De puberteit...

@ Sylvia: goed punt! Deze invloeden zijn heel belangrijk, dit is iets wat men zeker niet moet onderschatten. Ik zou alleen stellen dat als deze basis niet goed is geweest, je eerder tegen problemen aan zal lopen in de opvoeding. Er zijn namelijk genoeg hondeneigenaren die een hond gekocht hebben bij zo'n goede fokker, met pups die een goede start hebben meegekregen en die dan later toch tegen problemen aanlopen. Een goede fokker en een goede start is geen garantie op een vrijwel "probleemloze" opvoeding. Ras, karakter, temperament spelen ook een rol. Net als voeding. Of gezondheid... 

@ Penny: wandelen met één hond, of meerdere, maakt zeker verschil. Hoe dan ook ben ik zelf geen voorstander om mijn honden interacties te laten hebben met andere honden. En al zeker niet met honden die ik niet ken. Ik houd overzicht op de omgeving. Dat lijkt me sowieso aan te raden, zeker wanneer je met je hond loopt.. Als ik een loslopende hond zie, loop ik bij voorkeur een andere kant op. Dat is een keuze die ik bewust maak. Ik maak het ons makkelijk waar dat kan.

Je kunt bij mij in de omgeving niet altijd alles vermijden. Het komt wel eens voor dat een loslopende hond ons benadert. Met een eigenaar die ver weg is, en/of 'niet thuis' geeft.. Nu heb ik 1 hond bij wie dat op zich niet zo'n probleem vormt, behalve dan dat we hem enigszins willen behoeden dat hij zich fysiek niet forceert. En ik heb 1 hond die er simpel gezegd niet zo van gediend is om benaderd te worden door andere honden (uitzonderingen daargelaten). Met een kaliber dat een conflict zeker niet uit de weg gaat als zij vindt dat dat moet. Toch zal zij geen hapje nemen als een loslopende hond ons benadert, omdat ik kalm blijf en de leiding neem/heb in de situatie. De eigenaar mag zijn/haar hond dan gauw komen ophalen, en anders stuur ik hem terug. Geen gedoe met mijn honden.  

Op deze wijze komt er geen (of in ieder geval veel minder) spanning bij kijken, althans dat is mijn ervaring.. Een hond hoeft van mij niet sociaal in omgang te zijn met andere honden. Ik kan andere honden passeren. Ik kan eens, op gepaste afstand, ontspannen een gesprekje voeren als ik dat wil met een andere hondeneigenaar. Als een loslopende hond ons onverhoeds benadert, loopt het niet uit de hand. En dan is het wat mij betreft goed. Meer dan dat vind ik niet belangrijk. Ik zoek de drukke losloopgebieden niet op. Ik houd sowieso wel van de rust. Mijn honden zijn tevreden, en ik ook. 

Ik herken me in bovenstaande van Adriaan als reactie op Penny.

Ook ik met de reuen moest op bepaald moment ondanks socialisatie met klein en groot van pup af aan inzien dat helaas het karakter maakte dat het geen hond was voor drukke gebieden.

Van 1 tot 2 jaar maakte dat we heel selectief waren in vreemd hond contact, en eigenlijk vooral inspeelden op gehoorzaamheid. Dus tijdig bij je roepen, dat leuker maken en dan maar geen contact met andere honden. Wat hij helemaal prima vond, wat dat was nu juist zijn ding.. hij had er niet zoveel behoefte aan, zocht zelf ook geen contact.

Op die manier kun je prima nog naar losloopplekken, maar op minder drukke momenten, en plekken waar je overzicht hebt.

-

Helaas is hij er niet meer, en de dames zijn dus anders. Die willen juist graag vreemde honden leren kennen, even spelen en ik had dat zelf nooit echt bedacht dat ik zulke typetjes zou krijgen, maar prima omdat het kan loop ik nu anders dan voorheen eerlijk gezegd.

Toch, ook voor de toekomst mochten we toch weer een wat minder sociaal type treffen, vind ik het belangrijk dat dames wel onder controle blijven. Ik wil liefst niet dat ze zelf op iedereen afvliegen om hoi te gaan zeggen.. want zo zijn ze wel een beetje , en ik weet zelf hoe irritant dat kan zijn