positef opvoeden

De rangorde positie die een hond wordt toebedeeld binnen ons gezin bepaald al zijn acties, de meeste honden weten niet duidelijk wat hun positie is en dit resulteert altijd in dit soort uitdagende gedrag, slopen, in de weg lopen, in de weg liggen(voor deuren), blaffen als je in gesprek bent(bijv. telefoon), rijden/markeren van voorwerpen in huis(kussens, knuffels), stress omdat ie niet weet wat zijn plaats is, trekken aan de riem, overal mee bezig zijn behalve de baas en noem maar op.
Dit is de basis die alle honden moeten kennen en vanuit deze basis kan je alle leuke dingen met je hond doen die je maar kan bedenken, behendigheid, gehoorzaamheid, flyball, schapendrijven enz.

De rangorde positie die een hond wordt toebedeeld binnen ons gezin bepaald al zijn acties, de meeste honden weten niet duidelijk wat hun positie is en dit resulteert altijd in dit soort uitdagende gedrag, slopen, in de weg lopen, in de weg liggen(voor deuren), blaffen als je in gesprek bent(bijv. telefoon), rijden/markeren van voorwerpen in huis(kussens, knuffels), stress omdat ie niet weet wat zijn plaats is, trekken aan de riem, overal mee bezig zijn behalve de baas en noem maar op.

Ik kan niet volledig meegaan in die gedachtengang. Wel is het van belang dat een hond weet waar hij aan toe is en met name sommige honden lijden onder het feit dat ze niet weten waar ze aan toe zijn. Maar niet alle genoemde gedraging zijn terug te voeren op een rangordeprobleem. Daar kunnen meerdere oorzaken voor te bedenken zijn. Stress en problemen in de stress regulatie, overprikkelt, gewoon niet aangeleerd dat jij bepaald gedrag niet wenst en geen alternatief aangeleerd etc.

Als ik een rangordeprobleem zou hebben hier in huis dan zou zich dat ook moeten uiten in tal van andere dingen. Namelijk honden die zich niet van de bank laten bonjouren als ik daar wil liggen of als ik er tussen ga zitten, grommen als ik in de buurt van hun plekje kom etc. Ik kan zeggen dat ik totaal geen rangordeproblemen ondervind, maar wel bepaalde genoemde gedragingen waarneem die jij opsomt. Het is maar net in hoeverre je er een punt van maakt.

Toegegeven, als er gedrag ontwikkelt waarbij jij als mens gestuurd gaat worden door de hond dmv grommen en als gevolg daarop bijten, omklemmen etc dan is er iets aan de hand en is het raadzaam om de totaal situatie eens goed onder de loupe te nemen. Maar zolang ik het hier in huis nog steeds VRIJ mijn eigen gang kan gaan heb ik geen problemen met een hond. En vind je ondanks dat er geen rangorde problemen zijn bepaald gedrag toch storend dan doe je er iets aan.

En ter aanvulling. Ook kan veel gedrag voor de hond zelf heel erg vervelend en/of stress verhogend zijn. Nee geen rangordeprobleem, maar wel iets om voor het welzijn van de hond mee aan het werk te gaan! Belang van de hond staat voorop.

Ook grommen, bijten, zijn gevolgen van het niet weten waar hij staat oftewel geen respect voor de baas of voor de baas zijn spullen.
En ja veel van gedragingen van een hond zijn voor hemzelf stress verhogend, en wat denkt jij dat de oorzaak van dat gedrag te wijten is aan de hond? of aan de mens en zijn omgeving? Ik weet zeker dat dit aan de mens ligt door gebrek aan kennis over honden.

Wederom ben ik het niet met je eens dat je een eenduidige diagnose als ; Ook grommen, bijten, zijn gevolgen van het niet weten waar hij staat oftewel geen respect voor de baas of voor de baas zijn spullen. kunt plakken op gedrag.

Ook hier weer kan stress/angst meespelen, dat hoeft niet perse te betekenen dat de hond niet weet waar hij staat in de rangorde. Ook een hond die laag in de rangorde staat kan bv angstagressie vertonen, of gaan slopen bij bijvoorbeeld verlatingsangst in een poging uit te breken of zijn stress een uitweg te geven. (slechts enkele voorbeelden) Vluchten, vechten, bevriezen is niet voorbehouden aan een rang.

In vrijwel gevallen is de mens oorzaak van het al dan niet toestaan, onbewust conditioneren of zelfs aktiveren van bepaalde gedragingen en dit hoeft dus niet te maken te hebben met een rangordeprobleem.
Als de hond bepaald gedrag vertoond en door onwetendheid onbedoeld succes heeft is er vooral geen reden om ermee te stoppen.

