Mechelse herder bijtgedrag

Tja weer heel lange verhalen, een tools moet je gaan gebruiken nadat je 5000x gewoon normaal aan de lijn hebt leren lopen. Dat betekend, rondjes draaien, andere kant op en lokken als er spanning op de lijn ontstaat. Na een pup zelf doen en modderen (die had het snel onder de knie) en nu mijn herplaats? Weet ik zeker dat focus, all eyes on you werkt. https://www.youtube.com/watch?v=2zeZrOPzO-c Kan het niet vaak genoeg herhalen en zeker met werk honden. Zit nog veel meer aanvast maarja als ze enigsinds begrijpen wat je bedoeld krijg je een leuke hond, die iedereen leuk vind.

Misschien is deze beter geschikt voor diegene met alle stof in de animal kingdom https://www.youtube.com/watch?v=ayTwahOEnrQ Wij noemen dat de waxen jassies  Maarja linksom of rechtsom, dit is mij meest waardevolle tip en ook voor hun.

Kennismaking Rex bij ons thuis : hap in de arm bij mij aan de lijn bij de fokker, fokker corrigeerde dit niet en ik zei au (gewend van de vorige hond voor de keer dat ze lomp was en niet in speeltje maar mij beet sorry), want die tanden deden echt pijn, ik bloedde er ook van.

Voor wat het waard is of behulpzaam bench is Topmast Hondenbench XL 107 x 71 x 77cm
Rex vind de bench fijn en wordt daar rustig en doet niet moeilijk erin te gaan, ben bezig met deur open dat hij leert rusten in de bench dat is je safe place en laat iedereen je met rust maar het los zijn vind hij natuurlijk ook heel leuk dus dat is voor nu niet heel succesvol deur open en hem dan laten slapen, maar dat komt goed.

Rex krijgt sinds 1 week voer van JustRussel, er is zoveel keuze en iedereen heeft zijn eigen voorkeur als ik vraag wat ze hun hond geven of adviseren bij de dierenarts(die zegt je moet zelf uitzoeken) dat ik niet meer weet wat wijsheid is.

Toen hij bij ons kwam Cavom volwassen geperste brok want de fokker zei dat hij anders te snel groeit dat dat bekend is van de mechelaar (nou dacht ik dat dat bij elke ras kon gebeuren), daarvan bleef hij aan de diarree en heb hem toen tijdelijk op wooof geperste brok gehad met hetzelfde resultaat en toen besloten naar houdbare verse worsten over te gaan (of gestoomde worsten) en toen stopte de diarree alleen kreeg hij niet genoeg vet op zijn lijf waardoor de heupbotten en ribben te zichtbaar waren, niet heel erg maar wel te veel volgens de dierenarts, ben toen weer in de brokken gedoken en jees wat veel keus en overweldigend (onze vorige hond veel allergiëen dus snel klaar met voer wat wel gaat en die zat op de houdbare worsten die ik Rex ook heb gegeven).
Die krijgt hij nu 1-2 keer per week in het weekend in plaats van de brokken en is op die brokken goed aangekomen, als hij gewoon recht staat dan zijn de ribben niet zichtbaar, als hij iets krom staat of snuffelt dan wel, dus hij moet zeker nog meer aankomen, de heupbotten zijn voelbaar maar niet meer zichtbaar.
Tips voor goed voer altijd welkom, maar zoals gezegd iedereen heeft eigen voorkeur en elke hond reageert anders op dingen, het blijft gokken en hopen dat wat je doet goed is als je hond er goed uitziet of komt te zien.

Besef wel partner heeft ook veel invloed op wel of niet buiten de bench, hij is sinds kort uit het ziekenhuis, partner heeft zuurstof, Rex met dus een bepaalde afstand houden en hiermee leren omgaan, kost tijd maar bij alles wat partner doet moet de zuurstof mee, een rondspringende en rond je heen rennende Rex is zeker niet behulpzaam, vandaar de keus op die moment Rex ook in de bench te leggen als partner naar de wc moet of gewassen wordt etc, dit doe ik allemaal alleen, hiervoor hebben wij geen hulp want ik ben nog gezond genoeg om dit zelf te doen.
Partner moet elk uur/anderhalf uur naar de wc en hierbij geholpen worden. Dan heb je nog het helpen bij het opstaan, van slaapkamer naar woonkamer, aankleden/omkleden, wassen, eten etc. Dat zijn allemaal momenten waar we samen met Rex een (nieuwe) balans en ritme in moeten vinden en dat heeft tijd nodig. We hebben geprobeerd te snel om dit gewoon te doen met Rex los en kostte partner op dat moment zoveel inspanning en energie dat hij in het ziekenhuis is beland en daar sinds kort weer terug van thuis is.
Door Rex los en nog lerende hierin, kost alles langer om af te maken dan met Rex in de bench.
Mijn leven en dag draait om partner helpen en verzorgen (mantelzorger fulltime 24/7 ook 's nachts) en Rex hond laten zijn.
Maar we laten Rex natuurlijk zoveel mogelijk uit de bench ook om te kijken of dingen beter gaan samen met partner als die bijvoorbeeld naar de wc moet etc.
Gaat het niet dan gaat Rex zonder morren de bench in.

