positef opvoeden

na weet ik hoeveel keren roepen

Als een van mijn honden ervandoor sprint roep ik niet. Dan heb ik niet opgelet om te voorkomen en heeft mijn roepen totaal geen zin, ik ontkracht mijzelf daarmee. Dat geeft me tevens de mogelijkheid om de hond te gaan halen. Wat niet handig is als je al geroepen hebt.

Dit 'komen' kan inderdaad voor jou als baas positief zijn maar hoe zal de hond hierover denken? 'o mijn baas roept nou eerst dit nog even en dan ga ik wel eens...ik ben toch altijd braaf'

Maar jij weet toch hoe honden leren en verbanden leggen?

Dat is aktie-reactie. Dus hoe kun je nu bij een aktie (het hierkomen) verwachten dat de hond dat nog koppelt aan een aktie daarvoor?

Door te voorkomen (zoveel mogelijk want we zijn geen robots) leer je je hond wat gewenst is. En mislukt dat een keer is het je eigen onvoorzienigheid en kun je de hond niet meer afrekenen op een aktie die daarvoor plaatsvond.

Daar heb je gelijk in Petra, je moet een hond nooit een opdracht geven waarvan je weet dat ie zich hier niet aan kan houden. Eén van mijn honden gaat er ook wel eens als een speer vandoor als die een andere hond ziet, maar ik roep en zij komt direct terug en loopt naast. krijgt niet een koekje of een aai hoor want dat doen we niet meer.

JT,de situatie die ik omschrijf bedoel ik ook zeker op basis van Kalmerende signalen(als je daar meteen mee begint begrijp jij je hond beter qua lichaamstaal)daarvan uit gaande bouw je met je hond veel sneller een vertrouwens basis op,want de hond voelt zich ook sneller begrepen bij een baas die zijn taal snapt(zoals langerzamer komen als de baas staat te roepen met een rechtop houding,en dan ook nog omdat de hond niet snel genoeg komt boos gaat klinken).

Dan komt je hond gewoon,je hond zal niet van je wegdwalen.Je hond weet dat jullie bij elkaar horen,je hond wil niet bij een ander zijn,want de band is sterk.In de pubertijd(tevens zit er rond die tijd ook een angstfase op de loer) gewoon rekening houden met dat je hondje bol staat van de hormonen en wat stuiteriger is,hoe stabieler en kalmer jij hier op reageerd en anticipeerd op het feit dat je geen ongewenst gedrag wilt aanleren,hoe sneller je hond zich weer prettiger in zijn vel voelt.

Soroya,

Helemaal mee eens....lichaamstaal en geur het allerbelangrijkste in het leven van een hond.

Arme Zonnetje, je kan wel een lamme vinger krijgen van het doggy's uitdelen

Beste Allemaal. Onze hond is inmiddels 1 jaar en ondanks het als heel eignwijs bekend staande ras luistert hij heel erg goed. Veel hondeneigenaren die wij tegenkomen staan daar verbaasd naar te kijken. Inderdaad af en toe een uitspatting, puur omdat hij nu op een leeftijd is zijn grenzen af te tasten. Wij lopen gemiddeld 2,5 uur per dag met hem, veelal loopt hij los. Daarnaast hebben we 3 kinderen en een eigen zaak. We steken dus heel veel tijd in zijn opvoeding en het feit dat hij gelukkig wordt, om dan ook nog eens de hele dag bezig te zijn alles te voorkomen in ondoenlijk.

Het valt me hier overigens heel erg op dat een ieder pretendeert precies te weten hoe een hond "denkt". Je kan daar welnaar raden maar niemand weet precies hoe en wat, wij zijn immers mensen en geen honden.

Het valt me hier overigens heel erg op dat een ieder pretendeert precies te weten hoe een hond "denkt".

