HondenPage baasje Vicky

Wat schreven de vrienden van Vicky op het forum

Alaska's Finest! schreef in Met de handen in het haar
Als we naar het bos gaan bijv, dit wil ze graag, vind ze geweldig.  Nachten blijven drama. Tenzij we bij haar op de bank slapen.  ze wil alleen maar bij mij zijn  Lola   Als honden oud worden, komt er vaak onzekerheid. Ze zoeken steun, ze hebben moeite met alleen blijven, ze weten soms met zichzelf geen blijf.  Hijgen, onrust, enz. hoeft dus niet meteen te betekenen dat je hond meer pijn krijgt, maar hun behoeften veranderen, ze vinden moeilijker hun draai, iets wat jarenlang geen probleem was kan het plots wel worden, enz. Een oude hond in huis is -net als bij een puppy- een verhaal van herbekijken en aanpassen. Als de nachtelijke rust weerkeert als de hond bij jou kan slapen, dan is dat iets wat je kan overwegen te doen. Win win voor jullie beiden . En als de standaard wandelingen niet leuk meer zijn, maar de uitjes naar het bos wel, dan kan je de standaard wandelingen beperken (enkel uitlaten) en een keertje vaker naar het bos trekken.    Het is niet makkelijk, een oude hond met specifieke behoeften, het kan veel energie van je vragen. Maar het is de laatste levensfase waar je je dierbare vriend nog alles kan geven wat je te geven hebt. Probeer je te focussen op de kleine, innige momentjes die jullie samen nog gegeven zijn.   
Alaska's Finest! schreef in Niet alles is positief en vraagje,Botty en Winnie
Een mooi leven samen gewenst! 
Alaska's Finest! schreef in Grote harde zwelling kop Franse Bulldog
Zat die abces vlak onder de huid, of heel erg diep in het weefsel? Mijn honden hebben vroeger wel es een abces gekregen na een tekenbeet, met dan zo'n harde schijf die dagenlang aanhoudt. Ook een wespensteek kan dit veroorzaken. Of een grasaar die diep in de huid kruipt. Enz. Hopelijk zie je over enkele dagen beterschap!   
Alaska's Finest! schreef in Mijn lieve Aila - Jarig geweest!! mei 2026 p.9
Oooooooooh, die 2e foto! Wat heerlijk is dat!   
Alaska's Finest! schreef in Mechelse herder bijtgedrag
Het is altijd ontzettend verdrietig om te moeten vaststellen dat hond en mens geen goede match zijn, dus sterkte daarmee. En hopelijk vindt hij snel een geschikte thuis. Als jullie opnieuw voor een hond zouden gaan, kijk dan vooral naar wat je partner en jij nodig hebben in jullie dagdagelijkse leven. Als je partner rust vindt in de aanwezigheid van een hond en hierdoor zijn ziekte draaglijker wordt, zou ik vooral uitkijken naar een hond die dit vanuit zichzelf al heeft en geeft (en zeker niet voor een snel geprikkelde, nerveuze of onzekere hond/ras gaan). Dat zal ook voor jou veel druk weghalen.  Veel succes gewenst, zowel voor Rex als voor jullie. 
Alaska's Finest! schreef in Mechelse herder bijtgedrag
Ik ben op zoek naar het gouden magische woord waardoor hij mij loslaat als hij bijt dat zou al enorm helpen als hij dan ook wil luisteren naar het stuk "los", want dat is wel het grootste probleem dat ik elke keer met 1 hand moet proberen de bek open te krijgen. Fem Zoals Adriaan schrijft: de oplossing ligt VOOR hij jou bijt. Als je een 'los' moet vragen, dan is het probleemgedrag al aan de gang, en het is net de bedoeling dat het zich niet stelt. Er is een reden waarom je hond zo obsessief in je handen of armen gaat hangen en dus is het belangrijk om eerst te achterhalen waarom hij dat doet. Dat kunnen heel verschillende redenen zijn. Het kan bijvoorbeeld gegroeid zijn vanuit aandacht vragen, vanuit frustratie of protest omwille van verveling of net door overvraging, het kan zijn voortgekomen uit spel of uitdaging, te weinig zelfbeschikkingsrecht, enz. Probeer dat eerst eens na te gaan, terug te kijken naar de eerste dagen toen hij bij jullie kwam, wanneer hij je dan ging happen,  wat eraan vooraf ging. Als je kan achterhalen vanuit welke motivatie (stemming, emotie) je hond dit gedrag stelt, dan kan je daarmee aan de slag en beter op zijn noden inspelen. 
