Gedragstherapeut ingeschakeld

En nu ben ik even boos!

Ga ik net met Mellow naar buiten, eerst even heen-en-weer en kijk-klik-snoep op de parkeerplaats. Toen naar het gras om een rondje te doen.
Bij een volgende parkeerplaats nog even geoefend en weer doorgelopen.
Komen we die vage gast weer tegen zijn kruising Border Collie (denk ik).
Mellow vindt 'm ook altijd een beetje vreemd, maar ze wilde nu wel even kijken. Toch maar niet, toch maar wel.
Komt ze op een gegeven moment dichtbij, pakt ie haar zo bij haar tuig. Zij gillen, achteruit trekken.
Heb dus gelijk gezegd dat ie dat maar even niet moest doen "het ging net weer beter" (IDIOOT!).
Ben ook gelijk doorgelopen voor ik als een viswijf tekeer zou gaan (oké, waarschijnlijk had ik dat niet eens gedurfd haha ).
Heb tegen Mellow gezegd (toen ie al ver uit beeld was), dat ze 'm de volgende keer maar in zijn fikken moet bijten.
Ik ga hem een volgende keer dus niet meer passeren ook, ze was weer totaal van de leg door die ***.
Kreeg er ook met geen mogelijkheid een snoepje in.

Kwam er op een gegeven moment een fietser over Het Fietspad, die bekeek ze even argwanend, maar liep wel door. En toen we bij de straat kwamen waar we vaak door teruglopen reden er 2 wielrenners over Het Fietspad. Grote ogen, trekken, piepen: PANIEK!
Kreeg haar met moeite die straat in, daar een paar keer heen en weer gelopen, maar het was weer redelijk mis.

Via de doorgaande weg door de wijk terug, ging wel weer iets beter. Zijn we bijna bij onze straat, staan er 2 jongens met fiets op de stoep.
Ging ze helemaal links naast mij lopen, om vervolgens een tuin in te schieten.
Vonden ze wel zielig, een ging nog gehurkt zitten, maar ze vertrouwde hem niet echt.

Vervolgens gaan we onze straat in, weer een paar keer achteruit, vooruit, achteruit en ik had gelijk weer haar aandacht, dus klik-snoepje erin

Die angst voor wielrenners zit dus wel heel diep, vraag me af of ik dat er ooit uit krijg. Baal ik wel van, ze rijden hier zo vaak.
En nu is het weer mooi weer, dus de racefietsen komen weer uit de schuur.

Maar dat zo'n idioot wel even denkt dat ie haar angst kan oplossen door haar bij haar tuig vast te grijpen, blijf verdorie met je spekkige fikken van mijn hond af!
Want nu zit ík weer met de gebakken peren.

Irritant kunnen mannen zijn hè!! Je hebt er bij!Beetje populair lopen doen,sukkel.

Onwijs leuk dat het nu zo goed gaat joh,lekker voor Mellow én voor jou,kunnen jullie weer positieve energie opbouwen.Mocht er toch ergens een keer een dipje inzitten,niet meteen angstig worden hoor dat het nooit meer goed zal komen,het komt echt goed,maar er kunnen soms wat stapjes terug in zitten,maar dat geeft niks als je elke dag weer als een nieuwe benadert.

Zeg ken jij niet iemand met een race fiets? Dan kun je dat ding in je huis neerleggen en daarna neer zetten,koek er om heen strooien,je heel nonchalant gedragen,na een tijd met de fiets door je huis bewegen en koek strooien.
En zo ook in de tuin,voor de deur en zelfs dat je er dan zelf op gaat rijden,en héél misschien zelfs Mellow een stukje met mee laat lopen naast de fiets.Dus jij voorbij fietsen en ook samen met haar wandelen met de fiets,misschien ook handig als je het samen met je vriend doet.
Kijk daar gaan natuurlijk weken zo niet maanden overheen,maar als je het normaal gaat maken moet je dat heel vaak oefenen voor het daadwerkelijk normaal wordt,maar de tijd dat het kost hebt je dan weer wel profijt van op een heel hondenleven

Ze reageert niet op normale fietsen?