Om een inschatting te maken hoe een hond 'denkt' en daarop je opvoeding te bepalen is het belangrijk dat je snapt hoe de leerprincipes bij een hond werken en hoe een hond verbanden legt. Als je dat niet weet dan kan het dus gebeuren dat je gaat invullen dat je hond bepaalde verbanden heus wel weet terwijl dat dus leer-technisch niet het geval is. Een veelgehoorde opmerking is "hij weet heus wel dat het niet mag". Maar is dat wel zo? En waarom zouden we een hond niet gewoon leren dat bepaald gedrag 'heus wel mag' door boter bij de vis. Als je alleen maar uitgaat van wat je niet wilt laat je volgens mij veel aan kracht liggen bij datgene wat je juist graag wel wilt.

Ik neem voor mijn uitleg jouw voorbeeld van gisteren. Niet om jou, maar omdat dit een heel duidelijk voorbeeld is.

Hond loopt weg >>> Hond luistert niet op roepen >>> hond komt na enige tijd >>> Hond krijgt straf in de vorm van afkeuring. Maar wat bestraf je nu eigenlijk? Het weglopen, het niet komen op roepen of het hierkomen?

Een hond leeft in het nu en iedere actie is een reactie op het gedrag wat de hond op dat moment vertoont.

Wil je de hond straffen voor het weglopen? Dan zul je direct moeten straffen op moment delict.

Wil je de hond straffen voor het niet komen? Dan zul je direct moeten straffen op moment delict.

Straf je de hond op het moment van arriveren bij de 'baas' dan is de actie-reactie dus straf voor het hierkomen.

In de positieve opvoeding is het vooral belangrijk om te bepalen welk gedrag jij graag ziet en dus je training in te zetten op het zoveel mogelijk behalen van succes voor de hond op dat gewenste gedrag en zo min mogelijk succes voor de hond op het gedrag wat je liever niet ziet .

Door te voorkomen dat de hond succes behaalt bij in onze ogen 'ongewenst' gedrag speelt voorkomen een hele belangrijke rol. Immers, hoe meer succeservaring hoe minder reden om te stoppen.

Door daarnaast al je inzet te richten op het in onze ogen 'gewenst gedrag' wil je dat de hond daarin vooral heel erg veel succeservaringen opdoet. Dat betekent dat je met heel erg veel herhaling in allerlei variaties de hond succes laat hebben bij het gewenst gedrag.

Om die reden is het zo belangrijk om vooral te voorkomen dat de hond wegloopt en/of succeservaringen heeft met weglopen en/of niet luisteren. Succes omdat het eenvoudigweg lastig is een aktie-reactie-consequentie te verbinden aan wegloopgedrag als de hond 50 meter verderop is evenals een aktie-reactie-consequentie op niet komen op roepen.

Het hierkomen wil je juist wel een succeservaring laten zijn, vaak en altijd. Daarom is hierkomen altijd een feest, moet het altijd positief zijn, succes,succes,succes. Dat is het gedrag wat je wilt bekrachtigen! Dit is niet alleen maar strooien met een koekje. Het betekent ook dat je wilt dat de hond een band met je heeft, op jou kan vertrouwen en weet dat hij op jou moet letten en beloond wordt voor het feit dat hij dat doet. Dat kan op heel veel manieren en welke manier bij je past is een persoonlijke keuze. Belonen kan op veel manieren en een band creeeren ook.

Petra, ik snap heel goed wat je bedoelt en in eerste instantie ben ik zo ook de opvoeding ingegaan. Altijd belonen, hysterisch jubelen als het hondje komt als je roept. Echter toen hij wat groter werd en meer zelfvertrouwen kreeg merkte ik dat ik geen handvat had om hem te leren wat ongewenst gedrag is.

Even terug op het voorbeeld niet komen. Hond komt 9 vd 10 x direkt en wordt hiervoor beloond. De 10e x komt hij pas als hem dat uitkomt. Je beloont hem nu ook. De hond leert nu dat het niet uitmaakt of hij direkt komt of pas als hem dat belieft. Daarop ben ik het als volgt gaan doen:

Hond roepen>>>hond komt>>>>belonen (koekje of aai)

Hond roepen>>>hond komt niet>>>>doorlopen>>>>hond komt omdat hij bang is dat hij je kwijtraakt. Dan beloon ik hem dus niet maar hij gaat vast of ik negeer hem een tijdje. Volgende keer komt hij sneller.

