Ik vroeg me af of je weet hoe ze die onderzoeken hebben gedaan?
Misschien heb ik het antwoord over het hoofd gezien.
Ik ben zeker wel over na gaan denken, ben ook met dingen wel met je eens een soms ook niet.
Maar van dat bench gebruik vind ik boeiend en zou graag willen weten hoe ze dat getest hebben enzo?
Of heb ik nu een link over het hoofd gezien? Ik lees af en toe mee maar lees niet alles. Soms zijn de lappen teksten me een beetje teveel
Maar lost dat wat op?
Kijk eens naar Parijs, willen overheersen door agressie.
Agressie zorgt voor een hele hoop angst, verdriet en ellende.
Wat uiteindelijk voor de oplossing zorgt, is vreedzaam onderhandelen.
Jazeker, het mooie van onderzoeken is dat inzichten voortdurend in beweging zijn, waardoor nieuwe inzichten soms weer een heel ander licht werpen op voorgaande inzichten. Maar dat is wat mij betreft toch ook in het geheel geen discussiepunt.
Wat betreft de bench ... tja ... wat ik al zei, massa's pups die zonder groot geworden zijn. Gemak dient de mens en daar speelt de commercie op in. Gevolg is wildgroei en gemakzuchtig gebruik door inzichten (soms geleid door gemakzucht) van dat moment. Geldt ook voor tal van andere hulpmiddelen die worden gebruikt, verkeerd gebruikt, misbruikt (bv de veel gebruikte hondenriem). Vroeger (en in sommige gevallen nog) werden lijncorrecties doodnormaal geadviseerd binnen de opvoeding, terwijl de (normale) hondenriem daar niet voor ontworpen is. Er zijn ook mensen die hun hond slaan met de riem of deze naar z'n kop gooien als hij niet luistert. Maakt dat die riem nu zo fout, is de bench nu zo fout?
Er is zoveel wat stressverhogend is voor een hond, heb je helemaal gelijk in. Ik ben iemand die daar heel alert op is, maar ik zie ook veel anders om mij heen. Mensen herkennen stress vaak helemaal niet.
Waar het in deze insteek van jou mis gaat, vermoed ik, is dat je het heel zwart/wit maakt in hoe te voorkomen en op te lossen, waarbij je voorbijgaat aan de essentie en zo ook voorbij gaat aan het individuele voortschrijden inzicht van de mens. Ik snap je uitgangspunt wel, maar je insteek bereikt op deze manier niet zo'n grote doelgroep en dat is jammer. Ik denk dat daarom het filmpje over de honden die alleen thuis gelaten worden ook zoveel impact heeft. Het doet daadwerkelijk iets met het voortschrijdend inzicht van de betrokken mensen.
Sluit me dus aan bij de post van Bassie dat wanneer je veel meer de focus legt op wat stress is en hoe je het herkent je mensen meer zelf de tools in handen geeft, dan door te vertellen wat ze wel of niet moeten doen. Dat is namelijk onmogelijk om binnen 1 kader te vangen.
Om even mijn eerdere voorbeeld aan te halen. Als er hier bezoek komt gaat de hond even in de bench. Laat ik hem los lopen heeft hij over het algemeen meer en langer stress. Mede omdat bezoek zich niet altijd laat 'opvoeden'. Dat is mijn voortschrijdend inzicht. En wellicht dat ik met een volgende hond weer hele nieuwe inzichten opdoe, waardoor ik datgene wat ik nu doe heel anders oplos.
Keuzevrijheid bv is mooi, maar een hond moet deze vrijheid wel aankunnen. Als die vrijheid meer stress oplevert, dan wanneer zijn keuzevrijheid ingeperkt wordt door zijn keuzemogelijkheden te beperken tot overzichtelijk binnen wat hij aankan is dat m.i. de beste keus in belang van welzijn van de hond.
Kan nog wel even doorgaan, maar volgens mij heb ik al een hele lap getypt 
Zou het kunnen dat je een paar zaken door elkaar haalt?
Ik spreek over het eerste jaar de hond niet alleen te laten.
Dat is een heel groot verschil met nooit alleen laten.
Als je een beetje terug gaat hier op het topic hebben al verschillende mensen het filmpje aangehaald wat het bij een hond doet als hij alleen gelaten wordt.
En het verschil met in de natuur?
Verlatingsangst heeft te maken met de emotionele aanhankelijkheid van de hond naar zijn eigenaar toe. Aangezien een hond in de natuur geen eigenaar heeft waar hij zich emotioneel aan hecht, bestaat dit probleem niet in de natuur..
En waar sta ik te roepen dat mensen slecht zijn? Waar?
