Ontmoetingen aan de lijn

Ik lees al sinds mijn hond een puppy was mee op dit forum als gast en heb heel veel gehad aan alle tips&trucs van iedereen! Echt heel fijn. 

Nu heb ik iets waarvan ik niet goed weet of ik hier goed aan doe. Mijn hondje (terriër mix, 2 jaar) is een echte druktemaker. Als ze iets spannend vindt, reageert ze hyperactief. Ze vindt het dan lastig om rekening te houden met de grenzen van andere honden. Bij de hondenschool ging dit op den duur steeds beter. De honden mochten hier alleen met elkaar spelen als ze los mochten, aan het eind van de les. Het probleem zit 'm nu nog vooral in als ik andere aangelijnde honden tegenkom. Ik laat op advies van de hondenschool haar niet kennsimaken met andere honden op straat. Dit is wel eens per ongeluk gebeurt (iemand komt ineens de hoek om lopen - dat idee).  Ze springt er bovenop, heel druk, wil alleen maar spelen. Krijgt ze haar zin niet (een andere hond wil dit niet en heeft aan de lijn dus ook geen mogelijkheid om weg te gaan), dan kan ze zeker bij kleine hondjes vervelend reageren (opdringerig doen, zelfs soms grommen, het andere hondje tegen de grond drukken - gelukkig heeft ze nooit gebeten). Vooral bij kleine hondjes slaat ze zo 'aan', ook als ze aan de overkant van de straat lopen. Bij mijn hondenschool werd gezegd dat dit kan komen door haar terriër-prooi drift. 

Bij mijn hondenschool werd dus geadviseerd om geen ontmoetingen aan de lijn te doen. Dit doe ik daarom ook niet. Helaas gebeurt het af en toe dat ik een hond moet passeren. In mijn buurt zijn dit vooral oude mensen met kleine hondjes. Dit zijn ook de hondjes waar ze het meest op reageert. Ik blijf dan even wachten in een zijstraat of op een stuk gras naast de stoep of ik steek over. Mijn hond flipt dan helemaal; piepen, janken, zichzelf op hangen in de riem; alles om maar bij dat hondje in de buurt te komen. Ik probeer haar met het 'oplet- commando' weer haar aandacht naar mij te richten, maar 9 van de 10 keer lukt dit niet. Dit terwijl ze wel erg gericht is op voer/snoep. 

Nu krijg ik de laatste tijd hier erg nare reacties over op straat. Zo wordt er gezegd dat ik totaal geen verstand heb van honden en honden roedeldieren zijn en ze elkaar dus moeten ontmoeten. Is het nu echt zo gek dat ik dit ontmoeten aan de lijn niet doe? 

Overigens heeft ze verder niet veel contact met andere honden. Hier in de buurt is maar 1 parkje met een stuk gras waar honden mogen loslopen. Hier komen vooral pitbulls en andere echt grote honden - niet echt speelmaatjes. Ook het terugkomen als ik haar roep is iets wat nog lastig is en waar we druk mee aan het oefenen zijn. Hier zit ook dat jactinstinct wat in de weg; zo gauw ze iets ruikt, peert ze 'm. :) Ze heeft 2 vaste hondenvriendjes die een slag groter zijn en waar ze af en toe meespeelt Dit gaat prima. Zou het kunnen dat ze zo reageert aan de lijn omdat ze te weinig met andere honden kan spelen? 

Alvast bedankt voor jullie reacties!

Tja, roedeldieren, klopt. Maar wel eigen roedel met eigen dier en mens daarin. Een vreemde hoef je niet leuk te vinden, kan wel natuurlijk.

Wij  vinden vaak dat honden elkaar altijd maar moeten ontmoeten en ze met elkaar moeten spelen. Wat de hond vindt doet niet ter zake. Spelen buiten de roedel met onbekende honden geeft spanning en stress dat merk je dus zelf ook.

Spelen , ontmoeten aan de lijn is voor mij uit den boze zeker met die lange flex lijnen, honden raken verstrikt er in en bingo, hap.