De 10e x komt hij pas als hem dat uitkomt. Je beloont hem nu ook. De hond leert nu dat het niet uitmaakt of hij direkt komt of pas als hem dat belieft.

actie-reactie-consequentie! Een hond legt echt niet het verband zoals jij dit aangeeft. Dan ben je dus aan het invullen hoe een hond denkt met een menselijke gedachte en het menselijk vermogen grotere verbanden te kunnen overzien. De hond denkt in actie-reactie en snapt niet waarom de actie hierkomen dan weer wel en dan weer niet positief bekrachtigd wordt. Die denkt niet terug aan een actie die voor de laatste actie plaatsvond. Dat kunnen wij mensen wel.

Voorkomen mislukt bij iedereen wel eens. Je hebt op dat moment de keuze om te gaan roepen met de wetenschap dat hij het wel eens aan zijn laars zou kunnen lappen en hij dus een succes ervaring opdoet die jij niet wenst. Is niet mijn keuze.

Ik roep in zo'n geval niet loop in zo'n geval ook weg, ga me verstoppen, ga plat op de grond liggen, ren weg whatever. En als hij komt dan is het fijn, goed, blij je te zien en geen negatieve consequentie >>> immers ik wil dat hierkomen ALTIJD een succeservaring is. Hoe je dat dan ook beloond.

Door niet te roepen heb ik tevens de mogelijkheid om de hond te gaan halen als ik van mening ben dat hij zich in een zeer ongewenste situatie bevindt.

Als bovenstaand risico op de loer ligt dus gewoon hond niet los in omgeving waar je het niet vertrouwd.

Echter toen hij wat groter werd en meer zelfvertrouwen kreeg merkte ik dat ik geen handvat had om hem te leren wat ongewenst gedrag is.

Maar waarom zou je dit willen leren? Immers als een hond er zo min mogelijk succeservaringen in opdoet zal de prikkel ook afnemen.

Door aan hierkomen een negatieve consequentie te verbinden wordt het succes van nietkomen krachtiger.

En een handvat is er ook niet in genoemd voorbeeld.

Je zult een ongewenste actie direct moeten afstraffen bij de daad en juist dat is vrijwel onmogelijk gelet op genoemd leerprincipe. De hond is niet in je buurt en hoe wil je dan straffen. Mislukkingen hoor erbij, maar door te voorkomen dat het een blijvende succeservaring wordt kun je dus beter inzetten op het voorkomen van die succeservaring en de door jouw gewenst succeservaring heel frequent te laten opdoen.

Door een negatieve consequentie te verbinden aan het gewenste ontkracht je dus je eigen gewenste gedrag.

Gedrag wat iets oplevert neemt toe.

Hier gaat het wel allemaal over het opvoeden van een pup tot een volwassen hond. Dan nog lijkt het mij heel moeilijk en haast onmenselijk om alleen maaar positief te zijn. Maar goed, met heeeeeel veel geduld moet het mogelijk zijn

Maar een volwassen hond, een herplaatser is ook wel even wat anders. Geef Biko met de lijn aan iemand anders en hij trekt zijn arm uit de kom. En als diegene zijn aandacht wil, gaat hij de andere kant op staan kijken. Je moet van hele goede huizen komen (en een engelengeduld hebben) om hem misschien een stukje niet trekkend mee te krijgen. Het lukt uiteindelijk wel hoor. Marit bijvoorbeeld heeft hem eens meegenomen omdat ik een gescheurde enkelband had. Ze heeft 20 minuten over gedaan om de straat, niet trekkend, uit te komen. Toen trok hij ook niet meer. Maar 20 minuten he!! Dat is lang hoor met iedere keer stilstaan, een stap willen zetten en weer een hond die voor je uitschiet. Niet omdat hij niet weet hoe hij moet volgen, nee omdat hij het vertikt.
En de volgende wandeling, begint hij opnieuw en dat houdt hij (in mijn geval vier jaar terug) zo'n drie maanden vol.

