HondenPage baasje L V

Wat schreven de vrienden van L V op het forum

Alaska's Finest! schreef in Himalaya-honden
" Prachtig om te zien! Je kent me misschien nog van de Tibetaanse Mastiffs hier op het forum. Je hebt me blij gemaakt met deze topic Als je er wat over wilt delen in ons clubblad heel graag. " Claudia en Tibetaantjes Sarah en Chenpo Natuurlijk ken ik je!  En dank je wel voor de uitnodiging, maar ik ga het gewoon bij dit ene topic houden... 
Alaska's Finest! schreef in Himalaya-honden
Toch lijkt met me moeilijk, zonder honden in zo'n mooie omgeving te zijn, ik moet er niet aan denken, en dat is nog maar naar Duitsland, dan ga ik niet meer. " yooop Het is een groot gemis, dat zeker. Sinds het overlijden van Nukka hebben we enkel nog reizen gemaakt zonder onze camperbus en liefst naar streken waar geen sterke connectie met de meisjes is. Misschien dat het deze zomer lukt om weer es in die bus te slapen, maar ik weet het niet... dat voelt zo verdrietig en leeg... dus ik snap je wel.       
Alaska's Finest! schreef in Himalaya-honden
Vond je het niet heel moeilijk om al die honden daar achter  te laten? Had je niet de behoefte om een zwerver mee naar huis te nemen?   jantien Oh nee, integendeel, die honden hebben een leven om van te dromen.  Ik zou ze absoluut geen plezier doen met een verhuis naar onze maatschappij. Ze horen daar helemaal thuis, in de bergdorpjes. 
Alaska's Finest! schreef in Himalaya-honden
Een hele tijd geleden maakte iemand een topic aan: waar je naartoe wou gaan als je hond zou overlijden (was jij dat, Kees?). Een speciale plek, voor troost, of heling, of omdat die iets diep voor je betekende... Ik schreef toen dat ik terug naar Ama Dablam wou, mijn lievelingsberg in de Himalaya. Toen Nukka vorig jaar stierf en er een einde kwam aan een wonderlijk en innig malamute-tijdperk, was een terugkeer naar Nepal exact wat ik nodig had. En dus reisde ik deze winter door Solukhumbu (het gebied aan Mt. Everest) en ontmoette daar vele mooie, lieve, prachtige honden op m'n pad.  Ik kan geen foto's meer plaatsen van mijn eigen meisjes, ze zijn er helaas niet meer. Maar de Himalaya-honden hebben ook m'n hart gestolen, dus deel ik hier met plezier enkele mooie snoetjes. 
Binky & baasje schreef in Update 24.3! Kraamvisite!
gisteren op kraamvisite geweest. Over anderhalve week horen we welk meisje onze kant op komt 
Binky & baasje schreef in Update 24.3! Kraamvisite!
" Hihi, die kunnen ook zo door voor duitse staander langhaar pups. Begrijp dat de voorkeur uitgaat naar een teefje? " Botteke Nou, qua tekening is / zijn de teefjes wel favoriet, maar belangrijkste voor ons is het karakter. De pup komt wonen met twee meiden van 2,5 en 5,5 en twee katten, dus we hebben wel een voorkeur voor een hondje wat niet al te snel onder de indruk is. gelukkig kijkt de fokker nauwlettend mee!
Binky & baasje schreef in Update 24.3! Kraamvisite!
twee van de teefjes, vandaar 3 weken en 3 dagen oud 
Binky & baasje schreef in Update 24.3! Kraamvisite!
Foto-update; anderhalve week oud.  
Binky & baasje schreef in Update 24.3! Kraamvisite!
