet.  Haar karakter is fantastisch, nimmer lelijk gedaan bij niemand, ook niet als ze wordt belaagd door honden die lelijk doen, geen baknijd niets, een bot vind ze heerlijk en zelfs dat geeft geen enkel probleem, heb ik het over de nu huidige hond.. heb niets aan dit opvoedstukje hoeven te doen.  

Nu mijn vijfde hond. Drie kreeg ik als pup, twee anderen midden in de ,,puberteit,,.

En eerlijk? Ik heb er nooit iets van gemerkt. Misschien heb ik een wat eigenwijzer dag, gewoon als hond eigen gezien, en niet als puberteit?  Maar die eigenwijzere dagen bleven wel het hele leven zo nu en dan voorkomen..... is het dan ,,puberteit,,?  De eigen wijsheid van de hond noem ik het.

Puberteit heeft eigenlijk meer te maken met de ontwikkeling die in het lichaam gebeurt. Zowel op gebied van hormonen (wist je dat het testosteron van een reu tijdens de puberteit zo'n 6 a 7 x zo hoog is als die van een volwassen reu?) als op het gebied van hersenontwikkeling. Hersengebieden groeien, en niet alles ontwikkelt zich op dezelfde snelheid. Gebieden die met emoties en overleving te maken hebben groeien heel hard terwijl de gebieden waar onder andere nadenken en impulscontrole ontzettend achterblijven. In het kort zie je dus meer emotioneel gestuurde reacties en minder mogelijkheid dat te onderbreken of bewuste keuzes te maken. In verschillende rassen en individuele honden verschilt de uitwerking in gedrag die je van dag tot dag ziet natuurlijk ook enorm. 

Begint zo rond de 5 a 6 maanden en afhankelijk van het ras kan zich dat erg lang trekken tot een jaar of 3 bij de grotere rassen. Vooral rekening houden met de capaciteit van de individuele hond, rastrekken en karakter. Begrenzen waar nodig, en even tijdelijk beter opletten en nadenken. 

Met Storm op dit moment merk ik dat we er echt vol in zaten/zitten. Hij begint eindelijk weer normaal te eten, dat is wel wat maanden anders geweest. Maar hij is natuurlijk wel van een ras dat heel vocaal is in het uiten van hun innerlijke staat. Hij was ook al heel snel overprikkeld en ik merk dat hij daar nu vooral heel snel van herstelt, maar in het moment zelf functioneert hij op een halve hersencel. Dus dat is de ene voor de andere dag wat hij aankan, en dat vraagt van mij vooral wat vooruit denken. Ik begin wel te merken dat er langzaam weer wat hersencapaciteit vrij begint te komen zodat het in ieder geval voor mij weer wat rustiger begint te worden. Hij gaat nu tegen de 17 maanden.

Chesterfarm…..  heel goed uitgelegd.  

Dankjewel voor het delen van jullie ideeën en ervaringen! Ik hoop dat het meer mensen uitnodigt tot delen.

@ Chesterenfam: wat een interessante weetjes! Mag ik vragen hoe je bij deze kennis komt? Heb je je ingelezen over de puberteit bij de hond, en zo ja, ken je toevallig dan nog een website waar je meer over dit onderwerp kunt lezen? Ik vind het interessant, maar mogelijk vinden meer mensen het interessant om te lezen wat er nu allemaal gebeurt in het koppie en in het lijf van hun hond tijdens de puberteit...?

Als ik jullie ervaringen lees, kan ik dan zeggen dat, op een enkeling na, het jullie ervaring is dat de hond, kort gezegd, minder goed luistert tijdens de puberteit? Is dit soort gedragsverandering in jullie ogen dan een typisch kenmerk van de puberteit? 

Ik lees ook iets over verminderde eetlust.. Maar wisten jullie dat honden beter kunnen ruiken als ze hongerig zijn? Hoe hongeriger, des te beter de neus gaat werken. Honden zijn zich hier bewust van en kunnen een bewuste keuze maken om maaltijden over te slaan. Tijdens de puberteit verandert inderdaad de hele hormoonhuishouding van je hond, de geuren buiten worden een stuk interessanter. De keuze om deze geuren beter te kunnen volgen door eens een maaltijdje over te slaan is al snel gemaakt. Als de hond zelf kiest, ervaart ie hier geen last van. Maar verminderde eetlust kan ook voortkomen vanuit (aanhoudende) spanning. Of omdat er iets in het voer zit waar de hond het toch niet zo goed op doet... Of omdat de hond iets onder de leden heeft.. Of omdat, nou ja, waar ik heen wil gaan; honden zijn levende wezens, zo zijn er vast meer voorbeelden te noemen die verminderde eetlust tot gevolg hebben. Is verminderde eetlust dan nog een kenmerk te noemen van de puberteit, vraag ik me even "hardop" af? 

Vergeef me m'n gefilosofeer. Ik ben gewoon ook heel nieuwsgierig naar jullie ervaringen. Wat versta jij nou onder de puberteit?

Flynn is de eerste puber die ik bewust mee maak.