En inderdaad gedrag dat op oplevert neemt toe, en gedrag dat niets opleverd dooft uit.

Trouwens, CM doet niet zomaar wat natuurlijk, die heeft zoveel ervaring en een heel team. Dat moet je nooit vergeten..

Hier gaat het wel allemaal over het opvoeden van een pup tot een volwassen hond.

Ik heb alleen herplaatsers, dus geen sprake van het opvoeden van een pup. Bij opvoeden en heropvoeden gelden in dezelfde leerprincipes. Alleen doordat het zo kan zijn dat de hond al veel 'ongewenst' succeservaing heeft opgedaan kan het inderdaad veel meer tijd en investering van je vragen. Maar de principes zijn exact hetzelfde.

Ik heb momenteel een loge die totaal NIET gewend is om op de mens te letten en volledig haar eigen koers vaart. Is hier nu 24 uur en vanmorgen bij de wandeling keek madam keurig na 10 meter vooruit lopen om waar ik was. Dat vind ik snel Had ik gisteren niet durven hopen.

Ik heb momenteel een loge die totaal NIET gewend is om op de mens te letten
Petra hoe weet jij dat deze hond niet gewend is om op de mens te letten? waar baseer jij dit op?

Margje schreef: Niet omdat hij niet weet hoe hij moet volgen, nee omdat hij het vertikt.
En de volgende wandeling, begint hij opnieuw en dat houdt hij (in mijn geval vier jaar terug) zo'n drie maanden vol.

Heel herkenbaar. Zo ben ik dus een jaar bezig geweest. Geen succes. Pas toen er een negatieve consequentie aan het vooruit lopen verbonden werd ging het beter.

Hier was dat het resoluut een hoek van 90 graden naar links draaien en tegen Dobby aanlopen. Dat kan alleen als hij niet op zijn plek loopt, want anders draai ik voor hem langs. Dus nu leert hij "als ik te ver naar voren loop, krijg ik knie, voet of scheen tegen me aan" en "als ik op mijn plek loop gebeurt dat niet".

Nou, binnen de kortste keren had hij het door, en een jaar belonen voor netjes volgen/ stilstaan bij trekken/ omkeren bij trekken/ terug naar huis bij trekken hadden géén effect.

Maar dat had dan ook weer te maken met een gebrek aan rust en zelfbeheersing. Vreemd genoeg, als Dobby weet dat ergens een negatieve consequentie aan zit, kan hij zichzelf wél beheersen. Praktisch gezien zijn dat dus correcties, maar ook het voorzichtig pakken van een bal die op tafel is terecht gekomen. En dat terwijl hij normaal zich met een volledige overgave op een bal stort. Hij kán zichzelf wel beheersen, maar tenzij hij ergens een negatieve ervaring mee gehad heeft, doet hij het niet.

Bij ons is het: negatieve consequenties leiden tot zelfbeheersing. En aangezien hij dat totaal niet had...

Petra hoe weet jij dat deze hond niet gewend is om op de mens te letten? waar baseer jij dit op?

Op de mens letten is wellicht niet goed uitgedrukt. Uiteraard is ze zich wel heel bewust van de mens. Maar omdat deze hond een mens heeft die 24/24 op de hond let, de hond bezig houdt, de hond volgt, ieder kiezeltje voor de hond weghaalt is de hond niet gewend dat zij zelf moet opletten!

Dit uit zich in gewoon niet consequent voor de voeten lopen omdat ze gewoonweg niet gewend is dat ze zelf moet opletten. Dit uit zich in niet opletten waar ik uithang buiten.

