HondenPage baasje Mijn Working Border Collies

Wat schreven de vrienden van Mijn Working Border Collies op het forum

Gea schreef in Stop met fokken kortsnuitigen! Grote ademhalingsproblemen bij twaalf hondenrassen.
Te vinden op Facebook, Nederlandse Schnauzer Club:Een heel verhaal maar het lezen meer dan waard, ook voor “hobbyfokkers” die buiten de Rasvereniging om fokken! Met dank aan de Taskforce Gezondheid Juridisch geneuzel Het AV-besluit van 6 december 2025, waardoor moet worden gecontroleerd of er conform het bepaalde in de Wet dieren en het Besluit houders van dieren is gefokt voordat er stambomen afgegeven worden, heeft onrust veroorzaakt onder fokkers. In dit artikel proberen we antwoorden te geven op de geluiden die we horen. Wat voorafging… Sinds 1 januari 2025 is het beleid van kracht dat geen stambomen worden afgegeven aan nesten die niet voldoen aan de Nederlandse wetgeving op het gebied van gezondheid en welzijn van honden. Vanaf die datum zijn fokkers verplicht om bij de dekaangifte een verklaring af te leggen (het 'vinkje') dat de voorgenomen combinatie voldoet aan de toepasselijke wet- en regelgeving. Deze verklaring luidt als volgt: "Hierbij verklaar ik dat ik met het fokken met de bij deze (dek)aangifte opgegeven ouderdieren voldoe aan de wettelijke regels en daarop gebaseerde uitvoeringsvoorschriften op het gebied van de gezondheid en het welzijn van honden." Indien de verklaring niet aangevinkt wordt, dan kan de dekaangifte niet worden afgerond met als gevolg dat voor dat nest geen stambomen worden afgegeven. Geen controle Er werd echter niet gecontroleerd of de aangevinkte verklaring klopte. Zo kon het gebeuren dat de database van de Raad van Beheer uitslagen van uitgevoerde screeningsonderzoeken bevatte waaruit expliciet bleek dat werd gefokt met ernstige vormen van heup- of elleboogdysplasie, patella luxatie en erfelijke oogafwijkingen waarvan de ECVO zegt: niet mee fokken (bijv. niet-congenitale corticale cataract en MPP-lens). Het systeem van de Raad van Beheer detecteert uitsluitend overtredingen van het Basisreglement Welzijn en Gezondheid (bijv. 12-maanden regel of het fokken met te jonge of te oude dieren). Het Tuchtcollege attendeerde de Raad van Beheer hier in januari 2022 al op in een zaak waar een fokker werd verweten te hebben gefokt met een reu die aantoonbaar lijdt aan aandoeningen (cataract (niet- congenitaal) en distichiasis/ectopische cilie) die de gezondheid en het welzijn van de hond en/of de nakomingen ernstig in gevaar kunnen brengen. Het Tuchtcollege oordeelde in deze zaak als volgt: Het mag duidelijk zijn dat bovenstaande oogziekten een erfelijke basis kennen en het hierdoor een fokuitsluitende aandoening betreft zoals is bedoeld in artikel VI.3 lid 3 KR. Hoewel het hem niet van zijn verantwoordelijkheid ontslaat, is het Tuchtcollege van mening dat beklaagde een punt heeft als hij aangeeft dat het voor een fokker een uitkomst zou zijn, als die in een zo vroeg mogelijk stadium via de Raad van Beheer weet of er met een hond wel of niet (meer) gefokt mag worden. Tijdens de zitting erkende de Raad van Beheer dat als een ECVO-uitslag aangeeft dat er met een bepaalde hond niet gefokt mag worden, hier geen automatische melding in het systeem op volgt, iets dat bij een overtreding van de Basisreglement Welzijn en Gezondheid wel gebeurt. Helaas heeft de Raad van Beheer het advies van het Tuchtcollege nog niet opgevolgd. Fokverboden De wetgever verbiedt vanaf 1 januari 2013 het fokken met dieren die beschikken over een bepaalde aandoening die, of een uiterlijk kenmerk dat, de gezondheid of het welzijn van het dier of de nakomelingen van het dier kan aantasten (artikel 2.6 Wet dieren). Sinds 1 mei 2013 is in het KR het verbod opgenomen om met honden te fokken die aantoonbaar lijden aan een of meer aandoeningen die de gezondheid en het welzijn van de hond of zijn nakomelingen ernstig in gevaar kan brengen (voorheen artikel VI.23 lid D, nu artikel VI.3 lid 3). Vanaf 1 juli 2014 geldt het Besluit houders van dieren. Artikel 3.4 is van belang en geeft regels over de fokkerij. In lid 1 lezen we dat het verboden is om te fokken op een manier waarop het welzijn of de gezondheid van het ouderdier of de nakomelingen wordt benadeeld. In het tweede lid is o.a. bepaald dat bij het fokken voor zover mogelijk voorkomen moet worden dat: • ernstige erfelijke afwijkingen en ziekten worden doorgegeven aan of kunnen ontstaan bij nakomelingen; • uiterlijke kenmerken worden doorgegeven aan of kunnen ontstaan bij nakomelingen die schadelijke gevolgen hebben voor welzijn of gezondheid van de dieren; • ernstige gedragsafwijkingen worden doorgegeven aan of kunnen ontstaan bij nakomelingen. Het KR verbod is vrijwel hetzelfde als die in de Wet dieren en het Besluit houders van dieren. Als het Tuchtcollege vaststelt dat artikel VI.3 lid 3 KR is overtreden, dan is dus ook de wet overtreden. Conclusie: Al deze bepalingen zeggen hetzelfde: (ernstige) erfelijke afwijkingen en ziekten mogen niet worden doorgegeven. Initiatiefvoorstel Met het streven naar het fokken van gezonde honden en om recht te doen aan het per 1 januari 2025 ingevoerde beleid dat geen stambomen worden afgegeven aan nesten die niet voldoen aan de Nederlandse wetgeving op het gebied van gezondheid en welzijn van honden is voor de AV van de RvB op 6 december 2025 een initiatiefvoorstel ingediend. De AV heeft dit voorstel aangenomen, waarmee het bestuur van de Raad van Beheer de opdracht kreeg met ingang van 1 januari 2026, al dan niet handmatig, te controleren of er inderdaad conform het bepaalde in de Wet dieren en het Besluit houders van dieren is gefokt, voordat er stambomen afgegeven worden. Op basis van deze opdracht heeft het bestuur op 30 december 2025 gecommuniceerd dat voor nesten waarvoor vanaf 1 januari 2026 stambomen worden afgegeven, de bekende uitslagen van de uitgevoerde screeningsonderzoeken worden gecontroleerd. Als daaruit blijkt dat een ouderdier een slechte uitslag heeft, krijgen de nakomelingen geen stambomen. Het om de volgende aandoeningen: • Heupdysplasie HD-D en HD-E; • Elleboogdysplasie ED II en ED III; • Patella luxatie graad 2 en hoger; • ECVO-oogaandoeningen