“Die hond is vals en onbetrouwbaar”
Sommige hondeneigenaren hebben een valse hond. Hoe gaan zij hiermee om en is het mogelijk om dit te verbeteren
Ik denk dat vals een eigenschap is die past bij menselijk gedrag. Vals zijn betekent dat je bewust iets anders laat zien dan je bedoelt, om iemand op het juiste moment te schaden. En dát vraagt om plannen, vooruitdenken en berekenen. Precies die dingen kan een hond niet zoals een mens dat kan
Wat mensen “valsheid” noemen bij een hond, is in werkelijkheid meestal iets heel anders: onzekerheid, angst en een diep verlies aan vertrouwen
Een hond kan alleen normaal reageren als hij zich veilig voelt bij mensen. Zodra dat vertrouwen beschadigd raakt, gaat hij zichzelf beschermen. Niet omdat hij kwaad wil, maar omdat hij zich bedreigd voelt - soms zelfs door dingen die voor ons heel onschuldig lijken
In zo’n toestand kan een hond onvoorspelbaar reageren en zelfs bijten. Dat noemen we dan angstbijten. Het gedrag is dan vals en niet betrouwbaar, maar het is géén bewuste gemeenheid en zeker geen valsheid. Het is zelfverdediging vanuit stress en onzekerheid
Dit verlies aan vertrouwen komt vaak door onrechtvaardige behandeling, harde correcties, wisselend gedrag van de baas of juist door verwennen zonder duidelijke grenzen. Ook te weinig aandacht of onduidelijk leiderschap kan bij sommige honden leiden tot verwarring en angst. Het gevolg is een hond die constant op scherp staat
Daarom heb ik persoonlijk altijd medelijden met honden die als “vals/onbetrouwbaar” worden bestempeld. In dat gedrag zie je vaak niet het karakter van de hond terug, maar het karakter van zijn omgeving - en vooral van de mens die verantwoordelijk is voor zijn opvoeding
Toch zijn er eigenaren die hiermee moeten omgaan
Wat is hun dagelijkse routine – lopen zij een straatje om, doen ze de hond een muilkorf om, hoe doen ze het met visite / bezoek. Denken zij dat verbetering mogelijk is?
Of hebben zij de hoop opgegeven


Reageren