Ik ben denk ik, wat jijzelf een wat ouder iemand met een klein hondje noemt.  dat hondje is van pup af aan opgevoed als grote hond. Met een klein hondje ben ik voorzichtiger dan vroeger met mijn grote honden. Erger me enom aan die grote honden die zeer onbeleefd, bovenop mijn hond springen met de woorden vd baas, hij doet niets hoor. Geeft stress aan mijn hond. Ik ontwijk andere honden die ik niet ken. Doe dat op de hondenmanier, met een bocht er omheen zodat de honden wel elkaars lucht kunnen opnemen, vriend of vijand, en daarmee is het klaar. Wat ik weldoe is altijd doorlopen en ik erger mij aan de situaties waarbij de baas blijft staan om te wachten wanneer ik langs ben gekomen. Staan betekent voor de hond meer focus, meer uitvallen. Reageert je hond zo dan kan je je omdraaien en de andere kant op lopen. Klaar. Maar blijf in beweging.

Een mooi boekje hiervoor is help mijn hond trekt, wat te gebruiken is voor het gedrag dat jouw hond laat zien. Hiermee kreeg ik binnen een week, mijn vorige hond, veilig langs een kat. Wel doen wat erin het boekje staat en niet te snelgaan naar de volgende fase. 

En nee, het is niet gek dat je andere honden aan de lijn niet kennis laat maken. Wat mensen zeggen naast je neer leggen. 

Vanmorgen nog. Een grotere hond,  dus ik sla rechtsaf , blijft ze staan met een hyper hond beweegt niet terwijl ze van mij alle ruimte kreeg. Ik moest er langs, maar nee ze bleef maar staan. Tot ik zei, waar moet je heen? Toen liep ze door, op goede veilige afstand, maar oh wat ging de hond te keer. 

En mijn hond, zielig? Nee, ze neemt nu uit zichzelf al afstand na div overrompelende ervaringen.

Iedereen op straat is altijd spontaan een expert. Ongevraagd advies is altijd gratis maar komt helaas ook het vaakst van de mensen die er zelf de ballen verstand van hebben. En dat is in dit geval duidelijk ook zo. Ik zou ze gewoon negeren.

Dankjulliewel voor je reacties! Het doorlopen ipv stilstaan ga ik uitproberen. Kan me voorstellen dat daardoor de spanning wat minder oploopt. Het boek heb ik gereserveerd bij de bieb, ben ik erg benieuwd naar.

Ze is mijn eerste hondje en ik voel me daar soms wat onzeker over. Zeker met dit soort reacties uit de buurt

Ik weet niet of t zin heeft, maar ik geef dan t commando doorrrrrr en loop vlot door of steek over of keer om. 

Trek je echt niks aan van geklets van anderen, bedank ze vriendelijk en doorrrrr.

Misschien kan iemand van de hondenschool je ook leren hoe je de aandacht van jouw hond op straat bij jou kan krijgen, of jou leren op welke manier je dat in geval van jouw hond beste kan gaan doen. (zijn meerdere manieren om daar aan te werken namelijk, afhankelijk van hoe jij en je hond zijn)

Zelf vermijd ik het. En geef dat ook aan als ik zie dat mensen lijnen willen vieren op straat om honden kennis te laten maken. Ik wil het gewoon niet hebben, vanwege de lijnen. Vanwege eventueel te druk zijn van mijn honden, of juist dat een andere hond helemaal niet leuk kennis wil maken maar wil gaan grommen en krijsen.

Ik loop hier en jij daar, we passeren en klaar. Als we elkaar eens elders treffen, en honden kunnen los dan kunnen we altijd wel zien of de honden leuk op elkaar reageren of niet. Op straat gewoon niet.

Snap dat je hondenschool dat adviseerd. Voor honden is het erg moeilijk zoeen restrictie van een lijn in ontmoeten want wij bepalen of ze moeten blijven staan of niet. Als ze weg willen of juist erheen, kan dat dus niet. Daarom doen honden het vaker beter van de lijn en in bredere gebieden waar die keuzes wel zijn.

