Tijd apart bij een nieuwe pup

Hoi hoi, 

Kon mijn oude topic zo snel niet meer vinden. Jip is ondertussen 13 maanden, op weg naar volwassenheid. Ik heb al eerder overwogen om een tweede hond erbij te nemen. We weten ondertussen dat het een teefje gaat worden en mogelijk toch gewoon nog een prachtige slimme corgi…

Ongeacht of ik nu of over 6 maanden, 2 jaar of 5 jaar een hond erbij zou nemen, ik vraag me af hoe mensen ervoor zorgen dat de ‘oudste’/huidige hond rustig is en blijft als je de pup mee naar buiten neemt bijvoorbeeld. 

Jip kan goed alleen zijn in normale routine, maar ik denk dat hij misschien een soort van FOMO zou krijgen, vooral als hij dus ziet dat de pup wel mee mag. Ik zie het niet voor me ze beide aan te moeten tuigen bijv. als ik er even met de pup uit moet in de nacht.

de mogelijke reactie van Jip hierop zie ik echt als een issue en is 1 van de dingen die bij mij in het hoofd blijft hangen zodra ik nadenk over een eventuele gezinsuitbreiding. 

Dank alvast! Andere tips mbt mogelijk jaloezie etc zijn ook welkom. Ik denk echt dat Jip erg zou gedijen met een soortgenoot je! 

Moet het perse een pup zijn? Of is een stabiele herplaatser ook een optie?

Bij Chester en Storm is dat eigenlijk helemaal nooit aan de orde geweest. Vanaf dag 1 zijn we met Storm gewoon eventjes naar buiten gegaan, plasje doen, en weer terug naar binnen. Door de korte duur, en de hoeveelheid van het naar buiten moeten was Chester daar echt in no-time aan gewend. Ook toen het vervolgens langere stukjes waren. Ook blijft Chester in de nacht gewoon in zijn mand liggen als iemand naar de wc gaat, dus ook dat was bij hem geen probleem. Die sliep echt liever verder.

Wat betreft de rest, in het begin hebben we Storm en Chester wel een tijdje zoveel mogelijk uit elkaar gehouden in huis zelf. Ook omdat de pup natuurlijk geen idee heeft van wat sociaal is en Chester door gezondheid en reactiviteit even een tijdje beschermd moest worden. Maar die liet eigenlijk gewoon alles van Storm toe. Maar in huis wat uit elkaar voor een tijdje en dan buiten met ze samen wandelen zodat ze wat aan elkaar konden wennen op een minder hyper manier. 

Nu ging Chester natuurlijk wel al tegen de 6 jaar, dus in dat opzicht vrij stabiel in gedrag en voor ons heel voorspelbaar. Ik denk dat dat per individuele hond sowieso iets is wat je aan zult moeten kijken. Karakters verschillen natuurlijk enorm. Misschien zijn er ook mensen die er wel wat moeite mee gehad hebben, maar hier in ieder geval de ervaring dat het geen probleem hoeft te geven.

Mag ook herplaatser in principe maar de vragen blijven hoe je de eerste hond leert dat het oké is even achter te blijven haha 

Jip heeft (misschien ook vanuit ras..herder) een sterk roedelgevoel. 

Dankje voor je reactie! Ik merk wel dat Jip snel nieuwe routines of patronen leert dus dat zou in dat geval misschien wel helpen. 100% stabiel kan ik hem nog niet noemen maar hij is grotendeels wel stabiel nu. Hij heeft soms nog een gekke dag. Ook zijn angst (had hij best wat van) is nu onder zo goed als kan controle. We kunnen lekker op stap. 

Heb ook zitten denken aan het gescheiden houden, maar vooral ook voor de rust. Dat is eventueel nog wel op te lossen. Ik heb nog een ren en we hebben al traphekjes voor de kat 

Ja ze wennen er gauw aan normaal gesproken. Ik hoefde er s nachts nooit uit dus dat scheelt wel.

Ik heb nu de pup en de rest nog steeds apart. Dat doe ik altijd bij een nieuwe hond er bij. Voor iedereen een stuk rustiger. Ik loop zelf heen en weer. 

