Ik zou hier heel erg voorzichtig mee zijn. Een hond kan ontzettend veel betekenen als je het zwaar hebt, maar is nooit een oplossing.
Als ik naar mezelf kijk in een periode dat ik het heel erg zwaar had, maakte mijn vorige hond het niet beter. Doordat ik (voor mijn gevoel) niets anders had, werd zij een soort obsessie. Mijn leven bestond uit haar en niets meer dan haar, met het gevolg dat als er iets met haar was of iets met haar niet goed ging, mijn leven compleet instortte en ik niet meer functioneerde. Daarnaast reageerde ik mijn problemen ook op haar af, nooit in de vorm van agressie ofzo, maar wel door te veel van haar te vragen en haar veel te veel te pushen.
Begrijp me niet verkeerd, mijn vorige hond heeft mij gemaakt tot wie ik ben. Ze heeft mij mijn passie gegeven en mij zo gelukkig gemaakt, maar met momenten ook heel erg ongelukkig. Zij heeft me veel gebracht, maar heeft geen van mijn problemen opgelost. Het enige wat ze voor mijn problemen heeft betekend, is dat ze zichtbaar werden waardoor er aan gewerkt kon worden.
Ik weet niet hoe ernstig het is (en dat is ook moeilijk in te schatten omdat ik zelf op die leeftijd er ook niet altijd eerlijk over was) maar ik raad echt aan eerst goede hulp/begeleiding te zoeken, als dat nog niet is gedaan, en als je de keus wel maakt heel alert te zijn op de invloed die de hond heeft.
Reageren