met het fokadvies “no breeding from the affected animal”; • Cochleaire doofheid. Inspanningsverplichting De Wet dieren kent een inspanningsverplichting voor fokkers. Om aan hun inspanningsverplichting te voldoen moeten fokkers, en zeker fokkers van rassen waarbij bekend is dat er bij dat ras erfelijke ziektes en aandoeningen voorkomen, in staat zijn te onderbouwen dat ze voldoende hebben gedaan om de overdracht van erfelijke afwijkingen en ziekten te voorkomen. Dit houdt in dat zij voorafgaand aan de dekking onderzoek moeten doen bij hun fokdieren, moeten kunnen aantonen wat er is onderzocht en wat de uitkomsten van dat onderzoek zijn. Wanneer bekend is dat er erfelijke aandoeningen voorkomen in een ras en er is vooraf geen onderzoek verricht, dan heeft de fokker niet aan zijn inspanningsverplichting voldaan en dus gefokt in strijd met de wet. Alleen wanneer kan worden aangetoond dat binnen een ras bepaalde erfelijke aandoeningen niet voorkomen, hoeven deze aandoeningen voorafgaand aan de dekking niet te worden onderzocht. Reacties op het niet afgeven van stambomen De eerste fokkers die geen stambomen ontvangen voor hun nest, zijn hier inmiddels over geïnformeerd door de Raad van Beheer. Wij horen dat fokkers en bestuurders van mening zijn dat ten onrechte geen stambomen voor hun pups afgegeven worden omdat: • De Raad van Beheer tussentijds de regels veranderd heeft. Dit is een onjuiste aanname omdat het beleid dat geen stambomen worden afgegeven aan nesten die niet voldoen aan de Nederlandse wetgeving op het gebied van gezondheid en welzijn van honden al vanaf 1 januari 2025 geldt. Er wordt nu niet alleen gecontroleerd op overtreding van de welzijnsregels maar ook op aanwezige gezondheidsuitslagen. Iedere fokker die fokt met een dier dat een ernstige aandoening heeft, weet of had kunnen of moeten weten dat dit in strijd is met wet- en regelgeving; • De aandoening waar mee gefokt is en waardoor er geen stambomen worden afgegeven, is niet als fokuitsluitend opgenomen in het VFR, dus daar mag mee gefokt worden. Ook dit is een onjuiste gedachte. Het Tuchtcollege in hoger beroep heeft daar in haar uitspraak in zaaknummer 24-010 als volgt over geoordeeld: "Het is mogelijk dat het VFR minder streng is dan bepalingen in het Kynologisch Reglement en in strijd is met de wet. Het is de verantwoordelijkheid van de fokker zelf om daar alert op te zijn"; • Ik heb advies gevraagd bij het bestuur van mijn rasvereniging, en het bestuur zei dat ik met een hond met die afwijking mocht fokken. Ook het bestuur van een rasvereniging kan het mis hebben. Het is goed dat bij twijfel advies gevraagd wordt, maar dit ontslaat fokkers niet van hun plicht om zich voorafgaand aan het fokken te verdiepen in de toepasselijke wet- en regelgeving. De fokker is eindverantwoordelijk voor zijn eigen handelingen. Beschikt de fokker over een schriftelijk advies van een professional, zoals een dierenarts, dat er met dat ouderdier die aan een afwijking lijdt wél binnen de kaders van de wet gefokt mag worden, dan kan de fokker in bezwaar gaan tegen het besluit dat geen stambomen afgegeven worden, en zich beroepen op dat advies. • De fokadviezen van het ECVO zijn slechts adviezen, geen fokregels. Dat klopt, maar voor de aandoeningen waarvoor ECVO adviseert "NO BREEDING from the affected animal" geldt dat dit aandoeningen zijn waarvoor aanzienlijk bewijs is dat deze erfelijk zijn en/of een grote potentiële bedreiging vormen voor het gezichtsvermogen of andere verminderde oogfunctie maar ook pijn of leed bij het dier. Wet- en regelgeving verbiedt het fokken met dieren die beschikken over een bepaalde aandoening die, of een uiterlijk kenmerk dat, de gezondheid of het welzijn van het dier of de nakomelingen van het dier kan aantasten. Ook het KR bevat een verbod dat toeziet op het fokken met ernstige aandoeningen en ziekten. Dus mag met honden die lijden aan een aandoening waarvoor ECVO adviseert "NO BREEDING from the affected animal" niet worden gefokt. Stoppen met gezondheidsonderzoek Ook geven verenigingen en fokkers aan te willen stoppen met bepaalde gezondheidsonderzoeken nu slechte uitslagen leiden tot het niet afgeven van stambomen. Dat is geen goed idee. Fokkers voldoen dan niet aan hun wettelijke inspanningsverplichting. Ook dan is er strijd met wet- en regelgeving en mogen er geen stambomen voor de pups worden afgegeven. Per ras zal moeten worden vastgesteld welke gezondheidsonderzoeken verplicht uitgevoerd dienen te worden om aan de inspanningsverplichting te voldoen. Handhaving NVWA en het Tuchtcollege van de Kynologie Het is van belang dat besturen van verenigingen en fokkers zich realiseren dat overtredingen van wet- en regelgeving maar ook overtreding van het KR consequenties kan hebben. De NVWA kan boetes opleggen maar bijvoorbeeld ook over gaan tot bestuursdwang (bijvoorbeeld inbeslagname van dieren) of het opleggen van een last onder dwangsom (bij een volgende overtreding moet een dwangsom betaald worden). Ook wanneer de Raad van Beheer het onterecht aanvinken van de verklaring niet als het verstrekken van onjuiste informatie ziet, hetgeen een overtreding van het KR is, en dit niet automatisch voorlegt aan het Tuchtcollege terwijl er gefokt is met ouderdieren die aan een ernstige afwijking lijden, dan kan eenieder hierover alsnog klachten bij het Tuchtcollege indienen. Verantwoorde fokkerij Wet- en regelgeving bevatten open normen waarin is vastgelegd dat dierenwelzijn, gezondheid en gedrag niet in het geding mogen komen. Wanneer een fokker bekend is met de grenzen van wet- en regelgeving kan er verantwoord worden gefokt. Dat is toch wat iedere fokker nastreeft? Niemand wil opzettelijk ongezonde dieren fokken waar je als fokker verantwoordelijk en aansprakelijk bent. Het fokken van gezonde honden binnen de kaders van de wet geeft rust en voldoening. Kennis en kunde zijn daarbij onmisbaar. Wanneer de maatschappij de stamboom als kwaliteitsdocument kan zien, zal de vraag naar stamboomhonden toenemen. De fokkerij en de kynologie kennen vele uitdagingen. Als fokker blijf je ontwikkelen. Passievolle, verantwoorde hondenfokkerij kun je zien als een levenswerk, blijf daarvan genieten!