Ze doorloopt op dit moment nieuwe leerervaringen en daar hoef ik eigenlijk niets voor te doen. behalve gewoon MIJN koers varen. En consequent belonen van een gewenst stuk aandacht voor mij.

Margje en Wilma, Ik herken het ook hoor. En het vraagt heel wat van je uithoudingsvermogen. Ik heb alleen ook ondervonden dat dat simpelweg ontmoedigen van trekken maar een deel is van de oplossing. Het andere deel zit hem voor mij in de totale binding die de hond met me heeft (ik weet zeker dat hij bij een ander net zo hard trekt als mogelijk is). Bij hem speelde ook hysterisch blaffen aan de lijn mee. Met alles bezig zijn behalve met mij.

Het lijkt me trouwens super om een pup zodanig aan de lijn te leren lopen dat hij niet eens weet wat trekken is, omdat alleen het aan de losse lijn de succeservaring is die de hond kent.

Leuk om even met jullie gediscusseerd te hebben, ik haak nu af. Alles is wel gezegd. Laten we het er maar op houden dat iedereen zijn best doet en niet 1 manier de enige juiste is. ER zijn meerdere wegen die naar rome leiden.

haha Grietjes,

ja dat is een heel geklik, maar wel een hele leuke discussie.
Ik heb er als leek niet veel meer aan toe te voegen, maar ik vind het wel erg boeiend om te lezen.

Er zijn zeker meerdere wegen die naar Rome leiden.

Wat ik nog over het trekken van bijvoorbeeld Biko kan zeggen. Hij is sneller gaan leren door inderdaad bochtenwerk in te gaan zetten. Iedere keer geblokkeerd worden als hij trok en beloond en vooruit als hij netjes meeliep. Door de combinatie van positief en een (negatieve) consequentie ging het leren sneller. En leverde voor zowel mij als Biko minder frustratie op. Je bent een beetje duidelijker: dat wil ik niet, en ja, dat wil ik wel.

Het trekken aan de riem en het 'schijnbaar' niet bezig zijn met de baas is voor mij een teken dat deze hond de baas nog op alle mogelijke manieren uitdaagt door zich ongehoorzaam te gedragen ten opzichte van zijn baas, dus de relatie baas/hond is hier nog niet echt duidelijk.

Klopt, die relatie is er ook helemaal niet, hond is hier 1 dag en maakt geen onderdeel uit van de roedel. Dat weet ik en dat is niet zozeer wat ik bedoelde.
Betrof ook niet het trekken aan de riem. Jip zal ook trekken als een grote als een ander er mee loopt.

Ik zie het echter niet zo dat de hond mij uitdaagt. Waarom zou deze hond dat doen. Die heeft niets met mij en dus ook geen reden om uit te dagen.

Deze hond gaat gewoon haar eigen gang en weet helemaal niet wie of wat ik ben en wat ze aan me heeft. Nu wel voor een heel stuk. en juist dat was mijn insteek hoe snel dat kan gaan.

Maar de meeste honden hebben ook in zo'n situatie wel de eigenschap om de mens in zoverre in de gaten te houden dat ze merken als deze verdwijnt (buiten in los situatie). Een hond die 'uitdaagt' (in jouw termen) of totaal nog niets aan binding met je heeft ziet het vaak wel, maar kiest ervoor zijn eigen plan te trekken. Deze hond ontgaat het gewoonweg, volledig geconditioneert op het feit dat zij gevolgd wordt en in de gaten gehouden wordt. Ze heeft nooit hoeven opletten (nu ben ik daar ook wel flauw in) en op het moment dat ze ontdekt dat ze me 'kwijt'is (ik haar niet) valt ze in passiviteit, doet niets anders meer dan gewoon staan staren. Volledig afhankelijk gemaakt van de mens die haar volgt, kiezels wegruimt, volgt. Zo deed ze binnenshuis ook totaal geen stap opzij als ik aan kwam lopen en totaal geen uitdaging, maar gewoon totaal niet geleerd dat het kan dat een mens niet uitwijkt.