"Pitt"bulls of grotere honden zijn ook echt geen probleem, zolang ze de honden comminucatie hebben meegepakt en daar scheelt het nog weleens mee. Zij zien namelijk niet dat ze groot en krachtig zijn maar eigenaren wel.

Denk dat je je meisje best wat contact wilt hebben, strand is een uitermate goeie plek (met lange looplijn) om te kijken wat ze doet en hoe ze dan zelf dingen oplost. Je kunt ook uiteraard gewoon op Doggydate kijken, voor gebieden waar loslopen mogelijk is of met kleinere hondjes samen te lopen als je die grotere te eng vind.

Oh en mensen die zeggen dat je er geen verstand van hebt? Lekker links laten leggen, zijn ook mensen en geen honden 

Bij ons zijn ontmoetingen aan de lijn uit den boze. Ook omdat mijn hond toen (en we hopen straks opnieuw te mogen beginnen) is opgeleid tot assistentiehond. Wij lopen vlot door of keren om. Ik heb ook weleens een oudere dame gehad die continu naar me toe kwam lopen met haar hondje aan de lijn, terwijl ik meerdere keren heb gezegd dat ik dat absoluut niet wil (en omkeren gaat op dat punt niet altijd meer, omdat ik meestal dan aan het einde van mijn wandeling ben en bijna thuis ben).

Eén keer ben ik toch 'uitgevallen' tegen deze mevrouw in de zin van: 'Mevrouw, nee!' Van deze nee nam ze eindelijk wat meer afstand sindsdien.

Jouw hond zal ook moeten leren dat aandacht hebben voor jou het allerleukste is, want jij hebt beloningen op zak. Eerst maar even met veel beloningen en dat dan steeds afbouwen.

Ontmoetingen aan de lijn zijn voor veel honden sociaal lastig. Bewegingsvrijheid is weg, spanning loopt sneller op en honden kunnen niet normaal afstand nemen. Dat heeft niets te maken met roedeldieren dus ze moeten elkaar ontmoeten (dat is mensendenken, geen hondentaal)

Wat jouw hond laat zien is geen gewoon speelgedrag maar overprikkeling en verlies van zelfcontrole. Dat zie je aan het piepen, gillen en zich ophangen in de lijn. Meer speelcontact gaat dit niet oplossen, dan leert ze alleen maar dat hond zien betekent ontploffen

Ze moet juist leren dat er niets gebeurt bij het zien van andere honden. Afstand en rust dus, niet forceren. Wat mensen op straat roepen is geen kennis

Jij pakt dit goed aan

Dankjulliewel allemaal voor de tips! Hier kan ik zeker wat mee. Fijn te horen. Het geeft mij ook een boost om zo verder te gaan 

Een mooi stuk van een collega fokker, vertaald uit het frans, dus sommige woorden zijn niet helemaal correct.
Maar de moeite waard om te lezen.

Aandacht voor nieuwe hondeneigenaren

Ik herhaal het vaak en het is belangrijk om het vanaf het begin te begrijpen:

Regelmatig zijn hond meenemen naar het park, groepswandelingen, losgelaten in de hondenclub met andere pups/ hond van zijn leeftijd zonder controle van een regulerende hond enz.. maakt het niet automatisch socialer of gehoorzamer in aanwezigheid van andere honden.

Dat is zelfs een van de meest voorkomende problemen van vandaag.

Honden die zich niet kunnen beheersen zodra ze een leeftijdsgenoot zien:

aan de lijn trekken, springen, blaffen, volledig de controle verliezen... of zelfs hun frustratie op de mens terugkeren.

En als ik het vraag:

"Ziet hij vaak andere honden? »

Het antwoord is heel vaak:

- "Ja, toch gaan we elke week op wandelen met de hond in het bos"

- "Ja, toch gaan we vaak naar het hondenpark"

En dat "toch" is heel vaak de oorzaak van het probleem.

Wees gerust, ik heb dezelfde fouten gemaakt toen ik begon. En we zeggen niet dat we leren van onze fouten .