Gea schreef in Welk hondenras zouden jullie mij aanbevelen?
" Ook ik dacht aan de Miniature American shepherd. Een goede kennis heeft er een aantal, en verwacht dit jaar ook haar eerste nestje. Haar honden zijn helemaal niet zo vocaal, wel sociaal en ontzettend leergierig. 1 van haar MAS is zelfs een heel stabiele hulphond. Wellicht is het het waard eens verschillende fokkers te benaderen, er zit veel verschil in de lijnen!  " Dutchshepherdteam Bedoel je toevallig Yente?
Gea schreef in Welk hondenras zouden jullie mij aanbevelen?
" Dag Gea, Dankjewel voor de tip! Dit is nu exact een voorbeeld van een ras die ik erg mooi vind maar in mijn situatie heb ik schrik voor mijn onzekere Noa. Als ik het zo lees kunnen ze intens zijn  in spelgeneigd om te “controleren” wegens hun herderinstinct en vocaal  zijn(blaf, piep, opwinding) Noa staat op plaats 1 en is niet de bedoeling dat haar onzekerheid versterkt wordt. Moest Noa er niet zijn werd het gegarandeerd deze. " Jolien De Roose Ik zie heel weinig mini's die nog echt drijfinstinct bezitten.Verder zijn onze mini's gewoon leuke huishonden die graag bij je op de bank liggen en het ook leuk vinden om samen iets met je te doen. Verder vind ik zelf het vocale wel meevallen, maar dat zal ook een stukje opvoeding zijn.
Gea schreef in Welk hondenras zouden jullie mij aanbevelen?
" Gea, Dat is nou een ras waar ik nog nooit van gehoord heb. Hoe is het mogelijk. Leuk formaat. Ik zie veel foto's van hondjes  zonder staart, hoe komt dat? " jantien In het land van herkomst worden de meeste mini's gelijk na de geboorte gelijk gecoupeerd.Ik heb er meerdere uit Amerika, een aantal met staart, zoals de pup op de foto.Deze heb ik gelijk na de geboorte betaald, zodat de staart er bij hem aan is gebleven....Verder komt ook NBT (natural bob tail) voor in het ras waardoor ze zonder of met halve staarten geboren worden.De MAS (Miniature American Shepherd) is een FCI erkend ras en wij fokken dus ook met een stamboom van de Raad van Beheer.
Gea schreef in Welk hondenras zouden jullie mij aanbevelen?
Toen ik je verhaal las dacht ik meteen een Miniature American Shepherd.Ze voldoen volgens mij aan al je wensen.Persoonlijk vind ik het geweldig leuke en gemakkelijke honden.Onze Mini's zijn tussen de 30 en 45 cm en kunnen ook goed overweg met andere rassen.Mijn zus heeft er ook een in combinatie met een Yorkshire Terriër en die twee kunnen ook goed met elkaar overweg.
Gea schreef in Wond castratie
Als het er in het echt net zo mooi uit ziet als op mijn beeldscherm, dan zie echt niets verontrustend.
Gea schreef in Onervaren en veel vragen voor we over gaan tot nieuw gezinslid????
" Hallo, Ik heb een vraagje m.b.t de opvoeding van onze hond. Ze wilt niet altijd even goed luisteren en we hebben moeite met het trainen vann commando's. Nu zie ik overal ineens voorbij komen dat je een platform of iets kan kopen waar honden beter van zouden moeten gaan leren met commando's. Heeft iemand hier ervaring mee? Het ziet er namelijk een beetje deuzig uit zo'n platform. Waarom zou het dan opeens wel werken? Hier een voorbeeld bij wat ik bedoel.  Ik vind het er maar gek uit zien, en snap niet waarom het zou werken. Iemand tips? Groetjes! " Sophie de Vries Een plankje helpt niet een hond beter leren luisteren.De pup die je gekregen hebt is een basis.De hond die je krijgt is een gedeelde constructie.Jullie invloed is terug te vinden in:StabiliteitGrenzen stellenEmotioneel managementRoutinesDe kwaliteit van de socialisatieDe manier waarop je liefhebt en geruststeltDus wat je nu in de pup stopt zal later terug te zien zijn in zijn persoonlijkheid.Het eerste wat belangrijk is om een pup te leren is het (terug)komen na 1 commando op normale toon.Zolang dat niet lukt is het aanleren van verdere commando's niet zinvol. 
Gea schreef in Ontmoetingen aan de lijn
Een mooi stuk van een collega fokker, vertaald uit het frans, dus sommige woorden zijn niet helemaal correct.Maar de moeite waard om te lezen. Aandacht voor nieuwe hondeneigenaren Ik herhaal het vaak en het is belangrijk om het vanaf het begin te begrijpen: Regelmatig zijn hond meenemen naar het park, groepswandelingen, losgelaten in de hondenclub met andere pups/ hond van zijn leeftijd zonder controle van een regulerende hond enz.. maakt het niet automatisch socialer of gehoorzamer in aanwezigheid van andere honden. Dat is zelfs een van de meest voorkomende problemen van vandaag. Honden die zich niet kunnen beheersen zodra ze een leeftijdsgenoot zien: aan de lijn trekken, springen, blaffen, volledig de controle verliezen... of zelfs hun frustratie op de mens terugkeren. En als ik het vraag: "Ziet hij vaak andere honden? » Het antwoord is heel vaak: - "Ja, toch gaan we elke week op wandelen met de hond in het bos" - "Ja, toch gaan we vaak naar het hondenpark" En dat "toch" is heel vaak de oorzaak van het probleem. Wees gerust, ik heb dezelfde fouten gemaakt toen ik begon. En we zeggen niet dat we leren van onze fouten . Een typische situatie: Permanente opwinding (het meest voorkomende geval) De hond heeft plezier, dus iedereen denkt dat het goed gaat. Maar in werkelijkheid is hij overprikkeld, losgekoppeld van zijn mens. Hij komt niet terug als je hem roept, hij is niet in staat om te landen... En je denkt: "Dan zal hij er wel aan wennen, hij zal zijn quotum voor sociale zekerheid hebben" Maar dat is FAKE. Jullie versterken het probleem Onbedoeld leer je je hond dat: Andere honden zijn interessanter dan jij. - blaffen, rennen en opwinding werken om te krijgen wat hij wil - Gehoorzamen is optioneel (omdat terugroepen regelmatig mislukt) Het probleem is niet of je hond andere honden mag ontmoeten, het probleem is hoe je het doet. - Bouw een echte relatie op: wees interessanter dan andere honden (en nee, dat doe je niet in één uitje) - Werk geleidelijk aan focus en zelfcontrole: als hij niet rustig luistert, zal hij niet luisteren in een opgewonden groep - Laat contact alleen toe als de hond rust biedt - Kies de ontmoetingen, vooral in het begin: explosief + explosief = opwinding of conflicten explosief + passief = onevenwichtige interactie zonder kader - Vermijd statische houdingen die zeer veel spanning genereren. Deze beginselen zijn algemene richtsnoeren. Elke hond is anders met zijn verhaal, ervaringen en omgeving. Een gedragsprobleem heeft bijna nooit één oorzaak. Ik ben niet tegen ontmoetingen, groepswandelingen, soms stel ik ze zelf voor tijdens terugkomdagen van gefokte pups. Maar zonder voorbereiding deelnemen kan contraproductief zijn. En ik ben altijd erg bezig met de basisregels, de hond moet sociaal zijn en luisteren en niet andere honden stalken etc.. of hij wordt op zijn best aangelijnd en in het slechtste geval uitgesloten van de wandeling. Sociabiliteit wordt aangeleerd, opgebouwd en begeleid.
