Himalaya-honden

Een hele tijd geleden maakte iemand een topic aan: waar je naartoe wou gaan als je hond zou overlijden (was jij dat, Kees?). Een speciale plek, voor troost, of heling, of omdat die iets diep voor je betekende...

Ik schreef toen dat ik terug naar Ama Dablam wou, mijn lievelingsberg in de Himalaya.

Toen Nukka vorig jaar stierf en er een einde kwam aan een wonderlijk en innig malamute-tijdperk, was een terugkeer naar Nepal exact wat ik nodig had.

En dus reisde ik deze winter door Solukhumbu (het gebied aan Mt. Everest) en ontmoette daar vele mooie, lieve, prachtige honden op m'n pad. 

Ik kan geen foto's meer plaatsen van mijn eigen meisjes, ze zijn er helaas niet meer. Maar de Himalaya-honden hebben ook m'n hart gestolen, dus deel ik hier met plezier enkele mooie snoetjes. 

Ze zijn prachtig, en daar toch een ontmoeting met jouw honden ook al is het niet lijfelijk.   

Heel mooi  bedankt voor het delen! 

Ze zijn echt gebouwd voor die omgeving, heel mooi om te zien. 

Wat een bijzonder verhaal weer en wat een mooie  foto's.

Vond je het niet heel moeilijk om al die honden daar achter  te laten?

Had je niet de behoefte om een zwerver mee naar huis te nemen?   Lijkt me heel moeilijk...

Vond je het niet heel moeilijk om al die honden daar achter  te laten?
Had je niet de behoefte om een zwerver mee naar huis te nemen?  

jantien

Oh nee, integendeel, die honden hebben een leven om van te dromen.  Ik zou ze absoluut geen plezier doen met een verhuis naar onze maatschappij. Ze horen daar helemaal thuis, in de bergdorpjes.