verwen je hond niet

Om misverstanden te voorkomen wil ik eerst iets verduidelijken. Op deze site heb ik meerdere keren gezegd: verwen je hond niet. Deze uitdrukking dekt eigenlijk niet helemaal wat ik bedoel, maar ik heb geen betere formulering kunnen vinden.

In vakkringen begrijpt men echter precies wat ermee bedoeld wordt. Daarom zal ik proberen duidelijk uit te leggen wat dit niet verwennen inhoudt.

Het betekent in geen geval dat de hond op wat voor manier dan ook tekortgedaan mag worden. Goede verzorging, een goede huisvesting, goede voeding en een eerlijke behandeling moet hij altijd krijgen, of hij nu lief of stout is geweest. Daar heeft hij recht op. Omdat je ervoor gekozen hebt een hond te nemen - zonder hem daarin te kunnen raadplegen - ben je verplicht hem deze zorg te geven.

Voor mensen die weten wat zij willen, is dit geen probleem. Zij begrijpen namelijk dat alles wat zij doen op het gebied van opvoeding en later training uiteindelijk in het belang van de hond zelf is.

Eigenlijk zouden we beter kunnen zeggen: laat hem niet alles doen waar hij zin in heeft. Laat je niet voor de gek houden. Aandacht, een vriendelijk woord en af en toe een beloning zijn helemaal niet verkeerd, zolang dit niet overdreven wordt en niet uit de hand loopt.

Het verwennen waar hier voor gewaarschuwd wordt, betekent dus niet dat de mens tekortschiet in zijn verplichtingen tegenover de hond. Met verwen je hond niet wordt bedoeld dat jij bepaalt wat goed voor hem is, wat hij wel mag en wat niet. Daarbij moet je natuurlijk rekening houden met het doel, het ras en de grootte van de hond.

Bij een kleine hond, zoals een dwergkeesje, kan een beetje ondeugend gedrag soms grappig zijn. Als hij te lastig wordt, kun je hem eenvoudig optillen, in een tas stoppen of onder je jas nemen en daarmee is de situatie opgelost. Bij grotere honden ligt dat anders. Daar moet je veel alerter zijn.

Deze honden moeten voortdurend het gevoel hebben dat zij onder toezicht staan en dat zij zich niet alles kunnen permitteren. Als je daarin tekortschiet, zal de hond zelf het initiatief gaan nemen. Dan merk je pas wat het betekent wanneer je niet doet wat je hond wil. Als hij op een gegeven moment zijn zin niet krijgt en je probeert hem daarin tegen te houden, kan hij je zonder aarzeling aanvallen om je tot gehoorzaamheid te dwingen.

Je kunt nog zo veel van hem houden en hem nog zo veel verwennen - in de zin van hem overal zijn zin in geven - maar in dat geval bepaalt hij wat er gebeurt. De rollen zijn dan omgedraaid, en dat is verkeerd.

Bedenk dit goed voordat het zover komt.
Verwen je hond niet betekent ook dat je een jonge hond nooit moet benaderen met de gedachte: ach, laat hem maar, hij is nog zo jong en zo lief. Als hij groter is, leren we het hem wel af. Want dan is het meestal al te laat.

Een jonge hond moet vanaf het begin leren dat hij niet alles kan doen wat hij wil. Het besef dat hij altijd zijn zin kan doordrijven zal namelijk met hem meegroeien. Dat beïnvloedt zijn ontwikkeling en zal later moeilijk te corrigeren zijn.

De belangrijkste ontwikkelingsfase in het leven van een hond ligt in de periode tot ongeveer acht à negen maanden. Doe daarom je best om hem vóór die leeftijd al goed op te voeden. Begin dus meteen wanneer je hem uit het nest in huis haalt.

Zet daarbij alle valse sentimenten opzij. Hoe beter je hem opvoedt, hoe aangenamer en betrouwbaarder hij zal worden en blijven. Denk niet volgens menselijke maatstaven. Houd er rekening mee dat een hond wel degelijk kan denken - maar op een eenvoudige, primitieve manier en vooral vanuit zijn eigen voordeel. Houd daar rekening mee bij zijn opvoeding.

Een hond verwennen betekent uiteindelijk falen in zijn opvoeding. In de beleving van de hond word je dan een tandeloze coach.

Dit is de echte betekenis achter het ogenschijnlijk onschuldige, misschien wat onvriendelijk klinkende zinnetje: verwen je hond niet.

Of anders gezegd: blijf alert en houd de leiding.

Het zal van je hond afhangen.

Black is ook een grote hond, en ik kan eerlijk zeggen dat hij in jouw ogen erg verwend zal zijn.

Hoewel hij gehoorzaam en vriendelijk genoeg is, maar dat is zijn aard.

Verder is het een enorme sul en goedzak haha.

Er zit geen spoortje dominantie, leiding willen nemen etc in, bij zulke eigenschappen heeft hij vast en zeker achter in de rij gestaan. 

Maar ik kom wel eens mensen tegen met  sterke en dreigende honden, daar loop ik liever ook met een boogje omheen.

Dan denk ik, ik hoop maar dat het baasje z'n hond goed in bedwang heeft.

Nvt

.

" Leiderschap is voor mensen met een ego issue. Honden hebben geen leiders nodig. Ze weten wel waar hun eten vandaan komt.
 
En je terugkerende punt van kleine keeshondjes slaat ook nergens op. Niks grappigs aan kleine hondjes die in kuiten bijten.
 
Elke hond moet de bijtrem goed aangeleerd krijgen. 
 