Susanne schreef in Pups...
Oké, laat ik uitleggen waarom ik dit zeg. Ik ken de pijn van TS, sterker nog, ik heb wel diepere dalen gekend dan hetgeen waar zij nu doorheen gaat. Daarom weet ik dat TS zich absoluut rijk mag rekenen met vriendinnen die er voor haar zijn en haar met honden willen opvangen. Maar wil je groeien uit diepe dalen, dan heb je ook mensen nodig die een keertje straight met je durven te zijn. Die je wijzen op fouten die je zelf maakt, zodat je gaat nadenken en leert om in de toekomst een andere keuze te maken. Verantwoordelijkheid te (leren) nemen voor dingen die je zelf doet. Dat is waardevol, zo heb ik dat ervaren tenminste. Ik trap TS niet de grond in.   Dit is geen nestje wat per ongeluk geboren is. Dit nestje komt van geteste ouders en krijgt een stamboom, het is een "weloverwogen" beslissing geweest van de mens. Niet die van de hond. En een hond is net als een mens een levend wezen met een ziel, en gevoel. Daar mag wel iets meer rekening mee gehouden worden. Het feit dat er met die moederhond en pups gezeuld gaat worden is iets waar hier op het hondenforum wel heel makkelijk over gepraat wordt, maar dat is het niet!    Nogmaals, ik veroordeel TS niet als persoon, maar de keuze die hier gemaakt is. Hier kun je lering uit halen, en het anders doen in de toekomst. Verder wens ik haar en de moederhond met haar pups veel sterkte en vooral rust toe! 
Susanne schreef in Pups...
" Doe het dan ook niet, wat schiet ts daar mee op? " Kees Wat ik al zei, haal hier een les uit!
Susanne schreef in Pups...
" Ik snap dat ik ook rechten heb, maar de reden dat we uit elkaar zijn is omdat ik er klaar mee ben dat hij steeds dronken en agressief wordt. Dus in principe wil ik zelf ook gewoon echt zo snel mogelijk weg hier :(  De 2e vriendin waar ik bij terecht kan kan ik wel sowieso 4 tot 6 maanden bij blijven omdat haar huisgenoot zolang op uitwisseling is in het buitenland. Dus dat geeft me al ietwat hoop... maar om nu nog in dit huis te blijven tot ik naar haar kan... :/  " Aline Ik hou er echt niet van om te veroordelen.. Maar meid, hoe heb je in zo'n situatie er nu voor kunnen kiezen om je hond een nestje pups te laten krijgen? Die kwade dronk is toch niet iets van de afgelopen week...? En dan een nestje pups, wat een hachelijke situatie! Ik snap dat je gaat verhuizen en ik hoop dat het allemaal goed gaat. Nogmaals veel sterkte, en laat dit een belangrijke levensles zijn geweest. Er is een egoistische keuze gemaakt door je hond te laten dekken in deze situatie, en je hond moet vervolgens leven met de gevolgen. Elke vrouw die net bevallen is, en voor de eerste keer moeder wordt, weet hoe ingrijpend zo'n verandering is. Je moet er dan toch niet aan denken vlak na je bevalling niet 1, maar 2x te verhuizen... Probeer de rust te bewaren voor het nestje. Gelukkig heb je vriendinnen die jullie willen opvangen, daar ben je rijk mee! 
Susanne schreef in Pups...
Je ex mag dan eigenaar zijn van zijn huis, maar als jij ingeschreven staat op zijn adres kan hij jou zeker niet zomaar uit huis zetten. Laat je daarin niets wijsmaken, jij hebt ook rechten. Ga je mee in wat hij wilt, en ben je voor het einde van de week vertrokken, dan kies je uiteindelijk zelf om afstand te doen van die rechten.  Ik zou het niet aanraden om te verhuizen met een nestje pups, laat staan 2x. Verhuizen is zeer stressvol, zowel voor moederhond als voor pups. Ik zeg niet dat het gebeurt, maar het kan als gevolg hebben dat moederhond haar pups alsnog afstoot. Dat is het overlevingsinstinct.    Vandaag is weer een andere dag dan gisteren. Ga nog eens het gesprek aan met je ex zodra de gemoederen een beetje bedaard zijn. En probeer dan te praten in oplossingen in plaats van verwijten. Het is niet meer dan redelijk en bovendien je recht dat je ex jou de tijd geeft tot je echt iets hebt gevonden waar je definitief terecht kan. Voordat dat zover is zullen die pups wel uitgevlogen zijn.  Je zegt wel "geen probleem zou je denken" om voor het einde van de week zijn huis uit te zijn, dat geldt misschien voor jou, maar je hebt nu ook een zorgtaak naar je hond en haar pups toe.    Wat een situatie, veel sterkte met alles! 
Susanne schreef in Hond steelt eten
De hond steelt geen voedsel in jullie aanwezigheid, maar in jullie afwezigheid pakt ie alles binnen zijn bereik. Dan heeft de hond al de associatie gemaakt: baas aanwezig betekent voedsel laten liggen, baas afwezig betekent vrij spel. Dit krijg je er niet meer uit. Oefeningen zoals voedsel op de grond leggen en voorkomen dat de hond het op eet zullen niet effectief werken, omdat de baas bij zo'n oefening aanwezig is. In principe kent de hond deze oefening al, want hij laat voedsel liggen als jullie erbij zijn. Maar de hond heeft ook al geleerd; baas afwezig is vrij spel. De enige wijze waarop dit patroon doorbroken kan worden, is als de hond op het juiste moment gecorrigeerd wordt terwijl de baas afwezig is, en zonder dat de correctie geassocieerd kan worden met de baas. Alleen om dat te kunnen moet je wel een zeer gespecialiseerde hondentrainer zijn... Dus helaas, dit gedrag is niet af te leren. Elk succes dat de hond behaald werkt zelfbelonend, en motiverend om het opnieuw te doen. In dit geval is de enige uitkomst: voorkomen dat de hond succes behaalt, dus dat houdt in: scherp blijven en voedsel van tafel halen zodra jullie daar niet zijn. Tja sorry, niet wat je wilt horen, maar wel wat het is... 
Susanne schreef in LPC operatie, blijft mank lopen.