Wij hebben onderschat hoe weinig partner kan helpen in de opvoeding maar is geen reden om Rex weg te doen of voor een andere ras hond te gaan kijken, onze vorige hond kwam als pup van 5 maand kon alle commando's en sliep in bench deur open vanaf dag 1.
I mee gegroeid in de achteruitgang van partner, zij werd ouder partner ging verder achteruit(langzaam maar toch achteruit) en zij werd rustiger en kon goed omgaan met de aanpassingen die wij zelf ook ineens moesten doen en nog steeds moeten doen elke dag weer.

Maar ik zie vooral hoe partner is opgeleefd en weer wat zelfvertrouwen en rust heeft sinds Rex er is, ja het zou leuk zijn als we Rex kunnen leren spelenderwijs dingen naar partner te brengen, wil die dat niet prima, dat hij er is doet heel heel veel voor partner en dat is goud waard en onbetaalbaar.

Ik heb veel gelezen van jullie om na te denken, anders zelf erin te gaan staan en heb dus even bewust nergens op gereageerd om dit te laten bezinken en te kijken wat kan ik ervan gebruiken en uitvoeren/leren automatisme te worden zonder dat ik partner tekort doe en minder tijd voor hem heb.

Naar buiten gaan is rustig zitten, halsband om, lijn eraan zitten bij de deur wachten tot ik buiten sta en dan mag hij naar buiten als er niemand voorbij komt(flat galerij smal), dat gaat super dat doet hij goed en doe i vanaf dag 1, overblijfsel van de vorige hond).
Ik heb voor nu de nieuwe commando's en "leiderschap" oefeningen gestopt in huis, wel de basis zit lig blijf los plaats herhalen af en toe en tijdens wandelingen voor lijn op spanning komt draaien en de andere kant op lopen, alleen Rex voor nu logisch denkt hey leuk ik ga de mee maar ik ga rennen als jij draait, dus hij draait mee de goede kant op rennend hahaha, maar ik ga die wel volhouden al doen de klappen op de armen pijn. Stilstaan dan gaat hij zitten met gespannen lijn. Roep ik hem dan komt hij ook zeker wel zodat de spanning eraf gaat, ben nog aan het uitzoeken hoe ik dat kan combineren, mag ik hem roepen als ik omdraai voor de lijn op spanning kom of moet hij opletten zonder dat ik wat zeg? De 1 gebruik wel naam en commando en de ander niet dus vind ik lastig wat is de goede manier hierin.

Maar Rex lijkt nu ik minder oefen met hem rustiger te zijn, nog steeds overprikkeld door alle geluiden die van buiten in huis doordringen, maar heeft mij al minder gebeten, misschien om dat ik echt probeer rustiger/meer ontspannen te zijn, bewuster te zijn.

Ik kan niet zomaar oneindig/onbeperkt gaan wandelen, partner kan het huis niet uit en niet mee(overdag wandelen met Rex is via telefoon contact/open lijn met partner als er wat is dat ik meteen terug kan), en nachtwandeling gaat ook niet omdat ademhaling op verschillende tijden van partner stopt en ik hem dan wakker moet maken zodat ademhaling weer start, noodzakelijk (Rex moet echt behoefte doen buiten) wandeling wel in de nacht.

De castratie gaat gebeuren, wanneer is de vraag die overblijft maar is en was niet vanwege het bijtgedrag (mogelijk had dit kunnen helpen omdat hij rustiger wordt en niet gek van de hormonen die door zijn lijf heen denderen als een losgeslagen trein) maar vooral omdat we geen pups willen en hier hondeneigenaren hun loopse teef niet onder controle hebben en geen verantwoordelijkheid nemen en gewoon loslaten lopen en het niet erg vinden als er een reu opduikt.
Ik wil dat gezeik niet aan me kop erbij hebben ik heb al genoeg om me elke dag mee bezig te houden, ik wil veilig en rustig met mijn hond buiten kunnen lopen zonder dat mijn hond een andere hond zwanger maakt.

Bovendien mag er niet mee gefokt worden van de fokker die had hem liefst bij 6 maanden gecastreerd gezien maar dierenarts zei nee.

Ik stop voor nu, ben ik wat vergeten sorry probeer het kort(er) te houden.

Twee tips.

Een

Test op giardia,,ik geloof dat het al eerder genoemd is.,test kit kan je opvragen bij t woud, kan dan vanuit huis gebeuren. Kan ook,bij je dierenarts. Giardia komt veel voor, is een vies beestje en de meeste honden dragen het vijmzich zonder klachten. Maar bijtgedrag kan hierdoor zeker een link zin.

Twee,

brokken, de tegenwoordige brokken bevatten vaak meer dan 30% eiwit...... en dat geeft een hond heel veel energie. Vaak kunnen honden noet tegen deze hoeveelheid eiwit. En uiten dit door druk gedrag,

Is al getest op giarda 2 weken geleden en heeft/had hij niet, maar over 2 maanden moet hij weer vanwege een inenting, zal hem dan nogmaals laten testen tenzij ik denk dat het eerder moet. 

