HondenPage baasje Marianne van Versendaal

Wat schreven de vrienden van Marianne van Versendaal op het forum

silke & woody schreef in Fokker draadharige fox terrier
" Dat dus . Of de vereniging even bellen  "Thara   Oke heb net de vereniging gecontacteerd via email d(^_^)b
silke & woody schreef in Fokker draadharige fox terrier
@Arran & Aedon Ik zal het eens navragen want daar heb ik zelf geen idee van. Zou inderdaad wel een optie kunnen zijn. Dankjewel ????
silke & woody schreef in Fokker draadharige fox terrier
Hallo iedereen, Mijn oma haar hondje is recent overleden en ze zou graag terug herzelfde ras hebben mits ze hiermee al jaren gekend is. Maar het probleem is nu dat haar huidige fokker ermee gestopt is en we nergens anders nog één vinden behalve broodfokkers. Het maakt niet uit hoever we uiteindelijk zouden moeten rijden ( toch liefst Belgie, Nederland en Duitsland). Ik hoop op deze manier toch nog een fokker te kunnen vinden want op google vond ik er toch niet meteen. Alvast bedankt voor jullie antwoord! Mvg, Silke & Woody
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Mijn man wil een kat
" Misschien een hond erbij speciaal voor je man ? "Heleen  Dat heb ik ook eerst voorgesteld.. Heb het er in elk geval daarnet nog eens over gehad en hij lijkt dan toch akkoord om te wachten tot de oudste er niet meer is (mag er niet aan denken want daar ga ik zelf enorm van afzien).. denk dat dit ook de beste keuze is..
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Mijn man wil een kat
" De kat was volledig verscheurd door beide herders  Kat was snachts weer binnen gekomen via kattenluik  En dat was dus jaren goed gegaan  Maar ja , even geen toezicht  "Thara   Ik heb iets soortgelijks gehoord over een grotere hond (herder of Doberman of dergelijke) en 5 chihuahuas waarvan 1 het favorietje was :/ favorietje is verscheurd.. en natuurlijk nadien blijvend trauma voor het koppel.. want de herder was van de man en de chihuahuas van de vrouw…
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Mijn man wil een kat
Mijn man wil dolgraag een kat, Jolie (dalmatiër 11,5 jaar; zéér jong van geest, haar "grootmoeder" is 18 geworden) is opgegroeid met katten, de katten waren 6 maanden toen ik Jolie in huis haalde. De katten krabde haar neus altijd open.. wat ze natuurlijk niet leuk vond maar Jolie werd groter en begon terug te vechten... sindsdien is het geen kattenfan (én dalmatiërs zijn ook wel een beetje jachthonden). Het is eigenlijk pas "goedgekomen" toen ik het huis uit ging en ik dus niet meer bij mijn mama en de katten woonde... Als we een wilde kat in de tuin of op wandeling zien dan loopt Jolie altijd achter de katten aan.. ze heeft nog geen kat dood gedaan, maar wel al een rat... (zo groot als een kat) Mijn ex had een kat en die ging meestal naar een andere kamer dan die waar Jolie in zat, ik moest haar toen heel erg in het oog houden voor de veiligheid van de kat. Dus de reden waarom ik twijfel is voor de kat haar veiligheid... Nu vroeg ik me af of het zowiezo onmogelijk is en "not done" of dat het misschien wél kan lukken als we een kat nemen uit het asiel die bv goed om kan gaan met honden... bv tekst bij een bepaalde asielkat: "Zijn baasjes hadden ook een hond en dat ging goed samen, maar andere katten mochten niet op zijn terrein komen." (letterlijk overgenomen van een asielkat zijn pagina) Het is destijds begonnen doordat de katten Jolie altijd lastig vielen, dus misschien met een "aangepaste" kat (ik bedoel één die met honden kan)? Mijn andere hond Sooki (dalmatiër, bijna 8) heeft geen ervaring met katten. Mijn man had tot eind 2017 ook een hond en ik vind het zo lastig om "te eisen" dat er geen kat komt terwijl ik zelf 2 honden heb waar hij het niet altijd even gemakkelijk mee heeft en die ook allebei nog zeer gezond zijn. Iemand raad? Of heb ik gelijk en kan ik geen kat in huis toestaan?
wolfsberoses schreef in Het grote TROTS zijn topic!!