" Kunnen ons er iets bij voorstellen, met een gedegen fokker moet het ook klikken en soms is dat het niet geval. Wat een droppies  Op naar de moddermeid of gozertje  Zo ken ik ze meestal, van super mooie vacht gekamt en gewassen bij de entree van het bos en naar een uurtje of wat, pikzwart druipend van de modder er weer uit. " Botteke Heerlijk juist! Was onze Bink ook. Maltezer op papier, maar in de praktijk echt een viespeuk
Binky & baasje schreef in Update 24.3! Kraamvisite!
Ik was dit topic al kwijt! In de tussentijd is er wat veranderd, want door hele nare niet nader te benoemen omstandigheden, werd het mij onmogelijk gemaakt een Tibetaantje in huis te krijgen. Ik kan niet benoemen waarom, want ik vind het niet eerlijk mensen zwart te maken.   We zijn daarom overgestapt op een ander ras. Kennissen van ons fokken mini Australian Labradoodles volgens protocol van de ALAEU en de WALA en we hebben ons op hun wachtlijst laten plaatsen. Het is een kleine fokker, die maar eens per jaar een nest heeft. De (7) pups zijn afgelopen zaterdag geboren en er zit er eentje voor ons bij.     Ik zal de ontwikkelingen wat vaker plaatsen hier, nu het allemaal wat meer echt wordt.  
Alaska's Finest! schreef in Mijn lieve Aila - 2026 Aila is weer op controle geweest P.8.
Geen echt slechte resultaten, maar ik snap dat ze toch voor wat onrust zorgen.  Als je naar haar lieve snoet kijkt, ach, die lieverd wil je alleen maar het allerbeste wensen.  Hopelijk voelt ze zich nog een hele tijd goed en kunnen jullie nog voluit genieten van het samenzijn.     
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
Als jullie er zelf liever niet mee door willen gaan (wat volkomen begrijpelijk is), dan mag het asiel zich niet zo opdringen in jullie beslissing. Als je toch wil ingaan op hun voorstel, check dan zeker eerst of deze medewerkster een gedragsdeskundige is en bespreek zorgvuldig wat ze precies van plan is met haar 'correctie'. Zodat je op voorhand weet waar iedereen aan toe is. Als die aanpak je niet zint of teveel risico inhoudt, doe het dan niet.    Dat ook de andere husky snel weer is teruggebracht, doet toch vermoeden dat deze honden niet doordacht geplaatst zijn. Voor de honden zelf is dat allemaal zeer stresserend. Beter dat men hen eerst tot rust laat komen in het asiel, de tijd neemt om hen te leren kennen en te begeleiden, en dan met zorg en aandacht een nieuwe thuis voor hen zoekt.  Eerlijk gezegd denk ik dat dit voor jullie allemaal de beste oplossing zou zijn.   @ Botteke: rasgroep 5 zijn de oertypes en spitsen. Daar zitten rassen van alle continenten in (Afrika, Azië, Zuid-Amerika,..) en dus zeker niet alleen uit de poolgebieden. Wat hen bindt is dat ze nog erg dicht bij hun oorsprong staan, in tegenstelling tot 'moderne' rassen. Ineke heeft een link geplaatst.         
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
" Zoiets als de yakut laika dan? Gefokt in het noordelijke gebied van de wereld? Tamaskan hoort er dan weer niet bij toch? " Botteke Off topic: Er zijn veel noordelijke rassen, maar daarom worden ze nog niet tot de poolhonden gerekend. Net die felle prooidrift is nog heel sterk aanwezig in een poolhond. Bij de grotere groep van de noordelijke rassen zijn ook honden met een milde tot zwakke prooidrift. Noordelijke rassen hadden heel uiteenlopende taken, je kan al die rassen dus niet allemaal over één kam scheren. 
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
" Welke rassen zijn pool honden, ff serieuze vraag? " Botteke De Siberische Husky, de Alaskan Malamute en de Groenlandse hond. De Samoyeed wordt er vaak ook bij gerekend maar die sluit qua karakter en aard beter aan bij de Noordelijke rassen. 
