positef opvoeden

Ja, een nee, of foei waar vervolgens geen consequentie aanzit als dat genegeerd wordt, daar voedt je niet mee op.

Het heeft weinig zin om tegen een kind te zeggen: als je nog een keer schreeuwt tegen mama dan ga je naar je kamer. En dan vervolgens dat niet te doen. Of op die kamer een tv met playstation hebt staan..

Zelfde geld met honden. Maar alles goedvinden heeft in mijn optiek niets met positief opvoeden te maken. Dat zijn twee compleet andere dingen.

Waar je wel over kan twisten is of je die tik op de vingers letterlijk geeft of dat je straft op een andere manier, zonder fysiek te worden.
Fysieke straf ben ik niet voor.

Ohw en dan is er ook nog een verschil tussen opvoeden en trainen. Trainen, het leren van zit, af, volg, daarbij straf ik niet.
Opvoeden, leren niet te bijten in gordijnen, niet stelen van tafel enzovoorts, daar kun je weleens een straf bij toe moeten dienen, nogmaals, geen fysieke, maar negeren bij opspringen bijvoorbeeld.

Maar kan iemand mij het verschil voor de geestesgesteldheid van een hond dan eens uitleggen wat het verschil is tussen negeren en in het nekvel pakken ???

Nee.. dat kan ik niet.
Het enige wat ik wel kan zeggen dat het verschil is, is dat als je je hond fysiek wilt straffen, je ook kunt verwachten dat hij fysiek kan reageren. Met alle gevolgen van dien.
En het kan zijn dat als jij je hond 1 keer in zijn nekvel pakt dit voldoende is en je hond stopt met zijn gedrag en dat niet meer herhaald.
Het kan bij een andere forummer die dit leest heel anders uitpakken. Die kan een hond hebben die denkt: wat flik je me nou? En bijten uit boosheid of in een ander geval uit angst.
Dit zal je niet snel gebeuren met negeren.

Daarnaast zie je dat negeren ook onder honden de eerste oplossing is bij vervelend gedrag van een pup of oudere hond.
Ze draaien hun kop weg of lopen weg.
In tegenstelling tot wat veel mensen denken corrigeren honden elkaar niet door bij het nekvel te pakken (soms wel in de zijkant even een knauw). Ze pakken wel een prooi in het nekvel en schudden daar dan mee. Zou je dit dus bij je hond doen, dan loop je het risico dat hij zo in paniek raakt omdat hij denkt dat hij gezien wordt als prooi, waardoor hij alles zal doen om bij je weg te komen.
In eerste instantie zie je bij honden onderling dus dat ze vooral negeren en pas in een uiterst geval overgaan tot een correctie.
Ik denk ook niet dat een mens zo effectief kan zijn bij zo'n correctie als dat een hond is, omdat ze exact dezelfde taal spreken, die heel subtiel is.

Overigens, als je negeert, is het wel de bedoeling dat je beloont zodra de hond stopt met het ongewenste gedrag.

Groeten, Margje

He ik zie citaten van mij voorbijkomen.

Zie uitleg van Marit hierboven over de definitie van louter positieve opvoeding. Een opvoedmethode waarbij geen gebruik gemaakt wordt van verbale/fysieke correctie en/of dwang.

De bovenstaande citaten van mij komen uit een topic waarin een actieve hondenschoolhouder op HP aangaf gebruik te maken van positieve opvoedmethode echter ook uitlatingen doet over het niet verbieden van slipkettingen en ook gebruik maakt van correctie en meer dingen speelden daarin. Omdat ik het kwalijk vindt dat een 'deskundige' zichzelf bekend makende hondenschoolhouder op deze wijze positieve opvoeding een vervormd beeld geeft heb ik in dat bewuste topic bovenstaande uitspraken gedaan.
Ik doe geen uitspreken wie wel of niet welke opvoedmethode dan ook zou moeten gebruiken. Ik vind echter wel dat je niet misleidende/verwarrende uitspraken moet doen over opvoedmethodes. In dat licht moeten bovenstaande citaten van mij gelezen worden! Als je diverse soorten methodes toepast, dus zowel elementen uit de positieve methode alsook methodes waarin wel correcties worden toegepast wees daar dan van op de hoogte en vooral helder in naar je (potentiële) cursisten.

Zoals gezegd wordt in positieve opvoeding geen gebruik gemaakt van fysiek/verbale correctie en/of dwang. Maak je hier wel (incidenteel) gebruik van kun je dus niet meer spreken van louter positieve opvoeding.