" je bent niet toevallig op vakantie buiten Noord Holland? "Liz  Klopt ja, zat in Brabant. Sinds vrijdag weer in NH. Ons gespot?
wolfsberoses schreef in Het grote TROTS zijn topic!!
Dit kent menig puber eigenaar vast wel. Na dagen te moeten dealen met zo’n draak van een puber, die van hond naar hond naar hond gaat “oooo zo gezellig jullie óók hier! O baas ik kan écht nog niet komen” en jij daar dan maar geduldig op staat te wachten. Want ja, we begrijpen het, ik als baasje ben gewoon even moet zo leuk als die gezellige hond die net zo van rennen houd als mijn puber. Na uuuuuren (ik overdrijf) komt dan eindelijk je puber, je moet vreselijk blij zijn want ze komt, ze is braaf, boos zijn doen we niet want anders gebeurd het straks weer. Hand koekjes er in, niet meteen aan lijnen. En hoppa, weg. We beginnen opnieuw. Afijn! Maar dan, spontaan, is er zo’n omslag. We gaan weer een nieuwe fase in. Vol verwachting en ruim in je tijd begin je weer aan een wandeling. Het losloopveld is al in zicht en de puber, anders zo’n springend monster want het wilt zó graag kijkt me hoopvol in een pracht van een ‘naast’ aan. Niks getrek, braaf net een slappe lijn. Dan kriebelt er al een sprankje trots. We zijn er, ze mag zo los. Er word al netjes gezeten. Gekeken. Gewacht. Klik. Los. Nog meer wacht (meer trotse sparkles) en gaat braaf op commando het veld in. En dan staat ze heerlijk te wroeten, snuffelen, sprinten. Heerlijk tafereel. Komt er een andere gezellige hond en vrees je het ergste “daar gaan we weer..” toch proberen, mooie lange luide fluittoon. Mijn puber, draak dat ze kan zijn, onderbreekt direct haar bezigheid en sprint in één rechte lijn naar me toe en gaat in een pracht van een “zit en kijk” voor je voeten. Ondanks die hond. Ondanks die muizen. Hoe mooi is dat toch. Het verveeld nooit. Dan zwel ik op met trots hoor.
wolfsberoses schreef in Husky en kat
Herkenbaar, hoort erbij. Het kan heel goed, huskies en katten. Mijn vorige husky Pivka en onze kat Ben waren maatjes. Ben wandelde ook altijd met ons mee en dan besprong hij Pivka van achter elke struik, erg leuk spelletje. Pivka keek er op gegeven moment niet meer naar om. Alles ging ook zachtjes. Ze konden erg aandoenlijk zijn samen. Ik heb nu een husky van 7 maanden, in het begin was het nog respect en zekere angst voor de kat. Later werd dat interesse en als meneer dan rent, nou, er achteraan! 4 maanden begon dat, die jacht trigger zo'n beetje. Aan de lijn, die tip las ik al. Dat werkt zeer zeker en gewoon even een paar dagen goed er boven op. Geen contact, kijken mag. Reageren niet. Doet ze dat? Dat is knap, koekje erin. Let dan ook zeker op de kat, die zijn hufterig genoeg om dat toch stiekem lekker uitdagend te gaan lopen doen want de pup mag niet en niemand zegt het tegen de kat maar ook juist de kat moet leren. Blijf dat ook doen en laat ze niet helemaal alleen als jij er niet bij bent. Tot het echt helemaal smooth samen gaat en bij een rennende kat er geen interesse meer word getoond door je pup moet je er nog aan blijven werken. Onderhand kunnen die van mij prima samen en word er uitgebreid geboend en gewassen, nog niet gespeelt Daar kan ons pubertje nog niet zachtjes genoeg voor doen. Het blijft opletten maar het gaat steeds beetjes beter. Ik ben optimistisch :-) Veel plezier van je pupje, ze worden zo snel groot. Lekker genieten nog!