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
Is wel kwestie van wennen    Laat je vooral niet gek lullen door, jachtinstinct. Ja alle katten en honden hebben dat maar voorlopig zitten ze lekker binnen en krijgen elke dag 2 maaltijden.  Helemaal niet nodig dus aan "instinct" misschien een beetje vermaak wel. Je kunt ze dus vermaken, flirtpole(zoeen staaffie met een veer eraan wordt ook bij de hondjes gebruikt), urban agility beetje opdrachtjes geven op dingen te springen ect... " Botteke Sorry Botteke, maar deze reactie toont dat je niet op de hoogte bent van de aard van een poolhond.   En dus is het ronduit gevaarlijk advies, en help je er TS noch de hond en kat mee. 
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
" De kat zat steeds in haar krabpaal hoog en veilig. Door een moment van onoplettendheid is hij uit de krabpaal gekomen en de hond het het eerder door dan wij. Ze is erheen gerend en de kat is hier van geschrokken dat ze een spurt heeft genomen, wat de hond nog meer triggerde. Sindsdien durft de kat niet meer naar beneden te komen en weet ik niet hoe we de verdere introductie het beste laten verlopen.  ik snap dat je zegt dat er nog weinig te zeggen valt, alles is nieuw voor haar. Maar vanaf wanneer zou er dan wel te zeggen zijn of hier hoop is.  " Saskia & Duke   Daar valt op voorhand geen tijd op te plakken. Je kan het alleen zelf inschatten, aan de hand van hoe de dieren zich gedragen, de omstandigheden, de triggers, de vibe die er hangt,... Het vraagt dus heel veel aandacht en energie om dit correct te doen. Prooidrift is ook iets heel anders dan een jachtinstinct. Het is niet zomaar najagen, bij prooidrift gaat de hond echt voor de kill. Dus onderschat dat zeker niet.   Bij een herplaatser waarvan je de achtergrond niet kent, is het moeilijk te weten hoeveel prooidrift het dier heeft. Zelfs als je nu alles als een politieman gaat managen, betekent dat niet dat er later geen incidenten zullen voorvallen. Daarvoor moet je de hond dus eerst heel goed leren kennen, en dat kan bij een herplaatser een tijd duren. Husky en kleine dieren, het is eenmaal een zeer gewaagde combinatie.    De vraag is dus eerder: hoe intens wil je hier zelf mee aan de slag, en hoeveel plezier doe je er iedereen mee: de kat, de Husky, jezelf en je gezin. Als iedereen constant alert moet zijn en beperkt moet worden in zijn dagdagelijkse vrijheid, dan blijft ook de spanning de hele tijd aanwezig in huis. En dat is voor niemand een prettige leefsituatie.    Persoonlijk vind ik dit geen goede inschatting van het asiel om een husky bij kattten (of andere kleine huisdieren) te plaatsen.  Maar nogmaals: het kàn goed uitdraaien, indien er weinig prooidrift aanwezig is, mits heel veel begeleiding en afhankelijk van hoe de dieren zelf met elkaar zullen leren omgaan en samenleven. Maar garantie heb je nooit, het blijft een risico-combinatie.
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
De prooidrift bij poolhonden kan erg groot en primitief zijn. Als die in de hond aanwezig is, krijg je die er niet uit, en moet je daar een leven lang rekening mee houden. Dat wil zeggen: ook nooit voluit met kleine hondjes laten spelen, want als die piepend wegrennen, dan gaat er een knop om. Of de prooidrift ook bij jouw husky hoog aanwezig is, is nog niet zeker te zeggen. De hond is er pas, alles is nieuw, er hangt spanning, de kat is bang,... Dat speelt natuurlijk ook mee. Je schrijft: 'met de kat gaat het nog niet goed'. Wat bedoel je precies? Wat gebeurde er tussen hond en kat dat de kat nu zo bang is?  
Alaska's Finest! schreef in Hoe weet je wanneer het klaar is?