Dit zijn de voedingswaarde van zijn huidige voer de krokante brok van justrussel.

Dit is van zijn vleesworsten :

Fijn dat je er toch nog bent. Je hebt zoveel ballen hoog te houden.. daarbij proef ik dat door gedoe in verleden je dusdanig controle wilt houden om evt. nieuwe issues in omgeving te voorkomen.

Dat laatste herken ik helaas zelf erg goed, maar kan je vertellen dat die druk op jezelf en op de hond averechts werkt, puur omdat je het niet vanuit ontspannen sfeer doet, en zeker een jonge hond domweg niet altijd direct snapt wat je bedoelt.

Een mechel is daarbij zeer gevoelig in signalen oppikken, en als ze wel iets willen doen, maar merken dat het niet goed is en het dus niet snappen dan maken ze dat negen van de tien keer kenbaar door druk te gaan doen (keffen, happen, rondjes draaien.. ze gaan een heel scenario af ook om zo van hun spanning af te komen (ik had Duitsers (werklijn), en ook eentje van pup af aan en die kon soms ook behoorlijk doordraaien als jonge hond)

- Schrokken viel me op. Ga kijken voor een antischrokbak. Ik heb er 1 ook op advies van iemand voor mijn hond die niet normaal met voer om kan gaan. Het werkt fantastisch in de zin dat ze moeite moet doen en rustig voer uit die bak moet pakken ipv hap slik weg. 

Ook zij sprong voerbak uit handen in begin. Consequent gebleven. Zitten, en wachten. Als ik voerbak neer wilde zetten en ze kwam al, dan zonder iets te zeggen zette ik hem niet op de grond, maar ging weer in positie staan. Zij ging zelf weer zitten. Ik herhaalde dat net zo lang tot ze bleef zitten en ik voerbak neer kon zetten, en met toe maar aangaf dat ze kon gaan eten.

--

- Heeft niet echt van doen met leiderschap, is meer wat ze noemen impuls controle.

Maakt dat voorbeeld wat je noemde over niet zomaar voer uit aangeboden hand pakken of grissen. Die oefening heb ik op honden school gedaan maar ook daar weer was het niet de bedoeling om te spreken of NEE ermee aan te leren.

Wij hadden de oefening dat je voertje in je hand had. Hand open, maar als de hond direct kwam en het wilde grissen sloot je je hand. Als de hond na meerdere keren ging begrijpen dat het niet de bedoeling was en het gewenste gedrag liet zien, dus rustig gaan zitten, en of je aankijken. Dan werd dat beloond, maar de beloning kwam vanuit de andere hand.

Dat was dus ook niet bedoeld als oefening voor "Leiderschap" maar om de hond anders te laten reageren dan vanuit de impuls om direct iets te doen, wat eigenlijk niet de bedoeling was (ik kan het even niet anders omschrijven)

--

Het is eigenlijk wel vergelijkbaar met uit de deur gaan, je geeft aan dat je hem dat wel aan hebt kunnen leren met rust en je refereert naar je vorige hond, het was jouw gewenning (en een prima basis om wandeling te starten vind ik zelf) dus je weet het prima over te brengen m.i.

--

Castreren omdat je bang bent dat andere mensen hun loopse teef naar je hond laten gaan, vind ik persoonlijk slechte reden. 

Daar ben je echt zelf bij, en je kunt mensen ook aanspreken dat ze hun hond bij zich moeten houden. Daarbij heb je je hond nu nog steeds aangelijnd, dus dan kun je ook ingrijpen. 

Maar goed, ik heb 2 intacte reuen gehad die ook nog eens in huis leefden met intacte teven en zowel binnen als buiten was dat prima in banen te leiden en hebben er nooit oepsdekkingen plaatsgevonden, niet met eigen honden maar ook niet met teven buiten, of bij de dames met vreemde reuen buiten.

Deze hond is redelijk snel geprikkeld nu (hij heeft al andere eigenaar gehad gok ik, vanwege de leeftijd dat je de hond in huis kreeg?) Dat draagt natuurlijk ook bij aan zijn onzekerheid + combi dat vanaf moment dat je hem kreeg jullie situatie ook niet stabiel was met je man in ziekenhuis.

Castreren nu al zou ik een risico vinden, redenen genoeg erover te lezen op internet. 1 daarvan vind ik dus zijn huidige gedrag, laat hem eerst volwassen worden.

Hij kwam bij jou, en was al eerder ergens geweest gok ik, toen wellicht terug bij fokker verbleven, en dan naar jullie huis waar ook weer e.e.a. veranderde en nog veranderd omdat je man nu terug thuis is en veel zorg behoeft.

Het is dan ook niet zo raar dat hij eenmaal los in huis je in de gaten wilt houden. Dat stukje vertrouwen moet ook bij hem groeien. 

--

Heb je flostouwen of bijtrollen in huis als speelgoed, zo nee ga ze kopen, zo ja zet ze in. Ik had op wandeling zo'n fleecegeknoopt ding mee voor de jonge hond, daar speelden we kort in huis vaak mee, ging in mijn zak als ik ging wandelen en die trok ik eruit als ik zijn aandacht wilde.. dat was beloning. 