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Hond is aanhankelijk geworden
" Bij het ouder worden worden honden als er lichte kwaaltjes bij komen wat aanhankelijker, wat minder zicht krijgend, ze worden wat onzeker...geef de aandacht die ze opzoekt bij je, dat ze bij je mag in de slaapkamer, top van je..zo voelt ze de aanwezigheid van je, als je hond nog lekker meewandeld, goed eet zou ik me niet al te veel zorgen maken. "Willemijn _ baasje van Ozjin _ Bams ¥ .  Dankjewel :) ze eet inderdaad heel goed en wandelt goed mee..
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Hond is aanhankelijk geworden
" Vind je het erg dat ze aanhankelijker geworden is, of is het gewoon iets wat je niet had verwacht? Het is niet vreemd dat honden meer steun en gezelschap zoeken als ze ouderdomskwaaltjes krijgen. Ze voelen dat ze niet meer diezelfde hond zijn die ze vroeger waren, het is aanpassen, ze verliezen bepaalde zekerheden (zoals hun kracht, energie, hun zicht,...) En dus zoeken ze meer toenadering bij diegene die hen koestert en op wie ze kunnen vertrouwen.    Ben je toch ongerust, dan kan een medische check up nooit kwaad. Voor de hond, of voor jezelf.    "Alaska's Finest!  Ik vind het niet erg, maar ik ben vooral bezorgd :D ik lees dat het normaal is, dus ben nu een beetje gerust gesteld.
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Hond is aanhankelijk geworden
Ik weet niet of jullie mij kunnen helpen en of het nodig is om deze vraag te stellen.. maar voor de veiligheid doe ik het toch :p Mijn dalmatiër is altijd een hond geweest die goed was op zichzelf, ze ging gemakkelijk na ons avondeten uit zichzelf in haar nest liggen, waar ze alleen was.. en kwam dan als je ze riep soms maar tegen haar zin eruit om geaaid te worden (zijnoot; ze werd ook graag geaaid, maar vooral wanneer zij het wou.. zo'n beetje als een kat denk ik). Ze ging na het eten in haar nest liggen en sliep dan tot 's morgens, stond alleen op voor haar eten en om uitgelaten te worden vlak voor wij gingen slapen.. Jolie is 11 jaar geworden in september.. rond die periode is het begonnen.. Plots kwam ze elke avond mee naar onze slaapkamer om bij ons te slapen, geen probleem, maar in het midden van de nacht stond ze dan weer op om in haar nest te gaan liggen en even later weer om terug bij ons te komen liggen. Aangezien we houten vloeren hebben horen we dat allemaal en dat hield ons wakker. Als ik de deur dicht deed hoorde ik ze nog en bleef ze voor de deur staan, dus dat hielp niet. Ik heb dan haar nest naast ons bed gelegd, zo horen we ze niet trippelen (tapijtje ertussen) en sinds kort moet ze daar gewoon in slapen, want het sliep niet zo goed met een hond erbij en we hebben onze nachtrust natuurlijk ook nodig. Sinds eergisteren komt ze ook 's avonds als we tv aan het kijken zijn erbij liggen. Bijgevolg begin ik te vinden dat ze extra aanhankelijk geworden is en ik weet niet of dat iets wil zeggen. Ik ben een maand geleden bij de dierenarts geweest voor een bolletje aan haar borst (bleek een "calcificatie" te zijn, dus niet zo erg, ik moest het wel in het oog houden) en toen hebben ze hartruis ontdekt. Daarnaast heeft ze ook al enige tijd het begin van katarakt, maar dit zou normaal zijn voor oudere honden en zou ook heel traag evoluëren. Ik heb toen opgehaald dat ze zo aanhankelijk deed, maar de dierenarts maakte er niets van. "Kon zijn dat ze zich wat onzeker voelde nu ze katarakt aan het krijgen is en misschien ook met die hartruis". Nu