" Moet het perse een pup zijn? Of is een stabiele herplaatser ook een optie? "

Kees

Sta overigens best open voor een herplaatser maar op de Facebook groepen passen de meeste niet in mijn huishouden (kat, hond, en geen tuin, in de stad). En degene die wel zouden passen hebben over het algemeen veel gegadigden. In asiels in de buurt komt ook niet vaak iets voorbij wat daarbij zou passen. Ik wil wel graag een hond waarvan de achtergrond bekend is mocht het een herplaatser worden. 

Ja je moet er gewoon tegenaan lopen soms.

Mijn oudste hond ging altijd mee, dus ik kan je niet helpen. Ik hoefde er niet erg vaak uit snachts, dus heb er niet zo'n last van gehad. 

Ik heb daar nooit over nagedacht, hier een tuin en eerst tuinzindelijk gemaakt. Liep de oude hond mee,,oké, maar al snel liep ze niet meer mee. Het ging een beetje vanzelf. Uitlaten deed ik vaak wel een op een zodat de oudste hond nog tijd alleen kreeg en niet altijd met dat bijterige drukke puppie moest lopen. Meteen een goed begin met alleen blijven voor de pup,,  als er verder niemand thuis was. 

Ik,heb bij alleen aijn de honden ook nooit bij elkaar gelaten, alleen was dan ook echt alleen zodat er, als er later eentje overleed de andere geen verlatingsangst kreeg. Er zat veel verschil in leeftijd tussen de honden.

Waarom denk je dat Jip een maatje nodig heeft? Mijn ervaring is dat we meestal denken dat een hond dat nodig heeft, maar dat de hond dat helemaal niet nodig vindt. Bedenk dat met een hond op visite of in het openbaar vervoer, stukken meer wordt geaccepteerd en makkelijker is dan met twee honden. 

Mijn eerste keer met twee honden, was het twee jaar gewapende vrede met her en der een uitval van de oudste naar de jongste.

Mijn tweede keer met twee honden was het goed, maar gespeeld hebben ze nooit, wel beschermde de jongste hond de oudste., en is hij dus nooit echt sociaal geworden naar andere reuen,

Een reu en teef in een huis, hoe los je dat op als de teeef loops wordt? Ook iets om goed over na te denken. Want honden zijn in die periode slimmer dan je door hebt,

Hier was er ook niet echt een probleem met Fudge en Maylo. Als Fudge even moest plassen of iets dan ging ik gewoon naar buiten. Koekje bij Maylo erin en gaan. Andersom ook maar dan wachtte ik wel dat Fudge sliep (was toen ze puppy was) 

Zal met Chunky die wij aanhouden van ons nestje niet veel anders zijn. Maylo is sowieso al 13,5 jaar en gisteren is hij bijv. Even met Maylo alleen buiten geweest zonder Fudge. (Beetje bonding) 

Ik maak me daar niet zo druk om eigenlijk XD. Ze zullen moet leren om ook zonder elkaar te kunnen zijn, want Maylo kan vanwege zijn leeftijd niet meer altijd mee met de langere wandelingen en Chunky andersom in het begin vanwege de leeftijd en ook met trainen. 

Gescheiden houden doen we nu al sowieso omdat 3 dratelende pups rondom Maylo teveel is. Hij kan ze dan flink afsnauwt en dat is voor de pups niet leuk maar voor Maylo ook niet. Hij wilt gewoon dat ze niet in hem hangen of te druk zijn. Chunky gaan we als de dames weg zijn, langzaam wat meer introduceren dat hij ook vrij rondloopt. 

Ik denk dat Jip niet per se een maatje nodig heeft. Ik denk alleen dat hij het wel zou kunnen waarderen, voornamelijk als ik zie hoe vaak hij de kat probeert uit te nodigen voor spel. Ze spelen wel eens samen maar dat is heel anders haha.. 

Hij is prima content denk ik, maar ik heb de tijd, ruimte, en mogelijkheid om er eventueel een tweede bij de nemen. De gedragsdeskundige heeft ook aangegeven dat het beste wat je een hond kan geven, een goed gematchte tweede hond zou zijn.

dus moeten, nee, leuk, zeker.
Ik heb overigens geen tuin, dus ik zal altijd in volle uitrusting naar buiten gaan met de pup.

Hoe deed je dat dan, als je de oudste ging uitlaten, kon de pup nog niet alleen blijven in eerste instantie?