Bijten en happen in huis, bijtrolletje of dat flostouw aanbieden. En soms beseffen dat ik eerder had moeten zien dat hij te moe was en hem in de bench rust had moeten geven (want hij veranderde ook in een happende draak als hij oververmoeid was, en nee werkte dan alleen maar als rode lap op een stier.)

En ook ik ben buiten bij de neus genomen. Meneer was toen een maand of 8, hij vond iets bijzonder leuk en spannend, stond met voorpoten ergens op waardoor hij op mijn ooghoogte was en whoppa ik voelde zo de tanden bij mijn neusvleugel en de boventanden bij mijn wenkbrauw.  toen heb ik geen flos aangeboden, dat was dus wel een moment dat ik niet zo aardig was tegen hem om maar even heel helder te houden dat vrouwtje dat toch écht niet pikte.

Als pup had hij ook die neiging trouwens, happen naar gezicht. Dan kon hij per direct van de bank. Ook weer zonder verder commentaar trouwens, optillen toen dat nog kon en op de grond en wij negeerden hem vervolgens een 5-tal minuten.

Het zijn nu eenmaal wel honden die behoorlijk met hun bek werken. 

------

Wat weet je eigenlijk van zijn opgroeien? Met hoe oud hebben ze het nest verlaten? Veel van de werklijn mechels gaan soms wat vroeg weg, terwijl ze juist vanuit nest met opgroeien die natuurlijke bijtrem aanleren bedenk ik mij door spel met eigen nestbroers en zussen, en moeder die corrigeert als het te hard gaat.

Brok is netjes, worst is omgerekend naar droge stof 40% eiwit... en 31% vet. Maar die worsten zijn altijd hoog in eiwit en vet.

Gebruik je buiten nu alleen voerbeloning als je op pad gaat? 

Zelf had ik dus een bijtspeeltje, binnen speelden we daar soms kort mee, en inderdaad werken met los, en in controle blijven van hoe jij wilt dat het spel verloopt.

Dat speeltje slingerde niet los in huis, die werd daardoor "Speciaal" makkelijk formaat om ook in jas mee te nemen, of met handvat eraan zodat ik het aan mijn pols bij me had.

Dat speeltje zette ik dus in en gebruikte ik als beloning, maar ik gaf hem in begin nooit af.. speeltje was en bleef van mij.

In mijn geval dus was de hond ook bijterig en happerig en hield van trekspelletjes. Buiten kon ik dat dus prima inzetten voor korte oefeningen aan de lijn. Even naast me lopen, leren te kijken naar mij commando "Kijk" heel handig als er veel dingen buiten gebeurden (honden, kinderen op stepjes, etc.) en telkens maar heel kort iets nieuws leren, of een reeds bekend commando even vragen en belonen.

Als hij gevoelig is voor dat spel element, zul je zien dat je wandeling ook al anders gaat verlopen.

Toch hoop ik dat je kans ziet om naar een school te gaan, pupcursus ook al is hij al wat ouder. Snap dat dat lastig is gezien de situatie van je man. Maar denk echt dat het je wat meer handvatten kan geven, en dat je hond ook leert om in groepsverband de aandacht op jou te gaan houden.

Weet niet in welke regio je woont, hier had ik best wel fijne hondenschool waar ik dan met de huidige meiden heen ben gegaan. Daarvoor wel ook bekend met diverse invalshoeken van africhters.

Zelf pak ik er altijd maar het beste uit voor wat ik denk dat werkt bij de karakters van mijn honden. In basis dus vanuit beloning aanleren, maar soms ook wel grens aangeven als honden net even te vrij worden in hun gedrag.. even subtiel omschreven.

Ineke2 ik schrik van de omrekening van de worst, dacht echt dat die goed was met de waardes, stomme is dat hij wel het rustigste is als hij alleen de worst krijgt, voor hij naar de huidige brok ging.
Maar goed die krijgt hij 1-2 keer per week de worst rest van de dagen is het brok, ben blij dat die goed genoeg is.

Pup kwam bij fokker vandaan volgens paspoort zijn wij de 1e eigenaar na de fokker.
Chip ook pas geregistreerd toen wij hem hadden.
Fokker heeft pups (nog 1 broertje en zusje) niet bij de mama gelaten en apart gehouden, reden wil ze niet vertellen en weet niet welke leeftijd ze weggehaald zijn bij de mama maar ik denk al redelijk vroeg omdat ze ook met de fles zijn gevoed (maar nogmaals ik kom niet achter de reden), dus de pup heeft geen opgroeien met broertje en zusje en mama gehad.
Dus de bijtrem mist bij Rex, ik weet niet of en hoe ik die kan aanleren omdat hij nu 7 maanden is en geen 1-2 maanden.