het lijkt te verergeren weet ik niet écht wat doen. Ik heb het al eens gegoogled, daar staat dat het kan dat ze ziek is (maar ze heeft verder geen symptomen en kan nog goed mee wandelen enzo) of dat ze merkt dat ik ziek ben (ik heb ook geen symptomen en ben ok). Moet ik nu terug naar de dierenarts, of moet ik mezelf eens helemaal laten checken? Of moet ik misschien niets doen? Misschien ben ik van een mug een olifant aan het maken.. maar ik heb enkel ervaring met haar op de gezegende leeftijd van 11 jaar en ik weet dus niet of ik me zorgen moet maken of niet. Haar grootmoeder is 18 jaar geworden, de andere grootmoeder leefde nog toen ik haar ben gaan halen en die was 14 jaar op die moment, dit ter info. Bedankt voor alle tips en advies :)
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Glaucoom; opereren of niet
Dankjewel iedereen voor jullie input; gelukkig is het niet aan mij om de beslissing te maken.. mijn mama heeft idd de financiën en vindt dat de hond het aan kan (dat is waar ik m’n twijfels over had omdat hij zwaarlijvig is en minder van het leven lijkt te genieten dan mijn honden; maar ik kan mij vergissen natuurlijk, mss ben ik beïnvloed door m’n grootmoeder en nonkel die beiden al maanden zeggen dat hij “op” is, zelfs voordat dit nieuws gekend was..). Het zijn ook z’n twee ogen die eruit zouden moeten.. hij is volgens ons nu al enkele jaren volledig blind, het is vooral de impact van de operatie waar ik het moeilijk mee heb/had. Maar jullie input heeft me wel al wat gerust gesteld. Dankjewel ????????
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Glaucoom; opereren of niet
Het gaat over de hond van mijn mama en het is niet aan mij om te beslissen, maar ik weet niet of ik juist ben in mijn manier van denken.. Samenvatting: de hond (Amerikaanse cocker) van mijn mama is nu 10 jaar. Op z’n twee jaar heeft ze hem laten opereren aan z’n ogen, hij had cataract en omdat hij zo jong was heeft m’n mama dat toch maar gedaan. Ik snap dit, helaas is de operatie vermoedelijk nooit goed gelukt, want binnen de twee jaar kreeg hij zo’n “wolkjes” in z’n ogen en begon hij terug blind te worden. Hij heeft ook al die jaren druppels gekregen in z’n ogen en had Wss vaak jeuk, aangezien hij vaak z’n ogen overal aan wrijft.. Nu is hij 10, al jaren net iets te dik (ik denk dat ons mama teveel snoepjes geeft), hij schaffelt verder maar is eigenlijk echt een oude hond in zijn manier van doen (dag en nacht verschil met mijn hond die 1 jaar ouder is en veel jonger lijkt). Nu is de druk in z’n ogen te groot en de honden-oogarts waar hij jaarlijks op controle gaat heeft gezegd dat de druk zo groot is dat z’n ogen dat op een gegeven moment niet meer aan gaan kunnen dus dat ze ze beter preventief kunnen verwijderen en vervangen door siliconen inspuitingen ofzoiets. Eerst moet de dierenarts hem wel nog onderzoeken om te zien of hij de operatie aan kan. Ik heb aan ons mama gezegd dat ik dat eigenlijk niet echt kunnen vind, dat ze het idd met de beste bedoeling wil doen, maar dat het rekken van het leven van een hond op deze manier eigenlijk meer kwaad doet dan goed. Er is geen garantie dat de hond gelukkiger zal zijn na de operatie, geen garantie dat hij nog jaren te leven heeft. Dus waarom hem dat allemaal aan doen, wanneer is het rekken om te rekken.. Ik ben er nu over aan het piekeren en vroeg me af hoe andere mensen hierover dachten? Misschien was ik te hard voor haar en ben ik mis.. Wat zouden jullie doen in zo’n situatie?
