Mechelse herder bijtgedrag

Hallo,

Sinds 3 maanden hebben wij Rex in huis, Rex wordt door mij uitgelaten, eten krijgt hij van, kortgezegd ik doe 99,9% alles met en voor Rex wat nodig is.

Partner heeft COPD en is dusdanig ver daarin dat hij bij elke inspanning best lang nodig heeft om bij te komen, dus Rex corrigeren, positief belonen en mee opvoeden is voor hem bijna onmogelijk.

Fokker kent de situatie, bij contact maken hebben wij deze uitgelegd en wat ik kan bieden aan de pup, zij zei toen de pup is perfect voor jullie en past perfect in jullie situatie, wat jullie bieden is meer dan genoeg.

Hij is van een werklijn maar bij diverse testen voor hij bij ons kwam en ook nadat die bij ons kwam totaal ongeschikt voor welke werkvorm of sportvorm dan ook. Hij is heel snel afgeleid, kan niet langer dan 1 tel met iets bezig zijn is of zelf snel afgeleid of is snel af te leiden, tenzij het gaat over mij bijten dan heeft die focus helaas.

En dat bijten is alleen bij mij/op mij een probleem, is het op iets of iemand anders is hij te corrigeren met los of nee.

Wil niet zeggen dat hij geen persoonlijkheid heeft of minder leuke kanten, de high energy heeft hij zeker.

Inmiddels lijkt hij op basis van bepaalde acties en reacties ook de puberteit te hebben gehaald en toen werd het probleem waar ik tegenaan loop erger.

Zijn hormonen lijken slechte invloed te hebben op hoe snel hij mij en alleen mij gaat bijten, in huis en buitenshuis.

Vanaf dat hij er was, heb ik gecorrigeerd door kort krachtig luid en duidelijk nee of au te zeggen, welke hem alleen maar feller maakte en harder liet bijten.
Kwamen er achter dat hij met tanden wisselen was begonnen en ik dacht ok logisch je bijt dan meer en je bent hardhorend door pijn dat snap ik maar tis geen excuus dus ik blijf corrigeren en volhouden.

3 maanden later ben ik dat nog aan het doen vol frustratie en twijfels in mijn kunnen inmiddels.
Hij wil niet stoppen met het bijten, sinds de puberteit en zijn hormonen wakker zijn geworden is het erger geworden.

En dat is 1 van de 2 grootste problemen, hij heeft meer dingen is puppy en puberteit, hoort erbij maar bijten en mij als bijtpak gebruiken gaat wel erg ver.

ik wil duidelijk maken : ik ben NIET bang voor hem ondanks wat ik tot nu toe heb meegemaakt in het stuk bijtwerk en als speelgoed of bijtpak worden gebruikt.
Buiten of binnen, krijgt hij zijn zin niet dan gaat hij bijten, ik blijf corrigeren, heb meerder tips gehad die ik kon proberen, soms vriendelijk en met positieve beloning hopende het gedrag om te buigen stapje voor stapje, andere manier die wat minder vriendelijk is door een trainer die hem als pup getest heeft en toen Rex bij ons was nog een keer dat ik slipketting moet gebruiken, als hij bijt, deze lichtjes aantrekken dat hij de druk voelt net als met trekken aan de lijn op slipketting nee zeggen en dan direct loslaten en de bench in.

Niet mijn favoriete manier en alle tips en trucs werken tot nu toe niet ze lijken het erger te maken, pakt hij in mijn hand arm vinger of kleding dan laat hij ook niet los, commando los kent hij, maar zodra hij in de bijtmode staat zoals ik het noem dan dringt niks meer tot hem door, ik probeer dan zo snel mogelijk met mijn vrije hand zijn bek open te maken en mijn arm ertussen uit en zeg luid duidelijk krachtig kort nee.

Trainers durven er niet aan te beginnen in de omgeving, heb geen vervoer dus tja dan hang je al snel vast, wel betaald voor hulp/advies en niks heeft gewerkt, tis niet dat we het breed hebben om maar van alles te proberen.

Het andere probleem is hij springt tegen iedereen op uit enthousiasme, hij is schofthoogte 60cm, ziet er niet uit als een pup met zijn hoogte en mensen zonder kennis en angst vinden hem gevaarlijk en ben al beschuldigt van hij is bijtgraag, terwijl hij sprong en ik ertussen stond, had hij gebeten had hij mij in mijngezicht gehad, dus mensen roepen maar wat maar dat kan je wel in de problemen brengen.
Ik hou zo ver ik kan rekening met alles en iedereen en ontwijk zelfs mensen om ellende te voorkomen en politie in mijn nek te voorkomen.

Het helpt wel om het hier te delen, wetende dat ik mogelijk ook stevige kritiek ga krijgen, maar ook misschien wat rust geestelijk krijg door dit te delen met een hoop vreemde mensen en misschien nog wat op te steken wat Rex en mij kan helpen.
Veiliger voor hem en mij, rust voor hem en mij.
Partner baalt enorm dat hij niet kan helpen zoals een aantal jaar geleden met onze vorige hond.