Nu wil ik je niet bang maken, maar wat ik me afvraag als ik je stukje lees, hebben ze wel echt alles weggehaald, of is er ergens nog een klein botsplintertje achter gebleven? Zijn er nieuwe röntgenfoto's gemaakt na de operatie? 
Susanne schreef in Goed tuig
Zoek eens naar het "perfect fit" harnas. Dit tuig bestaat uit 3 onderdelen die je afzonderlijk van elkaar moet aanschaffen, naar de maat van je hond. Ook kun je deze overal afstellen, waardoor deze zo goed als "perfect" aansluit op de bouw van de hond. Het tuig is zowel stevig, als bedekt met zacht fleece, waardoor ie niet zou moeten schuren. Aanrader!    Je zou ook nog kunnen kiezen om een tuig op maat te laten maken, maar dan ben je heel wat meer geld kwijt. 
Susanne schreef in Een goed opgevoede hond begint bij een bewuste eigenaar
Wat een interessant topic is dit geworden. Fijn dat TS ook eens inhoudelijk ingaat op de onderwerpen die hij aansnijdt, want het is toch leerzame materie.   Bij mij is de balans bij de hond en in de opvoeding gekomen door zowel in acht te nemen wat Alaska's finest zegt, als wat de heer Richard uitlegt. Als je het enkel hebt over duidelijk en consequent leiderschap zonder concreet uit te leggen wat daarmee bedoeld wordt, dan is er in feite een hele hoop ruimte voor interpretatie. Ik ben nieuwsgierig van aard en stel mensen graag vragen, en zo ontdek je dat mensen vaak geen idee hebben hoe ze duidelijk moeten zijn naar hun hond toe. Vaak wordt het zelfs verward met hard(er) optreden, vandaar dat ik het benoem, want er zit zeker een groot verschil in. Goed dat TS daar ook nog even op inhaakt.   Een voorbeeld: je loopt met je hond aan de lijn voorbij een prikkel waar de hond op reageert op een wijze die als ongewenst wordt ervaren. Dan kun je bijvoorbeeld duidelijk zijn door middel van correctie aan de lijn en dat consequent toepassen, elke keer dat het opnieuw gebeurt. Duidelijk en consequent, toch..? Maar als dit gedrag zich herhaalt, is hetgeen wat je probeert over te brengen dan duidelijk voor de hond?   Bij ongewenst gedrag kijk ik altijd naar de omstandigheden, wat gaat er allemaal aan vooraf, wat voor gedrag en emotie laat de hond zien en wat heeft de hond van mij nodig in deze situatie? Dat hield in dat ik onder andere heb geleerd dat ik in bepaalde zaken te snel wilde en mijn geduld juist moest bewaren, met andere momenten had mijn hond juist behoefte aan steun in plaats van correctie en weer met andere momenten behoefte aan leiderschap en duidelijkere communicatie van mijn kant. Duidelijk in de zin van dat de hond het begrijpt (!).   Om nog eens op het voorbeeld terug te komen, je kunt dus duidelijk en consequent zijn door je hond te blijven corrigeren bij ongewenst gedrag, maar dat hoeft niet tot het gewenste resultaat en dus de balans te leiden. Het kan zelfs tegenovergesteld effect hebben, hangt maar net af wat voor type je hond is. Je kunt ook duidelijkheid geven door rekening te houden met dat een hond kan reageren op een bepaalde prikkel, en het voor zijn door bijvoorbeeld consequent de lijn wat in te korten en je hond bij je te houden. Een handeling die de hond duidelijkheid biedt: "hé, mijn baas neemt de leiding over deze situatie, dan hoef ik het niet te doen." En zo hoeft er niet eens meer een correctie aan te pas te komen. Dat is in feite het mooiste, zodanig te handelen dat er geen correctie aan te pas hoeft te komen. En als er toch een correctie nodig blijkt te zijn, pas het dan zo toe dan de hond daadwerkelijk begrijpt wat je bedoelt.    Het zijn in ieder geval twee totaal verschillende handelingen met twee verschillende uitkomsten en toch kun je ze allebei omschrijven als "duidelijk en consequent leiderschap". Maar het één baseert zich eerder op "ik ben de leider en je hebt te luisteren naar wat ik zeg, want ik dwing het af" en het ander baseert zich op "wederzijds respect en vertrouwen, aanpassing van de leider naar de mogelijkheden van de hond, en hem/haar daarin te laten groeien. Zorg dragen dat de hond ofwel zijn spanning op verantwoorde wijze kan reduceren of te voorkomen dat de spanning bij de hond hoog oploopt". Een hele andere vorm van leiderschap. En daarin kun je nog altijd begrenzen waar nodig, en structuur/duidelijkheid bieden. Dat is zeker ook belangrijk om een veilige en vertrouwde basis te vormen.    Ik heb zeer zeker niet alle wijsheid in pacht, ik leer een hoop - mede dankzij mijn hond (die echt een draak van een pup/puber kon zijn) en ik ben nog lang niet uitgeleerd. Maar wat ik wel weet is dat de laatste vorm van leiderschap eerder als gevolg heeft dat honden zich ontwikkelen tot stabiele, evenwichtige volwassen dieren. Eerst werken aan de band, veiligheid en vertrouwen bieden, en vanuit daar kun je verder groeien.
Susanne schreef in Een goed opgevoede hond begint bij een bewuste eigenaar
Wat ook nog een interessant gegeven is, is dat de eigenaar van de desbetreffende ouderhond van mijn hond waar ik eerder naar refereerde, ontzettend veel spijt heeft dat hij zijn hond via de "ouderwetse" wijze opgevoed en getraind heeft. Hij boekte zeker wel resultaten, de hond is zeer gemotiveerd in zijn werk en doet het uitstekend, maar het heeft niet per se tot balans bij de hond in kwestie geleid. De hond heeft namelijk de neiging om kleine gevonden voorwerpen van metaal niet af te geven, maar in te slikken (signaal van hoog opgelopen spanning bij de hond). Eigenaar is te fel geweest in de opvoeding bij het aanleren van het lossen van voorwerpen, hond denkt niet meer voor zichzelf na en slikt het dan maar in. Gevolg: om de zoveel tijd moet de inhoud van zijn maag operatief verwijderd worden. Hij zei dat hij met de volgende hond in opleiding veel meer rekening ging houden met het individu omdat het welzijn van de hond voor hem belangrijker was dan goede resultaten.    Nog een ander voorbeeld: ik kom in het recreatiegebied waar ik vaak wandel regelmatig iemand tegen die zowel stieren als mechelaars getraind heeft. Je moet duidelijk zijn, consequent, en hard durven optreden vertelt die man dan. En z'n hond staat dan naast hem, draait continue al blaffende cirkels om z'n eigen as, en heeft zichzelf helemaal kaal geplukt van de stress. Maar deze hond kan uitstekend loslopen, dat dan weer wel. Een hond in balans zou ik het zeker niet willen noemen. Toch heeft deze hond een goede "ouderwetse" opvoeding genoten.   Kennis van toen is niet per se slechter, maar zeker ook niet beter. Ik zou juist zeggen, neem zowel de wijsheiden van toen als van nu mee in je opvoeding en pas toe wat bij jou en je hond past. En kom je er niet uit, durf dan de juiste persoon om hulp te vragen. Iemand die live mee kijkt en het brede plaatje ziet, en niet iemand die enkel kennis uit een boekje hanteert. Of vanachter een scherm oordeelt.... 