Stress ontstaat door overprikkeling, onvoldoende aandacht, onduidelijke leiding etc. Ook zijn er honden die fysiologisch gezien meer problemen hebben met hun stress regulatie.

Ik denk dat als je alles onder de noemer rangorde en rangordeproblemen onderbrengt je JUIST de hond tekort doet omdat je niet de hond en situatie op de juiste manier inschat en er op in kunt spelen waardoor je juist divers bovengenoemd probleemgedrag kunt creeeren.

Respect is overigens niets iets wat je automatisch krijgt, dit vind altijd in wisselwerking plaats.

Een hond die zijn plaats weet kent geen angst of stress want die vertrouwd volledig op zijn baas.

Een hond die gromt of bijt naar z'n baasje is dus niet bang voor z'n baas.?!
Of ziet hem als bedreiging.?!
Of wil hogerop in het roedel.?!
Of of...
Of staat gewoon geheel in het rood qua stress nivo, en pakt het eerste de beste levende wezen wat er bij hem in de buurt komt om z'n stress op af te reageren?!

(dit geheel even vanuit het dierlijk oogpunt gezien natuurlijk)

Alles klopt wat je zegt Landsheer, behalve de rangorde.

Waarom gromt een hond? Alles wat jij noemt kan een oorzaak zijn. Daarom is het vaak zo lastig om het precies te zeggen. Je moet het achterliggende probleem vinden.

En J & T wat jij zegt is niet helemaal waar. Onze kelpie weet haar plaats maar toch kan ze stress ervaren. Ook heb ik dit gezien bij meerdere honden van cursisten.

Ik kan me vinden in jou uitleg Petra.

En Fisher disks zou ik in z'on geval van jou niet nodig hebben Margje. De baas MOET eerst weten wat zijn rol in dit geheel is. Ik ben hier ook wel woest geweest op mijn schoonouders. Die gebruikten de sleutel van de voordeur hier terwijl ik thuis was en de honden overal liepen en zij waren zich van geen kwaad bewust. We kennen jullie honden toch? En wat als ik logeehonden heb en die jullie kennen was mijn tegen antwoord? Nu heb ik de sleutel altijd aan de binnenkant zitten en zo kan er niemand ongestoord binnen komen.

Ik zeg ook altijd tegen mijn cursisten. De 1ste 1,5 jaar is het niet ontspannen lopen. Jij moet bepaalde voor zijn, niet alleen maar kijken naar de lucht of naar andere mensen of huizen.

Esther
Alles klopt wat je zegt Landsheer, behalve de rangorde.

Ik vind persoonlijk de rangorde heel vaak een menselijke redenering om problemen te verklaren.
Een hond heeft roedel/sociaal/gedrag, maar heb nog nooit het idee gehad dat hij mij als rasgenoot beschouwt.

Hoi,
Je moet niet 2 dingen door elkaar brengen
Cesar Millan rehabiliteert
en dit is iets heel naders dan opveoden.
Iets aanleren doe je positief maar probleemgedrag ombuigen vraagt om een hele andere benadering en is vaak de laatste kans voor de hond.

Als je daar moeite mee hebt stel ik voor dat je gewoon niet kijkt.

Rangorde is juist niet iets menselijks, mensen willen juist iedereen op hetzelfde niveau hebben, rangorde is wel heel duidelijk aanwezig in roedels honden/wolven, en ook word dit al duidelijk geleerd in een nest puppen.
Maar goed dit soort discussie's kom je toch nooit uit, het feit blijft toch door gebrek aan kennis over honden en te weinig ervaring en een verkeerde aanpak blijven er gedrags problemen onstaan, en dit is te danken aan de menselijke manier van denken en interpreteren.(antropomorficeren van gedrag)

@ Esther,

Hoe weet jij dat jou kelpie zijn plaats weet? waar baseer jij dit op? En hoe bepaal jij dit bij cursisten?
Dit is niet als aanval bedoeld maar nieuwsgierig hoe een ieder zijn kijk is op honden

En hoe denken jullie over onzekere honden. Ligt dit ook in de opvoeding of toch karakter.

Ik denk zelf een combi ik heb hier een hond die onzeker is en ik merk heel sterk op dagen dat ik niet goed in mijn vel zit dat hij ook een stuk onrustiger is op dagen dat ik de wereld aan kan is Koda's onzekere gedrag ook veel gemakkelijker te sturen.

Voor mij is het bij Koda dus deels karakter maar hoe het zich bij hem uit wordt ook beinvloed door mij.

Hoe weet jij dat jou kelpie zijn plaats weet? waar baseer jij dit op? En hoe bepaal jij dit bij cursisten?


Een hond die zijn plaats weet kent geen angst of stress want die vertrouwd volledig op zijn baas.