Eigenlijk waren we er al uit, en de dierenarts vind ook dat er nu veel kwaaltjes bij komen en zijn mooie oude dag toch wel lastig is voor bumper, maar nu had hij gisteren weer een goede dag en at hij weer iets en pakte weer een bal. Waardoor ik nu weer iets heb van misschien toch maar wachten..........  christel bumper en milo Die goede momentjes kunnen nog heel waardevol zijn. Deel ze, geniet er samen van.   Een hond kan zijn vreugde ook in andere, kleinere dingen vinden dat dat ie vroeger deed. Zoals eenvoudig samen op de bank liggen waardevoller kan worden dan met een balletje spelen, bijvoorbeeld.  En als het moment daar is, zal je dat aanvoelen, je hond zal dat aangeven. Maar tot dan: geniet van elk klein moment.   
Alaska's Finest! schreef in Reu laat andere reu niet met rust
Ontsteking?
Alaska's Finest! schreef in Fijne kerstdagen en de beste wensen voor iedereen.
Beste Wensen aan alle HP hondjes en hun leuke mensen. 
Alaska's Finest! schreef in Labradoodle 11 weken veel drinken
Vullen jullie gewoon een bak met water. Of meet je dit af?  saskia Altijd water voorzien. Hoeveel een hond drinkt hangt van vele factoren af: wat hij eet, hoeveel hij beweegt, hoeveel stress hij ervaart, de luchtvochtigheid, temperatuur, hoeveel hij morst buiten de bak, enz... Als je je zorgen maakt, contacteer dan de dierenarts. Je kan ook bijhouden hoeveel water je effectief in de bak giet en hoeveel er na 24u overblijft.  Maar zet je hond niet zonder water enkel en alleen omdat er een richtgetal op internet rondgaat. Voorzie altijd vers water om te drinken. 
Alaska's Finest! schreef in Mijn lieve Aila - 2026 Aila is weer op controle geweest P.8.
Aaach, wat een schattige snoet op de foto. 'Hoezo, ik mag niet op de bank? Ik ben toch lief?' 
Alaska's Finest! schreef in Mijn lieve Aila - 2026 Aila is weer op controle geweest P.8.
Woooooo.... wat een geluk is dat geweest, zeg!  Veel beterschap voor je lieverd en een spoedig herstel 
Alaska's Finest! schreef in Mijn lieve Aila - 2026 Aila is weer op controle geweest P.8.
Poeh, weer schrikken! De duimen draaien voor vrijdag! 
Alaska's Finest! schreef in Twee teefjes samen?
" Ik denk dat het beter is om het niet te doen. Ik heb eerder een hond moeten herplaatsen (dit was een reu) omdat de één de andere steeds aanviel, dit wil ik nooit meer. Normaal gesproken zou ik helemaal geen hond bij Lotus doen omdat ze zo erg aan mij hangt en hierdoor jaloers is. Maar ik wil deze mensen die ik ken helpen, ik kan mij het gevoel van die dochter over de onzekere toekomst van de hond goed voorstellen.  " Marga en de honden Balou R.I.P., Lotus en kat Nemo.   Ik begrijp dat je die mensen graag wil helpen, maar uiteindelijk gaat het over de dagdagelijkse realiteit en dus over jou, je hond, je kat, en de andere hond, waarbij het voor iedereen fijn en aangenaam samenwonen moet worden. Als je daaraan twijfelt of geen gerust gevoel bij hebt, dan is het beter dat het hondje naar een andere plaats gaat. Er is nu nog tijd, de dochter kan -eventueel met hulp van een herplaatsingsorganisatie- uitkijken naar een leefsituatie die aansluit bij wat het hondje gewoon is. Dus voor het hondje komt dat vast wel goed. 
Alaska's Finest! schreef in Twee teefjes samen?
