Wanneer stopt het

Mijn maltezer is 19 jaar (sinds september2025), hij heeft echt last van artrose, zijn rugje staat helemaal krom en hij zakt ook regelmatig door zijn pootjes. Horen doet hij niet goed meer en zien ook niet.  Voor nieuwjaar plaste hij al wel eens binnen voorals savonds maar sinds vorige week kan hij het gewoon niet meer ophouden, hij staat vooral recht om te plassen en dan zijn het zo mini plasjes hier en daar, we staan constant te poetsen (wat het minste is), soms loopt hij 30 minuten in de tuin en is het precies of hij vergeet dat hij naar binnen moet komen dat ik ga kijken alé waar is hij nu.  Ik begin mij ook af te vragen of dit voor hem nog leefbaar is, ik weet dat wat ik en vooral mijn kleine dochter willen niet aan de orde is dat zijn levenskwaliteit het belangrijkste is, maar we hebben onze grote hond ook op een uur tijd moeten beslissen om te laten inslapen en ik heb gezien hoeveel verdriet er toen was. 

Verdriet geeft het altijd. 

Het moment moeten kiezen is ook verrekte moeilijk. Ik had bij 1 hond waarbij langzaam hij achteruit ging soms gehoopt dat hij in zijn slaap zou overlijden, maar dat gebeurde niet dus moest ik bepalen. 

Ik had de keuze omdat hij geen pijn had, maar wel achteruit ging (verlamming maar hij ging lang nog gestaag verder, tot hij me aankeek en zijn blik mij vertelde dat hij klaar was en moe) 

Andere dieren moest ik vrij snel beslissen, van relatief jong tot al een hond op leeftijd, maar onverwachts. 

Als ik had kunnen kiezen, dan zoals bij mijn eerste. Niet in paniek plots afscheid hoeven nemen omdat de hond dan zichtbaar het moeilijk heeft.

Heel veel sterkte met het maken van de beslissing. 

Ik las het al in het andere topic, ik zou niet lang meer wachten als ik jou was. Overleg het met je dierenarts, en werk er met je familie naartoe dat het einde in zicht is.

Voor mij zou het zichzelf niet meer goed kunnen ontlasten echt wel de grens zijn. 

" Ik las het al in het andere topic, ik zou niet lang meer wachten als ik jou was. Overleg het met je dierenarts, en werk er met je familie naartoe dat het einde in zicht is.
 
Voor mij zou het zichzelf niet meer goed kunnen ontlasten echt wel de grens zijn.  "

Kees

Inderdaad, ik heb de dierenarts een berichtje gestuurd om zijn mening te horen, het zal mijn hart breken want ik heb hem ooit cadeau gekregen en hij is altijd mijn steun geweest in alles 19 jaar lang slecht, goed, ....  Er is zowiezo voor hem een plekje gereserveerd naast zijn grote broer bij onze bomen in de tuin. 

Ja het is altijd ontzettend moeilijk, hoe oud ze ook zijn. Sterkte hoor, verwen hem nog maar lekker.

Na 19 jaar alle liefde gegeven te hebben, verdient de hond nu toch rust???

Liefde en houden van is ook loslaten