
Het ligt er ook aan hoe je er zelf in staat ,en hoe je hond op pups reageert,
Er komen hier regelmatig pups en de oudjes waar ik er zeer veel van heb worden of ontzien of bloeien op ,van de week onze kicky van 15 jaar ging spelen met een pup van elf weken ,prachtig om te zien ,een volgende dag moest ze er niks van weten en laat dat zelf weten of wij grijpen even in .
Ben wel benieuwd wat je besluit gaat worden.
Zoals ik zelf eerder aangaf zou ik zelf wel kiezen voor continue pijnstilling in bepaalde dosis omdat ze frequenter last lijkt te ervaren.
"op raken omdat ze zichzelf voorbij loopt" daar ben je ten eerste zelf bij. Toen ik mijn hond op continue pijnstilling zette leek hij ook te denken alles weer te kunnen wat de andere hond ook deed (ineens ook weer ergens hoog op willen springen bijvoorbeeld, terwijl vanwege zijn rug hij die sprongkracht helemaal niet meer had...)
Daar lette ik op bepaald moment uiteraard erg op, anderzijds vond ik het heel fijn dat hij zich blijkbaar weer lekker genoeg voelde om lekker te lopen, te spelen met haar en af en toe weer sprintje te trekken.
Eerder "op" raken had consequentie kunnen zijn, maar hij leefde weer op en kon weer genieten. Dat woog voor mij zwaarder dan hem gaan beperken, apart uit te gaan laten etc.. zolang hij genoot en mee kon komen was dat zijn kwaliteit van leven. Hem apart gaan houden en beperken in zijn doen en laten had hem niet vrolijk gemaakt.
Nogmaals, bij Jol was het een ander verhaal, die ging nog actief mee met wandelen, maar was altijd al een hondje dat niet zo graag nieuwe huisgenoten zag komen. Die had gaan wegkwijnen als we toch een pup bij haar en de andere hond hadden gezet en dat vond ik/we dus niet eerlijk/geen goed idee.
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?