Fokker heeft hem geleerd in bench te zijn en dat een fijne plek laten vinden en verder is er niet gewandeld aan de lijn etc, ze zijn bij gebrek aan betere bewoording aan hun lot overgelaten tot 3-4 maanden dat ze zijn gaan "testen" of ze geschikt zijn voor werklijn, Rex zou volgens fokker bij hun rustig zijn geweest en herkent zijn energie en activiteit bij ons niet, daarom heeft ze hem nogmaals laten testen toen hij bij ons was en ik haar de problemen uitlegde. maar er is geen enthousiasme om achter bal of kong aan te gaan, ook op de bijtmouw had die niet echt een goede reactie liet snel los (ik heb geen idee wat het commando is dat ze krijgen voor loslaten van de bijtmouw die verteld fokker me ook niet) zodra ze hem aanraakten om aan te moedigen wordt hij boos geeft happen in de lucht naar de hand en plek waar je hem aanraakt, vandaar dat hij nog steeds niet fijn vind om aangeraakt te worden, maar begint wat toleranter te worden

Spelen is hij geen fan van, ik heb nog geen speeltje gevonden dat hij leuk vind om in mee te spelen met of zonder mij.
Hij sabbelt op zijn deken, bijt er niet in, runder kauwbotten doet hij niet erg veel mee, ik heb er 1 gegeven toen hij hier kwam die ligt er nog zonder iets van te missen.

Likmat vind hij leuk alleen als er banaan op zit, dus dat is soms dat ik dat doe.
Snuffelmat heb ik niet maar ik verstop wel zijn brokjes in huis en hij kan dat niet zien, ik zet hem dan even los in een andere kamer en hij krijgt ze nooit gevonden, de brokjes liggen er nog, hij zoekt hij snuffelt maar vind ze niet, gaat er wel op staan maar snapt niet dat het zijn brokje is waar hij op staat en dat hij dat kan opeten.

Voor ik de huidige brokken had kon ik hem niet belonen met voer/snacks, dus was het met woorden en hem aaien (niet op zijn kop, hij heeft moeite met aangeraakt worden hals en nek mag inmiddels als ik dat snel/kort doe) die eet hij niet, deze brokken wel ook als beloning dus die neem ik mee voor als ik echt in een situatie kom dat ik weet dat Rex gaat springen tegen iemand en ik dat niet kan ontwijken/vermijden door andere kant op te lopen, daar begint hij op te reageren, dus dat gaat ietsje beter.

Hier laten en mogen de honden loslopen wegens de vele losloopgebieden, echter de eigenaren zijn niet in de buurt, het is meer ik laat de hond naar buiten en ik zie de hond vanzelf weer aan de deur staan, dus de eigenaren aanspreken wordt lastig.

Dus van de honden die ik hier zie loopt 50% zonder baas in de buurt rond buiten en loopt ook op je af, negeert je niet zoekt de confrontatie op wil perse even komen kijken.

Het is een frustratie van meerdere mensen maar vooralsnog mogen de honden zo rondlopen zonder baas in de buurt.

Castratie is een keus en ik merk aan de reacties van sommige hier dat dat blijkbaar een doodzonde is om daar aan te denken tenzij het medisch moet voor zijn gezondheid.

Ik moet 12 jaar aan hoe ik met onze vorige hond omging en kon gaan veranderen en aanpassen, het was weinig zeggen, blik/handgebaar was genoeg en kunnen zien wat ze gaat doen en hoe ze zich voelt, haar voor 99,9% kennen en onder controle hebben want 100% is niet mogelijk en was in een rustige omgeving, heel anders dan nu.

Mijn fout : ik dacht dat ik mezelf kon blijven op dat gebied, voor nu moet ik commando's leren net als Rex, ik heb 11 jaar lang geen woord hoeven zeggen blik/handgebaar was genoeg.
ik moet ook veranderen om met Rex een verbinding op te bouwen om hem te leren kennen en hij mij, dat is voor het eerst in mijn leven, ik heb meerdere honden en ook diverse rassen gehad in mijn leven en dat nooit hoeven veranderen.

Ik leer en Rex zal me leren of ik het goed doe 

Het is al zo zwaar om mantelzorg op je te nemen. Weet je zeker dat je niet teveel hooi op je vork neemt met ook nog een hond van dit caliber? Ik weet het dit zijn allemaal assumpties en zeker niet mijn zaken maar als je zelf gestressed bent en al veel taken op je moet nemen pikt een hond dat ook op. Het kan tegen je werken hoe vervelend dat ook klinkt. 

Ik heb een familielid die mantelzorger is en het is gewoon echt heel zwaar. Iedereen staat er omheen en iedereen onderschat het... niemand heeft door hoe zwaar het ook psychisch is. Want heey iedereen denkt aan overdag maar ondertussen wordt deze persoon ook snachts zo'n 4x per nacht wakker gemaakt door de partner. Al die kleine dingetjes en taakjes worden elke dag langer en meer. Er is steeds minder tijd echt voor jezelf. Altijd ben je "oproepbaar" er is weinig echte rust. Mijn familielid wilde bijvoorbeeld niet meer lekker in bad gaan liggen want dat koste teveel tijd. Niet meer bij verenigingen etc. In die tijd had partner hem nodig maar vervolgens is er dus geen tijd voor hemzelf en dat houd niemand vol. Altijd maar racen en racen... 

