Haije Leeve Maylo

Haije Leeve Maylo. Helaas hebben wij gisteren onverwachts afscheid moeten nemen van Maylo op 13,5 jarige leeftijd. 

Maylo was al 2 dagen niet lekker en stonk weer enorm uit zijn mond. Oké is wel eens vaker...helaas werden gisteren ineens zijn slijmvliezen gelig en plasde hij thee kleurige plas. Dat is niet goed....meteen de spoed gebeld en we konden komen. 

Ik had me al voorbereid dat we hem daar moeten laten inslapen..want ik had al meteen zoiets...dit is zijn lever. 

En eenmaal daar werdt mijn vermoedde bevestigd. Geelzucht door leverfalen. Zijn lever was aardig opgezet want zijn buik was keihard. Ook bleek achteraf ook dat zijn hele huid ook al geel werd. 

We hadden 3 opties

- alles op alles zetten en kijken waardoor het komt. Nee, Maylo is al op leeftijd en altijd al een gestressed hondje geweest zeker nu hij ouder werd. Hem daar doodziek achter laten en gestressed...

- Hem oppeppen met prednison, voor enkele dagen/weken. Nee, voor wie doen we dat dan? Juist voor ons en niet voor Maylo. 

De laatste keuze was hem rust te geven en hem in te laten slapen. Voor hem konden we geen grotere eer bewijzen om dat te doen. Hij bleek ook gewoon echt op te zijn, want binnen enkele secondes stopte zijn hart ermee nadat het laatste middel werd toe gediend. 

We hebben hem mee naar huis genomen om Fudge & Chunky afscheid te laten nemen. Ook wilde mijn neefje afscheid van hem nog nemen. Morgen brengen we hem naar het dierenuitvaartcentrum om hem te laten resormeren. 

We zijn ontzettend verdrietig maar ook weet ik diep in mijn hart dat dit de juiste keuze is. 

Lieve Maylo mijn eerste agility hondje, mijn hondje waarbij het liefde voor het ras gegroeid is, het hondje dat mij gesteund heeft door dik en dun (letterlijk en figuurlijk), mijn circus hondje en het hondje waarvan ik veel heb geleerd. 

Het was geen gemakkelijke hond, hij kon met zijn gemiep, tuin-obsessie en uitvallen echt het bloed onder mijn nagels halen. Toch was er geen grotere knuffelkont en was het een ras echte Parson. 

Lieve Maylo ik ga je ontzettend missen. 

Heel veel sterkte met dit grote verlies. 

Wat verdrietig, heel veel sterkte.         ( laura, heb het opgezocht wat resomeren betreft, een hele mooie methode, had er nog niet van gehoord ). 

Oh, wat erg, ik heb kippevel.  Heel veel sterkte gewenst. 

Jullie hebben hem veel lijden bespaard, maar dat zal het gemis niet minder maken...

Heel veel sterkte met het verlies van Maylo. 

Ach wat verdrietig, heel erg veel sterkte met het moeten missen van jullie mooie man!

Heel veel sterkte de komende tijd 

Ah wat naar, heel veel sterkte.

Och ...  :( Die zag ik even niet aankomen. Respect voor zo'n daadkrachtige beslissing, want laten gaan is het moeilijkste dat er is. Sterkte!

Veel sterkte gewenst

Wat schrik ik van je bericht. Je lieve Maylo. Heel veel sterkte met dit grote verlies. 

Ik ben wel blij dat Chunky hem nog mee heeft kunnen maken. Hij keek zo op naar hem. Belangrijke levenslessen kreeg hij van Maylo. 

Net zoals Dobber heb ik heel veel respect dat je deze beslissing hebt kunnen nemen. 

Echt schrikken zo plotseling  heel veel sterkte ! En klink zeker weten als de juiste keuze 

Dankjewel allemaal. Het is even pittig omdat het zo onverwachts en snel ging. Mijn moeder had het vanochtend er heel erg moeilijk mee, ze vroeg zich continue af als we niet te vroeg zijn geweest en hadden we toch niet bloed laten prikken ect, want misschien was er toch iets geweest wat hem nog had kunnen helpen.

Ik heb toen chatgpt maar even het woord laten doen en die bevestigde wat ik ook al tegen der zei. Maylo zat gewoon in het laatste stadium van leverfalen, zeker als ze geel gaan worden. Gezien zijn leeftijd hadden ze niks kunnen doen meer dan alleen zijn symptomen proberen te onderdrukken en voor een paar weken zijn leven te rekken.

Dat had de dierenarts ook gezegd maar ik denk door de emoties dat mijn moeder dat gisteren niet heeft gehoord.


Ik ben blij dat ik de beslissing heb genomen voor hem. Het is enorm wennen al zonder hem, zeker vanwege zijn eindeloos gemiep, het is stil ondanks Fudge en Chunky.

Zij hebben overigens beide afscheid genomen. Fudge vindt het niks...ze begon meteen op een afstandje te trillen en ontwijken. Chunky merkte ook dat het toch anders was en ging heel langzaam naar hem toe en rook voorzichtig. Fudge heeft vanochtend nog even gekeken maar begon ook toen weer te trillen en liep snel weer weg.


@Willemijn: Ja het is een mooie en milieuvriendelijker manier, de gene waar wij gaan is hier in de buurt en was de 1e in NL/Europa die dit uitvoerde. Tevens gaan ze hier zo respectvol om met de dieren, ik heb dat toen meegemaakt met de hond van mijn zus.