Misschien geeft deze foto ook hoop Cindy,dit zou Mila 1,5 jaar geleden echt niet doen of durven,en toen ze net in NL was zou ze niet eens het uitrenveld op gewild hebben.
Ben zelf ook rete trots dat ze van zo ver is gekomen.

Ik laat normaal gesproken niet iedereen haar aaien en zij hoeft ook niet iedereen te begroeten. Heb een tijdje terug even met die kerel staan praten, dus hij wist van dit probleem.
Als je ziet dat een hond zo onzeker is (stapje dichterbij, toch maar weer terug), dan sleur je d'r toch niet aan d'r tuig bij je?
Sorry hoor, maar d'r zit wel een flinke steek los bij die gast

Toen ze weer zo paniekerig deed na die 2 wielrenners vond ik dat wel weer heel moeilijk, maar heb het verder niet laten merken. Hoop ik

Ik ken niemand met een racefiets eigenlijk en gewone fietsen zijn niet eng. Wil ze wel eens even wat van schrikken of even naar uitvallen, maar die échte angst zit puur bij wielrenners.
Hoe meer het er zijn, hoe erger haar paniek is.
Twee waren een beetje eng en zacht piepen, maar zijn het er 10 of 15, nou, dan breekt de hel los om het maar zo te zeggen.

Het feit dat ze aan het eind van de wandeling in de straat weer gewoon lekker heen-en-weer meeliep en mij aankeek maakte het wel weer goed. Klik, dan ploft ze neer in een mooie zit (hoeft niet, maar doet ze automatisch) en dan krijgt ze wat
Zulke momenten geven me wel hoop, helemaal zo kort na zo'n paniek moment (hadden we eerder deze week ook).
Het lijkt er dus wel op dat ze wat sneller hersteld en niet 10 minuten met schrapende nagels over straat gaat om maar zsm thuis te komen.

Stoere Mila
Ik zal maar niet verwachten dat Mellow over een jaar op een racefiets gaat zitten he
Hoop haar ooit zo ver te krijgen dat ze naar wielrenners kijkt en denkt 'hmmmm, nu krijg ik snoep', maar voorlopig wil ze op zo'n moment echt niks aannemen.

wat een idioterie. Logisch dat ze daarna weer helemaal van slag was. Ik denk dat Bora dat zelfs zou hebben.

Je bent goed bezig, ga lekker door, je weet nu dat je die man moet vermijden.

Gaat het twee weken best goed, we kunnen weer een rondje lopen, is het net weer mis.
Staart tussen benen, bang rondkijken. Wilde ook niet even oefenen op de parkeerplaats, dus heb haar maar meegenomen op de ronde. Eerste stukje ging moeizaam, moest haar echt even 'meetrekken', maar ben gewoon doorgelopen. Uiteindelijk liep ze wel mee, wel erg op haar hoede. Kijken naar Het Fietspad (waar een jongetje op zo'n waveboard wavede).
Ze heeft ook niet geplast, maar had de hoop dat ze dat op de groenstrook op de weg door de wijk (de terugweg dus) wel zou doen.
Lopen we door een straat, zie ik een ballon over de doorgaande weg waaien. Daar rende iemand naar toe om 'm te pakken, gaat weer een straat in aan de andere kant van de weg. Wij lopen de straat uit en ze laten die ballon knallen (want ja, dat is leuk...).
Gevolg: totale paniek bij Mellow, piepen, trekken, harder trekken.
Heb haar goed vastgehouden en ben rustig doorgelopen. Bij de stoeprand van grasstrook naar grasstrook elke keer even laten wachten en ze kalmeerde wel weer redelijk snel.
Brokjes wilde ze niet, ze wilde alleen maar naar huis (maar deed niet meer zo paniekerig).