Susanne schreef in Een goed opgevoede hond begint bij een bewuste eigenaar
" Veel probleemgedrag is geen karakterpech, geen rasprobleem en geen trauma - maar het gevolg van te weinig duidelijke opvoeding en dat is voor mensen confronterend En precies daarom wordt het vaak weggewuifd als “ouderwets” Kijk goed naar de honden van mensen die iets beweren. Honden liegen niet " Richard (IDE) Het valt op dat de heer Richard weinig tot niet op vragen in z'n eigen topics reageert, maar spreekt iemand uit dat de kennis van de heer Richard zich beperkt tot wat er in de jaren '80 bekend was omtrent honden en voila, zie daar een antwoord... Zou er dan een kern van waarheid inzitten vraag ik me af?   Kijk, mijn hond is een dochter van een politiehond. Deze "ouder"hond heeft in zijn carrière al meermaals iets gebroken (en zichzelf dus ernstig bezeerd tijdens de job), maar dat heeft hem nooit tegengehouden om zijn werk af te maken. Mijn hond bezit hetzelfde temperament, die gaat voor je door het vuur en zal zich bij wijze van spreken dood kunnen werken voor de baas. Als eigenaar is het van belang zo'n type hond op de juiste manier te begeleiden. Als je niet op de juiste wijze corrigeert of onvoldoende consequent bent, dan geeft dat inderdaad onduidelijkheid en onrust bij de hond wat tot ongewenst gedrag leidt. Maar ga je weer te ver in de mate van corrigeren, dan kun je ook heel makkelijk de spirit van zo'n hond breken. En dan is het maar net wat je met je hond wilt doen of je daar als baas consequenties van ervaart of niet.   Iemand die over veel kennis beschikt, zeer consequent kan optreden, maar geen enkel inlevingsvermogen heeft wat betreft honden, zou mijn hond ongetwijfeld beter onder appel kunnen zetten dan ik. Al ben ik van mening dat mijn hond heel goed onder appel staat, maar dat terzijde. Maar als je vervolgens kijkt naar de functie die mijn hond betreedt, namelijk (voorheen) hulphonden- of (hedendaags) speurhondenwerk, dan zal de hond véél zelfstandiger moeten kunnen werken. Als je dan tijdens de opvoeding consequent hard optreedt omdat een hond moet voldoen aan regels en verwachtingen zoals die in het boekje omschreven staan, en er weinig tot geen rekening gehouden wordt met de mogelijkheden én beperkingen van het individu, dan zou dat als consequentie hebben dat de hond niet langer in staat is om dit soort werk te doen. Alle zelfstandigheid is eruit gecorrigeerd en de hond heeft geleerd te volgen. In deze vakgebieden heb je daar dus helemaal niets aan, maar hé, uw hond staat wel onder appel hè, "gelukkig" bezit de baas over enige kennis.
Gea schreef in Herkenbaar? Hond van 1.5 ineens erg gefocust op kinderen
" Neus aan neus is kattengedrag lieverd  Dat gebeurd meestal als ze een kattentaal leren ook in house. Das zeker geen natuurlijk honden taal maarja we hebben het dan ook over huisdieren en geen wilde  Denk dat bepaalde mensen hier weer een beetje up to date moeten worden met wat er allemaal ontdekt is ondertussen, over gedrag en misschien moeten WIJ ons wel aanpassen    " Botteke Waar lees je neus aan neus?Nee laat maar, ik geef het op. Het heeft geen zin om met jou in discussie te gaan.
Susanne schreef in Een goed opgevoede hond begint bij een bewuste eigenaar
De informatie die TS aanbiedt in de topics die hij opent, komt overeen met de kennis die bekend was omtrent honden in de jaren '80. Niet dat daar per se iets mis mee is, want een hond heeft inderdaad naast liefde, ook baat bij duidelijke grenzen, structuur en een consequente leider. Inmiddels leven we in 2025, en is er al veel meer bekend omtrent honden en hun gedrag. Zo weten we intussen dat de ouderdieren van een hond ook een rol spelen, net als de omstandigheden van het nest waarin een hond geboren is en opgroeit. Voeding speelt een rol, net als gezondheid. Zowel van de hond, als van de eigenaar. De eigenaar speelt zeker een zeer grote rol in de opvoeding. En zo zijn er meer factoren die meespelen in het gedrag van honden. Honden zijn levende wezens en dus ook individuen. Elk individu is anders en vereist een andere aanpak. Dat vraagt om flexibiliteit en inlevingsvermogen van de eigenaar, en zeker niet alle mensen die honden houden beschikken over die eigenschappen. Kennis alleen is niet voldoende.   Voorbeeld: ik heb hier 2 honden in huis. Stel dat ze iets uitspoken wat ik wil begrenzen, dan vereist dat bij beide honden een hele andere aanpak. Geef ik bijvoorbeeld een keer een brul ter correctie, dan zal de ene hond zich klein maken en verschrikt opkijken van "oh jee, dat zal ik nooit meer doen!" en de ander zou me aankijken: "oh, ik heb je aandacht? Dat staat geregistreerd." om later, als zij een keer aandacht wilt en dat niet krijgt, het af te gaan dwingen door hetzelfde ongewenste gedrag in te zetten. Puur omdat ze zo aandacht gemotiveerd is en het haar niet uitmaakt of dat positieve of negatieve aandacht betreft. Opvoeden volgens het boekje zou bij een hond als zij niet werken en juist leiden tot probleemgedrag. Het is bij een hond als zij van belang slimmer na te denken dan de hond in kwestie. Een correctie of consequentie van het ongewenste gedrag moet zodanig uitgevoerd worden dat de hond begrepen heeft wat er bedoeld wordt. Dit houdt zeker niet in dat je hardere/fellere correcties uitdeelt, maar slimmere, die bij het individu past.    Dan heb je ook nog rekening te houden met het type hond (dus niet het ras - ook belangrijk om rekening mee te houden trouwens - maar het type hond). Heb je bijvoorbeeld een hond die snel spanning opbouwt, dan zul je daar ook op moeten blijven anticiperen. Je kunt je hond een goede socialisatie geven, duidelijke regels en begrenzingen, maar dan nog kun je te maken hebben met een hond die van nature snel spanning opbouwt. Houd je hier onvoldoende rekening mee, dan kan die goed opgevoede en goed getrainde hond alsnog ongewenst gedrag vertonen die de eigenaar zal kunnen verrassen. Dat heeft dan verder niets te maken met rangorde-problemen tussen hond en baas, een gedachte die in de jaren '80 nog zeer heerste.   Kortom, het is allemaal niet (meer) zo zwart-wit.. Wat u vertelt (ja, laat ik maar "u" zeggen, want ik krijg steeds meer het idee dat TS een oudere heer betreft, die vastgeroest zit in de kennis van toen) is niet per se onwaar, maar toch zeker behoorlijk onvolledig. En onvolledige informatie leidt tot onbegrip, daar leert niemand van. En de hond is dan meestal weer de dupe.   Tot slot wil nog benoemen voor de mensen die meelezen, dat ik persoonlijk geen cent meer zou betalen aan hondentrainers of gedragstherapeuten die stellen dat het belangrijk is voor honden om los te kunnen lopen. Of het zelfs als "zielig" bestempelen als een hond aan de lijn gehouden wordt.. Wat een onzin, onkunde en onwetenheid is dat zeg! 
