"
Nantastic, vind jij het dan niet vreemd dat er ook ACE-honden zijn met een Nederlands paspoort?
Behalve Carmina zijn er meer ACE-honden met een Ned. paspoort, bijvoorbeeld ook de ACE- hond van "John", die als gast op dit forum reageerde, heeft een Ned. paspoort.
Bedankt voor de uitleg over jouw honden, je schrijft dat het 'niet ter zake doende is' maar het zijn toch ook ervaringen met ACE.
Ik kan me goed voorstellen dat je geen afstand meer wilde doen van Camila; juist zo een hond krijgt zo'n
vertrouwen in je.
Zelf zou ik sowieso geen honden op kunnen vangen , steeds weer dat afscheid, heel zwaar. Ik heb grote bewondering voor mensen die dat wel kunnen en doen.
Fijn dat het met Cloudy helemaal goed is gekomen.
Nantastic, wat vind jij er nou van dat Fabienne nooit geen contact met mij heeft opgenomen, niet tijdens het ziekzijn van Carmina en ook niet na het overlijden van Carmina, terwijl ze van dag 1 op de hoogte was.
Dat was voor mij een enorme teleurstelling. Het lijkt me toch dat je van de oprichtster/voorzitster van ACE in zo'n uitzonderlijke en extreme situatie mag verwachten.
Volgens Fabienne was Carmina op de dag van vertrek een gezonde en zelfs blije hond. Je zou je toch rotschrikken als je dan te horen krijgt dat die gezonde en blije hond plots doodziek blijkt te zijn.
In zo'n geval zou ik, als ik Fabienne was, onmiddelijk contact opnemen met de Nederlandse dierenarts, willen weten wat er toch 'ineens' met Carmina aan de hand is.
Helaas, geen enkele blijk van medeleven, geen emotionele steun, ook niemand vanuit de stichting die met mij mee wilde denken, maarrrr ook geen enkele interesse in wat Carmina dan gemankeerd had, Fabienne heeft nooit gevraagd naar de uitslag van de sectie, ook nooit contact gezocht met de dierenarts/specialist waar wij waren geweest met Carmina. Die dierenarts had mij laten vragen of Fabienne contact met hem zou willen opnemen om een en ander uit te leggen. Fabienne heeft nooit contact met de dierenarts opgenomen.
Nantastic, je hoeft niet te oordelen, ik vraag alleen jouw mening,
wat vind jij nou van de manier waarop Fabienne omgaat met, in dit geval, een adoptant wier hond ziek bleek te zijn en na 10 dagen moest worden ingeslapen en wat vind jij van de onverschilligheid/desinteresse van de voorzitster, het ging hier om een besmettelijke ziekte, als je dan zo'n 800 honden onder je hoede hebt, zou je je toch zorgen moeten maken, lijkt mij.
. "
Vreemd is een rekbaar begrip, wat jij vreemd vind hoef ik niet vreemd te vinden natuurlijk.. Ik heb geen ervaring gehad met Spaanse honden die een Nederlands paspoort had... Als ik die ervaring wel zou hebben zou ik even navraag doen bij de stichting om het verhaal er achter te horen, wellicht hebben ze er wel een reden voor en dus een uitleg. Mijn ervaring is dat als je een vraag hebt deze altijd wel wordt beantwoord, in mijn geval is dat in ieder geval wel zo geweest.. Dus misschien heb jij hier al een antwoord op gehad maar ik heb er nog niet naar hoeven vragen in ieder geval. Ik vind iets niet snel vreemd zonder eerst het verhaal er achter te horen, ik kan nu hooguit denken aan de reden van een Nederlands paspoort maar het verhaal er achter weet ik dus niet en vind ik tot nog toe dus ook niet vreemd. Er helpen veelal Nederlandse dierenartsen in Spanje, misschien nemen die wel paspoorten mee of krijgt de stichting wel paspoorten aangeboden vanuit Nederland en zijn de kosten daardoor lager dan dat ze deze zouden moeten aanschaffen in Spanje. Er zal vast een reden voor zijn anders zou er geen Nederlands paspoort zijn denk ik. Maar dit alles is gissen en de enige die de antwoorden kunnen geven zijn de mensen van de stichting zelf en niet ik of nog iemand anders hier denk ik.
Mijn ervaringen zijn zeer zeker ook ervaringen, maar over mijn honden lopen ook topics en ik vond het niet ter zake doende in deze omdat de discussie in mijn ogen nog altijd gaat over bepaalde vooroordelen die openbaar neer gezet worden en daar is dan ook mijn reactie uit voort gekomen.
