99% vd gevallen is de gebetene de oorzaak van het incident?
Kom zeg, waar slaat dat op?
Mijn jongste hond mag van mij nooit spelen met kleine, fluffy hondjes. Nochtans zou ze niet liever willen, want ze vindt kleine hondjes leuk.
Maar ik ken m'n hond: als dat kleine hondje gaat rennen en piepen, gaat er een knop om in haar kop en gaat ze erachter al was het een prooi. Het zou dus niet de schuld van het rennende hondje zijn dat het gegrepen wordt, het is MIJN schuld. Want als malamute-eigenaar hoor ik de aard van het ras te kennen, te weten hoe diep die prooidrift zit en hiernaar te handelen! Dus: er wordt nooit gespeeld met kleine hondjes!
Mijn oudste heeft dan weer zeer fel de eigenschap van voedselfixatie. Ook zeer malamute-eigen. Als een vreemde hond wat lekkers vindt, dat zij toevallig ook net zag liggen, dan klapt ze erop. Beng! Schuld van de andere hond? Ik dacht het niet! MIJN schuld, want ik hoor te weten hoe fel zij in haar voedselinstinct zit en daar rekening mee te houden als ik in de buurt van andere honden ben. Afstand houden dus!
Conclusie: IK moet dus anticiperen. Ik loop niet op uitlaatveldjes, ik zoek rustige gebieden op. Als ik andere honden tegenkom, wijkt ik uit, enz. Ik ga niet de 'schuld' bij de andere hond leggen en zeggen dat ie maar beter had moeten opletten. Kom zeg! De enige die moet rekening houden met de aard van m'n hond (ras) ben ikzelf.














