Nu wordt er dus echter gesteld dat er geen agressie zit in dit ras, dus wat is nou het juiste verhaal? Dat de drive en agressie met elkaar gelinkt worden dat kan ik snappen, maar als men nu gaat zeggen dat deze honden dus niet agressief zijn, zorgt dit er dan niet voor dat mensen nu juist verkeerd geïnformeerd worden voordat zij zo'n dergelijk ras aanschaffen? Moet je niet juist tegen mensen zeggen, ja, agressie zit erin, en dat hoort erbij? Om hen dus niet de impressie te geven dat pitbull-achtige net zo makkelijk zijn met sociale omgang als bijvoorbeeld over het algemeen de labrador (uitzonderingen daargelaten). Krijg je dan niet juist die baasjes die onverantwoord met zo'n ras omgaan? "
Om even terug te komen op de (ondergesneeuwde) vraag van TS...
Ik vind wel degelijk dat men mensen juist moet informeren over de aard van een ras.
Onze fokker heeft bij de eerste kennismaking heel erg gewezen op de graad van agressie die een malamute kan ten toon spreiden, en de woestheid en felheid waarmee dit gepaard gaat. Laat me zeggen dat dit geen fraaie verhalen waren!
Ze deed dat niet om te shockeren, net om een eerlijk beeld te scheppen en de nadruk te leggen op de verantwoordelijkheid die je voor zo'n hond draagt. Het is goed om weten waarbij je rekening moet houden, en te weten wat de gevolgen kunnen zijn van bepaalde acties.
Een goeie voorlichting moét!