Is er iets mis met NEE? Op zich niet. JA en NEE kun je prima gebruiken in de communicatie zoals het voorbeeld van Margje over chips voor het eten duidelijk maakt. Mits goed aangeleerd kun je heel goed communiceren met je honden met JA en NEE. Het grote gevaar is echter dat NEE vaak, te vaak, op verkeerde momenten wordt ingezet en vaak met een lading van frustratie van de eigenaar. Op dat moment is nee geen communicatie meer maar een verbaal geuite frustratie die verre van positief is. Dit is een gevaar wat bij elke vorm van correctie op de loer ligt. Als ik in mijn NEE communicatie te laat ben, ben ik te laat. De enige die ik daarvoor zou moeten corrigeren ben ik dan zelf.

Nogmaals, ik heb de overtuiging dat louter positieve opvoeding geweldig is om honden op te voeden tot vrije blije dieren, waarbij 'ongewenst' gedrag op positieve wijze wordt voorkomen, omgebogen en gestuurd . En waar mogelijk zal ik dit ook graag promoten.

Nou ik moet de eerste persoon die echt alleen maar positief is in de opvoeding nog meemaken..
En dan met straf in de defenitie van: een handeling die het gedrag van de hond doet afnemen en dus als onplezierig ervaart.

Ik heb nu een klant waarvan de hond tennisballen opeet. Hij is al anderhalf en al drie keer geopereerd. Hij is er meester in geworden om tennisballen op te speuren, waar dan ook en die in recordtempo op te eten. Hij is met geen kipfilet, spelletje of wat dan ook te weerhouden van tennisballen.
Hoe zou je dit op een positieve wijze aanpakken.
(ik gebruik voor dit geval de fisher discs)

Groetjes

Waarom vertonen honden, die alle mogelijke diploma's al hebben, nog steeds probleem gedrag? want dit is iets wat wij wel heel veel tegen komen....(ook hier op hp komt het vaak naar voren)
Dit is iets wat ons het meeste bezighoud...

En waarom zouden wij niet corrigeren terwijl honden onder elkaar dit wel doen?

Waarom zouden wij niet corrigeren terwijl een moeder-hond puppen wel corrigeert?

Wat betekend het als wij honden op een consequente manier moeten opvoeden?

Wat zou het belangrijkste zijn wat een pup wil in zijn nieuwe gezin/roedel?

Wat is het belangrijkste wat een her-plaatser wil in zijn nieuwe roedel?

Maar de allerbelangrijkste vraag vind ik 'wat is corrigeren' (ik bedoel wij corrigeren, als dit nodig zou zijn, een pup of volwassen hond zonder deze aan te raken of met harde stemgeluiden of met de riem) heeft iemand zich ooit afgevraagd hoe een moederhond haar pups corrigeert? Zouden dit correcties zijn om de band op te bouwen en te versterken of om het af te breken? Wel raar dat deze puppen de moederhond overal volgen waar zij gaat.

Het maakt mij verder niet zoveel uit hoor maar we krijgen door alle “positieve” opvoeding methodes wel te maken (op onze honden-school) met honden die niet zulk leuk gedrag vertonen tegen, eigen baasjes, tegenover andere honden, tegenover andere mensen, kinderen enz. en hoe vaak deze honden overal voor geslaagd zijn op andere scholen.....

@J.T & H.D.
Pups lopen hun moeder vooral achterna voor de melk.. daar is onderzoek naar gedaan. Geeft de eigen moeder niet genoeg melk, dan lopen ze constant een 'tante' achterna die wel melk geeft. Hun moeder lopen ze dan niet meer achterna.

Hoe honden onderling met elkaar omgaan kun je slecht vergelijken met de omgang tussen mens en hond. Honden gebruiken hun taal onderling, lichaamstaal. Die is heel subtiel, het meeste daarvan zien wij niet eens. Vandaar dat we het over 'zomaar aangevallen' hebben en 'ineens' viel die hond uit. Heel veel van de communicatie gaat aan ons voorbij. En daar zit ook de oorzaak van sommig probleemgedrag van de hond. Wij begrijpen hem vaak niet of verkeerd.
Een hond weet precies wanneer, hoe en met welke intensiteit hij moet corrigeren. Hij weet ook wanneer de correctie te staken en wanneer door te gaan. Daarom hoeft een hond een andere hond vaak maar 1 of 2 keer te corrigeren, waarna het over is. Wij mensen daarentegen roepen te pas en te onpas 'nee', geven een ruk aan de ketting als de hond niet gaat zitten bij de stoeprand enzovoorts.
De gevallen waarin een hond zou straffen komen dus ook nog eens vele malen minder voor. Daarnaast negeren honden onderling ook erg veel. En als ze dus corrigeren doen ze het goed en passend.
Wij spreken die taal niet. Zeker de gemiddelde hondenbezitter niet.