Alaska's Finest! schreef in Mechelse herder bijtgedrag
Zit gewoon echt alle tijd te overdenken en mezelf de schuld te geven waar ben ik fout gegaan, want ik ben overtuigd dat het mijn fout is om 1 of andere reden, wat heb ik gedaan dat hij erger wordt en niet stopt met bijten? Fem   Hier wil ik eerst even op ingaan. Je hebt het momenteel zwaar met het gedrag van je hond (begrijpelijk) en het is een goeie zaak om dan jezelf en je eigen invloed in vraag te stellen. Maar zie het aub niet als 'schuld'. Opvoeding gaat in vele gevallen niet in een mooie rechte lijn. En zeker bij pittige honden kan het een heuse zoektocht zijn vooraleer je begrijpt wat je hond nodig heeft om zich goed in zijn vel te voelen en hoe je zelf kan duidelijk maken wat jouw verwachtingen zijn. Veel vallen en opstaan, dus. Kijken naar wat er misgaat hoeft dus niet om schuldgevoelens te draaien, beschouw eerder als nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden om samen met je hond te groeien.    Welke eigenschappen zocht je in een hond, dat je voor een Mechelse Herder uit een werklijn hebt gekozen?  Werklijnen worden heel specifiek gefokt op bepaalde eigenschappen, bij sommige rassen gaat dit (te) extreem. Eerlijk gezegd zie je dat bij een Mechelse Herder wel vaker, dat positieve eigenschappen zoals volharding, gedrevenheid, waakzaamheid dan gaan doorslaan in obsessief en neurotisch gedrag.  Ik heb de indruk (op basis van je tekst) dat je hond jou obsessief is gaan bijten omdat het interactie biedt (ook de vele correcties zijn een vorm van aandacht). Ook ligt hij vele uren in de bench, als ik het goed begrepen heb. Dat komt zijn mentale ontplooiing niet ten goede, maar is ook voor een gezonde lichaamsgroei niet bevorderlijk. Dus dat zou ik zeker herbekijken. Je schrijft dat ie niet geschikt is voor werk en sport. Maar je hoeft niet mee te draaien in een bepaalde discipline om toch lekker actief met je hond bezig te zijn. Kijk dus naar je hond zelf, waar ie op een prettige manier voldoening in vindt en bouw dit dan zelf uit tot een activiteit die je samen kan delen. Zo leer je elkaar beter kennen en naar elkaar toegroeien.    Een gedragstherapeut kan je helpen, maar kies dan iemand die de psyche van een hond begrijpt en niet iemand van het type 'africhter'. Ik denk dat je met deze hond veel verder komt als je vanuit zijn basis (karakter, emoties,...) opbouwend gaat werken dan van bovenuit afdwingend en controlerend, want dat zorgt alleen voor meer frustratie en dus ook feller gedrag.    Ik wens je alvast goeie moed! 
Alaska's Finest! schreef in Mijn lieve Aila - Jarig geweest!! mei 2026 p.9
Wat doet ze het goed, je lieve meisje.  Ik las even je openingspost terug, met de verwachting dat je vorig jaar al afscheid zou moeten nemen.. en kijk nu es! Wat een zegen dat ze er nog altijd is.   
Alaska's Finest! schreef in Ik vind mijn pup niet leuk
Honden houden ons een spiegel voor. Ze reflecteren heel veel van onze eigen gevoelens, mechanismen en gedragingen. De puppy reageert op jouw stress (die al in je lichaam aanwezig was) en dat zie je in zijn gedrag (baldadigheid, onzekerheid, angst, opwinding, onrust,...) en vervolgens reageer jij daar weer op (meer stress, controledrang, onzekerheid, perfectionisme,...). Zo versterken jullie elkaar, tot wanhoop toe. Sta daar even bij stil. Als je dit patroon wil doorbreken, richt je dan niet zozeer op controle naar de pup toe maar wees in de eerste plaats mild voor jezelf. Adem. Sta stil bij je eigen stress-mechanismen, waar die vandaan komen. De aanwezigheid van de pup is niet meer dan een trigger, van dingen die al langer bij jou spelen en die oude emoties opwekken.  Dus gun jezelf en de pup eerst ademruimte. Doorbreek de cirkel. Er moet helemaal niet zoveel, voor jezelf niet en voor de pup niet. Vermijd extra druk van buitenaf als je gevoelig bent voor oordelen of verwachtingen van anderen (zoals bijvoorbeeld een hondenschool). Probeer je focus te verleggen naar de basis en dat is: een veilig en geborgen nest. Voor jullie allemaal. De rest komt later wel. Eerst ademruimte creëren en er gewoon 'zijn'.  Het ga je goed! 