Kortom: tien minuten voor niks buiten gelopen eigenlijk. Thuis even geknuffeld (binnen wilde ze wél een brokje) en toen wilde ze weer niet mee naar binnen, ging op de deurmat liggen.
Heb haar opgetild en mee naar de huiskamer genomen, wilde niet dat ze op de gang zou blijven en naar boven zou gaan.
Nu ligt ze op de bank te slapen, ze droomt een beetje.

Ga dus maar even naar het bos zo, ze moet toch plassen.

Misschien voelde ze mijn stemming weer aan? Vanmorgen herdenking van zoontje van collega gehad (indrukwekkend, verdrietig, maar wel mooi). Was niet helemaal van streek ofzo (12 km terug gefietst en nog boodschappen gedaan), maar misschien dat ik onbewust toch nog wat uitstraal?

*diepe, diepe zucht*

Ging het zo lekker en van zo'n middag als deze kan ik weer een beetje de moed laten zakken ('komt dit ooit goed').
Zij ligt gewoon lekker te slapen en heeft geen behoefte aan wandelen of een plas, dus ik laat haar maar even lekker.

Ik moet het idee 'ze moét plassen' ook gewoon loslaten. Als ze moet dan doet ze het wel, doet ze het niet, dan zal ze ook niet moeten.

Straks met nieuwe energie naar het bos, eerst even stofzuigen (ook altijd leuk... )

Stofzuig ze
Heb ik net een half jaar geleden mijn oude racefiets weg gedaan....
Wat je zou kunnen doen is contact opnemen met de lokale wieler of schaatsclub. Daar zitten vast wel een paar hondenliefhebbers bij die je willen helpen. Goede vriendin van mij uit Lochem fietst fanatiek, wil haar wel vragen of ze een oude fiets heeft evt te leen ofzo maar is niet echt om de hoek vrees ik qua oefenen.

Groet, Mireille

Ps geniet vooral okk van je boswandeling, ik zou ook wel willen maar zit nog even hier vast achter bureau en pc..

Ik herken het wel. Gaat het goed en dan opeens...........weer niet.
Vandaag had ik hetzelfde, het gat hier nu al een aantal weken okee. DJ valt niet uit naar andere honden, ik ben relaxed, ik denk nergens aan, het gaat gewoon oke!
Sta ik vandaag te praten met een kennis bij ons om de hoek, niets aan de hand. De buurjongen van die man komt naar buiten met zijn hondje, en DJ helemaal over de rooie! Geen lang mee te bezeilen, en waarvoor...........geen idee! Voelde hij zich gedreigd ergens door? Ik zag het echt niet.
En ja, dan baal ik wel even.

Maar nooit de moed laten zakken hoor! Dat doe ik ook niet en dat hoeft ook niet. Het is even een stapje terug, daarna weer 2 stappen vooruit. En ja, het kan best aan je stemming gelegen hebben. Honden pakken alles van je over.
Ik was net terug van het ziekenhuis met mijn man, voor onderzoeken aan zijn hart. Dus wie weet heeft hij dat opgepikt.

We kunnen het Cindy!! We gaan gewoon weervolle moed er tegenaan!
Was het nog leuk in het bos?

Niet naar het bos geweest, was wat later begonnen met stofzuigen en bos is toch een rondje van een uur (mag je niet meer lopen na zonsondergang en géén idee hoe laat zon onder gaat )

Ben wel even lekker naar het grote veld geweest. Lange lijn verankerd aan haar tuig en RENNUUUUUH!
Nog even verstoppertje gedaan met haar, ook altijd wel leuk
En verder heeft ze volgens mij 3 keer zoveel gerend als ik heb gelopen, dus die is voorlopig wel knock out

En inderdaad, soms gaat het even een stapje terug, zal vast hebben gelegen aan het feit dat ik toch een beetje van slag was geweest 's morgens. Was ook pas tegen twee uur thuis (vanaf half tien, dus valt nog mee op zich). En dan zijn ze in de haven ook nog flink aan het snoeien, dus dat is (jawel!) eng...