Gea schreef in Herkenbaar? Hond van 1.5 ineens erg gefocust op kinderen
" Ik mag het hopen van niet want ben het totaal niet met je eens.   Hoe zit het dan met het spel in de nesten, spelende wijze leren? Geloof dat het door het hele dierenrijk gebeurd met zoogdieren. Ik vind het ook erg kwalijk om een hond een tik op de neus te geven, om wat voor reden doe je dan? Heb een hond dat nog NOOOIT zien doen..... laat staan door de lucht smijten..... Botteke Lees de tekst nog eens goed door. Er staat nergens een tik op de neus geven en ook niet door de lucht smijten.Er staat dat de ene hond door de lucht signalen zendt naar de andere hond.En er staat dat de hond met zijn neus de andere hond aantikt.Als je dit nog nooit hebt gezien kan het inderdaad raar overkomen. Wij hebben meerdere honden en zie deze signalen wel degelijk tussen honden onderling.
Susanne schreef in Herkenbaar? Hond van 1.5 ineens erg gefocust op kinderen
Als ik naar een hond kijk, dan kijk ik naar signalen maar ook naar energie. Is een hond ontspannen, of ervaart ie op dat moment (enige) spanning? En als ie spanning ervaart, waar komt dat dan vandaan? Wat gaat er allemaal aan vooraf? Dat zijn namelijk de leermomenten voor de baas/leider van de hond. Spanning kan zowel positief (vb: opwinding) als negatief (vb: angst/onzekerheid) zijn, in feite maakt dat niet eens uit. Spanning is spanning, en honden hebben tal van manieren om die spanning in hun systeem te reduceren. Het gros van die manieren wordt door mensen als "ongewenst gedrag" ervaren. Maar honden zijn nou eenmaal geen wezens die spanning vast blijven houden, in tegenstelling tot mensen. Bij honden moet spanning gewoon zo snel mogelijk weer uit het systeem. Een goede leider herkent het als zijn of haar hond spanning opbouwt en zorgt ervoor dat de hond deze spanning op verantwoorde wijze weer kan reduceren of voorkomt juist dat de spanning bij de hond hoog oploopt.    Lang verhaal kort: als je herkent dat je hond spanning opbouwt bij vreemde kinderen, dan is dat iets om rekening mee te blijven houden. Het maakt niet uit dat de hond kinderen gewend is. Eigen roedel is altijd anders dan buitenstaanders. Betekent dit dan dat je voortaan alle vreemde kinderen moet gaan vermijden? Dat is nog niet te zeggen. Het hangt af van jouw leiderschap. Want of honden nu jong of oud zijn, als je duidelijke maar ook passende leiding en structuur biedt, zie je dat honden zich weer kunnen ontspannen. Zelfs in situaties waarin ze voorheen steevast spanning opbouwden. Zodra honden ouder worden, zie je vaak dat ze door ervaring wijzer zijn geworden en minder snel spanning opbouwen, maar dat hoeft ook niet... Blijf daarom altijd kijken naar gedrag en energie van je hond om te voorkomen dat er iets gebeurd wat "ongewenst" is.
Susanne schreef in Drie hoog wonen zonder lift met hond
Als ik jou was, zou ik zeker "ja" zeggen op een woning waar ik een goed gevoel bij heb. Dat zal voor een hoop rust gaan zorgen! Wat betreft de hond: trappen lopen hoeft geen probleem te vormen mits goed aangeleerd. Ik zou me eerder afvragen of co-ouderschap de hond wel past... Soms is houden van juist loslaten. 
Susanne schreef in Voorbereidingen voor de aanschaf van een Mini-Doodle
Hoi Tim,    Wat mooi dat je baas open staat dat je je hondje mee mag nemen op de vrachtwagen! Ik zou zeggen, aangrijpen die kans en neem je hondje lekker mee. Een hond is een roedeldier en spendeert graag tijd met zijn mens. De eerste drie weken dat je vrij bent zou ik investeren in gewenning in de auto. Let op/draag zorg dat je hondje zich ontspannen voelt in de auto. Misschien kun je al eens op je werk gaan socialiseren in die periode (hou die kennismaking kort en positief). Na drie weken aan positieve ervaringen kan ie zo mee op de vrachtwagen hoor. Hoe mooi is dat, hond en baas samen op pad! Enige is misschien dat je regelmatig nog een korte stop moet maken om rekening te houden met de zindelijkheid. Want net zoals je in huis zindelijkheid kan trainen, kan je dat ook in de auto/vrachtwagen. Veel plezier met je hondje!    Misschien nog een tip: een goede fokker steekt tijd en moeite in de inprentingsfase van de pups. Dat houdt onder andere in dat de pups al een keer kennis hebben gemaakt met een auto ritje voordat deze naar hun eigenaren gaan. Overleg met de fokker dat je van plan bent je hond mee te nemen op de vrachtwagen, en dat jullie letten op de pups die comfortabel zijn tijdens zo een autoritje. En maak daaruit een keuze uit de pup die goed bij jou en jouw levenstijl past. 
Gea schreef in Onderhoektanden slijpen / wortelkanaalbehandeling
Een van de beste specialisten is Hildeward Hoenderken.En hier nog een lijst van specialisten:https://wgvt.nl/ledenlijst/
Susanne schreef in Terugkerende diarree / darmproblemen
Als Taco een stressgevoelig hondje is, en hij is buiten vaak reactief en hij schrikt snel, dan kan stress zeker een grote rol spelen bij zijn gezondheidsklachten. Dat moet je niet onderschatten hoor, hersenen en darmen staan in verbinding met elkaar. Ik heb zelf ervaring met een stressgevoelig hondje, die in het verleden ook darm- (en af en toe maag) klachten ondervond zoals jij die hier omschrijft. Medisch was er geen oorzaak te vinden, ander voer geprobeerd, maar hierin lag niet de oplossing. Ik heb een andere structuur aangebracht, andere stappen gemaakt in het leiderschap naar mijn hond toe en de focus gelegd op rust en kalmte. Dat heeft geleid tot volledig beterschap.    Maar voordat je gaat kijken of de oorzaak van de diarree klachten vanuit stress voortkomt, is het belangrijk om medisch uit te sluiten of er iets aan de hand is. Ik hoop dat de oplossing snel gevonden wordt. Beterschap gewenst! 