Misschien wel en het zijn je zaken niet maar wel een goed punt om aan te kaarten, de gedachte dat Rex naar een ander gaat doet me enorm veel pijn. En laat me nu al huilen. Ja kinderachtig ik weet het maar ik zou hem niet willen missen eerlijk gezegd. Hij geeft ook mij plezier (ja echt waar) en ontspanning, dat ik even weg ben uit huis even weg uit de situatie.

Laat ons lachen met zijn acrobaten  en puppy streken, kop op de zitting van de bank, lichaam omhoog en kont omhoog op de rugleuning van de bank en dan kijken van "wat ik zit toch goed zo op de bank..."

Ik wil het beste voor Rex en er zijn mensen die hem graag zouden willen, genoeg die aanbieden hem over te nemen maar ik heb bij geen van die personen een goed gevoel.

Ik heb geen vrienden wel kennissen maar door mijn beperking vanwege partner blijft daar ook niks van over en kom je remi te staan.

Ik ben geen opgever en het zou als opgeven voelen als Rex ergens anders heen zou gaan en ik denk dat omdat we ook een grote/middel maat hond willen, een ander ras niet de oplossing gaat geven maar net zo uitdagend gaat zijn om dat allemaal samen te laten komen.
Mantelzorg is zwaar zeker en dank je voor dat te begrijpen, de nachten zijn de zwaarste want je staat 24/7 aan, je eigen rust is niet meer normaal, het is een aangepaste versie.
Rex geeft me ontspanning, toen we even geen hond hadden liep ik tegen de muren omhoog ik had geen wandelmomenten meer, niet even weg uit huis momenten en tijd voor mij met mijn hond, ik miste de interactie met een hond, de band de rust die een hond geeft, ook al kan die ook spanningen geven, het hoort erbij met een hond en een hond opvoeden.
Het plezier van een hond, de liefde en geen veroordeling van wie je bent.

Natuurlijk kan je 'm niet missen. Immers neem je een huisdier niet met de gedachte om 'm snel erna weer weg te doen.

Maar soms is de combinatie niet goed en is de hond bij een ander beter op z'n plek.

Zelf heb ik ook een hond gehad die ik helaas heb moeten herplaatsen. Ik had echt plezier aan het beestje, maar er waren een aantal dingen die absoluut niet goed gingen waardoor hij niet meer bij ons kon wonen. Met heel veel verdriet en pijn in het hart naar het asiel gebracht.

Enige tijd later opnieuw aan een pup begonnen en die heeft tot haar dood bij mij mogen wonen en was een fijn hondje. Een ras en karakter wat wel goed bij mij paste.

Dubbel

Ik snap het; honden houden onvoorwaardelijk van je. Ze voegen zoveel toe ook al kosten ze ook zoveel van je tijd. En maken ze soms het huis ook nog eens extra smerig maar 1 blik van ze is al genoeg en doet je de rest compleet vergeten. Ik had al zo'n gevoel dat je er zo in zou staan. Ik snap het ik; zou zelf ook zo rederen en zeker niet willen opgeven. Aan de andere kant heb jij wel dat verhaal van de mantelzorg. Ik denk dat je zelf het beste een antwoord weet op de vraag of het echt niet te veel is.  En hoe het in de toekomst misschien ook kan zijn of er dan meer mantelzorg taken zijn of niet. Ik denk dat omdat de hond nog zo jong is dit zeker een fase kan zijn. Maar sommige dingen in zijn karakter zijn misschien wel iets dat blijft spelen. En jou dus wellicht nog veel stress kan gaan kosten. En dingen waar je tegenaan zult blijven lopen. Je eigen welzijn is hierin heel belangrijk want mantelzorgers denken vaak aan iedereen maar niet aan zichzelf. Jij denkt nu ook eerst aan de hond, logisch. Maar jij dan? 

Tja het is gewoon heel erg lastig allemaal. 

Sorry had heel verhaal getypt, alles weg. Dacht ik kopieër het eerst, krijg ik daarna dit. 1x was genoeg sorry 

Hahaha ik heb paar keer gehad dat forum niet helemaal lekker laadde en ik klikte maar refresh oops.

Vond het al veel emails die ik ineens kreeg hahaha stuk of 9x 

Back to topic : ik snap die denkwijze van jou en de zorg heel goed, dank je daarvoor om daar ook bij stil te staan en op te wijzen met respect, er zal altijd wel een reden kunnen zijn, voor nu zeg ik ik heb er vertrouwen in dat het wel goedkomt, de inzichten hier helpen ook en zetten me ook weer op het juiste pad.
Het zal nooit ideaal zijn.

For the record : ik heb in mijn jongere jaren honden opgevangen in huiselijke sfeer namens asiel, ik kan dus ook heel goed de hond laten gaan naar een betere plek voor hun, wat het beste is voor de hond. Dat ik dat nu niet kan zegt mij dat ik Rex niet moet opgeven of naar een andere plek moet zoeken voor Rex.

Fem, ik lees een hele hoop mooie redenen om Rex te houden, en ik geloof nu ook niet dat Rex een verkeerde combinatie is met jullie. Als ik je reacties lees zie ik een bereidheid om te leren en te groeien. En dat is wat je nodig hebt om een hond (als deze) op te voeden. 