Wat ik vooral aan hem merk is dat hij enorm snel opgefokt is. Ik noem hem altijd mijn grote boze puber want dat is hij ook wel een beetje. Hij staat standaard een soort van op ontploffen en er hoeft maar even iets te gebeuren en het is mis. Dat uit zich in blaffen naar alles en iedereen en ook naar helemaal niets. Daarnaast durft hij ook tegen mij tekeer te gaan als ik bijvoorbeeld iets te vraag wat hij te moeilijk vind, maar ook als ik hem corrigeer. Zijn broer is daarin precies hetzelfde.

Verder merk ik dat hij op dit moment erg bezig is met regels versoepelen. 'Wachten' is heel langzaam door lopen, 'hier' is komen maar op 10 meter afstand blijven staan, 'naast' is toch net even voor mij lopen en dan keihard naar mij blaffen als ik het commando herhaal. Ik ben heel consequent in alle commando's en dat vind hij niet leuk. 

Als laatste zijn andere honden met momenten heel interessant. Hij kan wekenlang andere honden compleet negeren en super rond andere honden luisteren, om dan ineens te besluiten dat hij andere honden eigenlijk heel interessant vind. Dat vind ik zelf ontzettend irritant omdat ik hem dus ook niet meer betrouwbaar los kan laten. Met periodes is het geen enkel probleem en dan ineens weer wel. 

Als de hond dan toevallig een gecastreerde reu is heb ik soms ook een probleem. Die ruiken als loopse teef dus die wil hij blijven volgen, besnuffelen, likken... Echt mega irritant.

Intacte reuen zijn concurrentie, maar niet alleen vanuit hem. Ik merk dat andere reuen hem nu ook vaak uit dagen. Los lost hij het altijd prima op, aan de riem valt hij naar de meeste intacte reuen uit. De enkele keer dat een loslopende reu hem uit daagde terwijl hij aan de riem was eindigde dat in een gevecht/ruzie (nadat Flynn tientalle signalen liet zien dat hij geen contact wilde). Gelukkig was dat maar heel kort, maar mijn vorige hond Penny had dat bijvoorbeeld echt nooit gedaan. Dit hoort echter ook wel een beetje bij het ras, zijn vader schijnt ook absoluut niet met andere reuen te kunnen. 

Aan eten merk ik helemaal niets. Hij eet gewoon prima, maar is nooit erg voer gemotiveerd geweest. Als er spanning is krijgt je met eten sowieso niets voor elkaar maar dat was altijd wel. 

Enige lichamelijke wat ik merk zijn de pus druppels als hij net even in de tuin heeft geplast 

Flynn wordt trouwens in mei 2 en is naar mijn idee wel wat laat met veel 'puber streken'. Hij was altijd wel bezig met lekkere geurtjes (echt vanaf klein pupje al klappertandend aan plasjes likken) maar het luisteren is echt nooit een probleem geweest. Dat is meer recent

Ik denk dat ik makkelijke honden heb (gehad).

Weinig last gehad van puberteit bij honden.

Enige wat ik kan bedenken is dat Black rond zijn 1e jaar een keer een gehaktbal van het aanrecht heeft gejat.

En hij lag een keer bovenop de keukentafel  tussen de koffiekopjes, heel droog naar buiten te kijken haha.

Ook denk ik in die tijd dat hij wel eens weg rende in het bos en ik op hem moest wachten. 

Maar hij is van nature een gehoorzame hond die het liefst met z'n baasje aan het werk is, dus het was allemaal te overzien. 

En ik ben zelf ook niet zo moeilijk en ook rustig,  dat breng je ook weer op je honden over.

Met de 2 kleine hondjes ook geen problemen gehad gelukkig.

Timmy had Black als zijn grote voorbeeld,  en dat was een grote hulp daardoor.

Als hij wel eens wilde achterblijven  of een andere kant op liep, zo van 'lekker puh, ik doe wat ik wil'. 

Maar als hij zag dat Black met mij mee liep, dan kwam ie toch zo hard ie kon rennen weer achter ons aan haha. 

3 honden meegemaakt in de puberteit waaronder 2 honden vanmijzelf en 1 van mijn zus. 

Dus 2 Parson Russell terriërs en 1 Bullmastiff. Dadelijk krijg ik er weer eentje in die fase en ik ga mee met Chester en elke hond is daar wel anders ongeacht ras. 

Eddy de Bullmastiff ging in zijn puberteit echt slopen. Dat heeft hij lang vol gehouden tot ca. 3 jaar en toen was het ook afgelopen. Voor de rest was hij heel makkelijk in gedrag/hormonaal. Niet snel overprikkeld of dergelijke.

Maylo onze terriër was echt vreselijk....snel overprikkeld, frustratie, weinig eten/ziek door zijn hormonen en loopse teven ect. Ect. Tot 2 jaar en toen hebben wij hem laten helpen. Daarna was het ook klaar nu is hij wel de snelle overprikkeling blijven houden. 

Fudge daarin tegen had wat meer 'stik erin en ik luister niet meer'. Zij heeft ook 2x gesloopt rond haar 1e loopsheid en daarna nooit meer. Zij was ontzettend mild qua puberteit hormonaal en ook qua gedrag. 

Ik ben daarom benieuwd met Chunky wat hij gaat doen. Ik kan mij onze eerste Parson Ziko niet meer herinneren hoe die was qua puberteit. Hormonaal prima want die kon langs een loopse teef staan en er niks mee doen. Volgens mij viel die ook reuze mee. De Chunk....ja geen idee we gaan het meemaken.