Maar goed, ze ligt op apegapen nu
Morgen een nieuwe poging voor een rondje in de wijk ('s morgens en 's avonds is over het algemeen geen probleem).

Zou het helpen om haar wat ondersteuning te geven?
Ik twijfel al een hele tijd (al voor dit hele gebeuren) of PUUR nervositeit niet iets voor haar is (ook ivm oudjaar enzo).
Maar Groene Os rust compositum lijkt me ook wel wat.
Vond ook nog T.A.P nervositeit, hier heb ik nog nooit van gehoord, maar dat lijkt ook wel wat.

Als ik van deze drie de omschrijvingen lees neig ik nu het meest naar die van Groene Os.

Vraag me af of zoiets haar misschien wat kan ondersteunen, dat ze iets meer ontspannen wordt buiten.
Het zal nooit een superrelaxte hond worden, maar het is voor haar gewoon niet leuk als ze continu op scherp staat (enge geluiden, 'enge' fietsers) en zelfs niet dat doet waarvoor we buiten zijn: plassen.

Vanmiddag herstelde ze (na die geplofte ballon) wel redelijk snel (al heeft ze niet geplast). Ik laat haar sowieso altijd zitten voor we moeten oversteken, sinds een flinke onweersbui een maand of 4, 5 terug heb ik gemerkt dat ze wat sneller lijkt te herstellen als ik haar af en toe even laat zitten (soort van time out zeg maar).
Ze pakt op zo'n moment nog steeds niks aan, maar het feit dat ze (met bonzend hartje) wel blijft zitten en niet panisch probeert weg te komen, lijkt mij wel dat het iets doet.

Zal deze vraag ook eens neerleggen bij degene waar ik haar eten koop (die is ook afgestudeerd als dierenhomeopaat), maar misschien dat jullie er ook een idee bij hebben.

Vraag me af of zoiets haar misschien wat kan ondersteunen, dat ze iets meer ontspannen wordt buiten.

Acupunctuur en de klassieke homeopathie. De snuifflesjes dus,ook al zei je vorige keer dat ze echt niet gaat snuffelen als ze zo bang,dat geeft ook niet,want je kan het ook gewoon thuis doen als ze weer in haar veiligere omgeving is en wel wil snuffelen voor een koekje.

De acupunctuur zie je niet meteen of zo,maar het maakt ruimte,en zo zie je toch na een paar maanden verschil,en merk je opeens op dat ze niet meer schrikt als er een motor voorbij knettert,wat ze de jaren ervoor wel deed.
Ik ben er vorig jaar aan begonnen voor het vuurwerk,3 keer gedaan voordat het december werd.En in het nieuwe jaar dus geen angsten meer voor knetter geluiden buiten,en zo merk je steeds iets op dat ze het jaar ervoor wel nog had. Ze is tot nu toe buiten ook minder alert op vuurwerk in de verte.

En dat is nu geen excuus meer Zon op, zon onder

En ik gebruik telizen (l-theanine) omdat oud en nieuw er weer aan komt. Maar dat gebruik je dagelijks.

Dan had ik het gisteren waarschijnlijk niet gered qua tijd
Maar op het grote veld kan ze zich ook lekker uitleven

Wat is het verschil tussen homeopathie en klassiek homeopathie?

Ik wil best een langere periode iets gebruiken, als het maar niet gevaarlijk is of verslappend ofzo.
Geen enge dingen in haar waardoor ze van de wereld raakt.
Daarom leken eerder genoemde dingen mij wel iets.

Hoe snel werkt dat Telizen? Zie dat het voor optimaal resultaat minstens 2 maanden gebruikt moet worden, duurt het ook zo lang voor je überhaupt iets merkt?

Bach deed na 2 maanden namelijk nóg niks.

Klassieke homeopathie heeft een sterkere potentie en werkt dieper dan die uit de winkel.
Die uit de winkel is ook zo verdund dat je er geen kwaad mee kan ,als je bijvoorbeeld het verkeerde flesje gebruikt.