Remie met sledehondenteam Silver linings schreef in super actieve hond
Als ik het zo lees denk ik dat je hond overprikkeld wordt. Berners zijn helemaal geen hyper actieve hondenrassen. Hyperactiviteit past dan ook niet in het rastypische straatje. Actief zijn, als 18 maand oude hond, natuurlijk wel. Hyperactiviteit niet.Geef de hond eens wat meer rust. Komt hij wel aan de 12-14 (of meer) uren slaap? Als de hond tijdens de dag altijd "aan" staat om naar buiten te kijken, dan ook nog eens hele actieve wandelingen maakt en daarbij speelt met andere honden zijn dat heel erg veel prikkels op een dag. Ik ben het eens met UkkePuck, hersenwerken, mentaal moe maken. Kleine gehoorzaamheidsoefeningen etc. Die zijn veel waardevoller dan alleen maar los racen.   (Ondanks wat hierboven wordt gezegd kunnen alle honden moe worden van een hersen/snuffel-spellen, ook actieve rassen. Als ze het slopen, niet meewerken of er juist druk van worden dan wordt de oefening niet goed opgebouwd. Ook altijd maar los lopen is absoluut niet nodig, aan een lange lijn lekker een snuffelwandeling is net zo uitdagend. )
Remie met sledehondenteam Silver linings schreef in Wedstrijd voor sledehonden (husky, malamute, samojeed etc)
" Ik volg even mee! " Arran & Aedon :)
Remie met sledehondenteam Silver linings schreef in Wedstrijd voor sledehonden (husky, malamute, samojeed etc)
" Sint Anthonis, dat is best dicht bij! Misschien kom ik wel even kijken. " Vera Leuk! Er zijn ook een aantal hondenkraampjes om te kijken :)
Remie met sledehondenteam Silver linings schreef in Wedstrijd voor sledehonden (husky, malamute, samojeed etc)
Hoi! Op 1 en 2 december wordt er in december een sledehondenwedstrijd georganiseerd. Je kunt hier ook aan deelnemen in de canicross, bike-jöring, stepklasse of karrenklasses als je een (van oudsher) sledehond hebt.Ik zelf ga meedoen in de step 2 en de happy dog. De happydog is aan het eind van de dag en zonder tijdwaarneming dus echt voor de recreanten lekker mee steppen. :)Wie doet er nog meer mee? Ik heb een evenement aangemaakt: https://www.hondenpage.com/hondenagenda/7335/sledehondenwedstrijd-st.-anthonis-(ook-canicross-en-bike-j%C3%B6ring).phpGroetjes.
Remie met sledehondenteam Silver linings schreef in Ik ben gaan bloggen.
Inmiddels zit ik alweer op zeven stuks. Ik probeer elke zondag een nieuwe te schrijven dus staat er aan het begin van de week een nieuwe blog online. Ik vind het heel erg leuk om zo mijn gedachtegang met de wereld te delen, helemaal om erachter te komen dat er mensen zijn die dezelfde gedachtegang delen.
Remie met sledehondenteam Silver linings schreef in Ik ben gaan bloggen.
" Wat is je bedoeling ? Anderen helpen .? " Willemijn, baasje van Bams.......en Ogin De bedoeling van mijn blog is vooral het simpel en kort verwoorden wat er bij het trainen van een hond komt kijken. Doggo bijvoorbeeld heeft geweldige artikelen, maar vaak lang, en met vakliteratuur. Iets wat voor fanatieke hondenbezitters geen probleem is. Maar mensen die alleen maar willen weten waarom hun hond niet wil spelen of geen aandacht heeft voor hun buitenshuis, is de drempel om een lang artikel door te lezen misschien wat te hoog. :)
Remie met sledehondenteam Silver linings schreef in Allergie aan dierlijk eiwit
Mijn oudste reu heeft ook een voedselallergie. Sowieso rund en waarschijnlijk triggert kip ook wat. Op paard doet hij het goed. Hij krijgt brokken van trovet op basis van paardeneiwit, dit is een complete voeding en wordt aangevuld met paardenvlees als extra. Gedroogd paardenvlees gebruik ik als beloningen. Op deze manier kan hij het aan om "per ongelijk" voedsel van een nadere eiwitbron binnen te krijgen. Bijvoorbeeld vette vis om het magere vlees van paard te compenseren. Het is een lange zoektocht die begon met het elimineren van voedsel. Hij kreeg brokken op basis van een zeldzaam eiwit van veren heb ik mij laten vertellen. Dit ging perfect alleen niet te betalen als voedsel voor een langere tijd. Toen ben ik langzaam nieuwe eiwitten gaan uitproberen. Op dit manier kun je erachter komen waarop je hond reageert. Maar het kost veel tijd. Succes!  
