Ik doe mijn hond in de bench. Al vanaf dat hij acht weken is. Hij indt daar rust, ligt er vaak heerlijk op zijn rug in te slapen, kijkt me soms verdwaasd aan van "waarom nou" als ik de deur opendoe om hem eruit te laten. ik weet zeker dat als ik een uur op Google ga, dat ik dan een wetenschapper ga vinden die uitlegt dat de bench goed is voor de hond. Maar dat ga ik niet doen. Waarom niet? Nou, omdat ik zie aan mijn honden dat ze er gelukkig mee zijn en omdat ik altijd rustige, kalme, evenwichtige, blije honden heb en heb gehad. Daar heb ik geen wetenschapper voor nodig
En serieus dat jij me geen slecht gevoel aan gaat praten. Jij gaat mij niet vertellen dat ik al 25 jaar al mijn honden (een stuk of 15 honden heb ik tot nu toe bij me mogen houden) mishandel. En toch is dat precies wat je doet. Dan kun je verwachten dat mensen boos gaan reageren.
Als je dat niet verwacht heb je een hoop te leren over mensen en zul je dus ook nooit mensen echt kunnen helpen, ongeacht hoe goed je de honden begrijpt "
Maar dat kan je ook anders bekijken, Richard.
Misschien is het tijd dat je na 25 jaar je horizon even verwijdt en een stap vooruit doet. Eens een keer bekijken of die bench echt nodig is.
Niemand zegt dat een bench slecht is. Een bench is voor sommige honden geschikt voor andere niet. Een bench is bv. (in mijn ogen) tijdelijk en voor bescherming van de hond.
Bij onze eerste hond, Evita, hadden wij de raad van anderen opgevolgd en een bench genomen omdat wij toen 7 katten hadden en ik bang was dat de kleine 's nachts zou gaan dwalen en de katten haar in de ogen zouden krabben.
De eerste nacht wordt ik wakker van gehuil van Evita. Het arme schaap had diarree gehad en haar hele kussen was vuil en zij ook.
Ik heb haar nooit meer in de bench gedaan en gewoon mee naar boven genomen tot ze oud genoeg was om te weten dat ze de katten gerust moest laten.
Is een bench daarom slecht? Neen, hoor, maar er zijn mensen die zich blijven vastklampen aan die bench, wat ook niet nodig is.
Vanaf het moment dat wij twee honden hadden, hebben we ze gescheiden als we moesten werken. Omdat ik geen ren wilde in de tuin, hebben we de keuken met een gril afgesloten zodat ze niet bij elkaar konden. Later hebben we in de veranda een stuk afgemaakt met een paneel van een hondenren waar dan één van de twee kon zitten, zonder zo beperkt in beweging te worden dat ze enkel kon draaien.
Toen de derde kwam, zij is een Lagotto Romagnolo, hebben we een grote bench genomen, zodat ook zij apart kon zitten maar plaats had. Na een tijdje was dat ook niet meer nodig alhoewel de bench nog lang hebben laten staan, ging ze minder en minder daarin liggen en sliep ze gewoon op de zetel of op een kussen.


Reageren