Alaska's Finest! schreef in Hond wil eten maar eet niet
Nee zo grondig is er afgelopen keer niet in haar bek gekeken. Kleintje   Je kan alvast zelf es kijken naar de kleur van het slijmvlies in de mond en keelholte, haar adem ruiken, en met je vinger langs haar tanden en tandvlees gaan om te checken of ze een pijnreactie laat zien.   Drinken gaat wel goed? In dat geval kan je wat vleesnat aanbieden, krijgt ze toch iets voedzaams binnen.    Hopelijk vinden ze snel de oorzaak, vreselijk als je hond ziek is en je weet niet wat er scheelt.... 
Alaska's Finest! schreef in Hond wil eten maar eet niet
Ik neem aan dat de dierenarts goed in de mond (tanden) en keel heeft gekeken? Ik herinner me een topic van een hond die langdurig weigerde te eten terwijl ie wel honger had, en die bleek een fikse keelontsteking te hebben.   Waarom kreeg ze in eerste instantie laxeermiddelen? Was de ontlasting erg hard dan? 
Alaska's Finest! schreef in Vaarwel Chester
Ooooow, wat verdrietig, nog zo jong. Veel warmte en steun gewenst bij dit grote verlies. 
Alaska's Finest! schreef in Mijn lieve Aila - Jarig geweest!! mei 2026 p.9
Wat een schattige doggy is ze toch!  Elk mooi moment is een geschenk   
Alaska's Finest! schreef in Djaidey 3 jaar
Gelukkige verjaardag! Een onvergetelijke dag gewenst!
Alaska's Finest! schreef in Himalaya-honden
Maar hoogstwaarschijnlijk hebben ze al een huis.  Botteke Of meerdere huizen. Of het hele dorp. Het is mooi om zien hoeveel ze zelf kunnen bepalen.  Deze hond bijvoorbeeld, kwam gewoon bij ons binnengewandeld, deed een tukje onder de bank waar we zaten, en daarna ging ie met z'n makkers weer op stap. Het was niet zijn thuis. Maar gewoon, de deur stond open, dus kwam ie binnen en vond het wel gezellig.  Heerlijk, dat het daar zo gemoedelijk mag lopen.    
Alaska's Finest! schreef in Himalaya-honden
" Prachtig om te zien! Je kent me misschien nog van de Tibetaanse Mastiffs hier op het forum. Je hebt me blij gemaakt met deze topic Als je er wat over wilt delen in ons clubblad heel graag. " Claudia en Tibetaantjes Sarah en Chenpo Natuurlijk ken ik je!  En dank je wel voor de uitnodiging, maar ik ga het gewoon bij dit ene topic houden... 
Alaska's Finest! schreef in Himalaya-honden
Toch lijkt met me moeilijk, zonder honden in zo'n mooie omgeving te zijn, ik moet er niet aan denken, en dat is nog maar naar Duitsland, dan ga ik niet meer. " yooop Het is een groot gemis, dat zeker. Sinds het overlijden van Nukka hebben we enkel nog reizen gemaakt zonder onze camperbus en liefst naar streken waar geen sterke connectie met de meisjes is. Misschien dat het deze zomer lukt om weer es in die bus te slapen, maar ik weet het niet... dat voelt zo verdrietig en leeg... dus ik snap je wel.       
Alaska's Finest! schreef in Himalaya-honden
Vond je het niet heel moeilijk om al die honden daar achter  te laten? Had je niet de behoefte om een zwerver mee naar huis te nemen?   jantien Oh nee, integendeel, die honden hebben een leven om van te dromen.  Ik zou ze absoluut geen plezier doen met een verhuis naar onze maatschappij. Ze horen daar helemaal thuis, in de bergdorpjes. 