Susanne schreef in Terugkerende diarree / darmproblemen
Terugkerende diarree (of overgeven) KAN een signaal zijn van stress. Wat voor gedrag laat dit hondje zien? Hoe is hij in huis? Hoe is hij buiten? Bouwt het hondje gauw spanning op? En hoe is jullie thuis situatie? Iedereen verder gezond en in balans, of spelen er factoren in het gezinsleven die bij de baasjes tot chronische stress leiden? 
Susanne schreef in Liggen bij ontmoeten andere hond(en)
"Een hond die uit angst of onzekerheid plat gaat liggen en de boel observeert, zal eigenlijk nooit plots besluiten om op de andere hond af te vliegen is mijn ervaring."   @ Blondie: ik pak even deze quote uit je tekst, om eraan toe te voegen, dat het toch echt heel erg afhangt van wat voor type hond je hebt. Er zijn zeker honden die vanuit onzekerheid/angst/spanning kunnen bevriezen en als het ware aan de grond genageld blijven staan (of liggen). Er zijn ook honden die kiezen om vanuit onzekerheid/angst/spanning juist vaart gaan maken om die spanning uit hun systeem te werken. Bewegen helpt immers om spanning te reduceren. Het hangt helemaal af van wat voor type hond je hebt, van het karakter. Er zijn werkelijk vele manieren mogelijk waarop honden spanning/onzekerheid/angst uiten en vele manieren om die spanning die daarbij komt kijken te reduceren.    Het is ook niet vanachter een schermpje te stellen wat nu de achterliggende reden is waarom een hond spanning opbouwt. Mogelijk is het angst of onzekerheid, misschien staat ie juist wel zo te stuiteren om met andere honden te spelen en kan ie gewoon niet wachten (maar ook dat is geen goed teken, en het leidt vaak niet tot leuk spel). In ieder geval is het gaan liggen om vervolgens met volle vaart op een andere hond af te denderen duidelijk een teken van (hoog opgelopen) spanning, en ik ben van mening dat je daar echt zelf wat aan moet gaan doen, en zeker niet moet hopen dat je een keer een hond tegenkomt die er niet van gediend is en je hond stevig corrigeert. Je weet nooit hoe dat afloopt, houd je hond veilig en draag zorg dat het voor iedereen leuk blijft. Foutjes kunnen voorkomen, maar dit is een gedragspatroon die doorbroken kan worden. (Overigens bedoel ik niet te zeggen dat jij aanmoedigt het honden onderling uit te zoeken hoor Blondie, ik quote je puur omdat je stelling hierboven ietwat onvoldoende informatie biedt. Het is jouw ervaring, en ook deels waar, maar dan heb je gewoon nog geen honden ervaren die vanuit onzekerheid/angst ook ander gedrag kunnen laten zien, dus dit wilde ik even toevoegen ) .         
Susanne schreef in Is het stress?
Dat is toch al heel mooi Jantien, dat je zowel de mensen als de hond gewoon een beetje ruimte geeft? En ondertussen geniet je in ieder geval van een zonnetje in huis. Ik zou haar goed observeren, als je een keer merkt dat ze in huis rusteloos is, kijk dan of ze die dag nu juist wel even een goede wandeling nodig heeft... Misschien moet je je verwachtingen een beetje bijstellen, maar je weet nooit wat er nog op je pad komt waarmee je wel meer kan gaan wandelen..    Je verhaal doet me een beetje denken aan hoe onze herplaatser bij ons is gekomen.. Dat was ooit onze oppashond. Zijn chronische spanning kwam dan op een andere manier tot uiting, en het had ook een andere oorzaak, maar het kwam wel voort vanuit zijn thuissituatie. We hebben toen ook voorgesteld dat hij best langer mocht blijven. Dat groeide van 1 dag in het weekend tot 5 dagen in de week naar hele weken bij ons. In het begin ondernamen we veel dingen met hem, maar we zagen al snel dat het niet goed ging met hem, en dat hij gebaat was bij veel meer rust. Toen hij hier 5 dagen in de week kwam, zagen we dat hij de eerste 2/3 dagen echt nodig had om bij te komen. En hij was zo dankbaar dat hij gewoon tot rust mocht komen. Dat was ook mooi om te zien. Maar het betrof wel een border collie van net 5 jaar oud. Hoe langer hij hier was, hoe beter het ging en hoe meer zin hij kreeg om weer lekker op pad te gaan. Maar hij hoefde maar 1 dag weer terug te zijn bij zijn gezin en dan was het weer terug bij af. Dit is dan ook één van de redenen geweest dat iedereen er vrede mee had dat hij definitief bij ons is komen wonen. Inmiddels is hij 8, en de afgelopen jaren zien we hem nog altijd meer en meer open bloeien. Het is een waar geschenk om die hond in ons leven te hebben!   
Susanne schreef in Is het stress?
Ik ben voorzichtig met stellen vanachter een schermpje, dus zonder de hond (en baas) gezien te hebben, waar gedrag vandaan komt. Maar stel dat je gelijk hebt, wat goed zou kunnen, dat dit gedrag een uiting is van spanning als gevolg van de thuissituatie, dan is de vraag: wat zou jij willen betekenen voor deze hond? Want je kunt haar niet helpen, daarvoor is een verandering in de basis nodig, en dit hondje zit nog 6 dagen in de week in een gespannen thuissituatie. En vanuit eigen ervaring kan ik je zeggen: als spanning zo overheerst in de thuissituatie, dan is dat ontzettend vermoeiend. Dan ontwikkel je een grote behoefte naar echte rust. Als dit hondje dit dan in jouw huis vindt, dan kan ik me helemaal voorstellen dat ze even geen zin heeft in wandelingen of uitjes. Ze moet gewoon bijkomen. Als dit hondje bij mij in de oppas zat, en ik zou het gevoel hebben wat jij van haar krijgt, dan zou ik haar de rust geven waar ze zo naar verlangt. Wandelingen inkorten. En het liefst ook, als we wel gaan wandelen, de gebieden op te zoeken die prikkelarm zijn en waar rust heerst.    Je hoort wel eens trainers zeggen dat je honden niet hun zin moet geven, maar ik ben van mening dat je moet kijken naar het individu en de situatie. Het gaat om een hondje dat al een senioren leeftijd heeft, 8 jaar. En als je conclusie juist is, in een gespannen situatie leeft, die spanning absorbeert en met zich mee draagt. Dan zou ik eerder zeggen, geef het hondje toch iets meer inspraak, als de behoefte naar rust zo groot is, geef het haar dan.