Op mijn school komen ook veel honden met gedragsproblemen (omdat die bij menig KC gewoon aan de kant worden gezet) en vaak is er heel veel verpest door slipkettingen, geschreeuw en erger.
Positief trainen, helemaal oke, maar geen enkele vorm van straf, nee daar geloof ik ook niet in. Simpelweg omdat het niet natuurlijk is. Je stoot je hoofd, je krijgt eens op je kop, daar leer je van. Hou je je niet aan de regels, dan kun je straf verwachten. Dat geld ook voor een pup in het nest, dat geld voor ons, voor onze kinderen en dus ook voor onze honden. Dat je verder zoveel mogelijk positief benaderd lijkt me wel zo fijn

Als een hond niet weet dat straffen bestaat dan heeft alleen maar positief belonen geen enkele zin. Let wel ik bedoel met straffen: de hond een tijdje negeren, even apart zetten of met strenge stem toespreken. Positief gedrag kun je dan vervolgens belonen. Persoonlijk wordt ik helemaal niet goed van al dat overdreven positieve gedoe. Overal zie je letterlijk de produkten van zulke opvoeding: totaal niet luisterende honden en extreem aanwezige kinderen.

nou Margje & Biko,

Bij mij gaat de opvoeding van de moederhond even iets verder dan alleen melk geven en daarom lopen puppen de moeder achterna, dit zou een opvoeding van niets zijn, en toch zegt Turid Rugaas dat honden die opgevoed worden door soortgenoten perfecte honden worden, en dit is ook zo.

Er komt veel meer bij kijken als een moederhond puppen opvoed en voordat ze naar de nieuwe eigenaar gaan, ze leert de puppen namelijk alles: zitten, liggen, staan, blijven,respect, vertrouwen, liefde, verzorgen enz. Ga maar eens, als je de kans hebt, het nest opgroeien observeren en daar bij zou je je eens af moeten vragen waarom een moeder hond bepaalde dingen doet en wat het zou betekenen.

Fisher discs gebruik ik ook. Specifiek voor het "hoort niet, ziet niet, water is ALLES" probleem. Dit om Dobby te leren "alleen bij het water is eng, zo eng". En dan ga ik spelen met Dobby in en om het water, voornamelijk apporteren uit het water, zodat "water met de baas is leuk". Komende week waarschijnlijk met mijn laarzen aan in het water samen spelen in het water. En ik zal dan denk ik ook het water moeten claimen. Mijn water. Van mij!

Het is nu dus al zover dat gisteren Dobby even los mocht zwemmen, maar hij ging meteen "vrij zwemmen". Ik en de trainster weg rennen, nou Dobby wist niet hoe snel hij uit het water moest komen en naar ons toe. Water zonder mij erbij is niet 100% meer leuk.

We hebben het hier wel over obsessief gedrag wbt. water en vogels, waardoor Dobby vroeger gewoon 20 minuten rondjes kon zwemmen en niet opmerkte of ik er nog was of niet.

Maar, ik doe dit wel onder begeleiding. Ik ben niet zomaar zelf gaan corrigeren, en dit is niet het enige wat we gebruiken.

Het enigste wat je nodig hebt om een hond op te voeden is een hond en je lichaam en in de meeste gevallen evt. een riem en halsband.

@J&T van H&D
Bij opvoeden komt inderdaad meer kijken bij de moederhond.
Daar heb je helemaal gelijk in.

@mArgje,

thnxs voor de uitleg, dat is erg helder! en daar kan ik me idd ook in vinden.
ben laat met reactie maar ik schakel nu pas in

J&T, grappig dat jij zegt dat je honden krijgt die overal geslaagd waren. Wij hadden de basiscursus bij MG gedaan en geslaagd. Daarna de vervolgcursus. Daar mocht Dobby als eerste los volgen en was hij een van de besten van de klas.

Thuis? Kon niet netjes mee aan de riem volgen, kon niet los volgen, kon niet los. Ik ben thuis nog een jaar door gegaan met de MG methode, en ik kwam praktisch nergens. Dobby is dus typisch zo'n geval "geslaagd, maar faalt".

Wat Marit aangeeft zo ga ik ook met mijn honden om. Rustige houdingen van mijzelf, rust in mijn honden creeëren zo verder gaan.

Ook met cursisten doe ik dit. Laatst hier een labrador die zijn baasje gek maakt. Maar de baas heeft het er zelf na gemaakt. Elke keer spelen en hard spelen. De hond pakt nu de riem in de bek en gaat er een trekspelletje mee doen. De hond wordt nu aan de muur vastgemaakt. Rust betekend koekje. De baas pakt de hond van de muur en hond druk? Dan weer aan de muur. Ik heb de hond van de muur gehaald en de baas deed een oefening. Werd de hond weer druk? Dan ging ik achteruit lopen. Dit kost veel moeite maar met een boos worden red je het niet. Consequent en negeren (is in mijn ogen ook al straffen) Bij de vrouwelijke baas is de hond in kwestie wel goed.