Alaska's Finest! schreef in Himalaya-honden
Een hele tijd geleden maakte iemand een topic aan: waar je naartoe wou gaan als je hond zou overlijden (was jij dat, Kees?). Een speciale plek, voor troost, of heling, of omdat die iets diep voor je betekende... Ik schreef toen dat ik terug naar Ama Dablam wou, mijn lievelingsberg in de Himalaya. Toen Nukka vorig jaar stierf en er een einde kwam aan een wonderlijk en innig malamute-tijdperk, was een terugkeer naar Nepal exact wat ik nodig had. En dus reisde ik deze winter door Solukhumbu (het gebied aan Mt. Everest) en ontmoette daar vele mooie, lieve, prachtige honden op m'n pad.  Ik kan geen foto's meer plaatsen van mijn eigen meisjes, ze zijn er helaas niet meer. Maar de Himalaya-honden hebben ook m'n hart gestolen, dus deel ik hier met plezier enkele mooie snoetjes. 
May schreef in Hoogbejaarde Noortje overleden, boerenfox, bijna 18 geworden
Heel veel sterkte!
May schreef in Hoogbejaarde Noortje overleden, boerenfox, bijna 18 geworden
Wat een leeftijd
Alaska's Finest! schreef in Mijn lieve Aila - Jarig geweest!! mei 2026 p.9
Geen echt slechte resultaten, maar ik snap dat ze toch voor wat onrust zorgen.  Als je naar haar lieve snoet kijkt, ach, die lieverd wil je alleen maar het allerbeste wensen.  Hopelijk voelt ze zich nog een hele tijd goed en kunnen jullie nog voluit genieten van het samenzijn.     
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
Als jullie er zelf liever niet mee door willen gaan (wat volkomen begrijpelijk is), dan mag het asiel zich niet zo opdringen in jullie beslissing. Als je toch wil ingaan op hun voorstel, check dan zeker eerst of deze medewerkster een gedragsdeskundige is en bespreek zorgvuldig wat ze precies van plan is met haar 'correctie'. Zodat je op voorhand weet waar iedereen aan toe is. Als die aanpak je niet zint of teveel risico inhoudt, doe het dan niet.    Dat ook de andere husky snel weer is teruggebracht, doet toch vermoeden dat deze honden niet doordacht geplaatst zijn. Voor de honden zelf is dat allemaal zeer stresserend. Beter dat men hen eerst tot rust laat komen in het asiel, de tijd neemt om hen te leren kennen en te begeleiden, en dan met zorg en aandacht een nieuwe thuis voor hen zoekt.  Eerlijk gezegd denk ik dat dit voor jullie allemaal de beste oplossing zou zijn.   @ Botteke: rasgroep 5 zijn de oertypes en spitsen. Daar zitten rassen van alle continenten in (Afrika, Azië, Zuid-Amerika,..) en dus zeker niet alleen uit de poolgebieden. Wat hen bindt is dat ze nog erg dicht bij hun oorsprong staan, in tegenstelling tot 'moderne' rassen. Ineke heeft een link geplaatst.         
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
" Zoiets als de yakut laika dan? Gefokt in het noordelijke gebied van de wereld? Tamaskan hoort er dan weer niet bij toch? " Botteke Off topic: Er zijn veel noordelijke rassen, maar daarom worden ze nog niet tot de poolhonden gerekend. Net die felle prooidrift is nog heel sterk aanwezig in een poolhond. Bij de grotere groep van de noordelijke rassen zijn ook honden met een milde tot zwakke prooidrift. Noordelijke rassen hadden heel uiteenlopende taken, je kan al die rassen dus niet allemaal over één kam scheren. 
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
" Welke rassen zijn pool honden, ff serieuze vraag? " Botteke De Siberische Husky, de Alaskan Malamute en de Groenlandse hond. De Samoyeed wordt er vaak ook bij gerekend maar die sluit qua karakter en aard beter aan bij de Noordelijke rassen. 
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
Is wel kwestie van wennen    Laat je vooral niet gek lullen door, jachtinstinct. Ja alle katten en honden hebben dat maar voorlopig zitten ze lekker binnen en krijgen elke dag 2 maaltijden.  Helemaal niet nodig dus aan "instinct" misschien een beetje vermaak wel. Je kunt ze dus vermaken, flirtpole(zoeen staaffie met een veer eraan wordt ook bij de hondjes gebruikt), urban agility beetje opdrachtjes geven op dingen te springen ect... " Botteke Sorry Botteke, maar deze reactie toont dat je niet op de hoogte bent van de aard van een poolhond.   En dus is het ronduit gevaarlijk advies, en help je er TS noch de hond en kat mee. 