Het gevoel bij opvangen van honden om deze naar een goed thuis te herplaatsen is anders dan een afscheid van je persoonlijke hond... Je weet als je een hond in opvang neemt dat door jou de hond in ieder geval al kan genieten van een beter leven dan wat het had... Je krijgt een enorme band met de hond en natuurlijk vloeien er tranen als het diertje dan geadopteerd is. Maar als je zelf de huisbezoeken doet of vertrouwen hebt in de mensen die een huisbezoek hebben gedaan en de regels kent waar adoptanten aan moeten voldoen kan ik wel voor mezelf zeggen dat het dier in een goed thuis gaat komen met een eventuele persoonlijke begeleiding van mezelf indien nodig en de garantie dat als het niet gaat om welke reden dan ook dat de hond dan terug bij mij komt. Ik kan de honden blijven volgen en ze bezoeken als ik dat wil en dat geeft een tevreden gevoel. Gelukkig is mijn ervaring hierin erg mooi, als je blije mensen ziet, hun blije berichten leest de hond tevreden en vertrouwd ziet zijn dan kun je toch voor jezelf zeggen dat je iets goed voor het dier hebt gedaan en dan is mijn verdriet of eventueel gemis in mijn ogen minder groot dan het leed wat het dier heeft moeten ondergaan en kan ik mezelf erg goed troosten met het beeld van de hond in het nu.
Ik weet niet waarom Fabienne geen contact met jou heeft opgenomen, ik kan niet in haar leven kijken nog in haar werkzaamheden. Wel weet ik dat Fabienne ook geen makkelijke periodes heeft gehad, met haar man die erg ziek was en diverse ziekenhuisopnamens en daardoor veel persoonlijke onzekerheden. Deze dingen waren online te volgen en ik kan me menselijk voorstellen dat als iemand zoiets doormaakt die persoon minder werkzaamheden uitvoert. Maar dat is mijn persoonlijke denken en dus geen waarheid of zekerheid, nog ik, nog jij weet namelijk de reden hiervan. Ik kan alleen kijken naar mijn persoonlijke ervaringen en ik weet dat er vrijwilligers zijn die contacten onderhouden en kan me voorstellen dat Fabienne niet overal zichzelf in kan mengen , dan zou ze tijd te kort hebben. Dat is ook waarom er vrijwilligers zijn, mensen die adoptanten te woord staan. Dat daarin wel eens iets mis gaat kan ik meteen geloven, ik kan me voorstellen dat niet alles even soepel verloopt, maar wie daarin dan de schuldige is kan ik niet met mijn vinger aanwijzen. Feit blijft dat jij een rot ervaring hebt gehad en dat vind ik zeker zeer spijtig, vooral voor de hond vind ik het heel erg, al zoveel meegemaakt en dan toch zo ziek worden en nog overlijden ook. Maar of dit een reden is om meteen negatief te staan tegenover het adopteren van een hond? Daar verschillen de meningen in denk ik, je kan inderdaad twee dingen doen, je helemaal inzetten om de waarheid boven water te krijgen, iets wat misschien lastig blijkt of je ervaring delen zoals je nu doet en hopen dat er niet teveel van dergelijke ervaringen zijn en komen. Ik denk zelf dat het niet goed is om te lang in oneerlijkheid te blijven hangen, voor jezelf bedoel ik dan, als je voor je gevoel alles hebt gedaan om de waarheid te achterhalen of een vorm van begrip te krijgen en deze niet heb gekregen kun je jezelf afvragen of dit nog wel gaat komen. En natuurlijk vind ik dat enorm rot voor jou, maar bekijk het ook vanuit mijn ogen. Ik heb fijne ervaringen en heb zoveel honden gezien die goed terecht zijn gekomen, ik zou het mezelf niet vergeven als ik daar niet blij mee kon zijn of mensen dit zou ontnemen. Ik zou niet willen dat er mensen lezen en niet meer durven een hondje te adopteren terwijl er ook zoveel mooie ervaringen zijn. Ik zou niet willen dat er honden de dupe worden van de negatieve ervaringen, al deze honden verdienen een thuis en liefde en kunnen geen van allen er aan doen wat er misschien soms gebeurd aan negatieve ervaringen. Nog jouw hond, nog onze honden kunnen hier iets aan doen, denkende vanuit de gedachtegang van een hond weet ik dat al deze honden niks liever zouden willen dan dat de andere honden ook de warmte en liefde krijgen die hun zelf nu ervaren of ervaren hebben.
Ja, ik geloof zeker dat er soms dingen mis gaan, nee ik kan me daarin niet laten lijden om nooit meer een hond te adopteren, ja ik kan me misschien sneller inbeelden dat er voor sommige dingen de juiste verklaringen zijn en nee ik ga niet af op eenzijdige verhalen zonder dat ik weet wat er nu precies is voorgevallen. Ik ben twee dagen even niet in staat om hier te reageren en ik zie van jou al 4 reacties aan mij gericht, begrijpelijk want je wil een bepaalde vorm van "gerechtigheid" maar ik kan jou die niet geven, als ik dat wel kon zou ik dat zeker doen. Maar ik ben er niet bij geweest, ik ben niet een vrijwilliger geweest die bij deze adoptie betrokken was en ik heb niet de middelen om waarheden boven water te krijgen. Ik vind het spijtig dat je voor jouw gevoel niet goed te woord bent gestaan en had zeker gewild voor jou dat dit anders was en veel vragen die je me stelde zijn geen vragen die ik voor je kan beantwoorden. Voor vragen over de paspoorten kan naar mijn mening beter naar de stichting bericht worden, die zullen vast een goede verklaring hiervoor hebben.