Remie met sledehondenteam Silver linings schreef in Ik ben gaan bloggen.
Oke, bloggen is al wel iets van een paar (zegmaar, een hoop) jaren terug. Maar ik had nooit echt iets om over te bloggen, want waarom zouden mensen het interessant vinden om te horen dat mijn wandeling met de honden flink blubberig was? Niet toch. Maar sinds een paar maanden ben ik bezig met het opstarten van mijn eigen bedrijfje en had ik ineens een reden en een onderwerp om over te bloggen. Namelijk hondentraining en -gedrag. Ik ben super enthousiast. Dus bij deze; mijn blog.    -link verwijderd ivm reclameregels- -- reactie gewijzigd door het moderator team op 10 november om 14:21 --
Remie met sledehondenteam Silver linings schreef in Gezocht; Teven voor een tandvlees onderzoek.
" ik verwacht liz binnen nu en 4 weken loops (ze is al 2 maanden te laat ) ze word dan ook gedekt dus ik wil wel meedoen. " stippelteam Super!  Even mailen en dan ontvang je een uitgebreide uitleg over het onderzoek in je inbox.
Remie met sledehondenteam Silver linings schreef in Gezocht; Teven voor een tandvlees onderzoek.
Even een upje. Er zijn al een heel aantal deelnemers. Heel mooi! Er kunnen er nog een hele hoop bij. Daarbij hebben we Kyno Training bereid gevonden om een presentje te sponsoren aan de deelnemers die het volledige onderzoek afronden. Nog meer reden om mee te doen dus.
Remie met sledehondenteam Silver linings schreef in Gezocht; Teven voor een tandvlees onderzoek.
In de fokkers wereld gaat er een grootmoeders gezegde de ronde dat wanneer een gedekte teef drachtig is dat dit te zien is rond de 21ste dag aan het verbleken van het tandvlees. Dit fenomeen willen wij gaan onderzoeken en wij zijn dan ook op zoek naar teven die binnen nu en week 46 loops worden, (Een dekking is geen vereiste)Meer informatie zie onderstaande flyer:  
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Ervaringen hond met tumor
" Als je echt om je huisdier geeft ligt schuldgevoel altijd op de loer.  Het is een valstrik die je verhindert om achteraf blij te zijn over de tijd de je samen hadt.  Je vriend deed wat hij het beste vond voor zijn hond en dat deed hij niet zomaar.  Hij voelde wat hij wel of niet moest doen.  Ik wens van harte dat hij achteraf niet gaat twijfelen en zich gelukkig voelt over de tijd die ze samen hadden.  Hoe lang iets duurt is minder belangrijk, want er komt toch ooit een einde aan.  Hoe rijk zo'n tijd samen je maakt is het belangrijkst. Verdriet om het gemis hebben is niet meer dan normaal.  Je kunt enkel missen omdat het goed was.  Geef je vriend die tijd en steun hem in zijn beslissingen over zijn maatje.   Sterkte "*M*A*C* en K*Y*L*I*E*†  dankjewel, hier heb ik heel veel aan.. ik vrees dat het niet lang meer gaat duren :/ mijn vriend spreekt nog of 3-6 maanden.. ik denk 1-2 weken :'( het gaat moeilijk zijn om er voor hem te zijn, over iets waar ik het zelf ook moeilijk mee heb, maar waarbij ik absoluut achter hem sta..