Mensen benoemen, mogelijk vanuit een goede intentie, hoe zwaar het leven van een mantelzorger is, en dan zo'n hond erbij. "Zou je dat wel doen?" Hoewel het goed bedoeld kan zijn, is dat in feite nog zo'n oordeel waarmee op je gevoel ingepraat wordt, waardoor je je mogelijk weer wat slechter kan voelen over je hond. Dat terwijl jouw gevoel heel duidelijk zegt hoeveel vreugde en rust Rex in jullie leven brengt, en wat een waardevolle aanwinst hij kan zijn in jullie leven. Luister naar je eigen gevoel! Jij weet/voelt wat goed is voor jullie. En er is zo te lezen niets mis met deze hond, hij heeft alleen onrust in zich. Hoewel dit bij het ras past, is dit niet onoverkomelijk...

Het is waar dat een hond als deze geen makkelijke is, maar er zit ook een keerzijde aan. Want wat gaat het jullie geven zodra je de balans hebt gevonden...? Een hond als deze kan je écht iets leren over ontspanning en loslaten, en zo te lezen kun je dat heel goed gebruiken. Rex zal wel met een reden op jullie pad zijn gekomen! Hier mag je zeker de tijd (en de rust) voor nemen. Veroordeel je zelf niet als het eens mis gaat, maar reflecteer bij jezelf "wat gebeurde hier nu, wat ging er allemaal aan vooraf en wat heeft de hond van mij nodig gehad in deze situatie?" en leer ervan. 

Verbinding zoals je gedeeld hebt met je vorige hond is ook mogelijk met deze, maar het heeft wat meer nodig om te groeien. Is dat erg? In mijn ogen niet. Het zou zelfs nog kunnen leiden tot een diepere verbinding dan met een hond waarmee alles makkelijk en soepel verloopt. 

Je vroeg of je tijdens het wandelen Rex bij zijn naam moest roepen zodra hij bij het uiteinde van de lijn komt of juist niet? Ik kies ervoor bij mijn honden om dat niet te doen. Ik wil namelijk dat ze op mij en mijn lichaamstaal letten en niet zozeer op mijn stem. Maar ook dit is een keuze/afweging die je zelf maakt. Ontdek wat werkt voor jou en je hond. 

Een mechelaar is een hond die heel makkelijk te activeren is. Oogcontact is vaak al voldoende voor deze honden om over te gaan tot een actie. Mijn hond is zich bijvoorbeeld ook bewust van onregelmatigheden in ademhaling, in onregelmatigheden van voetstappen/looppas, afwijkingen in het geluid van mijn stem, en is dan al direct scherp ("ben ik nodig? Nee? Oké"). Als je overgaat om je man te helpen ziet de hond dat jij en je man fysiek worden met elkaar; ik kan je zeggen, dit zou mijn mechelaar zeker ook activeren. Die zou mee willen doen met de actie. Je kunt dit gaan begrenzen, of de hond in de bench zetten. Ik kan me zeker voorstellen dat dit voor nu even de makkelijke oplossing is. Maar je zou ook kunnen kijken naar wat je de hond zou kunnen leren, wat helpend is in jullie situatie. Misschien is dat bepaalde voorwerpen aangeven..? Als je partner de beloning biedt kun je op deze wijze je partner ook meer betrekken bij de hond. 

Leg voor de hond niet teveel nadruk op de zuurstoffles zodra hij in de buurt komt, dit kan de zuurstoffles juist reuze interessant maken, met alle gevolgen van dien. Wees assertief/kalm doch duidelijk dat hij een bepaalde afstand moet respecteren. Dit is ook een leerproces, maar je zou dit in stapjes kunnen gaan oefenen. Eerst oefenen met een zuurstoffles zonder je man eraan, zou ik voorstellen. 

Ik wil afsluiten met dat je absoluut geen sorry hoeft te zeggen als je even het een en ander van je af wilt schrijven waardoor je tekst wat lang en veel wordt. We snappen dat dit oplucht en als dat je behoefte is, is een forum daar een uitstekend platform voor. Als je daarbij nog vragen hebt, stel ze gerust. Maar door te doseren maak je het zowel overzichtelijker voor jezelf, als voor degenen die je willen adviseren. Het was een tip, geen voorwaarde . 

Dank je  Adriaan, vooral het stuk dat je denkt dat Rex bij ons wel op zijn plek zit als we er tijd energie in steken en leren dingen te veranderen en te kijken wat wel en niet werkt met Rex.
Komende van jou geeft dat een rust dat ik goed kies bij mijn standpunt te blijven en Rex te houden.
Ik mag dan kort een account hier hebben, ik lees hier al jaren dingen om te leren en uit interesse en heb dus vaak je reacties en denkwijze gelezen, alhoewel ik het niet met alles met je eens ben in die topics, is het wel fijn dat iemand met jou kennis en uitleg en ervaring zegt Rex zit goed als je er moeite, tijd energie in steekt.
Ik denk als het echt geen match zou zijn op basis van alle informatie die ik nu heb gedeeld over ons, dat je dat dan ook zou zeggen, omdat ik (nogmaals meningen verschillen dat mag) merk/vind dat je wel eerlijk bent in je reacties.
En dan betekent een opmerking als Rex zit goed als je er werk van maakt (kort gezegd) veel en geeft moed/hoop/steun.