Dus eerst rust in de hond dan pas aandacht.

En dit Margje "Ik heb nu een klant waarvan de hond tennisballen opeet. Hij is al anderhalf en al drie keer geopereerd. Hij is er meester in geworden om tennisballen op te speuren, waar dan ook en die in recordtempo op te eten. Hij is met geen kipfilet, spelletje of wat dan ook te weerhouden van tennisballen.
Hoe zou je dit op een positieve wijze aanpakken.
(ik gebruik voor dit geval de fisher discs)" zou ik als volgt oplossen. Ik neem aan dat de hond in kwestie los is van de lijn. Eerst een hele tijd aan de riem, veel belonen voor opletten baas. Kleine oefeningen aan de lijn. Mocht de hond wel aan de lijn de zitten dan is er een verstoorde baas-hond relatie en is er meer aan de hand.

Vaak zit voor dit gedrag een achterliggend probleem. Want vernielen = stress. En de hond heeft nu succes gehad en daar moet je doorheen gaan en dat is lastig.En ik zou geen eten meer geven van uit de bak maar juist op de wandeling het voer laten verdienen.

Wilma en dobby,

Dit is dus een reden dat wij anders trainen, wij zijn inderdaad meer gericht op het leven buiten de honden-school en de relatie baas/hond. en ja op een positieve manier(niet de standaard positieve methode) alleen zonder koekjes, maar ook vrijwel zonder stem en ook zonder correcties via een riem.

honden worden getraind op een afgebakend terrein, onder speciale omstandigheden hier worden dus heel vaak loopse teven geweigerd honden met gedrag problemen worden ook vaak geweerd en noem maar op.
De hond leert de groep kennen leert door die 10-20 lessen omgaan met de beperkte prikkels die daar aanwezig zijn, en dus is de kans groot dat ze slagen, ook als je het examen zou af nemen bij jou thuis zou dobby ook slagen, maar dan zie je vaak dat als de honden hele andere prikkels erbij krijgen ze bananen in de oren hebben.

Ja, precies. En ik deed echt precies hetzelfde bij mij in de buurt als op de hondenschool, maar het werkte gewoon niet. Trucjes van het forum trouwens ook niet. Trucjes die bij mijn vorige hond wel werkten.

Dat is het rare, ik heb nu persoonlijk ervaren dat dingen die bij de ene wel werkten, bij de andere totáál geen effect hadden. En ik kan eerlijk zeggen dat ik na een jaar proberen echt wel geduldig genoeg ben geweest en methode MG een kans heb gegeven.

Eigenlijk ben ik geïrriteerd dat ik zo geduldig ben geweest, want had ik 9 maanden geleden nou maar begonnen met trainen waar ik nu ben...

Ik geloof ook niet in kunstjes uitvoeren. Mij gaat het om de interactie tussen baas en hond. Hoe lost een baas bv op dat een hond iets niet doet? Wordt hij kwaad, geïriteerd, teleurgesteld? En hoe gaat de hond om met de eigenaar om als deze teleurgesteld, boos of geïrriteerd is? En hoe blij is de baas dat iets goed gaat? En hoe reageert de hond daar weer op?

En de prikkels moeten idd ook wisselend zijn. Wel loopse teven maar geen hoogloopse teven. Soms met de groep op de vloer en soms een oefening individueel. Met voorwerpen op de grond, ik die langsloopt, aandacht geef aan de hond etc.etc.

Ik ben ontzettend blij dat we het er eindelijk over eens zijn dat "nooit straffen" niet werkt. Ik ben ook tegen fysieke straffen.
De essentie van het filmpje was ook dat bij sommige honden positief opvoeden niet werkt.

Over dat Coker syndroom, de hond zou dat best kunnen hebben, maar als je zoiets zou weten van een hond laat je er toch geen kind bij in de buurt?

Zelf vermoed ik dat het filmpje inelkaar gezet is en dat er crusiale informatie niet goed gegeven is via dit filmpje.

Het kan idd zijn dat de Cocker syndroom eruit is gekomen. Of dat er toch een medische oorzaak was maar dit kon ik niet uit het filmpje halen net zomin dat ik eruit kon halen dat positieve training niet werkt.

Er werd alleen maar gesuggeerd dat dit niet werkt. Ik kan de hond niet en de gehele aflevering en daarom kan ik er niets over zeggen. Mensen hebben gelijk hun conclusie getrokken maar niets wordt hierover gezegt. Ja, alleen kinderen bijten en afmaken maar meer niet.