Hoe bepaal jij dit J&T ? Waarop basseer jij dit en hoe Hoe bepaal jij dat een hond met stress zijn plaats niet kent bij je cursisten?

Ik denk dat de training met de fisher discs vooral van pas komt als de hond "buiten bereik" is. Losloopt, en zelf een bal vind, en die opvreet om het even cru te zeggen. Dan kom je er niet met afleiden en voorkomen. Ik vind ook vaak genoeg ballen die door anderen verloren zijn, en als de hond genot haalt uit het slopen (kauwen veroorzaakt toch zo'n fijn stofje?), dan is dat dus fijn. Hoogstens zou je kunnen aanleren dat de hond de bal bij jou moet brengen en dat er dan iets leuks gebeurt.

Maar ik denk dat sommige vormen van obsessief gedrag eerder te vergelijken zijn met een verslaving bij de mens. Bij Dobby denk ik aan een variant van adrenaline kicks. Misschien bij de ballensloper is het het kauwstofje.

Bij een alcoholverslaving krijg je pilletjes waardoor je ziek word van de alcohol. En dan heeft een mens nog wilskracht, een hond niet. Die zal niet denken "balletjes zijn slecht voor mij, ik doe het niet!".

Dat wat jij uitlegt Wilma is exact wat ik ook bedoelde. Obsessie kun je vervangen door verslaving.

Vandaar mijn kijk op het 'afkickprogramma' op positieve wijze op de vorige pagina. Ik verwacht niet dat een hond als deze vrolijk zijn balletje laat en hond komt hollen als je met een biefstuk 'rammelt'.

De hond moet 'afkicken', het obsessieve gedrag moet met tijd en hulp er uit slijten evenals de verslaving aan de endorfines die erbij vrij kwamen. Als het darvoor nodig is om een vervangende, maar veilige verslaving in te zetten kan dat je sleutel zijn.

In ons geval helaas niet. Dobby moet spreekwoordelijk even heel ziek worden van alcohol drinken terwijl hij zo'n anti-drank pilletje op heeft. Misschien dat hij dan leert dat gezellig samen zijn met anderen (de baas) ook leuk kan zonder natje (drank/zwemmen).

Als een alcoholist zijn genezing puur uit een pillletje zou kunnen halen zouden er heel wat meer geslaagd een afkickprogramma doorlopen. Neem dat van mij maar aan.

Afkicken omvat een heel programma, totale verandering van leefstijl in diverse stappen om eerst de afstand tot de trigger heel erg groot te te maken, trigger vermijden! En later weer kleiner, confrontatie opzoeken om de prikkel te leren weerstaan met nieuwe alternatieven/leefstijl die het hanteerbaarder maken. Even kort uitgelegd.

Ik ben blij dat er eens een zinvolle discussie is, heel leerzaam voor mij en leuk om te lezen!!
Kwam alleen weer te laat om erin mee te kunnen doen, na ja en zoveel zinvols over echt hondengedrag kan ik niet melden...Met onze pup gaat het eigenlijk heel goed, als ik het kan vergelijken met de pups uit de buurt, dus ben trots op haar dat ze al redelijk los loopt en weet wat mag en wat niet..Maar goed ze moet nog gaan puberen en ik heb nog niet echt energie erin gegooid om haar trukjes te leren, haha pootje geven kan ze dan weer niet.. Maar ik zie een vrolijke blije hond, voorzover ik dat kan beoordelen

Mwoh, ben ik niet geheel met je eens Petra. Mijn vader is dankzij tabletten gestopt met roken terwijl hij helemaal niet wilde. Ja, het was beter voor hem, maar door de gore smaak bij het roken en de prijs van de pillen heeft hij de pillen opgemaakt. En toen was hij er vanaf.

Helaas gaat het bij zijn drankgebruik niet zo, want de pillen hadden teveel bijwerkingen.

Ik zou rookverslaving en alcoholverslaving niet op een hoop willen gooien. Maar dit gaat wel behoorlijk off topic.

Ik heb gereageerd op de vraag van Margje hoe dit eventueel vanuit positieve opvoeding op te lossen en ik heb een suggestie gedaan. Maar er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Welke keuze iemand maakt om bepaald ongewenst en/of gevaarlijk gedrag te doen stoppen is een individuele keuze.
Mijn voorkeur gaat uit naar positief, maar dit vraagt heel wat van de mens. Maar dit vraagt ok inzich in hoe bepaald gedrag ontstaat en in stand gehouden wordt en dan kun je kijken of er een weg is om dit op te lossen.

