Het is een hele tijd geleden dat ik hier iets gepost heb.
Onze leonberger is in 2018 overleden aan een maagtumor, kapot van verdriet hadden we wel even ons buik vol.
We hadden toen ook nog 2 oudere katten en hadden daar vrede mee.
Na een periode begon het toch terug te kriebelen, onze katten waren ondertussen overleden en het huis was stil.
Ik kreeg mijn vriend zover een nieuwe kat aan te schaffen, maar met een aantal vereiste. We zijn op de britse korthaar uitgekomen. Een super lieve kat en mijn dochter met ASS haar allerbeste vriend.
Ondertussen is hij 2.5j. De kat mocht overal komen en deed dit ook.
Een tijd geleden heb ik besloten om met asiel honden te wandelen. Ik doe het heel graag en heb privé steeds gescheiden kunnen houden.
Tot daar een husky koppel was, super leuke honden.
Maar wist dat 2 honden geen optie zouden zijn.
De medewerkster zei dat ze ook apart geplaatst kunnen worden.
We hebben het teefje van 2jr voor een test middag meegenomen en eigenlijk ging dit heel goed.
De kat zat in de krabpaal en ze negeerde hem.
Het was duidelijk dat we besloten hadden haar te adopteren.
Afgelopen zondag was het zover.
Een zalige hond, ze is lief en heeft niks kwaad in haar. Ze leert snel en begint ons te vertrouwen.
Maar met de kat gaat het nog niet goed.
Ondertussen heb ik alles van de kat naar boven verplaatst zodat hij daar veilig is. Hij eet en drinkt daar en is veilig, slaapt ook bij ons op bed.
Maar hij is daar wel de hele dag, terwijl normaal hij altijd bij “ons” is.
We hebben geprobeerd de hond aan de lijn te doen en de kat te laten lopen, maar zo stoer als hij in het begin van de week nog was, zo bang is hij nu en schiet direct terug naar boven.
In het begin kwam de kat nog wat naar beneden, maar omdat die zo stil is en de hond zo snel konden we ook niet op tijd anticiperen.
Ondertussen hebben we geprobeerd de bench tussen de deur te zetten of gewoon onze glazen deur toe te doen.
Maar gezien de kat niet meer beneden durft te komen heeft dit ook weinig nut.
Ze fixeert overigens hetzelfde als op kleine hondjes, dus we denken niet dat dit per se “kat” gericht is. Maar vooral het instinct. We senken ook niet dat ze echt kwaad wil doen, maar beseffen ook dat dit niet uitgesloten is.
Ik lees overal dat dit tijd nodig heeft, maar we willen ook niet dat onze kat hieronder lijdt.
Hoe lang moeten we dit blijven volhouden met korte contact momenten om dan de kat terug naar boven te laten gaan?
Ik zit hier verschrikkelijk mee, de kat was hier uiteraard en gaat nergens heen.
Maar ik zou het ook heel erg vinden als ik de hond terug naar het asiel moet brengen.
Ondertussen ben ik al heel wat tranen lichter, ook van vermoeidheid wellicht want de nachten verlopen ook heel slecht ????


Reageren






Komt ineens een bonk fermonen binnen wandelen
Ga maar eens opzoeken hoe sterk die van een hond zijn. Katten daarintegen hebben tijd nodig om hun fermonen ergens in te wrijfen. Het bekende kopjes geven, krabben aan of sproeien op meubels?
Anyway.... je doet het al goed hoor, de meeste hebben niet eens een behoorlijke krabpaal staan. Ken je het gezegde "De kat uit de boom kijken"? Nou dat dus met katten, lekker hoog kijken hoe warm het water is. Das ook weer rete intressant voor een hond want die ken er niet bij.