Maar in een dag is er al veel veranderd en het verbaasd me dat dit zo ongelooflijk snel gaat. Mede natuurlijk geholpen door mijn honden. Dat was meer mijn doel van mijn korte verhaal.

Trekken is nu over en ik heb ontdekt dat ze haar naam niet kent, maar wel bij toeval ontdekt dat ze luistert naar een repeterende tongklak

Ik ga helemaal mee in de visie dat meerdere wegen naar Rome leiden, volgens mij had ik die oook al eerder genoemd.

Als je maar rekening houdt met de basis leerprincipes die voor iedere hond hetzelfde zijn, kun je daar invulling aan geven op de manier die jij wenst.

Voor mij is dat positief, omdat ik het een hele prettige manier van werken vind. Het enige wat ik als rebel hier in de strijd gooi is dat als je gebruik maakt van correctie en/of straf je dat wel moet doen volgens de basis leerprincipes.

Ik zie het zo; honden zien ons als hun 'roedelgenoot', jong of oud, herplaatser of pup.
Ze kennen ons door geur en lichaamstaal.
Hun taal is vrij universeel, alleen zit er soms wat verschil in dialect. Een loge die in een andere 'roedel' komt wordt over het algemeen door de andere honden even verteld wat zijn plaats is binnen de 'roedel' en ik geloof ook dat deze nieuweling dit wil weten, omdat het een dier is die het best functioneert binnen een sociale structuur.
Als deze weet wat zijn rangorde binnen deze 'roedel' is zal hij, op bepaalde momenten, gaan uitdagen om te gaan kijken of er nog iets valt te overleggen over zijn rangorde(over het algemeen valt er niet te tornen aan zijn positie). Ga je wandelen met de honden, en je hebt ze los, zie je een nauwe samenwerking tussen de complete roedel ze blijven allemaal in de buurt van elkaar en ze weten precies waar iedereen zich bevind, ook deze nieuweling doet mee en weet, nu al, precies hoe alles werkt.

Als deze weet wat zijn rangorde binnen deze 'roedel' is zal hij, op bepaalde momenten, gaan uitdagen om te gaan kijken of er nog iets valt te overleggen over zijn rangorde(over het algemeen valt er niet te tornen aan zijn positie).

Deze hond is er te kort om te spreken van opname in de roedel. Deze hond is niet vanaf minuut 1 opgenomen in de roedel. Het is een 'indringer'. En terecht wordt hier dan strikte taal gebruikt. Het grappige is juist dat zij de genoemde 'problemen' gisteren had bij entree en dat nu blijkt hoe snel ze zich aanpast binnen de hier geldende structuur. Ze draait mee, begrijpt nu dat sommige mensen dus niet aan de kant gaan en heeft ook door als het buiten handig is als ze oplet omdat ze ons anders kwijt is.

en ik geloof ook dat deze nieuweling dit wil weten, omdat het een dier is die het best functioneert binnen een sociale structuur. Zelfde visie. Iedere hond is gebaat bij zekerheid en duidelijkheid en veiligheid. Dat is ook wat ze in haar huidige leven behoorlijk mist triest genoeg.

Het hele rangorde gebeuren is niet een proces wat zich in 1 dag voltrekt. Op dit moment ervaar ik totaal geen hond die uitdaagt en bezig is positie te veroveren. Ik zie een hond die tot rust komt.

J&T

Ik heb nog een vraag.

Het trekken aan de riem en het 'schijnbaar' niet bezig zijn met de baas is voor mij een teken dat deze hond de baas nog op alle mogelijke manieren uitdaagt door zich ongehoorzaam te gedragen ten opzichte van zijn baas, dus de relatie baas/hond is hier nog niet echt duidelijk.

Ik ben benieuwd waarom jij dit diagnosticeerd als uitdagen. Ik ervaar uitdagen echt heel anders en dan ook echt alleen wat voorkomt binnen bestaande roedel.