Met de klassieke zou je wel kwaad kunnen doen,maar dat wordt natuurlijk heel goed begeleid door een behandelaar die een opleiding van 1 jaar er op heeft zitten (als ik het goed zeg)
Daarom is klassieke homeopathie beter om aan te raden ,omdat je dieper kunt behandelen en ook komt de behandelaar bij je thuis om het héle verhaal van je hond op te nemen/schrijven voor het gehele plaatje.

Je kan Ilja een bericht sturen,zij weet wel wie er bij jou in de stad zit of in de omstreken.

Hier kun je zien wat de prijslijst is,van mijn homeopaat voor Mila.
http://www.leonienoordhoek.nl/consult.html
Dan zie je dat de middeltjes € 5,- per flesje kost.

Misschien kan je eens contact opnemen met http://www.teamdier.nl/
Die hebben mij al eens goed geholpen, ook met die flesjes waar DJ aan moest ruiken. Hij vond het maar niets, maar heel even dat hele kleine flesje onder zijn neus houden en hij heeft al genoeg geroken.
Petra van der Post heeft mij geholpen, zie de website. (ik ken haar persoonlijk vanwege andere dingen en ik vind haar erg goed.)

Ik kan het je aanbevelen!

Ik ben net van de week weer begonnen en heb het idee dat ie nu wat beter in zijn vel steekt. Maar ja dat kan ook placeboeffect zijn. Het zou (uit mijn hoofd) een snel effect op de alfa-golven in de hersenen hebben, binnen 20 minuten. 

Dealing with canine anxiety and fobias voor jou vanaf neutrceuticals. Je mag gerust het hele ding lezen, maar vanaf daar middelen die als voedingssuplement gegeven worden.

Geen klassiek homeopaat hier in de buurt (althans, niet een die is aangesloten bij de beroepsvereniging).
En degene waar ik wel eens eten koop is volgens mij een 'gewone' dierenhomeopaat.

Ingewikkeld iets allemaal hoor, Bach druppels, gedragstherapeut en wat dan daarna? Gewone dierenhomeopatie of toch klassieke?
Of misschien eerst zelf iets proberen?

Nou ja, we gaan vrolijk door
Begin van de middag wilde ze naar buiten, maar buiten was alles eng.
Net weer naar buiten en gewoon gelijk de straat uitgelopen (andere kant op), onderweg keek ze me een paar keer aan, dus klik+brokje, overgestoken, door het hondenspeelveld (waar ze niet uitgelaten mogen worden).
Daar heeft ze een plas gedaan (spoelt wel weg), temidden van de dikste drollen.
En ja, verderop deponeerde zij ook wat moois in het veld. Heb het netjes opgeruimd en haar beloond (ja, gras is gras tenslotte )
In de straat nog even een oefenmomentje gedaan, ging ook goed. Tot er een wielrenner over het fietspad reed...
Gelijk in z'n achteruit, strakke lijn. Heb even gewacht tot de lijn weer los hing en toen zijn we naar binnen gegaan.

Volgens mij vreet dit ook energie bij haar, ze slaapt de hele dag al.

Had je berichtje net niet gezien (of was ik zó lang met de mijne bezig?).

Ben nu aan het lezen, met de vertaalhulp van Google, aangezien ik Engels niet altijd even goed kan volgen

Zylkene werd ook bij de dierenarts genoemd (info avond over vuurwerkangst).

Hoe gaat het nu met Mellow, ik was eigenlijk wel benieuwd of je nog steeds bezig bent met een gedrags therapeut?

En hoe gaat het verder met Mellow? Nog steeds kleine stapjes vooruit?

Ja, het gaat goed!

Ze schrikt nog wel eens, maar gaat dan niet meer in standje "IK WIL NAAR HUIS!"

Week of 2 geleden stond er een aanhanger met zo'n enorme rol met oranje kabel (weer voor dat glasvezel). Dat vond ze wel een beetje eng. Ben er naartoe gelopen, heb wat staan tutten bij dat ding en toen kwam ze voorzichtig kijken.