Een typische situatie:

Permanente opwinding (het meest voorkomende geval)

De hond heeft plezier, dus iedereen denkt dat het goed gaat.

Maar in werkelijkheid is hij overprikkeld, losgekoppeld van zijn mens.

Hij komt niet terug als je hem roept, hij is niet in staat om te landen...

En je denkt: "Dan zal hij er wel aan wennen, hij zal zijn quotum voor sociale zekerheid hebben"

Maar dat is FAKE. Jullie versterken het probleem

Onbedoeld leer je je hond dat:

Andere honden zijn interessanter dan jij.

- blaffen, rennen en opwinding werken om te krijgen wat hij wil

- Gehoorzamen is optioneel (omdat terugroepen regelmatig mislukt)

Het probleem is niet of je hond andere honden mag ontmoeten, het probleem is hoe je het doet.

- Bouw een echte relatie op: wees interessanter dan andere honden (en nee, dat doe je niet in één uitje)

- Werk geleidelijk aan focus en zelfcontrole: als hij niet rustig luistert, zal hij niet luisteren in een opgewonden groep

- Laat contact alleen toe als de hond rust biedt

- Kies de ontmoetingen, vooral in het begin:

explosief + explosief = opwinding of conflicten

explosief + passief = onevenwichtige interactie zonder kader

- Vermijd statische houdingen die zeer veel spanning genereren.

Deze beginselen zijn algemene richtsnoeren.

Elke hond is anders met zijn verhaal, ervaringen en omgeving.

Een gedragsprobleem heeft bijna nooit één oorzaak.

Ik ben niet tegen ontmoetingen, groepswandelingen, soms stel ik ze zelf voor tijdens terugkomdagen van gefokte pups.

Maar zonder voorbereiding deelnemen kan contraproductief zijn. En ik ben altijd erg bezig met de basisregels, de hond moet sociaal zijn en luisteren en niet andere honden stalken etc.. of hij wordt op zijn best aangelijnd en in het slechtste geval uitgesloten van de wandeling.

Sociabiliteit wordt aangeleerd, opgebouwd en begeleid.

Gea goed verwoord en goede hand aanreikingen …heb nu een puber die ook dat gedrag heeft, zachtaardig maar graag kennis wil maken en dat kan niet altijd, ik draai om en ga een andere weg op.   Tuurlijk mag ze kennismaken maar dan wanneer het kan, anders niet.  Ik heb dat van jou gelezen en daar heb ik ook veel aan.  

Bij mij zijn ontmoetingen aan de lijn niet toegestaan, tenzij enkele heel bekende honden waarvan ik zeker weet dat het goed gaat. Maar dat is dan alsnog geen spelen. Ik loop door of draai om, of blijf soms op afstand even wachten als ik al wat langer van te voren een hond zie aankomen waarbij ik de afstand graag groot hou. Ik sta dan dus zo dat er veel ruimte tussen ons blijft. 

Als het je (nog) niet lukt om de aandacht van je hond te krijgen op het moment dat hij een andere hond ziet aankomen: begin gewoon eerder met "belonen": strooi wat lekkers voor zijn neus (kleine stukjes hondenworst, brokjes, iets wat hij lekker vindt)

Als je hond dan gaat snuffelen en eten is zijn focus van de hond af, ontspant hij zich meer, en leert hij dat veiligheid van jou komt. Wees niet bang dat je verkeerd gedrag beloond, want dit is niet aan de orde. Zonder enige correctie buig je zijn gedrag om; als zijn focus op de hond verminderd, kun jij daar weer op inspringen om de aandacht bij jou te vragen. Wees niet zuinig met het lekkers; eventueel compenseer je wat op zijn maaltijden. 

Als hij het voer negeert en in de focus blijft, is de afstand veel te klein. Vergroot de afstand, liefst door te voorkomen dat de afstand zo klein wordt. Dus anticipeer als er iemand aan komt door ruim op tijd uit te wijken of om te draaien. 