Als een vreemde met mijn hond loopt zal hij ook trekken vermoed ik. Die ander heeft totaal geen relatie met mijn hond en de hond weet totaal niet wat deze mens van hem verwacht als we dit niet duidelijk maken. Daar is zeker bepaalde binding voor nodig, maar ook tijd en duidelijk maken. En zeker bij een hond die dagelijks gewend is om te trekken is het een omschakeling als daar ineens een mens is die iets anders vraagt. Binnen een dag trek deze loge van mij niet meer. De flex staat op kort en vast en op de vrije stukken gaat ze los.

Dus waarom noem jij dit uitdagend gedrag en uitproberen van de 'baas' die helemaal geen baas is. Betrouwbaar Leider word je door een groei en vetrouwensproces, weten wat je aan elkaar hebt en niet omdat je zomaar ineens de oppas bent toch? De hond denkt niet van OH dat zal mijn nieuwe baas wel zijn. Pas als hij echt onderdeel is van de roedel komen er andere factoren bij kijken. En dat is beslist niet na 1 dag.

De natuurlijke weg en motivatie van een hond is volgen en doen wat er van hem wordt verwacht, dit wordt alle pups geleerd door de moeder, al in het nest, in de eerste 8 weken. Door te volgen en te weten wat er verwacht word en daardoor te samenwerken krijg je namelijk een sterke en gezonde roedel.
De moederhond bepaald alles voor een pup, als de moeder wil dat ie staan blijft zorgt zij ervoor dat de pup staan blijft wil de pup weg lopen grijpt de moeder de pup bij het eerste de beste ledemaat en trekt hem terug.
Wil de moeder dat de pup blijft zitten of gaat zitten dan zorgt zij ervoor dat de pup gaat zitten en blijft zitten zolang zij, de moeder, dit wil.
Wil de moeder dat de pup gaat liggen zorgt ze hier ook voor, ze duwt de pup zonder pardon op de grond en daar moet ie blijven.
Ook leert de moeder de pups om te volgen wanneer zij dit wil, en de pups mogen dan ook niet wijken zonder dat de moeder dit wil.
Als de moeder op een gegeven moment toestaat dat de rest van de roedel omgang mag hebben met de pups dan gaat de pups los, de puppen hebben al genoeg respect voor de moeder dat ze de moeder niet gaan uitdagen, maar de rest van de roedel nog niet, en dus beginnen puppen de andere leden op alle mogelijke manieren uit dagen. Vaak loopt dit uit op teleurstelling voor een pup want weinig andere leden zullen hier op in gaan,(als er wel leden zijn die hier op in gaan zullen ze ook vrij lang last hebben van de uitdagingen van deze hond)nou dan maar de broertjes en zusjes uitdagen.
Dit uitdagen interpreteren mensen vaak met een spelletje maar ik geloof dit niet, ik geloof dat ze bezig zijn met rangorde bepalen.
Als de puppen bij ons in huis komen willen ze dus net zo goed weten wat hun plek in deze roedel is, daarom zeggen wij ook altijd 'negeren van gedrag wat je niet wilt en belonen van het gedrag wat je wel wilt zien'

Nu ga ik in op de uitdagingen(zoals ik dit zie) van een pup dus als deze mij in de broekspijpen hangt reageer ik hier op, tegen mij aan blaft, reageer ik ook op, als ze bij me komt en ik moet haar aaien dan doe ik dat, als de hond op de bank ligt waar ik dus net zat en ze moet hier weg kijkt ze me aan van 'ja zoek jij maar een andere plek' (als ik dan een andere plek zoek en ik moet daar weer even weg gaat ze snel daar liggen) enz. bedenk er nog maar een paar....
mijn vriendin 'reageert' hier (op dit soort uitdagingen) niet op, ja ze reageert hier op met 'negeren'. Zodra ik deze hond aan de riem heb trekt ze mij overal naar toe en doet ze alleen maar wat zij wil, en zelfs reageer ik hier vervolgens ook weer op...(negatieve aandacht is ook aandacht)waar het vervolgens ook weer niet beter van word. Bij mijn vriendin loopt ze keurig mee ze trekt niet ze loopt haar niet voor de voeten ze doet niet haar eigen ding, nee ze volgt keurig. Ze was toen een keer los en ik roep haar, en mijn vriendin stond tien meter achter mij, ze komt keihard op mij afstormen en wat denk je...? ze stormt mij voorbij en gaat keurig naar mijn vriendin.