Ik heb mijn honden altijd samen uitgelaten, en altijd samen gelaten als ik van huis weg moest, altijd in het hele huis. Wanneer de oudste hond te oud werd voor lange wandelingen, dan liet ik ze eerst samen een kortere wandeling uit, en daarna de jongere hond nog extra. De oudste hond bleef dan alleen thuis of (meestal) bij mijn vriend. Wanneer de oudste overleed heb ik nooit problemen gehad met het alleen laten van de jongere hond. Geen verlatingsangst bij mijn honden. Ik vind het wel een voordeel om al een volwassen hond te hebben die al goed alleen kan zijn, als je er een pup of nieuwe herplaatser bij zet. Ze nemen de routine vrij snel over. 

Als de pup goed sliep, dan weg met de oudste hond, niet lang, maar toch even een op een contact met de oudste hond. En dat was ook echt nodig., bij mijn buren viel de oudste hond uit, en de jongere hond jammerde vanaf die dag, kon totaal niet alleen zijn, dat had ik eerder gehoord bij een vriendin. Vandaar vanaf begin, honden alleen leren zijn.

De kat (toch Jip zijn grote broer) heeft onverwachts het leven verlaten vandaag. Veel en veel te jong, maar wel bekend met hartafwijkingen. 

Eerst maar eens dat verwerken en zien hoe we daar doorheen komen. Dan gaan we weer verder kijken….

Dank voor iedereen die tot nu toe heeft gereageerd. 

Och wat een verdriet, en dan zo onverwachts, heel veel,sterkte

Oei, wat vervelend om te horen dat jullie dit plots voor de kiezen krijgen. Veel sterkte gewenst!

Ach wat verdrietig, heel veel sterkte met dit verlies. 

Ik denk dat het goed is dat ik Jip heb, dan kan ik niet in bed blijven liggen het hele weekend 

ff off topic; Jip is een stukje rustiger in zijn gedrag thuis na het overlijden van de kat. Is dit rouw of vind hij het juist wel lekker dat tie die prikkel kwijt is? 
Hij eet, drinkt goed, wandelt nog net zo graag, en als ik hem uitnodig voor spel is tie ook happy maar tussendoor is hij toch echt een stuk rustiger. 

Hij snuffelt nog wel eens rond denk ik om te zien of tie zich nog ergens bevindt maar hij gedraagt zich niet onrustig. 

Om het feest compleet te maken, heb ik een mogelijke herplaatser op het oog of een pup. Maakt het kwa energie heel veel uit dat het een totaal ander ras zou zijn (in geval van herplaatser)? 

Hoe was Jip's relatie met de kat? Kan beiden zijn naar mijn idee. 

En wat betreft energie en andere rassen. Chester en Storm zijn ook twee totaal verschillende rassen. En dan met name op gebied van herder en jachthond. Wat betreft energie heeft Chester met zijn gezondheidsklachten e.d. natuurlijk niet zoveel zin in druk gedoe, spel etc. Dat vraagt vanuit ons natuurlijk wel een hoop management. Nu Storm 16 maanden is moet ik zeggen dat hij het ook weer steeds beter zelf oppikt, maar dat heeft natuurlijk meer dan een jaar gekost. Dus het kan wel, maar het kost wel voor jou energie.

Dus ik denk dat het vooral voor jou een afweging is of je je daar moe aan wil maken of niet. En dan kan het natuurlijk nog altijd gebeuren dat een van de twee wat rustiger is in karakter en dus wat meer behoefte heeft aan rust.

Ze waren regelmatig met elkaar bezig, stoeien en wassen. Maar hij hield hem ook vaak in de gaten..

Op basis waarvan heb jij de keuze gemaakt om twee reuen te nemen? 
reu/teef zou het veiligst zijn maar zelf heb ik wat meer met reuen.. maar merk dat Jip bij vreemde honden wel voorkeur geeft aan teefjes..

In reactie op je vorige berichtje: denk zeker dan ook wel dat er gemis is. Maar het kan inderdaad ook voor meer rust zorgen omdat er niks is om mee te stoeien.