Ik vind dat deze discussie een hele leuke wending krijgt. Dit is erg leerzaam. Ik als leek vind het namelijk goed om voorbeelden te zien in de praktijk van een aanpak die gestoeld is op positive feedback.

mojn eigen ervaring:
Fedor is inderdaad zo'n hond die als je hem een keer in zijn nekvel pakt, de volgende keer op zijn hoede is. Ik merk nu aan Fedor nu ik concequent volhoud bij zijn uitval gedrag aandacht te vragen en te belonen als hij naar mij kijkt, dat het vruchten begint af te werpen. Vandaar ben ik zo misschien ook zo gelukkig met te zien hoe het werkt op die manier, omdat het bij mijn hond het beste werkt.

Wat wel goed gaat is hem te 'corrigeren' door een time out. Zonder commentaar even op de gang helpt om ongewenst gedrag af te leren. Bijvoorbeeld toen hij pup was wilde hij steeds op de bank, mocht niet. Als ik hem dan zou trainen met 'laat dat' en belonen als hij iets niet doet, is hij zo snugger om het eerst wel te doen zodat hij het dan kan laten en zijn beloning opstrijken.

Fedor is ook een geval geslaagd op de hondenschool maar toch problemen. Even een korte uitleg over Fedor:

Fedor was een lastige puber en hij begon ineens uit te vallen. DE voorzitter van de vereniging was gedragstherapeut en hem hebben we ingeschakeld. Buiten dat ik vind dat ik weinig aan zijn tips heb gehad, hebben ze ons op geen enkele manier geholpen om weer terug mee te gaan trainen, het was zelfs misschien beter om maar even niet te komen. Ik vind dat we door de hondenschool een beetje in de steek zijn gelaten. Fedor is nooit echt gevaarlijk geweest, hij blaft alleen maar, hij heeft nog nooit echte agressie laten zien. Wat betreft Fedor zijn gedrag heb ik tips gekregen hoe ik hem in huis meer de baas moest zijn, dat hij niet de hele dag kon gaan liggen waar hij wil bijvoorbeeld. Ik heb dat gedaan, het heeft geholpen in huis, hij is minder aanwezig, jat geen papieren meer van het burea ed, maar heeft geen enkele invloed op zijn gedrag buiten. wat volgens de GT wel had gemoeten. achteraf vind ik het ook raar dat ik geen tips heb gehad over hoe ik met Fedor om moet gaan in die situaties op straat.

Als deze GT goed had gekeken had hij kunnen zien dat de oorzaak van zijn ongewenste gedrag op straat zat in onzekerheid ipv de zogenaamnde dominantie. Als dit even goed was begeleid was het veel en veel sneller over geweest. Eigenlijk hadden ze er geen antwoord op

Nu, het voordeel wat ik heb gezien bij de positive feedback methode:

ipv dat Fedor afleert te blaffen, leer ik hem wat hij WEL moet doen. Hij is daardoor erg trots op zichzelf als het lukt, waardoor zijn zelfvertrouwen blijft groeien, hij minder gestressd is en dus minder snel het ongewenste gedrag laat zien. een positieve spiraal.


Het zal inderdaad zo zijn dat het niet bij iedere hond werkt, het werkt zelf niet altijd bij dezelfde hond in een andere situatie (zoals op de bank springen) wel denk ik dat het als het niet werkt er dingen aan de hand zijn zoals een verkeerde timing. Daarmee zou je moeten kunnen voorkomen dat hij fout gedrag gaat vertonen om beloond te worden voor goed gedrag.


Het filmpje valt niet veel meer over te zeggen, ik vind het idd geen bewijs dat iets niet werkt, omdat je een heleboel informatie mist.

Los daarvan, als ik afleveringen zie van haar, zie ik een heleboel minder moeilijke situaties waar ze op een hele creatieve manier mee omgaat. ( bijvoorbeeld, hond zit de hele dag te blaffen in de tuin, waarom, baasjes laten de hond nooit uit. Baasjes moeten gaan wandelen en leren de hond dat als ze blaffen baasje op een fluitje blaast wat betekend dat de hond iets lekkers mag gaan halen. Porbleem opgelost. )Ik vind het leerzaam en in ieder geval kun je een hond er moeilijk mee schaden.

Ik vond het goed om te zien hoe ze een hond die door gebruik van een schokhalsband enorm getraumatiseerd was, met zelfs brandplekken van dat ding, weer op de rails krijgt. De baas moet er hard voor werken maar leert wel dat snelle oplossingen niet lonend zijn, en dat is hoe dan ook een goede boodschap.

Grappig ik kreeg ook de tip de roedelregels strak te handhaven, en dat had ook geen effect. Misschien bij die milde gevallen wel, maar hier niet.

Intressant onderwerp blijft het opvoeden van honden. Zelf doe ik het zoals Marit, Esther en Petra het aangeven.

