Ik kom uit een familie die in de paarden zit, zelf heb ik ook altijd (en nog) paardgereden en met paarden omgegaan.
Bij de paardenwereld heb je een uitspraak die vaak naar voren komt:
"je hebt mensen met paarden en je hebt paardenmensen".
Dit betekent dat mensen met paarden een paard hebben maar eigenlijk weinig van het wezen 'paard' begrijpen en daardoor vaak met allerlei hulpmiddelen hun paard laten doen wat ze willen.
Vaak lukt dit dan ook niet goed, een paard is veel sterker dan de mens. Dan krijg je soms gevaarlijke toestanden, dan wordt het paard verkocht en een ander paard weer aangekocht.
Want het ligt namelijk altijd aan het paard, die deugt niet. 
Of het paard geeft alle weerstand op omdat het niet helpt, dan krijg je zo'n paard die zich voor alle (pijn)prikkels afsluit en als een soort robot zijn dingen doet die hij moet doen.
Alleen dan kom je toch alsnog steeds meer in een neerwaartse spiraal dus uiteindelijk werkt dit natuurlijk ook niet.
Het gekke is dat deze mensen theoretisch helemaal op de hoogte zijn, en van alles kunnen vertellen zodat het lijkt alsof ze het wel moeten weten.
Maar ze missen de klik met een paard, ze begrijpen het niet, ze zien niet wat het paard laat tonen door zijn gedrag.
En paardenmensen, dat zijn mensen die van nature of dat ze ermee opgegroeid zijn het wezen paard begrijpen en er mee om kunnen gaan.
En dus ook het maximale uit een paard kunnen halen.
Ondanks dat het natuurlijk ook wel eens mis gaat of dat het veel tijd nodig heeft.
En dan is een stukje theorie of nieuwe inzichten ook helemaal niet erg, dan ben je gewoon in staat te selecteren wat bij jou of je paard past.
Maar sommige mensen met paarden worden nooit een paardenmens.
Je kan natuurlijk niet helemaal honden en paarden met elkaar vergelijken, het zijn totaal andere wezen.
Maar toch geloof ik ook wel dat er 'mensen met honden' zijn en 'hondenmensen'.