Er zijn heel wat zaken door onderzoeken aan het licht gekomen aangaande het gedrag van honden en wat bepaalde zaken als effect kunnen hebben.
Het enige wat ik doe is dit onder de aandacht brengen van de mensen. Nergens, maar dan ook nergens ga je vinden dat ik zeg dat mensen slecht zijn.
Op een bepaald moment krijg ik via facebook onder ogen dat doordat mensen hun kauwgom op straat weggooien vogels komen te sterven daar zij dit als eten aanzien.
Vanaf dat moment heb ik nooit meer een kauwgom op straat gesmeten. Nooit meer.
Ben ik een slecht mens? Nee. Ik stond er nooit bij stil dat vogels dit zouden opeten en wist absoluut niet dat dit zo'n verschrikkelijk en dodelijk effect had.
Het idee dat ik verantwoordelijk zou kunnen zijn voor de dood van die vogels, verschrikkelijk vond ik het.
Helaas kon ik die vogels niet meer helpen. Maar ik heb mijn gedrag aangepast om te vermijden dat er voor die reden nog 1 vogel door mijn toedoen zou sterven.
(Ondertussen hoor ik vele al denken drastisch!!) Het gaat uiteindelijk om de essentie.
Volgende voorbeeld.
Rokers
Denken jullie dat dit ok is voor jullie kinderen en huisdieren dat er in hun bijzijn gerookt wordt?
Ook hier gaan mensen misschien al reageren.
Maar heel wat rokers maken er echt geen probleem uit dat ze in het bijzijn van hun kinderen en dieren roken. Het is ondertussen nochtans genoeg bekend gemaakt denk ik.
Zover zelfs dat in Engeland de wetgeving komt niet meer te mogen roken in de wagen in het bijzijn van kinderen.
Ok zwaar off topic, maar dit voorbeeld gewoon ter verduidelijking.
Dit zijn zaken die zijn weergegeven in een gesprek met Turid Rugaas, trouwens ook Amber Batson ging daar in mee.
En dat wordt in 2016 in Noorwegen gepubliceerd.
Dan zou je de link van Petra kunnen bekijken.
Als je alleen zijn niet goed heb opgebouwd kan een hknd stres ervaren als je weg bent. Zelfs als er meerdere honden in huis zijn.
Zelfs als je maar even weg bent.
Het verschil is dat mensen hier het zelf zien, ervaren. Jij maakt het zwart/wit door te zeggen dat honden tot een jaar niet alleen gelaten mogen worden en dat honden sowieso niet alleen thuis kunnen zijn.
En correct, veel honden hebben in meer of mindere mate problemen met alleen zijn (door interne en externe oorzaken). Dat is niet zwart/wit 'ze kunnen het niet' ... punt uit.
Dus zeg tegen mensen dat ze een filmcamera klaarzetten (aan) als ze weg gaan bij hun pup. Analyseer nadien de opname, samen en leg uit wat zij zien en ondersteun ze in van daaruit verder. Dan geef je ze zelf de tools in handen om inzichten te verkrijgen en er zelf mee aan de slag te gaan.
Keuzevrijheid bv is mooi, maar een hond moet deze vrijheid wel aankunnen. Als die vrijheid meer stress oplevert, dan wanneer zijn keuzevrijheid ingeperkt wordt door zijn keuzemogelijkheden te beperken tot overzichtelijk binnen wat hij aankan is dat m.i. de beste keus in belang van welzijn van de hond.
De vrijheid is hier niet zijn probleem, dan wel de stress van het bezoek (wat bij nog wel wat honden een probleem is)
Een hond heeft een territorium. Een gebied waarin hij zich veilig voelt. Wanneer dit door andere betreed wordt valt het veilig gevoel weg. En daar gaan ze dan op reageren. En hem in de de bench zetten heeft inderdaad een bepaald effect, doch een ander dan wat er wordt aan toegedeeld.
Maar hier laat ik het dan ook bij.
Verder kan ik goed mee met jouw denkwijze
Die keuzevrijheid slaat wel op meer situaties. Ik dacht bv aan de hond hier uit de buurt die altijd 'zo leuk' los mag lopen. Of bv de hond die door het hele huis heen achter z'n baas aansjouwt ter controle...etc Mijn eigen hond die aangelijnd vrij snuffelt en los veel spanning ervaart. Uiteraad zijn dit dingen om mee aan de slag te gaan, maar dat kan alleen als mensen het inzicht hebben.
Waarom laat je het er nu bij? Ik heb eigenlijk nog wel een vraag.
Wat bedoel je precies met "en hem in de bench zetten heeft een bepaald effect , doch een ander dan wat er aan wordt toegedeeld"?