Ik maak mij eigenlijk eerst meer zorgen of twee teefjes wel samen gaan, ik wil geen problemen. Marga en de honden Balou R.I.P., Lotus en kat Nemo. Of twee teefjes samen kunnen, hangt af van de honden zelf. Als de herplaatser of jouw hond zich eerder al bitsiger gedroegen tegenover teven dan tegenover reuen, dan heb je een reële kans dat het mis kan gaan. Maar als de honden nooit een voorkeur hadden qua geslacht, dan kan het zeker goed gaan. Je schrijft wel dat je hond zich de laatste tijd jaloers gedraagt naar je kat toe. Dat zou ik wel naar kijken, wat daar achter zit. Want dat kan een reden zijn om geen vreemde hond in huis te halen. 
Alaska's Finest! schreef in Twee teefjes samen?
Ken je het hondje persoonlijk, of krijg je deze info via de vriendin van je dochter? In dat geval zou ik eerst zelf de hond willen ontmoeten en inschatten. Als je daar een positief gevoel bij krijgt (dus dat je eerst zelf de hond wel leuk vindt), dan zou ik met die vriendin een aantal wandelbeurten afspreken, zodat jouw hond ook kan kennismaken met de herplaatser. Kijken hoe dat gaat. Of beide honden elkaar wel zien zitten.  En van daaruit kan je dan beslissen.   
Alaska's Finest! schreef in Mopsenzusjes 20 jaar vandaag.
Gelukkige verjaardag, dames! Geniet van jullie speciale dagje 
Alaska's Finest! schreef in Verlatingsangst???
Ook voor honden kan het verlies van hun maatje heel intens voelen. Niet alleen is de hond zelf weg, maar de hele gezinsdynamiek verandert, hij is plots alleen, hij pikt ook jouw verdriet op, enz. Een radio, een lamp, een pil... dat gaat zijn maatje niet vervangen. Je zal eerst zelf aanwezig moeten zijn en steun moeten bieden. Gun je hond en jezelf de tijd om een nieuw evenwicht te vinden, wees er voor elkaar. En daarna kan je het alleen-zijn opnieuw gaan aanleren.  Veel sterkte met jullie verlies. 
Alaska's Finest! schreef in Een goed opgevoede hond begint bij een bewuste eigenaar
Daarom richt ik me bewust op die basis. Als mensen hun hond al duidelijk kunnen opvoeden met vaste regels en voorspelbaarheid, ben ik al tevreden. Vanuit die basis kan er altijd verder worden verdiept. Maar zonder die basis blijft alles drijven op intenties in plaats van op houvast " Richard (IDE) Zelf zie ik dat eigenlijk omgekeerd. Ik denk dat de allereerste basis bij het grootbrengen van zoogdieren niet zozeer vaste regels zijn. Maar wel betrouwbaarheid. Of het nu over een gazelle op de steppe gaat, of de bizon in de prairie: de basis is steeds dat het kleintje zich gedragen voelt door diegenen die hem omringen. Daar vertrekt veiligheid uit. Kunnen rekenen op de volwassenen. De leefregels en de normen waaraan binnen de groep moet beantwoord worden, komen nadien. Dus niet de regels zijn de basis, wel het veiligheidsgevoel (hechting).  Naar mijn mening is dit bij een hond of een mens niet anders, vanaf zijn prille begin. Eerst geborgenheid, steun, betrouwbaarheid voelen. En van daaruit groeit zelfvertrouwen, standvastigheid, kalmte. En kunnen de leefregels worden bepaald. Dit komt trouwens overeen met de biologische ontwikkeling van het zenuwstelsel. Een zoogdier dat geboren wordt in een betrouwbare en steunende omgeving ontwikkelt zich anders dan een zoogdier dat dit niet krijgt. En dat is zeker de eerste maanden bij een hond van groot belang.  Dus ik zie het zeker zo: eerst vertrouwen, daarna komen regels (waar ieder een andere invulling aan kan geven)