Ik zal daarin zeker naar mijn gevoel luisteren en alle andere informatie, tips/adviezen, inzichten van jou en anderen hier tot nu toe en hierna neem ik mee en ik ga aan de slag om te kijken wat werkt voor Rex en ons, soms met leuke vooruitgang soms met frustratie en achtergang, soms met een lach soms met een traan maar stapje voor stapje wetende dat Rex en wij er uit kunnen komen.

Allemaal dank je wel voor de tips/adviezen/meningen/inzichten.

Ze haalt het zelf aan dus dan ga ik er vanuit dat er nu al 1 en ander speelt en ze dit niet zonder goede reden benoemd heeft. 

Het is niet mijn intentie om iemand slecht te laten voelen over de hond. In tegendeel ik snap haar volledig. Honden zijn geweldig daarom zijn we allemaal hier. Maar puntje bij paaltje zou ik de laatste zijn die iemand zoals ts zou verwijten een hond zoals deze eventueel te herplaatsen. Simpelweg omdat ik die andere kant van het verhaal helaas ook van dichtbij mee maak, omdat veel mantelzorgers gewoon echt veel te verduren hebben. 

Fem, je bent vrij om te kiezen. Jij bepaalt welke lasten je op je wilt nemen en welke niet. Welke keuze jij maakt, zou ik geen oordeel over vellen. Het is jouw leven. 

Wat ik heb geprobeerd is om je eigen woorden bij je terug te koppelen en daarbij inzichten te geven waar je hopelijk mee verder kan. Dus bedank jezelf ook voor deze eerlijkheid. Het is verder aan jou wat je hier mee wilt doen. Als ik uit je tekst had opgemaakt dat je gevoel zegt dat je de hond beter kan herplaatsen dan had ik dat bij je terug gekoppeld. Maar dat is niet jouw gevoel, het zijn de woorden van anderen, het wordt je aangepraat vanuit een stukje onbegrip voor het gedrag van de hond. Tenminste, dat is wat ik opmaak uit je tekst. Het is belangrijk dat jij hierachter staat. Jij bent degene die dit kan laten werken. Of niet, en dat is ook geen schande. Maar als ik je woorden mag geloven, ben je prima in staat om in te schatten of een hond beter een ander thuis verdient. Volg je gevoel. 

Dan doe je castratie maar om het even hou je een probleem dat het je teveel aan het worden. Ik zou juist mijn doggie gebruiken van "NU even niet, hij moet uit" Tip? Aan de zijkanten van de snelweg heb je natuurgebieden waar het niet heel druk is of stranden wat weer ruimte bied om te trainen en het veilig is om te rennen. Denk vooral dat jij toe bent aan ff weg met de hond en hij met jouw ipv de bench rust 

Heb het even doorgegeven aan het moderatorteam die komt het zeker opschonen de hoeveelheid dezelfde berichtjes.  

Zijkant snelweg... Uhhh doe maar even niet. Tenzij er echt een heel groot hoog hek staat wat de snelweg echt compleet onbereikbaar maakt. 

Hier ligt er een "ravotterein" vlak naast een 70 weg. Ik weet niet welke genie dat idee had maar ik vind het doodeng. (Nee er staat geen hek tussen de weg en het terrein). De gemeente moest ook ergens iets kunnen afvinken gok ik. 

@willemijn: dank je wel.

Ik heb het over terein waar je hond eigenlijk niet los mag voor het oefenen, meestal ligt dat gebied ook in kuil met hekkies erom heen naar de snelweg. Geen idee waar ze zo op provinciale weg kunnen denderen maarja dat heb je ook nog aan gebied. En tja als je hond nog niet opgevoed is om broedseizoen met rust te laten dan zoek je het strand op.

Dit is niet een fase die vanzelf voorbij gaat. Dit kan verergeren tot het helemaal uit de hand loopt. 

Das de  provinciale Dominique,  langs de snelweg. Achter de geluidschermen heb je vaak een heel gebied wat perfect is voor honden die iets minder af zijn in gehoorzaamheidstrainning. Broedseizoen moet je niet doen natuurlijk want we zien allemaal weleens zoeen bijzonder roofvogel vliegen of zitten op een verkeersbord met rijden ala 100 of 130. Maarja een veiliger gebied bestaat er niet. Tenzij het strand tijdens de eb. Ook een perfecte oefenschool aan gebied.

x ik heb een prive mailtje gestuurd aan Fem, geen idee of het gelezen is of niet.

Ik hoop dat e.e.a. verbeterd is momenteel qua gedrag in ieder geval.

gevonden lol, hij gaf aan dat ik bericht had maar kon niet zien hoe of wat, via omwegen en zoeken heb ik het gevonden en gereageerd. Ik zou zeggen neem wat te drinken en te eten erbij 

Nu jij succes met lezen 

Oh kijk.. gevalletje teveel opwinding en onze toen nog jonge Aki.

De volwassen herder erbij is zijn vader trouwens.