Voor de helderheid, ik heb een chronische stress-hond. En spijtig genoeg voor hem kan ik zijn leven niet volledig stressvrij maken. Stress hoort ook bij het leven, helaas heeft mijn hond er een beetje boel van, en ik heb ook nog een leven.
Dus ik herken stress, ik erken stress en ik erken ook dat het onmogelijk is om elke kiezel op z'n pad te veranderen in een lekkere worst.
Bedankt voor je antwoord, ik ben benieuwd.
Ik bedoel dit niet vervelend (wil ik er voor de duidelijkheid even bijzeggen) maar is het niet vreemd om over wetenschappelijke feiten te spreken als je die info momenteel enkel hebt uit een gesprek, en het onderzoek nog niet eens is gepubliceerd?
Maria Montessori, grondlegger van het Montessorionderwijs:
leer mij het zelf doen!
Heel goed punt van jou!
Hoe vaak je niet hoort dat een hond „uit het niets" uithaald. Dat een hond „leuk" aan het spelen is met een andere hond, terwijl hij doods angst uitstraalt en rent voor zijn leven, dat een hond „dominant" is, terwijl hij juist onzeker is.
Leer mensen hun hond te lezen en interpreteren, zodat ze idd zelf kunnen zien hoe hun hond zich voelt.
Honden vertellen ons zo veel.
Mensen laten zien en ervaren.
Ja dat dacht ik dus ook.
Ik vind dit niet vervelend. En als je een vraag wil stellen geen probleem.
Omdat ik met mensen spreek die de onderzoeken doen/betrokken zijn bij. Resultaten zijn al eerder gekend dan de publicatie.
Als ik een onderzoek doe en daaruit blijkt dat.....
En volgend jaar publiceer ik daar een boek over, waarom zou ik daar dan niet over kunnen praten?
@Eliane
Ik had in mijn reactie aan jou nog wat verduidelijking gevraagd. Zou het fijn vinden als je daar nog even op terug wilt komen.
Misschien zeg en bedoel je niet dat mensen slecht zijn. Maar zo kom je wel over.
En ben het ook met de reactie eens dat je geen onderzoek kan aanhalen die nog niet gepubliceert is. Dan zou iedereen zijn mening met onderzoeken kunnen onderbouwen die er nog niet zijn. Want het is niet na te gaan.
Ik ken een aantal wetenschappers. Soms doen ze jaren over 1 onderzoek. Maar voor de publicatie hoor je er weinig over.
Je roken voorbeeld. Ik rook. Buiten welkiswaar. Voor de honden prima. Maar voor mijn kinderen nog steeds een slecht voorbeeld. Je kan het zo goed willen doen als je kan. Maar soms blijft iets niet goed. Mijn kinderen roken dan wel niet mee. Maar toch zien ze mij iets slechts doen.
Ik heb 1 hond met extreme verlatingsangst. Deze hond heb ik gered toen hij 2 weken oud was. Met de fles groorgebracht en altijd dicht bij mij gehouden. Misschien heb ik dit dus zelf veroorzaakt. Maar feit blijft dat ik toen deed wat voor hem het beste was. En dat is voor mij het belangrijkste.
Klopt het zijn twee verschillende zaken. Ik zeg ook niet dat het hetzelfde is.
Zelf blijven nadenken.
Wat de conclusie ook is, ik ben er zelf kritisch over. Pas als ik vind dat het klopt en werkt, doe ik er iets mee.
Plezierig dat het wetenschappelijk onderbouwt kan worden.
Goed onderzoek, wordt onafhankelijk van elkaar door meerdere personen uitgevoerd, meerdere conclusies. Die worden naast elkaar gelegd, zo kom tot een eind conclusie die je op dat moment wel als waar kan aan nemen. Totdat er weer nieuwe inzichten komen.
Daarom altijd kritisch zijn voor je iets aanneemt als waar.
Momenteel wordt ik zo moe van het graanvrij/ glutenvrij eten.
Zowel mensen als honden worden ziek door gluten, granen. Voelen zich veel beter zonder
Wetenschappelijk bewezen volgens sommigen
Ik heb coeliakie, ik kan zelf dood gaan als ik gluten eet.
Wetenschappelijk bewezen.
De overige groep die denkt dat het beter is en ondertussen een gebonden soepje eet, jus op het vlees, een kroketje, speltbrood en wat nog meer.
Wetenschappelijk bewezen, dat gluten vrij eten, alleen werkt bij de coleiakie patiënten.
Al dus Nederlandse coeliakie vereniging. Doen zelf geen onderzoek (geld gebrek) maar volgen en steunen onderzoek over gluten wereld wijd.
Bronnen raadplegen zo belangrijk en zelf blijven nadenken.