Lola is een hond waarvan ik eerst dacht dat ze niet heel slim is, achteraf blijkt ze ontzettend slim te zijn. Straffen, foei of nee roepen doe ik nooit als er iets mis gaat ligt het altijd aan mij, was ik te laat of lette niet goed op.

In buiten- en huissituaties is Lola supergoed, maar of ze goed zou zijn met kunstjes en trucjes op een hondenschool denk ik eerder niet.

Maar zelfs NEE kun je ene positieve wending geven.

Ik denk dat het is zoals Margje aangaf, dat je als baas het op eengeven moment te pas en te onpas gaat gebruiken.

Ik ben nu daarom aan het oefenen op LAAT DAT. Het is gewoon een oefening voor de zelfbeheersing. Een voertje voor zijn neus, LAAT DAT, als hij het laat krijgt hij uit de andere hand iets lekkers. Dan kun je het voiertje neergooien, je kunt het helemaal uibouwen naar een bal gooien en LAAT DAT. Dan is het een commando geworden ipv een correctie met hetzelfde resultaat.

op de cursus hebben we op dezelfde manier NEE geoefend, ik vond het zo raar dat ze vonden dat ik dat moest roepen. waarom? hij leert toch comando NEE, hij is niet doof
Dus omdat dat nu voor mij verpest is, ben ik het nu aan het oefenen met LAAT DAT. hij vind het moeilijk, maar hoe dan ook goed voor hem om te oefenen.

Hoewel ik het moeilijk blijf vinden, toen Fedor 7 maanden was had hij de gewoonte om naar de riem en uiteindelijk naar mij te happen. Lichte correcties zoals negeren hielp echt niet, hij had de grootste lol met mijn capouchon. Bond ik hem aan een paaltje dan ging hij het paaltje uitgraven, het deed hem echt niks. Afleiden met een speeltje of snoepje? Dan ging hij springen want dan werd hij afeleid met iets lekkers, echt hopeloos! Ik ben het eerst gaan proberen te vermijden door andere routes te nemen, minder voorspelbaar te zijn ed, toen hij het daarna nog deed heb ik echt een paar keer enorm NEE geroepen, en net zo lang tot hij ook echt ophield. Hij was gewoon een lastige puber die geen grenzen kende, en ze in ieder geval niet zomaar accepteerde. Door die ene keer dat ik liet zien dat het echt genoeg was, (zonder overigens fysiek te corrigeren, ik ben niet gek, ga niet met een hond van 60 kilo worstelen) was het ook over. De keren daarop was een 'uh' genoeg als ik hem met zijn oren zag draaien. Dus, ja, niet echt alleen maar de lieve methode, dat ging hier ook niet.



@Dobby, ik vond het een bewijs dat het helemaal niet gaat over dominant gedrag. Fedor is geen dominante hond, Dobby ook niet, ze hebben gewoon mos in hun oren das iets heel anders.

Hey,

Dit is inderdaad een super interesante discussie aan het worden

@Esther, het probleem met deze hond is echt de obsessie voor tennisballen. Aan de riem trainen met aandacht is iets wat we ook doen. De grootste beloning voor deze hond is echter een tennisbal kapot eten. Dat vindt hij het allerleukst wat er is. Zodra je dus even verslapt met je aandacht, of hij schiet de deur uit (want hij gaat echt op zoek).
Het probleem is hier natuurlijk, dat als je als eigenaar even verslapt, en dat gebeurt, want het dagelijks leven zorgt ervoor dat je niet op en top geconcentreerd blijft. Kinderen lopen rond, laten de deur open, of zijn in de tuin aan het spelen en de hond gaat door de heg. Als dit mis gaat, is het meteen heel ernstig. Operatie of erger.
In dit soort gevallen gebruik ik dan eigenlijk altijd de fisher discs. Omdat je daarmee een aversie tegen de tennisballen kan maken, zonder de hond pijn te doen, of fysiek te straffen. Ik denk dat die aversie 'kweken', want je geeft de hond wel een soort trauma voor tennisballen, zeker opweegt tegen het risico wat de hond anders loopt.
Jij en ik zijn trainers, dat doen we dagelijks. Maar voor een gemiddelde hondenbezitter is het haast niet te doen om constant op te letten. Naast dat ze het vaak gewoon niet willen. Ze willen plezier hebben van hun hond, geen half jaar bezig zijn met aan de lijn houden enzovoorts. Dat kunnen ze vaak niet combineren met de kinderen, het werk, huishouden enzovoorts.