Ook overwegen we castratie, sowieso omdat er hier minder leuke mensen rondlopen met loopse teven en dan hopen dat er een reu opgaat zodat ze je mede verantwoordelijk kunnen houden voor het nestje dat komt.
Daar zit ik niet op te wachten, kan ik er niet bij hebben.

Hopelijk zou een castratie kunnen helpen wetende dat er geen garantie is, dat hij mogelijk rustiger wordt en weer meer voor rede vatbaar.

We spelen voor zover hij wil spelen en ik doe leuke dingen met hem tijdens de wandelingen, ik denk dat het leuk is, hem kleine dingetjes leren, zoals los met niemand in de buurt en terugroepen, belonen met zijn brokken want daar doet hij veel voor, dan weer kijken of hij mij volgt door een andere kant uit te lopen dat soort dingen. Maar eindigt zodra ik hem vast wil maken in dat hij bijt mij in de arm en vind eraan trekken leuk.
Dat voorkomen lukt gewoon niet, alles wat we doen eindigt in hij bijt en de lol is weg voor mij, want ik moet corrigeren zonder emotie terwijl het best pijn doet na 3 maanden dagelijks een bijt of hond aan de arm te hebben.

In huis ligt hij veel in de bench, dat is zijn veilige haven, daar is hij rustig en stil en rust hij uit, want slapen kan ik het niet noemen, elke beweging of geluid reageert hij op, oren bewegen of kop overeind.
We proberen hem eruit te laten half uur - uur voor of na het eten (2 x per dag eten) en voor of na het uitlaten maar dan blijft hij rondlopen, loop ik ergens heen dan volgt hij me strak op de voet, wil niet leren wat plaats is buiten de bench, blokkeert de wc deur omdat hij ertegen aan gaat liggen en niet aan de kant wil als ik eruit moet.

Zit hij in de bench en ik ga naar de wc/badkamer of slaapkamer dan jankt/piept hij de boel bij elkaar.

Ik krijg van hem mixed signals, maar ook heir eindigt het los zijn niet zonder bijten.
Er zijn momenten dat partner hulp nodig heeft en omdat hij niet rustig blijft liggen is dat heel onhandig omdat ik op en neer moet lopen, dus gaat hij de bench in, ik denk 2vliegen in 1 klap, ik kan partner helpen, Rex krijgt rust in de bench, maar hij wil niet de bench in zonder dat hij dat hij mijn arm in zijn bek heeft gehad.

Hij sloopt niks trouwens, alleen mij.
Hij wil in niks bijten, zelfs zijn brokken kauwt hij niet, alleen mij.

1 hond uit de buurt, vind hij geweldig, als hij haar ruikt (gesteriliseerde teef) dan jankt en piept hij de hele boel bij elkaar, als izj hem corrigeert omdat hij te opdringerig is of te hard bijt of wat dan ook wat zij niet accepteert daar reageert hij niet op, hij gaat ook dan gewoon door met waar hij mee bezig was, net of hij nooit in zijn leven is gecorrigeerd ni8et door mens of dier.
Hij heeft of een hele dikke stalen plaat voor zijn kop of heeft geen grenzen en geen stop.

Zolang hij die grens niet kent ben ik bang dat dat bijten blijvend gaat zijn.

Zit gewoon echt alle tijd te overdenken en mezelf de schuld te geven waar ben ik fout gegaan, want ik ben overtuigd dat het mijn fout is om 1 of andere reden, wat heb ik gedaan dat hij erger wordt en niet stopt met bijten?

En dan dat springen zodat ik alles en iedereen moet zien te ontwijken terwijl er ook mensen zijn die dat zien en dan hetzelfde doen door recht op mij af te lopen en het forceren, dat is niet leuk wandelen voor mij.

Moet ik toch een andere baas zoeken, mijn hart breekt bij die gedachte omdat ik het verder echt een toffe hond vind ik zie ook de goede dingen in Rex en al mis ik dingen, hij is geen knuffelaar, hij houdt niet van aanrakingen, maar zie hoe mijn partner opleeft, ik heb ook gezien hoe hij in het ziekenhuis kwam omdat we geen hond meer hadden.

Het voelt als nonstop als hij uit de bench is boos moeten zijn, een slechte baas zijn, ongeschikt voor Rex of voor welke hond dan ook.

Mijn zelfvertrouwen heeft een fikse deuk en ik wil liever huilend op bed liggen op dit moment, maar dat helpt ook niet.

Ik doe ook elke dag 5 minuten oefeningen die mijn "leiderschap" zou moeten vaststellen, en ik wissel de oefeningen af zodat het niet elke dag hetzelfde is, de ene dag is het een commando leren, al hang ik nu vast op plaats/blijf die lukt gewoon niet, andere dag mijn leiderschap oefeningen, dan dag later weer een likmat, dag daarna een snuffelspelletje en ook nog buigen oefeningen voor de andere 3 dagen die ook verschillend zijn. Ik geloof dat Rex het alleen doet voor de beloningen en daarom het perfect uitvoert.

