"
Ik weet ook niet alles en ik leer ook al doende

Er is gewoon vaak niet een standaard pasklare oplossing als het gaat om daadwerkelijk probleemgevend gedrag. Daar is inzicht en ervaring voor nodig (tijd dus

) Ik zal alleen nooit kiezen voor de weg van fysieke aanpak. Dit kan zelfs wel eens helemaal fout aflopen, zeker omdat de hond geen enkele relatie heeft met jou. Dat mag toch niet de bedoeling zijn. Als GT moet je jezelf en betrokken veiligheid kunnen waarborgen.
Hel flauw misschien, maar ik neem aan dat je als GT vooraf een uitgebreide vragenlijst krijgt. Je was dus van te voren op de hoogte van het probleemgevend gedrag van deze hond. Hoe kan je jezelf dan toch in een positie manouvreren waarin je dit met jezelf laat gebeuren? Heel stomme simpele introductie zou in zo'n geval kunnen zijn dat je de mevr vraagt om voor jouw komst de hond aan een lijn stevig vast te zetten (kan dat binnen niet dan buiten aan een paal bv. Dit geeft jou de gelegenheid om de hond eerst te observeren in de ernst van zijn gedrag en vervolgens in alle rust een plan van aanpak te maken.
Nogmaals, ik wil hier helemaal niet de betweter uithangen. Maar ik probeer vanuit mijn visie en gedachtengang te kijken naar wat er gebeurt en ik schrik daarvan.
"
Wat dat betreft werk ik heel anders.
Ik wil geen vragenlijsten die van tevoren zijn ingevuld. Mensen vullen snel maatschappelijk gewenste antwoorden in. Ook zeggen ze angst te zien als daar geen spraken van is en agressie als er spraken is van angst enzvoorts.
Ik wil de situatie zien zoals hij is. Laat de baasjes het verhaal vertellen als ik er eenmaal ben. Ik vraag wel van tevoren wat voor probleem de mensen hebben, de naam van de hond en meestal ook het ras.
En als ik er dan ben en ik hoor het verhaal, kijk ik hoe de hond reageert, en vooral hoe de mensen met de hond omgaan. Dan gaan we nog naar buiten. Tussendoor heb ik al veel vragen gesteld.
In de tussentijd komt er in me op welke combinatie van methodes we in moeten gaan zetten. Dat bespreek ik en daar maken we ook een begin mee.
Dat je ervan schrikt, van mijn verhaal dan denk ik, komt denk ik ook omdat je me niet bezig gezien hebt. Soms een hond fysiek corrigeren, betekend absoluut niet dat je hem pijn doet, of schaadt op een of andere manier. Het hoeft dat in ieder geval zeker niet te betekenen.
En daarbij kijk ik ook naar hoe honden elkaar corrigeren. Het gebeurt zeer af en toe, maar dan wel in 1 keer duidelijk. Je timing moet goed zijn, je intensiteit, enzovoorts.
Rocky was een uitzonderlijk geval. Zijn lijn bijt hij gewoon door, binnen twee tellen. Metaal bijt hij zelfs door. Ik heb een doorgewinterde trainer meegenomen, omdat die me niet geloofde toen ik zei hoe erg het was

(niemand tot je het gezien hebt..) die had ook nog nooit zoveel hyperactiviteit gezien.
Zijn baasje is 70 en kan hem gewoon absoluut niet aan. Ze wil hem ook niet herplaatsen. Ze wil eigenlijk een pilletje waarvan hij rustig wordt. Ze kan hem niet de beweging geven en de mentale uitdaging die hij nodig heeft. Eigenlijk heel erg.
Maar goed, ik heb voorbeelden te over van honden die zo enorm zijn opgeknapt, maar het is maar wat je meemaakt, wat je ervaringen zijn enzovoorts.