Verder ben ik in verbinding met mijn honden. Ik leer van hen, zij leren van mij en vooral van elkaar.  "

Kees

Leiderschap is voor mensen met een ego issue....? Mag ik dan vragen wat jij verstaat onder leiderschap? Ik begrijp de weerstand ertegen niet zo, als ik heel eerlijk ben... Het valt hier op het forum zelfs een beetje stil zodra de woorden alleen al uitgesproken worden. Wilt iemand me uitleggen waar de affersie vandaan komt? 

Ik begrijp heel goed wat Richard bedoelt uit te leggen, al weet ik niet of "verwennen" nu de juiste omschrijving is... Ik krijg namelijk ook wel meer dan eens te horen dat ik mijn honden verwen, terwijl ik dat schaar onder "goed voor mijn hond(en) zorgen" of "zuinig zijn op mijn honden". 

Leiderschap bieden en verbinding hebben met je hond gaan juist prima hand in hand samen, is mijn ervaring. De verbinding die ik deel met mijn honden gaat heel erg diep. Er is sprake van een goede samenwerking en wederzijds respect. Ik lees mijn honden, ik ken hun meest subtiele signalen. Ik laat ze in hun waarde. Maar ik ben wel hun leider. Als ik dat niet zou zijn, is de kans groot op ongelukken. Of ongelukkige honden, en dat moeten we ook niet hebben... 

Ik heb m verwijderd Adriaan. Nvt.

Ben ik met je eens, denk dat vele mensen bij 'leiderschap' denken aan Cesar Milan praktijken. 

Ik noem het meer een samenwerking waarbij ik mijn hond 'begeleidt/leidt'. Ik zie dat nu ook hier weer binnen onze roedel, ik moet de rust bewaren want als ik hun 'gang' maar laat gaan dan gebeuren er inderdaad ongelukken. Regel en structuur is voor honden net zo goed als voor mensen, ik snap daarom niet waarom mensen daar problemen mee hebben. 

Ik zie dat bij ons op de agility, man met een labradoodle. Die bijt continue in de lijn en daagt zijn eigenaar echt gewoon uit. De hond is inmiddels 3+ jaar.....totaal niet luisteren/respect voor zijn baas. Dan denk ik bij mijzelf...komop stel eens grenzen. Vorige hond van hun was net zo, die stak net nog niet zijn middelvinger naar hem op. Ze slaan nu dit seizoen over omdat de hond te opgewonden is momenteel en niet luisterd.

Verwennen of niet verwennen vind ik zelf niet echt het juiste woord.

Ze mogen hier ontzettend veel, krijgen soms ook "zomaar" aandacht, of een kluif.

Mijn manier van denken is gevormd op moment dat ik mijn eigen eerste hond kreeg en daar mee op training ging.

Die hond had al veel geleerd, maar samen leerden we nog meer.

De eerste keer dat ik bedacht dat ik "voor wat, hoort wat" uitsprak was toen mijn vader van de 2e hond vond dat ze voor geen meter luisterde als hij haar een commando gaf.. die was mijn eerste hond gewend die door iemand was getraind die best veeleisend was geweest, de hond luisterde dus eigenlijk altijd wel, ook naar anderen als ik er niet bij was.

Bij Bluf, moest ik er zelf ook hard aan werken om bepaalde dingen aangeleerd te krijgen, maar bij haar zeker met voor wat hoort wat. Commando's gaan lopen brullen werkte bij haar niet, soms omdat ze de commando's ook niet eens kende.. dan kun je roepen wat je wilt.. maar dat komt toch niet binnen 

Daarbij was ze stronteigenwijs, ondernemend en zelfstandig. 

Zoeken naar samenwerking, motivatie om dingen aan te leren (spel of voer) was bij haar noodzaak, geen gedril.

En zo denk ik dus eigenlijk nog, je voert iets uit, dan beloon ik je. Hetzij met spelletje, hetzij met een voertje maar ik zie vrij van de lijn kunnen laten omdat ze geleerd hebben om te luisteren ook als een beloning.

Mijn hond wordt zo veel verwend als dat ik kan :-). Zo'n kort leven, en ik heb hem in mijn leven om hem een zo fijn mogelijk leven te geven. Lange wandelingen, lekker op de bank knuffelen, lekkere tussendoortjes. En ja, ik geef hem ook heel vaak zijn zin  Dan laat ik hem de route van de wandeling bepalen bijvoorbeeld. En andere keren bepaal ik de route omdat ik gewoonweg minder tijd heb. Ja, dan protesteert ie wel eens, maar dat vind ik helemaal prima. Gewoon duidelijk 'Nero, deze kant op', en dan legt ie er zich wel bij neer.

Soms bepaalt hij, soms bepaal ik. Net wat uitkomt. Wanneer het dus kan, bepaalt hij wat mij betreft. 

Of hij gaat voor de trappenkast staan omdat ie een snack wil, waar zijn snacks dus liggen. En dan krijgt ie het ook nog :-)

Ik vind het een heel fijne dynamiek. Als ik iets echt niet wil, bijvoorbeeld dat ie op bed springt nadat ie net buiten is geweest, dan begrijpt hij 'niet op bed!' En gaat ie voor de grond liggen. Als hij voor de trappenkast staat voor een snack en op dat moment wil ik niet dat hij dat krijgt, dan zeg ik ook duidelijk 'nee'.

Ja, dan probeert hij het toch nog even. Nog even zijn zin door drammen. Dat is prima! Het is een hond, met een tikkeltje eigenwijze karakter. Dat vind ik juist leuk aan hem. Dan ben ik nog iets duidelijker en dan is het ook gewoon prima. Wederzijds respect is aanwezig en dat vind ik het belangrijkste. Een beetje eigen willetje laten merken, daar stoor ik me totaal niet aan.