Behalve de stop bijten oefening, die komt niet binnen.

Ik lach erom, ik huil erom, ik word er boos om, verdrietig, welke emotie niet op dit punt.

Maar loop ook met blauwe armen en wonden, blauwe en beurs voelende handen rond, net of ik door een vrachtwagen ben overreden, zo gebroken voelt mijn lichaam zich.

Fokker is op de hoogte en raad aan hem weg te doen, weet niet als politiehonden trainer zijnde wat hiermee te doen en zegt niet te kunnen helpen (wat ik persoonlijk vreemd vind en wantrouwend van wordt dus voor nu heb ik sinds ik haar dit heb verteld geen contact meer gehad met de fokker), wel als ik andere baas ga zoeken dan wil zij die per se zoeken, mag ik niet op eigen kracht.

En ik gok dat ik ook wat van de hak op de tak spring, er gaat zoveel door me hoofd heen en wat heb ik al verteld en uitgelegd, want hoe meer je weet hoe meer je kan reageren met misschien wel een goed idee.

Dus ja dat, ik hoor graag de commentaren/kritiek al zal dat soms ook even pittig kunnen zijn voor mij, hopelijk met respect zonder dat ik verder mijn laatste beetje zelfvertrouwen en hoop en moed en positiviteit verlies dat ik dit wel doorsta en Rex kan afleren/aanleren wat het gewenste gedrag is.

Je bericht doet me heel erg denken aan een filmpje van een gedragsdeskundige in Duitsland die ik heb gezien: https://www.youtube.com/watch?v=AsAI0uCA8eU
Nu is dit niet exact te vergelijken, maar denk wel dat er veel overeenkomsten zijn.

Toen ik begon aan de werklijn mechelaar en naar ervaringen vroeg van andere eigenaren van mechelaars, zeiden ze me steevast: "je kunt na het eerste levensjaar een volledig nieuwe garderobe aanschaffen", omdat ze zeker in het eerste jaar nogal bijtgraag zijn. Blauwe plekken zijn hierbij ook niet ongewoon. Met het grootste gemak springen/body bumps zijn ook zeker geen uitzondering met deze honden. Ik kijk dan ook niet vreemd op van jouw ervaring. 

Ik zou je willen adviseren om te stoppen met te willen controleren en in te gaan spelen op rust. En rust begint bij jezelf.. Want honden houden ons een spiegel voor, en de mechelaar is een hond die nu eenmaal in alles een stapje verder gaat dan andere honden. Als jij meer rust kan creëren voor jezelf, zul je dat dus terug gaan zien in het gedrag van je hond. Ik lees wel dat je door de situatie thuis alle ballen aan het hooghouden bent, en ik begrijp dat dat veel van een mens kan vragen. Maar hoe hoog leg je de lat? Wat moet en wat kan losgelaten worden zodat jij meer kan gaan ontspannen, en ook eens aan jezelf kan gaan denken? 

Wat betreft de hond: deze zou ik op dit moment niet loslaten. Ga eerst aan je band en verbinding werken. Laat de hond uit aan een normale lijn, en stel als prioriteit dat de wandelingen eerst ontspannen verlopen voordat je de hond aan het werk gaat zetten. Hoeveel wandel je op een dag? En hoe lang zit de hond in de bench? 

Ik ben overigens wel benieuwd, want ik kan me hier nou niets bij voorstellen... Wat bedoel je met "oefeningen die je leiderschap zouden moeten vaststellen"? 

Ik zou niet aanraden om de hond nu al te castreren. Dat is een keuze, maar een hond van deze leeftijd heeft zijn hormonen ook nodig in zijn ontwikkeling, zowel fysiek als mentaal. 

Een mechelaar kan makkelijk zijn, maar het zijn in principe geen makkelijke honden. Dit ras, met name de werklijn, is gefokt om conflicten zeker niet uit de weg te gaan, dus als je je hond corrigeert zodra hij al over zijn toeren is, dan kan het heel goed zijn dat je dit gedrag juist aan het voeden bent. Zodra de hond overgaat in bijten is de spanning bij de hond hoog opgelopen en is het zaak om de hond terug te leiden naar rust. Door te wandelen kan een mens en een hond goed zijn spanning reduceren. 

Je hoort ervaringen vanuit je omgeving die tot veel onbegrip leiden, waardoor je onzeker bent over dit gedrag. De mechelaar is één van de meest, misschien wel het meest onbegrepen ras dat er is. Veel mensen geven op zodra ze hier tegenaan lopen, daarom zitten er ook zoveel mechelaars in het asiel. Maar kijk je hier doorheen en ga je moeite doen om je hond te leren begrijpen, dan creëer je verbinding en een samenwerking en heb je echt een wereldhond aan de mechelaar!