Laatst liepen we ons rondje, ze was al wat schrikkerig (geen idee waarom, heb er ook geen aandacht aan besteed), keek naar het fietspad (gras, riet, sloot, riet, gras, fietspad...) en zag een jogger met zijn zoontje op fietsje.
Geen totale paniek maar wel SCHRIK! Ik zag een blad liggen op straat, schopte ertegen en zei "Mellow, pak 'm!" Staart komt tussen haar benen vandaan, ze rent achter het blad aan en is die hele jogger vergeten

Verderop waren ze bezig met voorbereidingen voor glasvezel, dus dat was ook even een beetje raar (machines, pratende werklui), ik vond een groot blad (ideaal, herfst ) en heb dat meegenomen. Toen we dichterbij kwamen heb ik dat blad voor haar neus heen en weer gezwaaid. En jawel: ze liet zich weer afleiden!
Springen, happen, springen, ze moést dat blad hebben

Vanmiddag schrok ze weer van een of ander schrapend geluid uit de haven, keek naar mij, naar de haven en weer naar mij.
Zag dat ik niet reageerde, bleef nog even staan dus ik zei "kom je mee" en ze liep zo met me mee. En toen was het ook goed.

Afgelopen vrijdag ben ik zelfs weer de dijk opgelopen. We zijn in totaal een uur weg geweest, niks aan de hand.
En het is al behoorlijk lang geleden dat we daar kwamen (normaal liep ik daar elke week wel een keer).

Het was dus eigenlijk heel simpel: doet zij gek, bang om niks (want een fietser IS niet eng!), dan loop ik gewoon door. Zij loopt weer naast me "goed zooo".

Heb nog wel steeds snoepjes bij me en schuif af en toe wat naar binnen. Ze wil niet altijd (soms is ze te druk met blaadjes en ze is ook nog wel eens wat gespannen), maar probeer ik het 5 minuten later weer, dan pakt ze het wel aan.

De aandachtsoefeningen doe ik eigenlijk niet meer. Ze krijgt gewoon haar KVV. Soms alleen 's avonds (dan laat ik haar 's morgens brokjes zoeken) andere keer 's morgens en 's avonds (en helaas voor haar heb ik dan 's morgens geen brokjes verstopt )

Ik praat nog wel tegen haar, maar pas als ze naast me loopt (soms ook als ze achterblijft omdat ze bij het zoveelste plukje gras stopt om te grazen).
Onnodig bang gedrag negeer ik en dat werkt dus prima.

Ze mag best schrikken, maar niet meer dat gekke gedoe.
Ben wel heel benieuwd hoe het in december gaat, of ze zich bij te vroeg afgestoken rotjes ook laat afleiden met een blad of een brokje (misschien moet ik wat bladeren verzamelen )

Lang verhaal, sorry

Nee joh, juist leuk zo'n lang verhaal!!!

Ik vind het super van je, dat je dit hebt behaald bij haar is natuurlijk al klasse.
maar je hebt gelijk, .... het ergste komt nog, .... oud en nieuw en dat is niet alleen op 1 januari maar ruim een paar weken ervoor beginnen ze al met die rot dingen!
Sjah ... en wat kun je daar aan doen?
Heb je nog contact daarover met je gt of heb je al andere plannen om dit aan te pakken?
Het is eigenlijk al heel bijzonder dat je zover bent gekomen omdat angst uit een hond halen 1 v d moeilijkste dingen is om te doen!
Ik wens je heel veel succes.
Ik heb respect voor je!
Het leuke van dit is natuurlijk dat je nog veeeeeeeeeeeel meer van mellow houdt denk ik!

Moois om te horen dat he zo goed gaat!

Mireille

Cindy,
Wat een mooi resultaat in korte tijd. Het is inderdaad een kwestie van anticiperen, afleiden of bepaald gedrag negeren.
Doordat je hier zo intensief mee bezig bent geweest, is je band met Mellow nog hechter.

