Eefke was een kruising van een Mechelse Herder en Duitse Herder van vaderszijde. Moederszijde was een Friese Stabij. We hebben eerst behendigheid met haar gedaan maar vaak deed ze het alleen omdat de baas het vroeg. Ze had er niet zoveel aardigheid aan. We zijn daarom met haar gaan speuren en dat vond ze prachtig. Elke dag liepen we in het bos. Ze mag daar loslopen. Als we een hert zagen, bleef ze netjes bij mij. We hadden een zeilboot (platbodem) en daarop ging ze ook mee. Schuin gaan vond ze niet erg, niet bang voor de motor alleen als het water bokkig was vond ze dat niet prettig. Het was goede "scheepshond". Helaas heb ik haar op 26 januari moeten laten inslapen. Drie december speurde ze nog. Lopen ging al langer moeilijk maar speuren was haar ding. Als ze de persoon gevonden had keek ze je glunderend aan van "Wat doe ik het nog goed hé!". Ze is op een paar weken na vijftien jaar geworden. Ik mis haar elke dag.
Toch weer een andere hond. Ze heet Foske en is een Hollandse Herder. Na Eefke is het wel wat wennen met zo'n spring in het veld. Er wordt elke dag mee getraind. Het is een heel lief dier met een gouden karakter. Net als vroeger Eefke slaapt Foske in de mand bij ons op de slaapkamer. Ook met Foske ga ik weer speuren. We hebben al een paar keer geoefend en ze heeft een enorme speurdrift.