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Ervaringen hond met tumor
"  Zeker altijd als ik besluit dat het genoeg is geweest is mijn man daar helemaal mee eens,hij kan die beslissing nooit nemen. Aan mij dus die ondankbare taak,   heb alles geregeld afspraak gemaakt met de dierenarts die thuis komt, en dan begint hij te twijfelen....gek word ik daarvan,ik wil steun. Gelukkig steunde mijn dierenarts mij 100%.   Wat hij ook beslist steun hem, zaai geen twijfel in zijn hart. We voelen ons al schuldig genoeg om ons maatje te laten inslapen. "Monique  en dat is exact de reden waarom ik niet direct durf te beginnen over die inspuitingen waar ik nu pas over hoor... hij heeft de keuze lang geleden gemaakt, ik wil niet dat hij nu een schuldgevoel krijgt omdat hij dat nog niet kende :/ ik ga aftasten hoe en wnn ik iets kan zeggen en anders ga ik hem gewoon steunen zoals jij zegt.. twijfel zaaien zou het nog erger maken :/ gevoelsmatig..
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Ervaringen hond met tumor
"  ook al had het hier anders uitgepakt...ik ben nog steeds blij dat ik niet voor amputatie heb gekozen. Ik had mijn hond doodongelukkig gemaakt met de beperkingen op zijn leeftijd.(ondanks betere prognose ivm hond 10 kg) Weet je ik had misschien nog half jaar door gekund als ik niks had gedaan Dit was een klein wonder al had mijn da gezegd..het kan..en kan ook zijn dat tumor alleen stopt met groeien..of groei wat afremt..klachten wat mindert (waldo had toen nog geen klachten) er zijn maar weinig artsen die dit middel kennen en er ervaren mee zijn mijn da behandeld 10 honden hiermee 6 al op langere tijd met succes 4 zijn overleden Ik had niks te verliezen.. hier mijn da praktijk Je kan altijd jou da vragen die van mij te bellen/mailen voor overleg http://www.natuurlijkgezondedieren.nl/ De conditie van je hond is wel erg belangrijk en het opbouwen dient ook met zorg te gebeuren Tumorcellen afvoeren kost veel energie en mag niet ten koste gaan van je hond zijn weerstand   In mijn topic reageerde ook iemand waarvan de hond het middel ook kreeg in laatste stadium haar hond had daar baat bij..minder klachten al was het niet levens reddend Hier mijn topic over Waldo http://www.hondenpage.com/hondenforum/210543/door--met-4-pootjes..p26-controle.php     "Roos,Jeff † en Waldo  dankjewel voor al het advies <3 ik ga het meteen bekijken :)
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Ervaringen hond met tumor
Iemand nog tips over hoe je iemand kan steunen in deze situatie?
Angie, Jolie †, Sooki en Pipa Skye schreef in Ervaringen hond met tumor
"  uitzaaiingen zie je pas in ver stadium..in eerste stadium kan je die makkelijk missen..ivm alleen zichtbaar onder microscoop Waldo moet injecties blijven gebruiken om foute cellen in zijn lijf aan te pakken voor het uit de hand loopt Tot nu toe werkt dat perfect maar dat kan per tumor verschillen dus maar het is dus niet zo dat ik kan stoppen met spuiten waldo's lichaam heeft het nodig gelukkig heeft hij geen last van de spuit in zijn nekvel is onderhuids en hij blijft gewoon braaf staan en heeft er verder geen last van dus "Roos,Jeff † en Waldo  Nu wou ik dat ik vroeger wist van die inspuitingen, maar ben hondenpage een lange tijd uit het oog verloren en heb mijn vriend uiteraard laten beslissen wat we gingen doen, heb zelf online wel dingen opgezocht, maar kwam op dezelfde conclusie als die van onze dierenarts.. Ik zal hem hierover vertellen en zien wat hij zegt..