Destijds ben ik met een van mijn honden naar vuurwerktraining gegaan en daardoor was hij hanteerbaar; daarvoor ging hij bij elke knal onder de struiken liggen en verzette geen stap meer.

Sommige mensen geven speciale kalmerende middelen, wel of niet homeopathisch. Anderen gaan een paar dagen naar een omgeving toe waar niet geknald wordt.

Zo'n periode van oefenen vraagt om een lang verhaal!!

Mooi om te lezen.

Vuurwerkcd doet helemaal niks bij haar, het gaat puur om de bijbehorende trillingen en geuren.
In huis is ze ook redelijk hanteerbaar (gespannen, soms blaffen, maar geen blinde paniek).
Althans, zo ging het vorig jaar. Zolang we naast elkaar zaten, mijn hand om haar heen, ging het best goed. Ik voelde haar soms zachtjes brommen.
Buiten is het wel erg, oudjaar was helemaal drama.
Gelukkig valt oudjaar dit jaar op een doordeweekse dag, dus 's morgens om 7 uur laat mijn vriend haar uit. Ik overdag (in de hoop dat alle vuurwerkgastjes moeten werken ) of ik ga lekker naar het bos.
En dan 's avonds samen de dijk op (met 2 lijnen!)

Dit wordt pas haar tweede jaarwisseling, dus we kijken het even aan, misschien dat ik haar wat ondersteuning geef in de vorm van Zylkene of Telizen ofzo.

GT heb ik niet meer op bezoek gehad na die twee keer.

Ga wel door met praktijkspeuren (maar eerst moet mijn knie even herstellen), merk dat ze dat heel leuk vindt (we doen het wel eens samen in het bos, mijn vriend of ik verstoppen en de ander meelopen met zoeken )

We zijn er natuurlijk nog lang niet, denk dat ze altijd wel schrikkerig zal blijven. Een hond die relaxed met me meeloopt tijdens onweer en vuurwerk zal ik nooit krijgen, maar dat verwacht ik ook niet. Als het maar beheersbaar blijft.

Ik heb de laatste weken vooral mezelf 'tot de orde' geroepen, want dat was ook wel nodig

Misschien een hele stomme opmerking die ik nu maak, maar Mellow kan volgens mij 'heel ernstig kijken', ik meen het ook gezien te hebben op andere foto's van haar. Zo'n gefocuste, serieuze manier van kijken, alsof ze zeggen wil: Wat valt er te lachen? dit is een serieuze zaak! Ik moet goed opletten hoor!
Nah ja, misschien zeg ik nu rare dingen, maar bij mijn eigen verschoppelingetje uit Spanje zie ik dit ook nogal eens. Hij kan het ook zo verschrikkelijk druk hebben met zich 'zorgen' te maken over alles wat hij maar ziet, ruikt of voelt. Waarschijnlijk heeft Mellow net als mijn Rocky, alles behalve een speelse, geborgen, onbezorgde puppytijd gehad, en dat blijven ze toch altijd meedragen he?
Heb je een idee welke bloeden Mellow in zich kan dragen.
Men roept altijd wel: ''wat doet het er toe'' maar het kan bepaalde gedragingen of neigingen wel eens verklaren.

Mooi om dit verhaal te volgen van Mellow, hier ook een angstige vuurwerk hond, ik heb al eerder hier een berichtje over geplaatst en toen zei je Cindy, dat gedrag van jou hond lijkt wel erg op die van Mellow!
Je wilt misschien iets van een voedings supplement voor het vuurwerk gaan gebruiken lees ik, ik gebruik nu sinds begin november Telizen, dit wordt ook aangeraden door de gedrags faculteit Utrecht meen ik, wanneer je zoiets wil gebruiken is het wel verstandig om er op tijd mee te beginnen volgens mij, verder ben ik ook al met Bach begonnen, zoals mijn hond vorig jaar was, en dan wel drie weken lang wil ik eigenlijk niet meer meemaken, zijn gedrag was daarna ook heel erg veranderd, heel erg gestresst buiten, de hele tijd achterom kijken, blafferig naar alles wat bewoog, pff het heeft me maanden gekost om dat er weer een beetje uit te krijgen.
Wel fijn om te lezen dat het met Mellow al weer een stukje beter gaat!

