Ja of nee

Ik zou hier heel erg voorzichtig mee zijn. Een hond kan ontzettend veel betekenen als je het zwaar hebt, maar is nooit een oplossing. 

Als ik naar mezelf kijk in een periode dat ik het heel erg zwaar had, maakte mijn vorige hond het niet beter. Doordat ik (voor mijn gevoel) niets anders had, werd zij een soort obsessie. Mijn leven bestond uit haar en niets meer dan haar, met het gevolg dat als er iets met haar was of iets met haar niet goed ging, mijn leven compleet instortte en ik niet meer functioneerde. Daarnaast reageerde ik mijn problemen ook op haar af, nooit in de vorm van agressie ofzo, maar wel door te veel van haar te vragen en haar veel te veel te pushen. 

Begrijp me niet verkeerd, mijn vorige hond heeft mij gemaakt tot wie ik ben. Ze heeft mij mijn passie gegeven en mij zo gelukkig gemaakt, maar met momenten ook heel erg ongelukkig. Zij heeft me veel gebracht, maar heeft geen van mijn problemen opgelost. Het enige wat ze voor mijn problemen heeft betekend, is dat ze zichtbaar werden waardoor er aan gewerkt kon worden. 

Ik weet niet hoe ernstig het is (en dat is ook moeilijk in te schatten omdat ik zelf op die leeftijd er ook niet altijd eerlijk over was) maar ik raad echt aan eerst goede hulp/begeleiding te zoeken, als dat nog niet is gedaan, en als je de keus wel maakt heel alert te zijn op de invloed die de hond heeft.

Interessant om even op deze manier te overleggen, dank voor de reacties! Ik neem het allemaal mee in het nemen van mijn beslissing.

Fijne feesten!

Mijn dochter (toen ook rond de vijftien) en zoon hebben beiden een hondje gehad maar de honden waren uiteindelijk mijn verantwoording en ik deed er dan ook het meeste mee. Dit was geen probleem, ik ben een hondenmens.

Mijn zoon verloor al snel zijn interesse maar mijn dochter heeft best veel tijd in de honden gestoken.

Toen ze ouder werd en haar rijbewijs haalde zijn we er samen heel veel met de honden op uit getrokken. 

Uiteindelijk zijn beide honden bij mij gebleven toen mijn kinderen ouder werden en het huis uit gingen.

Ik denk dat je als ouder de verantwoordelijkheid voor de hond hebt en dus ook voor 100% achter de aanschaf moet staan, er moeten geen twijfels zijn.