Wij hebben eerlijk gezegd niet veel te kiezen gehad bij de fokker. We mochten kiezen uit twee reutjes omdat het naar de mening van de fokker de twee rustigste waren. Ik had in eerste instantie een teefje gewild, maar dat had meer met mijn werk te maken dan met Chester. Chester is helaas een aantal jaar geleden gecastreerd, maar ook daarvoor had hij eigenlijk weinig voorkeur voor reutjes of teefjes (hij vond ze allemaal alleen leuk als hij op zijn voorwaarde kennis mocht maken  ), waardoor het voor ons geen probleem was. Ik weet ook nooit zo wat ik moet vinden van de mening dat reu + teef de veiligste combinatie is. Volgens mij verschillen de ervaringen daar enorm in, dus daar heb ik me ook niet op laten tegenhouden.

Uiteindelijk is het ook zo dat het afhangt van het karakter van de hond (je geeft zelf aan dat Jip voorkeur heeft voor teefjes). Nu is het natuurlijk wel zo dat het al heel snel geen "vreemde" hond meer is maar een familielid. Ook Chester heeft in het begin even aan Storm moeten wennen, maar dat had hij met elke pup gehad waarschijnlijk. Nu zit Storm zwaar in de puberteit en Chester is echt mega tolerant naar hem (zeker gezien zijn gezondheid). Dus ik denk dat op basis van hoe jij Jip kent de beslissing maken het beste is.

Vandaag bij een nestje gekeken met corgi’s, niet per se om te kiezen maar gewoon gezellig op visite omdat ik zo goed contact onderhouden heb met de fokker. 

Toch weer dotjes om te zien, 2 weken oud, variërend in kleur. Nu nadenken of ik nu al (in 6 weken) een pup wil. Kwa werk is wel een goede tijd… 

Als ik het zo lees en alles een beetje op een rij zet, zou mijn advies zijn om het voorlopig rustig aan te doen. Jip heeft net het verlies van de kat meegemaakt en het kan voor hem (en voor jou) fijn zijn als de situatie thuis eerst weer wat stabieler en voorspelbaar wordt. In de tussentijd kun je juist veel investeren in één-op-één tijd met hem: samen wandelen, trainen, snuffelspelletjes of gewoon leuke dingen ondernemen.

Jip is bovendien nog vrij jong en veel honden worden pas rond de 18 tot 24 maanden echt wat stabieler in gedrag. Het kan daarom interessant zijn om eerst te zien hoe hij zich de komende tijd verder ontwikkelt. Let bijvoorbeeld ook eens op hoe hij buiten reageert op pups of jonge, drukke honden; dat zegt vaak best veel over hoe hij een pup in huis zou ervaren.

Mocht je later toch een tweede hond overwegen, dan zou ik vooral kijken naar een goede match in karakter en energie, en minder alleen naar ras of geslacht. Uiteindelijk is een tweede hond vooral een keuze die ook voor jou goed moet voelen, omdat jij degene bent die het dagelijkse management doet.

Kortom: er is eigenlijk geen haast. Jip kan ook prima gelukkig zijn als enige hond, zeker als hij jouw tijd en aandacht krijgt. Mocht er later een goede match voorbij komen, dan kun je altijd nog opnieuw kijken of een tweede hond op dat moment past

Dank voor de reactie. Ik kan me daar ook zeker wel een beetje in vinden. De 1 op 1 aandacht heeft hij altijd al wel gekregen, daar zal niet heel veel in veranderen na het overlijden van de kat… snuffel en zoekspelletjes en training vooral ook in de tijd dat hij te angstig was buiten. Nu is dat ook aangevuld met lekkere (snuffel)wandelingen. Die tijd is er altijd geweest en zal ook blijven.  

Wat een goede tijd voor een tweede hond gaat zijn weet ik niet. Ik merk dat iedereen daar ook anders over denkt en dat dat echt afhankelijk is van verschillende factoren. 

ik ga het in ieder geval rustig laten bezinken en niet impulsief een keuze maken (ik ben redelijk impulsief). 

En wil je een reu of teef?

Zelf heb ik altijd voorkeur voor mannelijke huisdieren maar Jip lijkt beter met teefjes te kunnen. In die gedachte zou het dan waarschijnlijk een teefje worden als er iets komt.

Op mijn werk hebben we 3 reu en 2 teefjes de reuen gaan goed om samen