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
" De kat zat steeds in haar krabpaal hoog en veilig. Door een moment van onoplettendheid is hij uit de krabpaal gekomen en de hond het het eerder door dan wij. Ze is erheen gerend en de kat is hier van geschrokken dat ze een spurt heeft genomen, wat de hond nog meer triggerde. Sindsdien durft de kat niet meer naar beneden te komen en weet ik niet hoe we de verdere introductie het beste laten verlopen.  ik snap dat je zegt dat er nog weinig te zeggen valt, alles is nieuw voor haar. Maar vanaf wanneer zou er dan wel te zeggen zijn of hier hoop is.  " Saskia & Duke   Daar valt op voorhand geen tijd op te plakken. Je kan het alleen zelf inschatten, aan de hand van hoe de dieren zich gedragen, de omstandigheden, de triggers, de vibe die er hangt,... Het vraagt dus heel veel aandacht en energie om dit correct te doen. Prooidrift is ook iets heel anders dan een jachtinstinct. Het is niet zomaar najagen, bij prooidrift gaat de hond echt voor de kill. Dus onderschat dat zeker niet.   Bij een herplaatser waarvan je de achtergrond niet kent, is het moeilijk te weten hoeveel prooidrift het dier heeft. Zelfs als je nu alles als een politieman gaat managen, betekent dat niet dat er later geen incidenten zullen voorvallen. Daarvoor moet je de hond dus eerst heel goed leren kennen, en dat kan bij een herplaatser een tijd duren. Husky en kleine dieren, het is eenmaal een zeer gewaagde combinatie.    De vraag is dus eerder: hoe intens wil je hier zelf mee aan de slag, en hoeveel plezier doe je er iedereen mee: de kat, de Husky, jezelf en je gezin. Als iedereen constant alert moet zijn en beperkt moet worden in zijn dagdagelijkse vrijheid, dan blijft ook de spanning de hele tijd aanwezig in huis. En dat is voor niemand een prettige leefsituatie.    Persoonlijk vind ik dit geen goede inschatting van het asiel om een husky bij kattten (of andere kleine huisdieren) te plaatsen.  Maar nogmaals: het kàn goed uitdraaien, indien er weinig prooidrift aanwezig is, mits heel veel begeleiding en afhankelijk van hoe de dieren zelf met elkaar zullen leren omgaan en samenleven. Maar garantie heb je nooit, het blijft een risico-combinatie.
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
De prooidrift bij poolhonden kan erg groot en primitief zijn. Als die in de hond aanwezig is, krijg je die er niet uit, en moet je daar een leven lang rekening mee houden. Dat wil zeggen: ook nooit voluit met kleine hondjes laten spelen, want als die piepend wegrennen, dan gaat er een knop om. Of de prooidrift ook bij jouw husky hoog aanwezig is, is nog niet zeker te zeggen. De hond is er pas, alles is nieuw, er hangt spanning, de kat is bang,... Dat speelt natuurlijk ook mee. Je schrijft: 'met de kat gaat het nog niet goed'. Wat bedoel je precies? Wat gebeurde er tussen hond en kat dat de kat nu zo bang is?  
Alaska's Finest! schreef in Hoe weet je wanneer het klaar is?
Eigenlijk waren we er al uit, en de dierenarts vind ook dat er nu veel kwaaltjes bij komen en zijn mooie oude dag toch wel lastig is voor bumper, maar nu had hij gisteren weer een goede dag en at hij weer iets en pakte weer een bal. Waardoor ik nu weer iets heb van misschien toch maar wachten..........  christel bumper en milo Die goede momentjes kunnen nog heel waardevol zijn. Deel ze, geniet er samen van.   Een hond kan zijn vreugde ook in andere, kleinere dingen vinden dat dat ie vroeger deed. Zoals eenvoudig samen op de bank liggen waardevoller kan worden dan met een balletje spelen, bijvoorbeeld.  En als het moment daar is, zal je dat aanvoelen, je hond zal dat aangeven. Maar tot dan: geniet van elk klein moment.   
Alaska's Finest! schreef in Reu laat andere reu niet met rust
Ontsteking?