Je kon dit wel van tevoren weten, bij een hond hoort hondengedrag en dat is totaal verschillend van kattengedrag. Je kon dus zeker weten dat hondengedrag je niet aanstaat en van de aanschaf van een hond afzien. Je zegt dat je al een hond hebt gehad, als weldenkend mens weet je toch ook wel dat elke hond een individu is, en moet je niet verwachten dat de volgende net hetzelfde zal reageren als de eerste.
Nu is de hond de dupe van jouw onnadenkendheid en niet alleen omdat hij een andere thuis krijgt en zich dus moet aanpassen, maar ook omdat jij, zoals ik tenminste aanneem, degene bent die het meest thuis is en juist diegene steekt niet onder stoelen of banken dat hij een last is.
Het is ieder zijn keuze, inderdaad, maar bezint eer ge begint! En dàt is wat jij zeker niet gedaan hebt.
Ik heb zelf geen kinderen, bewust zo gekozen. Ik zag mijn vriendinnen met hun kleintjes en zag wat ze in mijn ogen allemaal moesten laten en verdragen, en wilde dit niet. Ik wist dat ik als ik een kind zou hebben, bij wijze van spreken geen moment rust meer zou hebben : ze beginnen te lopen en ik zou veel te bang zijn dat ze vielen, dus zat ik er naast, ze zijn ziek en ik zou geen leven hebben tot ze terug o.k. waren, en ga zo maar door...
Ik heb dus gekozen voor een kinderloos leven, moest ik toch zwanger geraakt zijn, had ik natuurlijk van mijn kind gehouden, maar ik wilde een leven zonder de zorgen en met de vrijheid. En dàt had jij moeten doen, nadenken en weten dat niet elk individu hetzelfde is en jezelf kennen en weten dat je dit niet zou willen. Je verwijt je hond dat hij hond is, wat ik héél onredelijk vind, zoek in godsnaam een goede thuis voor dat dier zodat hij vanaf nu gelukkig kan zijn, dat is je verantwoordelijkheid, zorgen dat je hond gelukkig is en een goed leven heeft.
Ik ben tegen verantwoordelijkheid ontlopen, maar in dit geval denk ik dat die hond alleen maar blij kan zijn (als jij tenminste je plicht doet) als hij een goede nieuwe thuis heeft.
Dit was niet bedoeld om je te beledigen, maar na je laatste commentaar, waar je je handen wast in onschuld en na het herlezen van je eerste opmerking, kan ik niet anders dan concluderen dat je niet wil ... zorg dus voor een goede oplossing voor Bobby en ga verder met je leven.
Oh... en zorg ook dat je geen siamees in huis neemt, want dat zijn helemaal geen rustige katten en kunnen dus ook voor irritatie zorgen.
3 doggies
Ik zei ook na afloop "Ik hoop dat ik nooit meer een hond hoef te herplaatsen" want ondanks dat ik geen band/klik met hem had heb ik het wel moeilijk gehad in het begin (toen ie herplaatst was). 