Mijn conclusie is; ze daagt mij steeds uit in: spelletjes, aaien, (niet)van de bank gaan, trekken aan de riem zo van 'kom maar baas hier gaan we heen', (niet)terug komen als ik dat wil(zo'n middelvinger effect) enz.
Mijn vriendin vraagt ze niet om te spelen, of te aaien, gaat gelijk van de bank, trekt niet aan de riem nee ze vraagt 'waar gaan we heen baasje' ,terug komen...ja natuurlijk baasje enz. respect voor mijn vriendin maar voor mij.....???

Je zei op een gegeven moment: Deze hond gaat gewoon haar eigen gang en weet helemaal niet wie of wat ik ben en wat ze aan me heeft. Dit is dus iets wat honden onder elkaar gelijk duidelijk maken, en dit is eigenlijk ook iets wat onze honden(nieuwkomers) gelijk duidelijk wil hebben 'wie ben jij en wat wil jij van mij en wat heb ik aan jou?'

Mooi verhaal bekende theorie, maar gaat voor een deel niet over de situatie die ik schetste.

Jouw persoonlijke ervaring is helder en geen onbekend fenomeen. Gezien alle prblemen die mensen ervaren met hun viervoeters. Als we maar voldoende anticiperen zijn we binnen de kortste keren slaaf van de successen van de hond.

Toch is dat nogmaals NIET wat ik met mijn verhaal beoogde. Ik weet wanneer een hond binnen mijn roedel aandacht eist of mij zo probeert te manipuleren dat ik naar haar pijpen dans Ik weet wanneer ik minder stabiel ben dat er meer zelf 'gemeesterd' kan gaan worden. Gewoon omdat een hond ergens zijn zekerheid vandaan wil halen en in al zijn onmacht dit op eigen wijze doet. En in geval van uitdagen, als het werkt er geen reden is om mee te stoppen, succes is behaald.

Dat een hond graag duidelijke leiding wil is logisch, ze zijn afhankelijk van ons en als wij die duidelijke veilige leiding niet nemen gaan ze zelf uit pure onmacht of uit baldadigheid wel meesteren.

Deels komt overeen dat deze hond binnen een dag al meedraait, rust vind en op bepaalde punten weet wat er van haar verwacht wordt. Ondanks dat zij slechts een loge is sinds gisteren. Dat vind ik heel snel, maar dat heeft mede te maken met mijn eigen ervaringen met Jippemans.

Nogmaals, deze hond was niet aan het uitdagen, deze hond was niet aan het uittesten en deze hond was niet ongehoorzaam. Hoe kun je in hemelsnaam ongehoorzaam zijn of uitdagen als je gedrag laat zien waar je twee jaar lang mee bent opgegroeid. Zij weet niet beter en dus heeft ze hier snelle lessen moeten leren en ik ben gewoon verbaasd hoe snel dat gaat als ik zie hoe ze nu meedraait. Niet meer en niet minder.

Deze hond heeft de baas zo weten te manipuleren dat deze baas alles doet wat de hond wil.

Maar goed mijn eerste verhaaltje over het trekken aan de riem was meer een reactie op wat Wilma en Margje vertelden Als ik op jou verhaal, over je loge, had gereageerd was de reactie eigenlijk niet zo aardig geweest vanaf mijn kant, ik vind dat de reactie van jou loge eigenlijk heel goed gaat....