Wat ik belangrijk vind is dat het beeld dat positieve opvoeding simpelweg is met een biefstukje rammelen hiermee ontkracht kan worden. Want zo werkt het dus niet en dat is wat veel mensen ook zeggen; "hee ik zwaai met een biefstuk en hij ziet het niet eens, dus het werkt niet".
Daarom is het zo belangrijk dat je werkelijk begrijpt waarom bepaald gedrag ontstaat en zichzelf in stand houdt of onbewust in stand gehouden wordt.

Of het is er bij de vorige baas al zo ingesleten dat je jaren bezig bent het te verhelpen. Grrr.

Even over het hele herplaatser idee, dat weet je gewoon Wilma. Uiteraard mijn complimenten dat je zoveel moeite doet om Dobby te krijgen waar hij hoort te zijn.

Alleen om er nou een alcoholverslaving aan te koppelen gaat mij wel erg ver. Je moet wel realistisch blijven en het niet gaan vergelijken met iets wat ten eerste lichamelijk verslavend is maar ten tweede ook een hoop levens verwoest. En dan heb ik het niet alleen over de personen die zelf verslaafd zijn.

Misschien een beetje offtopic maar ik vind dat niet kunnen.

Ik weet het, dat is de verrassing die herplaatser heet

Wilma, of Dobby heeft gewoon een heeeeel harde kop

In feite is het voor de oplossing niet interessant of het nu onder jouw verantwoording of die van een ander ontstaan is, het gaat om het zoeken naar de juiste oplossing. En dat is bij het nemen van een herpaatser jouw verantwoording.

En als je er voor openstaat leer je vreselijk veel van een herplaatser.
Waarom doet hij dat.?waarom reageert hij zo.?
Het verplicht je om nog dieper na te denken over de oplossing.
Terwijl ik bij onze andere hond die we als pup hebben gekregen al heel veel gedrag van haar kan verklaren door situatie's die ze als pup heeft meegemaakt, of gedrag wat ze door ons heeft aangeleerd.
Nu mischien lastig voor ons, maar we zijn dan wel zelf de oorzaak.

Bij onze asielzoeker zien we de uitkomsten in soms vreemd probleemgedrag.
Wij moeten nu alleen de getalletjes erbij zien te verzinnen.

Wat ik belangrijk vind is dat het beeld dat positieve opvoeding simpelweg is met een biefstukje rammelen hiermee ontkracht kan worden. Want zo werkt het dus niet en dat is wat veel mensen ook zeggen; "hee ik zwaai met een biefstuk en hij ziet het niet eens, dus het werkt niet".

Ik begin langzaam maar zeker steeds meer hier in te geloven Petra. Maar dit is precies waarom ik dit topic startte. Je ziet veel te weinig voorbeelden hiervan. Ik vind het erg leerzaam om die positieve methode in verschillende situaties toegepast te zien.. Je kunt heel goed zien, hoe probleemhonden hun eigen conclusie trekken. Het maakt gebruik van de intelligentie van de hond, dat vind ik er mooi aan. Maar je ziet ook dat het nogal wat inspanning vraagt van de baasjes. En discipline, het gaat niet effe snel.


Wat betreft rangorde; ik vind dat veel therapeuten het daarop gooien, het is wel een hele veilige conclusie namelijk. En niet zaligmakend. Ik vraag me ook sterk af in hoeverre een hond ons mensen in zijn rangorde-gedoe betrekt. Sommige problemen kunnen er heel goed aan toe te schrijven zijn maar echt niet alles.
ik zag laatst bij mevrouw Victoria namelijk een voorbeeld van een hondje met probleemgedrag (blaffen naar de man des huizes, mijnheer mocht het bed niet meer in, niet aangelijnd willen worden) wat heel makkelijk als rangordeprobleem te bestempelen zou zijn. Het ging er helmaal niet over, het woord dominantie is niet gevallen en alleen met belonen op het goede moment is het probleemgedrag opgelost.

(Dus Gast: het kan wel, ook 'rehabiliteren' kan met een positieve aanpak.)

In het geval van de hond die tennisballen eet, ik snap dat dat moeilijk anders kan. In een ideale wereld zou dat 'afkicken' we kunnen ja, maar je moet er wel vanuit gaan dat er ALTTIJD iets onverwachts kan gebeuren.

Rehabiliteren kan ook soms alleen maar met een zachte aanpak.
Hoe moet je anders een hond ''straffen'' voor z'n soms zwaar agressieve gedrag.
Hond heeft z'n 4 vorige jaren alleen maar klappen gehad, vastgebonden in de tuin en dat soort dingen.
Zo'n beest heeft qua ellende en onderdrukking echt alles zo'n beetje wel gezien, en heeft het vertrouwen in de mensheid ook verloren heb ik het idee.
Hoe ga je die straffen voor z'n slechte gedrag?