Op straat is ze ook gefocust op alles wat beweegt (behalve op mij... ), vogeltjes, katten, blaadjes.

Ze kan ook inderdaad wel heel serieus kijken, beetje arrogant, maar ze heeft ook een andere kant hoor


Wat er in zit zullen we nooit zeker weten. Vanuit het asiel zeiden ze een Pointer-kruising, maar dat zien wij er niet in (te slank, te lange neus, te smalle kop).
Dobry noemde toen de Kelb tal Fenek (http://www.kelb-tal-fenek.de/) en als ik daar foto's van zie en de rasbeschrijving lees is het precíes Mellow, behalve de oren. Het klinkt ook wel mooi, dus daar houden we het op

Haar eerste 3 maanden liep ze op straat, dus daar zal haar angst en onzekerheid wel zijn ontstaan.

Ik heb het al eerder gedacht en.... ik kan hier veel verweer op krijgen, maar ik zie toch steeds Rhodesian Ridgeback trekjes bij jouw Mellow.
Op sommige foto's zie ik het niet, maar op andere foto's zie ik dan echt weer die Ridgeback look!
Ik kan de vinger er niet echt duidelijk op leggen, maar ik heb toch steeds het idee dat ik naar een Ridgeback 'verwant' kijk.
Dit is puur mijn interpretatie en dus kan ik de plank natuurlijk volledig mis slaan hoor!
Het is dan wel mooi om te kijken welke karakter overeenkomsten je ziet liggen. De Rhodesian Ridgeback rijpt laat, ontwikkeld zich geestelijk langzamer, is daarbij een tikkie overdreven, arrogant en flink koppig.
Onderwerping geven ze alleen op basis van vertrouwen en respect.
Nog een typisch Ridgeback kenmerk is hun gevoeligheid voor allerlei indrukken, hetzij positief of negatief.
Ik wilde deze greep uit mijn gedachten toch even opschrijven.
Overigens ziet Mellow, wat hij dan ook is, er prachtig uit!

Mellow is een zij

Maar als ik jouw omschrijving van de RR lees heeft ze daar ook veel van weg.
Ach, het maakt me op zich niet uit, ik weet nu wel een beetje hoe ze in elkaar steekt.
Met soms een terugval zijn we al stúkken verder dan toen ze hier net was.

Maar hoe kóm je erbij dat ze een tikkie overdreven kan zijn?

Gurt, ik lees je bericht nu pas. Ik ga vanmiddag even op pad om te kijken naar iets. Bach deed hier niks (in die 6 of 8 weken Bach heb ik geen enkel verschil gemerkt).

Dat vele achterom kijken heeft zij ook gedaan in die bange periode. Nu kijkt ze nog wel om, maar dan omdat ze achter zich een blaadje hoort wat ze persé wil hebben. Of ze ziet iemand lopen en wil zeker weten dat die persoon niet achter haar aankomt (?).
En ja, toen liep ze dus eergisteren tegen een paaltje aan *pok*

Ik heb ook echt wel een periode gehad dat ik het niet meer zag zitten, me afvroeg waar ik toch in hemelsnaam aan was begonnen en of dit ooit goed zou komen. Haar terugbrengen is echter nooit een optie geweest (ik werd alleen maar nóg verdrietiger bij de gedachte alleen al).
Wij hebben vorig jaar voor haar gekozen, zonder dat we eigenlijk ook maar iets van haar wisten. Alles wat we nu (met ups en downs) bereikt hebben ga ik écht niet opgeven als het even tegen zit.
Ze blijft voor altijd bij ons