Hond is aanhankelijk geworden

Ik weet niet of jullie mij kunnen helpen en of het nodig is om deze vraag te stellen.. maar voor de veiligheid doe ik het toch :p

Mijn dalmatiër is altijd een hond geweest die goed was op zichzelf, ze ging gemakkelijk na ons avondeten uit zichzelf in haar nest liggen, waar ze alleen was.. en kwam dan als je ze riep soms maar tegen haar zin eruit om geaaid te worden (zijnoot; ze werd ook graag geaaid, maar vooral wanneer zij het wou.. zo'n beetje als een kat denk ik). Ze ging na het eten in haar nest liggen en sliep dan tot 's morgens, stond alleen op voor haar eten en om uitgelaten te worden vlak voor wij gingen slapen..

Jolie is 11 jaar geworden in september.. rond die periode is het begonnen.. Plots kwam ze elke avond mee naar onze slaapkamer om bij ons te slapen, geen probleem, maar in het midden van de nacht stond ze dan weer op om in haar nest te gaan liggen en even later weer om terug bij ons te komen liggen. Aangezien we houten vloeren hebben horen we dat allemaal en dat hield ons wakker. Als ik de deur dicht deed hoorde ik ze nog en bleef ze voor de deur staan, dus dat hielp niet. Ik heb dan haar nest naast ons bed gelegd, zo horen we ze niet trippelen (tapijtje ertussen) en sinds kort moet ze daar gewoon in slapen, want het sliep niet zo goed met een hond erbij en we hebben onze nachtrust natuurlijk ook nodig.

Sinds eergisteren komt ze ook 's avonds als we tv aan het kijken zijn erbij liggen. Bijgevolg begin ik te vinden dat ze extra aanhankelijk geworden is en ik weet niet of dat iets wil zeggen.

Ik ben een maand geleden bij de dierenarts geweest voor een bolletje aan haar borst (bleek een "calcificatie" te zijn, dus niet zo erg, ik moest het wel in het oog houden) en toen hebben ze hartruis ontdekt. Daarnaast heeft ze ook al enige tijd het begin van katarakt, maar dit zou normaal zijn voor oudere honden en zou ook heel traag evoluëren. Ik heb toen opgehaald dat ze zo aanhankelijk deed, maar de dierenarts maakte er niets van. "Kon zijn dat ze zich wat onzeker voelde nu ze katarakt aan het krijgen is en misschien ook met die hartruis".

Nu het lijkt te verergeren weet ik niet écht wat doen. Ik heb het al eens gegoogled, daar staat dat het kan dat ze ziek is (maar ze heeft verder geen symptomen en kan nog goed mee wandelen enzo) of dat ze merkt dat ik ziek ben (ik heb ook geen symptomen en ben ok). Moet ik nu terug naar de dierenarts, of moet ik mezelf eens helemaal laten checken? Of moet ik misschien niets doen?
Misschien ben ik van een mug een olifant aan het maken.. maar ik heb enkel ervaring met haar op de gezegende leeftijd van 11 jaar en ik weet dus niet of ik me zorgen moet maken of niet.
Haar grootmoeder is 18 jaar geworden, de andere grootmoeder leefde nog toen ik haar ben gaan halen en die was 14 jaar op die moment, dit ter info.

Bedankt voor alle tips en advies

Hoi allemaal,
toch maar weer eens terug op het forum na enige jaren afwezigheid. Dit topic herken ik dus toch maar eens even reageren. Mijn hond Eefke wordt over drie maanden dertien en is dus nu ook een oudje. Ze doet het nog goed. Ze is veel aanhankelijker dan vroeger en heeft beginnende staar. Ze slaapt bij ons boven op de slaapkamer. Traplopen kan en mag ze niet meer en dus draag ik haar elke avond naar boven en 's ochtends weer naar beneden. Ze heeft enige maanden geleden het geriatrisch vestibulair syndroom gehad. Het is praktisch over maar heeft wel wat restverschijnselen. Ze speurt elke zaterdagochtend nog perfect en rent er dan over. Dan is het nog een jonge hond. Daarom Angie, wat je beschrijft hoort erbij, geniet er van zolang je haar nog hebt. Wil je je zelf gerust stellen, ga dan wel naar de dierenarts en vraag of hij een bloedonderzoek wilt doen. Dat heb ik bij dat vestibulair syndroom ook laten doen omdat ik eerst dacht aan een vergiftiging.

Nou, ik zou het zelf toch ook niet afdoen als "hoort erbij". Verandering van sociale interactie en rusteloosheid 's nachts kunnen symptoom zijn van pijn, bijvoorbeeld aan het bewegingsapparaat (loopt je hond stijver, strammer soms? Zucht/steunt hij wanneer hij gaat liggen? Gaat hij soms met een plof liggen? Zit hij soms in puppyzit? Aarzelt hij of zijn er stresssignalen bij bijvoorbeeld op/van de bank springen etc). Wanneer is het voor het laatst goed gekegen naar mobiliteit van rug, heupen, nek? Is er iets met poten? Zijn er ooit foto's gemaakt?

Maar beide kunnen ook symptoom zijn van beginnende dementie/ cognitieve disfunctie agv ouderdom. Dit laatste is eigenlijk alleen maar gedragsmatig uit te sluiten en nadat andere oorzaken verworpen zijn. Maar het is absoluut goed dat je het in de gaten houdt, gedragsveranderingen hebben een oorzaak.

Overigens is aan beide is best wel iets te doen/ondersteunen/vertragen met medicatie, ondersteunende middelen, management. Maar hoe vroeger je ingrijpt, hoe beter.

Je kunt natuurlijk wel wat aan ondersteuning doen. Het is een grote hond en kan wat beginnende artrose hebben. Eefke staat daarom ook op de pijnstiller metacam. Daarvoor moet je wel naar een DA. Tegen de stijfheid geef ik haar lijnzaadolie. Dat helpt goed.
Ik zou hem toch wel door een DA laten nakijken. Dan heb je meer zekerheid. Hijgen kan een teken van pijn zijn als niet erg warm is.