Hilde, hoe gaat het nu met al het goedbedoelde advies? Tis altijd ff knoeien met kurk en hopelijk heb aan alles iets.

Ik ben druk aan het oefenen met alle tips en trucs. :) . Als ik een ander hond zie en ik zie dat ze 'aan' begint te staan, draai ik me om en zeg 'kom maar!' en als ze dan meeloopt krijgt ze een beloning, als ze contact blijft maken met me ook, en dan net zo lang totdat de andere hond uit het zicht is. Bij de ene hond lukt het inmiddels om zo de focus vrij snel terug te krijgen, bij de ander is het lastig. Dan is het toch blaffen/piepen/.. etc. Het strooien van beloning op de grond helpt ook, als ik de andere hond al van verre aan zie komen en ik niet de mogelijkheid heb om om te draaien of weg te lopen. (dit gebeurde gister per ongeluk; ruk aan de riem en alle koekjes op de grond. Maar het werkte!).  

Het afstand houden en evt omdraaien doe ik nu ook bewuster, ondanks de nare opmerkingen hier in de buurt. Fijn te horen dat ik daar dus niet iets geks of verkeerd mee doe.  

Op naar de vier jaar dus. Die krengen vinden echt alles leuk en intressant MITS ze zonder harde hand zijn opgevoed. Anders krijg je zoeen lullige hond die direct op ze buik legt bij enige aanraking  Vandaag nog mee gemaakt, die pffff zat gelijk met zijn poot en krent ook op me voeten.

“Die krengen vinden alles leuk”
- Honden zijn geen krengen – kijk naar jezelf

“Mits ze zonder harde hand zijn opgevoed”
- Consequent opvoeden is niet hard – jij praat onzin

“Anders krijg je zoeen lullige hond die direct op ze buik legt”
– Honden zijn eerlijk, blijven zichzelf en zijn niet lullig. Het enige lullige hier ben jij met je alter ego’s

" Ik ben druk aan het oefenen met alle tips en trucs. . Als ik een ander hond zie en ik zie dat ze 'aan' begint te staan, draai ik me om en zeg 'kom maar!' en als ze dan meeloopt krijgt ze een beloning, als ze contact blijft maken met me ook, en dan net zo lang totdat de andere hond uit het zicht is. Bij de ene hond lukt het inmiddels om zo de focus vrij snel terug te krijgen, bij de ander is het lastig. Dan is het toch blaffen/piepen/.. etc. Het strooien van beloning op de grond helpt ook, als ik de andere hond al van verre aan zie komen en ik niet de mogelijkheid heb om om te draaien of weg te lopen. (dit gebeurde gister per ongeluk; ruk aan de riem en alle koekjes op de grond. Maar het werkte!).  
 
Het afstand houden en evt omdraaien doe ik nu ook bewuster, ondanks de nare opmerkingen hier in de buurt. Fijn te horen dat ik daar dus niet iets geks of verkeerd mee doe.   "

Hilde

Achja ik herken het wel ja, vervelend is dat. 

Ik had vroeger een reu en kwam elke dag met wandelen een andere reu tegen van hetzelfde ras (kon zo zijn broer zijn bij wijze van). Nooit problemen gehad, de honden keken elkaar aan en dat was het.. tot ze op een dag een ongelukkige ontmoeting hadden face to face op een hoek. Wij mensen dachten laat ze dan maar even kennismaken he? Ze konden beide niet weg en het escaleerde vrij direct. In dat korte moment besloten ze dat ze elkaar niet mochten en dat dat tot in de eeuwigheid zou duren. Sinds die dag was het ELK moment dat ze elkaar zagen gegrom naar elkaar en ge etter. Of zoals mijn broertje destijds zei: dat is nu zijn mortal enemy. 

Later las ik een passage in een hondenboek dat dergelijke ontmoetingen (onder zulke spanning) de relaties tussen honden voorgoed kunnen verpesten en dacht ik "tja...". 

Sindsdien laat ik dat soort ontmoetingen achterwege. En eigenlijk werkt dat het allerbeste...