Dat klopt, inzicht krijg je ook alleen maar door er over te leren.
Door hem in de bench te zetten krijg je een bepaalde controle over zijn uiting, maar niet over zijn emotie/angst
Stel jij bent heel bang van een spin. Je reageert angstig en zet het op een lopen.
Ik zet jouw in een beperkte ruimte zodat je niet meer kan rondrennen, maar je ziet nog wel de spin.
Gaat dit jouw angst van de spin wegnemen?
als het een fijne ruimte is en ik weet dat de spin niet naar mij kan komen, dan kan het mijn angst wegnemen of een stuk verminderen.
Dit noem ik het grijze gedeelte.
Ah ... die bedoel je. Dan kan ik je weer volgen 
en ja daarin ga ik heel end met je mee.
Echter gaat het hier om een individuele praktijksituatie waarbinnen je alleen maar kunt roeien met de riemen die je hebt en gaandeweg inzichten vergaren.
De angst is er nu eenmaal. Laten we zeggen inmiddels argwaan (want hij is al behoorlijk opgeknapt). Door hem los te laten lopen in de roerigheid neemt zijn spanning aanzienlijk toe. Hij weet niet wat zij (bezoek) gaan doen en weet niet wat hij zelf moet doen...de stress neemt aanzienlijk toe en blijft hangen in vluchtmodes.
Door hem te helpen, z'n afgesloten hol, waar niemand bij komt (mijn verantwoording en geleerde ervaring) kan hij kalmer de situatie in ogenschouw nemen. Ik ontneem hem zijn bewegingsvrijheid, ja. Maar de ervaring leert dat het hem op deze manier vele malen sneller kalmeert ipv in z'n vicieuze modes rondcirkelen. Ik ken hem immers en het feit dat zijn stress en angst sneller afgenomen is, hij gaat knabbelen op lekkers en vertrouwd genoeg voelt te gaan slapen binnen die bescherming bevestigt mij in de keuzes die ik maak.
De keuze is dus meer en langduriger stress-explosie, maar wel z'n bewegingsvrijheid (waarin hij keuzes moet maken die hij niet goed kan overzien omdat hij in overleefstand staat of die voor hem beperken en hem een veilige plek toebedelen, waarmee ik ook de mate en duur van de stressuitbarsting aanzienlijk beperk en herstel sneller optreed. Dit lijkt me in zijn belang de minst kwade van de 2. Overigens is dit slechts 1 situatieschets van de vele he. Er is geen kant en klaar recept.
In een ideale stituatie zou het bezoek hem compleet negeren, waardoor zijn vertrouwen dat ze niets van hem willen kan groeien en hij vanuit bewegingsvrijheid kan gaan leren dealen (die situaties zijn er ook). Maar helaas blijkt dat (ook met educatie en/of optreden) niet voor alle bezoek haalbaar en niet met alle vormen van bezoek haalbaar. Ik neem dus mijn hond in die situaties ook daartegen in bescherming.
Ander alternatief is nooit meer bezoek ontvangen 
maar dat is wel heel zwart/wit gesteld en doet nog steeds niets aan de angst.
Dank je dat je het nog even verduidelijkt hebt.
Dat dus 
Stres is functioneel, het zorgt dat er adrenaline, tostesteron (wellicht daarom ook rijgedrag van honden met stres) en cortisol. Hierdoor is je lichaam in staat om te presteren, beter na te denken tijdens een examen en fysiek te presteren.
De doping industrie maakt hier graag gebruik van.
Door stres ben je instaat te ontsnappen aan een belager, of in andere nood situaties te overleven.
Tres heeft tijd nodig je lichaam te verlaten. Als je keer op keer een stres piek doormaakt, zonder dat de hormonen je lichaam kunnen verlaten, krijg je continu een te hoge stres level. Dan gaat het fout.
De burnout bij mensen. Je wordt er echt ziek door.
Bij het socialiseren van pups, niet dagelijks blootstellen aan nieuwe (stres) situaties, ze voldoende rust geven om prikkels te verwerken, het stres level te laten afvloeien.
Anders krijg je heel zichtbaar de overprikkelde pup.
Dat is het voorspelbaar maken van een situatie, dat geeft rust en zekerheid.
Het is gewoon een beperkte ruimte binnen de plaats waar de spin zit.
Ze kan dus toch nog tot bij u.
Maar dan reageer je vanuit de mens uit. Vanuit iemand die kan redeneren. En dat is een eigenschap die de hond niet heeft.
Zij komt niet bij u. En dat kun je hond en bezoek prima leren.
Het ging hem hier effe gewoon over dat je als mens logisch kan nadenken. Een manier van denken die de hond niet eigen is.
Reageren