Ik heb ook Chamoek op de training, die heeft een schaap vermoord en diverse eenden. Die kan dus niet meer los. Het is een malamute overigens. Die baasjes balen daar enorm van. Malamute en dus meester in het ontsnappen. Veel energie, kan niet meer los lopen.. enzovoorts. Die drift zit er zo in, dat aandacht oefenen niet voldoende is. Dat schaap, dat wil hij.
Wat we wel doen is met chamoek (en muilkorf) langs de kinderboerderij, alleen aan de buitenkant en met constante training, even opletten en hij krijgt in de auto iets heel lekkers. (Ik wil hem niet zonder muilkorf bij een kinderboerderij, als ik struikel of hij breekt los of wat dan ook, dat risico kan je niet lopen)

Wat gewoon lastig is bij deze honden is dat hun motivatie. De grootste beloning is iets wat je ze zelf niet kan geven.

@Zonnetje, ja voor Biko gebruik ik het woord 'Basta' als hij dat hoort weet hij: stoppen waar ik mee bezig ben en onmiddelijk terugkeren naar mijn baasje! Doe ik dat, dan krijg ik wat lekkers of een bal of een kriebel. Doe ik dat niet, dan zit daar een consequentie aan: een boze baas en onmiddelijk in de auto, een time out.
Biko is een drijver, en dat doet hij dus ook bij andere honden weleens iets wat te enthousiast. 1 basta is genoeg om hem te laten stoppen en naar mij terug te doen komen. Geen geweld of wat dan ook nodig.

Verder, is er tegenwoordig enorm veel discussie over de roedelregels. Bestaat er uberhaupt een alpha? enzovoorts.
Mij maakt het niet uit.. ik pas de 6 regels toe, hoe je ze ook wil noemen, maakt mij niet uit Maar het werkt heel vaak. En misschien niet omdat het roedelregels zijn, maar omdat de baas er duidelijk in is. De baas heeft een houvast en is daardoor veel duidelijker naar zijn hond toe. En dat geeft een hond rust.
Dus eigenlijk kun je zeggen dat ik die regels voor de baasjes geef haha

Apart, zonnetje, dat lezen over Fedor, dat je zegt dat hij geen grenzen kende. Dat is exact het probleem met Dobby. Alleen kreeg ik Dobby met 1 jaar. Ik was toen 3 maanden nadat ik hem had klaar met de basis cursus, en van daar uit ben ik dus 1 jaar verder gegaan op de MG methode zonder corrigeren. Een verloren jaar, want het had dus geen effect.

Geen remmingen/ grenzen, géén interesse in lekkers, heel snel overprikkeld bv. van spelen ter beloning werd hij ook wild. Maar als je niets hebt om mee af te leiden (of het afleiden met een speeltje net zo erg is als de kwaal), dan kun je daar dus niets mee. Het werkte ook niet bij 1 op 1 begeleiding, ook niet bij uithongeren.

Bij Dobby is het geen mos in de oren, maar was chaos in het hoofd het probleem. Vandaar ook dat hij toen hij een zwaar slaapmiddel kreeg tegen epilepsie ineens wel alles deed. Toen kwam de wereld niet helemaal binnen.

@Margje, in reactie op je vraag aan mij.

Ik heb nu een klant waarvan de hond tennisballen opeet. Hij is al anderhalf en al drie keer geopereerd. Hij is er meester in geworden om tennisballen op te speuren, waar dan ook en die in recordtempo op te eten. Hij is met geen kipfilet, spelletje of wat dan ook te weerhouden van tennisballen.
Hoe zou je dit op een positieve wijze aanpakken.
(ik gebruik voor dit geval de fisher discs)


Deze hond heeft de kans gekregen om deze gevaarlijke hobby te ontwikkelen tot een obsessie. Dat is niet in 1 dag ontstaan en de hond heeft er veel 'succes' mee geboekt (de kans gekregen).
Je kunt inderdaad kiezen voor de methode met fisher discs. Ik wil er ook geen goed op fout op plakken, het is een keuze en ik ken de onderliggende achtergrondsituatie verder niet.
Het zou niet mijn voorkeur zijn. Bij deze methode is goed inzicht en vooral exacte timing essentieel voor effectief resultaat. Bij goed gebruik zou het in hooguit 2/3 keer klaar moeten zijn. Omdat heel veel mensen niet bedreven genoeg zijn loop je het risico de discs de rest van het leven van de hond eigenlijk zinloos te gebruiken. Net als veel mensen tot in het oneindige andere soorten fysieke/verbale correcties blijven toepassen. Als dit het geval is moet dit al een signaal zijn dat het niet werkt!
Het kan een keuze zijn als uiterste maatregel, maar dan wel bij voorkeur uitgevoerd door een ervaren en deskundig persoon die precies weet wat hij doet. En werkt het na 2/3 keer niet, dan werkt het niet!

Vanuit de positieve opvoeding zeg ik dat deze obsessie er zo ingesleten is dat de beste manier in mijn ogen is om een plan van aanpak te maken waarin de obsessie er weer uit slijt. En dit vraagt creativiteit, investering, geduld en vooral tijd! Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, maar onderstaande is hoe ik er tegen aankijk en wat in elk geval mijn inzet zou zijn.