"Dus bij jou werd er door de stichting op gehamerd dat adoptanten niet moeten zeuren als ze een zieke of agressieve/angstige hond hebben gekregen, begrijp ik dat goed? "
Hier weet je natuurlijk zelf al het antwoord op, nee dat begrijp je niet goed want zo heb ik dat niet uitgesproken. Ik heb gezegd dat er waarschuwingen worden gegeven over dat er geen garantie is op een goede gezondheid of een perfecte hond. Het is logisch dat honden met een verleden gedragsproblemen kunnen hebben, hoe jij nu bij de verwoording agresief komt is mij weer een raadsel en is naar mijn idee eerder een verdraaiing van mijn getypte woorden en dat vind ik jammer. Zo veroorzaak je een eindeloze discussie waar ik natuurlijk op den duur ook niet meer zo een zin in heb, want zo duidelijk als ik ben zo verdraaid worden op den duur woorden. Honden met een verleden kunnen verlatingsangst hebben, onzindelijkheid, angstig etc etc. Agressiefe honden worden niet geplaatst en als er honden zijn waarbij bepaald gedrag zichtbaar is wordt dit eerlijk vermeld in de beschrijving. Iets wat ik al geregeld voorbij heb zien komen, honden die angstig zijn of bijvoorbeeld uithalen als je hun voerbak weg neemt. Kleine voorbeelden van dingen die ik niet als agressief zie maar als een trauma bij een hond met ene verleden. Als je een hond adopteerd kun je er rekening mee houden dat er werk is aan de hond, dat deze meer aandacht verijst dan wellicht een hond zonder verleden. Maar ik ken ook genoeg ervaringen van dieren die bij een fokker vandaan komen en die ook zijn overleden of een gedragsprobleem hadden. En dan zit er wel een contract bij dat er testen zijn gedaan bij de ouderdieren en dat het dier in goede gezondheid verkeerde bij het verlaten van de fokker. En ook dat wordt dan al snel een welles nietes spelletje tussen fokker en koper. Maar als je een dier bij een fokker koopt sta je bij dergelijke dingen naar mijn idee minder snel stil dan dat je een dier adopteert. Bij adopteren hou je toch rekening met bepaalde belangrijke punten.
" je kan niet zomaar neer gaan zetten dat honden niet ingeënt worden of getest worden of niet door een dierenarts worden gezien. Als je een bepaalde stichting op de voet volgt zie je namelijk ook de andere kant en zie je dat honden wel degelijk door een dierenarts worden gezien. "
Je geeft dus toe Nantastic, dat stichting ACE óók een ándere kant heeft!
Nee ik geef niet toe dat ACE een andere kant heeft, ik geef toe dat er een andere kant is van de vooroordelen die hier gedaan worden. Dat er genoeg goede ervaringen te vinden zijn naast de rot ervaringen die er te lezen zijn. Dat is de andere kant waar ik het over heb en wat ook duidelijk in mijn berichten terug te lezen is. En tevens de kant waartoe ik mezelf kan rekenen en waaruit ik dan ook reageer.
Maar Tineke het blijft het inderdaad een over en weer discussie en ik denk dat wij daarin sowieso niet op één lijn komen. We verschillen van ervaring maar vooral verschillen we van mening en hoeveel ik ook zou typen ik denk dat het voor jou ook nooit genoeg zal zijn. En voor mij houdt het typen dan ook een keer op als het elke keer in herhaling vervalt. Neemt niet weg dat ik zeker zal reageren als ik denk dat mijn reactie van belang kan zijn, net als dat jij dit ook zal doen en denken over jezelf. Ik ben ook nooit te beroerd om te reageren mits de berichten ook zo gelezen worden als dat ze worden geschreven, het verdraaien van woorden of uitspraken of het naar je eigen hand zetten vormt op den duur een niet realistisch gesprek waar alleen maar enorm veel tijd in gaat zitten. Nu is in mijn leven tijd sowieso altijd al te kort en is het zonde om deze in te delen met dubbele reacties of meningen geven die hier vanuit mijn hand sowieso al te lezen zijn. Het elke keer terug moeten komen op dingen is dus zonde van de tijd en wordt zowel ik als zowel jij niet wijzer van denk ik.
Wel hoop ik dat je toch nog antwoorden op je vragen gaat krijgen van een persoon die er ook echt antwoorden op heeft. Ik heb alleen een mening en daarmee krijg jij denk ik ook niet een geruster gevoel.