Wat ik nu een mooi initiatief zou vinden is als de mensen die een mening hebben zonder het te hebben gezien de handen in één slaan en eens een reisje maken naar de Refugio in La Cala de Mijas. Dat deze dan met eigen ogen de wantoestanden in het land gaan waarnemen, hun ogen goed open houden in de Refugio en gaan bekijken hoe de dieren daar leven, worden verzorgd en wellicht meedraaien met vrijwilligers als de honden binnen komen of het asiel verlaten richting een Gouden mandje. Daar behoord in mijn ogen dan ook zeker ook een bezoekje aan een dodingsstation bij, samen met Fabienne die dit wekelijks moet doen zodat er gekeken kan worden hoe zoiets in zijn werk gaat. Als je dit ervaren hebt ben ik benieuwd naar de persoonlijke ervaringen en reacties die er dan zullen gaan komen, misschien is er dan een betere kijk en tevens meteen wat meer respect. Maar dit is niet het geval en zie ik spijtig genoeg ook niet gebeuren. Het zou voor de mens niet alleen en verrijking zijn maar zeker ook voor de dieren in de Refugio want elke aai of elk schoon hok is er weer eentje en is iets wat voor de honden daar al een lichtpunt van leven is.
Ik vind het schrijnend dat er hier gesproken wordt over de negatieve ervaringen zonder dat er naar voren komt dat de honden wel iets betekend hebben. Ik hoop toch echt dat de honden niet alleen overleden zijn, dat er meer is dan het verdriet of gemis en dat zijn de mooie ervaringen, dat de hond door adoptie nog liefde heeft mogen meemaken, goede verzorging heeft gekregen in een land met vele luxe. Maar vooral hoop ik dat het gevoel voort leeft wat je hebt als je eenmaal de hond voor het eerst in de ogen kijkt, die dankbaarheid als ze even op schoot mogen, die grote ogen als ze een bak eten voor hun zelf hebben die ze niet hoeven te delen nog te hoeven verdedigen. De "onzekerheid" als ze een bot krijgen en daar rusteloos mee door het huis lopen, niet wetende wat er mee te moeten doen, want ze kennen het niet. Verstoppen, opeten en waar is dan de veilige plek? Tot ze doorhebben dat ze geen veilige plek meer hoeven te zoeken omdat het vanaf nu altijd veilig zal zijn. De emotie die je voelt als je geadopteerde hond uit zijn reiskennel komt, iets onzeker maar dan toch ook weer zo dapper, meelopen aan de riem en eigenlijk al meteen zoveel vertrouwen hebben in het nieuwe baasje. Ik hoop echt dat deze dingen nooit vergeten worden, ook niet als je een nare ervaring hebt en hierin geen vrede kan vinden. Vergeet nooit dat door jouw adoptie honden uit de hel weg gehaald kunnen worden, dat jouw hond een hele andere manier van sterven mee had kunnen maken als het niet geadopteerd was geweest.
Dit zijn geen zielige verhalen, dit zijn beelden van de realiteit, het is realiteit dat er in bepaalde landen geen enkel gevoel voor het dier is. Dat voor hun de klok maar 10 dagen telt en dat daarna de gaskamer of verbrandingsoven gaat. Als je zoiets met eigen ogen zou zien, de stress, het paniek, de geluiden en de geur dan zou je denk ik toch heel anders naar een situatie kijken. Als je een stichting hebt waar velen mensen werken dan kunnen we zeker niet ontkennen dat niet alles altijd goed kan verlopen. Maar dat betekend niet dat dit een orde van de dag is, er zijn gelukkig zoveel goede verhalen te lezen en ja je moet iets zelf meemaken om te begrijpen wat het is om een hond te adopteren. En iedereen moet vrij zijn of haar verhaal doen, helemaal mee eens! Zowel negatieve als positieve verhalen moeten worden gedeeld, maar de vooroordelen die gedaan worden, die hier zonder pardon als waarheid worden neergezet vind ik schrijnend. Zeker als ik me bedenk dat dit mensen kan tegenhouden om een hond te adopteren. Het adopteren van een hond doe je niet vanwege het zielige verhaal! Ik heb meerdere keren in dit topic voorbij zien komen dat het verhaal zo zielig was en dat er dan op het gevoel van mensen wordt ingespeeld. Maar hier ben je zelf bij! Dat is iets waar ik slecht mee kan "dealen" die mensen die vanwege "emotie" een dier aanschaffen. De verloren man die bij een br**dfokker binnen loopt, daar die zielige pupjes ziet zitten, ziek en verzwakt, die er eentje koopt voor 500 euro, want het diertje was zo zielig. Niet nadenkende dat door het betalen van 500 euro er weer drie nieuwe nestjes worden geboren met weer zielige pupjes die ook weer die ellende mee moeten maken en met weer een moeder die twee keer per jaar in slechte leefomgeving pups moet baren. Een hond of welk ander dier dan ook neem je niet vanwege het zielige verhaal! Een dier neem je in een weloverwogen beslissing en daar denk je goed over na! En nee, niet iedereen kan alles weten, maar als je een hond uit het buitenland adopteert ken je risico's, als je een site kan bezoeken met adoptiehonden kun je ook zoeken naar de dingen die erbij komen kijken. Nu weet ik uit persoonlijke ervaring dat er bij ACE genoeg informatie op de site te vinden is, dat er al bij de eerste mailcontacten worden gewezen op de buitenlandse ziektes, gezondheid, gedragingen die een hond met een verleden kunnen hebben. Tijdens een huisbezoek worden deze dingen nogmaals doorgenomen en kijkt een vrijwilliger erg goed of mensen hierop voorbereid zijn en zich hierin ook hebben verdiept en verkrijg je informatie die van belang is.
Een hond adopteren is meer dan een zielig verhaal, je neemt een hond in huis die enorm veel heeft meegemaakt, geen enkele hond uit een land als bijvoorbeeld Spanje zal met een goed verhaal en een positief leven de Refugio verlaten.
Hoge kostenposten kun je altijd hebben, bij elk dier wat je aanschaft, dit had je ook kunnen hebben bij het aanschaffen van dat glimmende goed in de vacht zittende pupje met die heldere oogjes die je gekocht hebt met stamboom bij dat lieve gezin in dat mooie landhuis ergens in de polders. Want ook deze mensen of fokkers zullen nooit een garantie kunnen geven, niet in gezondheid nog in het karakter.
Het is erg wat je mee hebt gemaakt Tineke, en ik snap dat je jouw ervaring wil delen, maar verlies nooit uit het oog waarom je er voor koos een hond te adopteren, ik hoop dat dit niet alleen het zielige verhaal is geweest die te lezen was. Ik hoop dat er meer was wat jou deed beslissen een hond uit Spanje te redden.










Goed karma zal over je heen komen! Ik ben zieneres! Wat is je sterrenbeeld en ik voorspel! (haha niet dus! ik typ gewoon de horoscoop uit de Girlz! over )


Begrijp ik ook want ik heb ook zo gedacht maar veel te veel gezien en meegemaakt dus ik zie wat er fout is helaas.