Doel. Het doel is dat de gevaarlijke ballen-obsessie aan aantrekkingskracht gaat afnemen en vervangen wordt door een acceptabele en veilige passie zodat de oude obsessie aan kracht verliest en er uit slijt.

Voorkomen. Het begint met Voorkomen. De hond krijgt vanaf nu nooit meer de kans om in oud gedrag te kunnen vervallen. Dat betekent hond aan de lijn daar waar er risico bestaat op aanwezigheid van beheerde en onbeheerde tennisballen. Ik zou er voor kiezen om alleen met de training deze locaties op te zoeken en voor een vrije wandeling naar (nieuwe) locaties te gaan die tennisbalvrij zijn. 1x in de fout is weer terug bij af.

Alternatief passie. Met de hond de gelegenheid te ontnemen in de 'fout' te gaan op triggerlocaties door hem aangelijnd te houden neem je nog niet de ballen-jacht-obsessie uit zijn hoofd. Het is niet alleen het gedrag, maar ook een geestelijke verslaving waarvan de hond als het ware zal moeten afkicken. Dus om de prikkel te helpen af te nemen (dus ook de 'jacht' en de kracht van de geur) ondersteun je de hond door er een andere, nieuwe en in jouw ogen veilige passie voor in de plaats te geven.
En hier komt een stuk uitdaging en creativiteit om de hoek kijken. Wat kun je bedenken als alternatieve even sterke of nog sterkere prikkel? De hond laat zich NOG niet verleiden door lekkers of spel. Nog niet omdat dat de verslaving nog te groot is, maar een alternatief wel je kracht kan gaan worden. Het kan goed zijn dat je eerst aan het werk moet om een nieuwe veiligere obsessie te kweken. Maak een hond helemaal idolaat van 'iets'. Wat dat 'iets' is/kan worden bepaald met name de hond. Aan de mens de creativiteit om uit te vinden wat dit kan worden.(speeltje, eten, trucje met de mens etc). En dat doe je niet op die triggerlocatie, maar op een neutrale/prikkelarme locatie. Hoe meer de nieuwe obsessie aan aantrekkingskracht toeneemt, hoe meer je gaat toewerken naar trainsituaties waarin de nieuwe obsessie inzetten op de triggerlocaties met in scène gezette triggersituaties.

Ik geloof hierin! Ik weet alleen ook dat het heel wat vraagt en dat niet iedereen dit kan en/of wil opbrengen. Het kost tijd en geduld, vraagt creativiteit, consequent zijn en vooral met positieve zin en geloof doorzetten en de creativiteit om je plan enigszins aan te passen waar nodig tot passend voor de hond.

Ik heb in die tijd vaak gedacht dat veel honden overgeplaatst worden op die leeftijd, en niet zonder reden Dat gaf me wel moed om door te gaan. Geen makkelijke hond, ook niet de eerste Landseer, dus was hier echt iet op voorbereid.
idd ook spelen als beloning gaat of ging niet bij Fedor, nu gaat dat al veel beter. Je kunt een biefstuk onder zijn houden en hij heeft geen interesse. Vooral 'Kijk eens" is bij ons een hele belangrijke en blijf ik ook oefenen totdat het een reactie wordt waar hij niet meer bij hoeft na te denken.

Maar de aanhouder wint, en onze stuiterbal begint een beetje in te dammen. Mos in de oren, dat is als er iets is wat hij interessant vind. Een paard, een wandelaar, een fietser, een jogger, dan wil hij daar naartoe. Dat is ook eer=n raseigenschap van hem, kan hem niet schelen of er een dikke sloot tussen zit, als er iemand roept in de verte ga je erheen. (Net als Dobby met het water denk ik. niet te houden) Hij gaat nu ook (nog) niet los, ik kan hem niet 100% vertrouwen. Ik ben nog steeds aan het oefenen oefenen aan de lange lijn, elke dag, hierkomen, kijk eens, dat soort dingen. Geen idee of het ooit goed genoeg wordt. Maar laatst was hij een keer los en aan het spelen met een andere hond, toen de andere hond echt ervandoor ging. Fedor erachteraan, Ik riep hem en hij KWAM TERUG!!??? Ik was echt verbaasd, maar hij deed het!

@Margje; ik vind het echt een ander verhaal worden als het verkeerde gedrag gevaarlijke situaties gaat opleveren. Dan is het wel een methode die kan werken, het wordt vind ik wel een probleem als mensen er zelf mee aan de slag gaan. Dat is nog het grootste issue met straffen, je doet het zo snel verkeerd en met verkeerde gevolgen.