Mechelse herder bijtgedrag

Hallo,

Sinds 3 maanden hebben wij Rex in huis, Rex wordt door mij uitgelaten, eten krijgt hij van, kortgezegd ik doe 99,9% alles met en voor Rex wat nodig is.

Partner heeft COPD en is dusdanig ver daarin dat hij bij elke inspanning best lang nodig heeft om bij te komen, dus Rex corrigeren, positief belonen en mee opvoeden is voor hem bijna onmogelijk.

Fokker kent de situatie, bij contact maken hebben wij deze uitgelegd en wat ik kan bieden aan de pup, zij zei toen de pup is perfect voor jullie en past perfect in jullie situatie, wat jullie bieden is meer dan genoeg.

Hij is van een werklijn maar bij diverse testen voor hij bij ons kwam en ook nadat die bij ons kwam totaal ongeschikt voor welke werkvorm of sportvorm dan ook. Hij is heel snel afgeleid, kan niet langer dan 1 tel met iets bezig zijn is of zelf snel afgeleid of is snel af te leiden, tenzij het gaat over mij bijten dan heeft die focus helaas.

En dat bijten is alleen bij mij/op mij een probleem, is het op iets of iemand anders is hij te corrigeren met los of nee.

Wil niet zeggen dat hij geen persoonlijkheid heeft of minder leuke kanten, de high energy heeft hij zeker.

Inmiddels lijkt hij op basis van bepaalde acties en reacties ook de puberteit te hebben gehaald en toen werd het probleem waar ik tegenaan loop erger.

Zijn hormonen lijken slechte invloed te hebben op hoe snel hij mij en alleen mij gaat bijten, in huis en buitenshuis.

Vanaf dat hij er was, heb ik gecorrigeerd door kort krachtig luid en duidelijk nee of au te zeggen, welke hem alleen maar feller maakte en harder liet bijten.
Kwamen er achter dat hij met tanden wisselen was begonnen en ik dacht ok logisch je bijt dan meer en je bent hardhorend door pijn dat snap ik maar tis geen excuus dus ik blijf corrigeren en volhouden.

3 maanden later ben ik dat nog aan het doen vol frustratie en twijfels in mijn kunnen inmiddels.
Hij wil niet stoppen met het bijten, sinds de puberteit en zijn hormonen wakker zijn geworden is het erger geworden.

En dat is 1 van de 2 grootste problemen, hij heeft meer dingen is puppy en puberteit, hoort erbij maar bijten en mij als bijtpak gebruiken gaat wel erg ver.

ik wil duidelijk maken : ik ben NIET bang voor hem ondanks wat ik tot nu toe heb meegemaakt in het stuk bijtwerk en als speelgoed of bijtpak worden gebruikt.
Buiten of binnen, krijgt hij zijn zin niet dan gaat hij bijten, ik blijf corrigeren, heb meerder tips gehad die ik kon proberen, soms vriendelijk en met positieve beloning hopende het gedrag om te buigen stapje voor stapje, andere manier die wat minder vriendelijk is door een trainer die hem als pup getest heeft en toen Rex bij ons was nog een keer dat ik slipketting moet gebruiken, als hij bijt, deze lichtjes aantrekken dat hij de druk voelt net als met trekken aan de lijn op slipketting nee zeggen en dan direct loslaten en de bench in.

Niet mijn favoriete manier en alle tips en trucs werken tot nu toe niet ze lijken het erger te maken, pakt hij in mijn hand arm vinger of kleding dan laat hij ook niet los, commando los kent hij, maar zodra hij in de bijtmode staat zoals ik het noem dan dringt niks meer tot hem door, ik probeer dan zo snel mogelijk met mijn vrije hand zijn bek open te maken en mijn arm ertussen uit en zeg luid duidelijk krachtig kort nee.

Trainers durven er niet aan te beginnen in de omgeving, heb geen vervoer dus tja dan hang je al snel vast, wel betaald voor hulp/advies en niks heeft gewerkt, tis niet dat we het breed hebben om maar van alles te proberen.

Het andere probleem is hij springt tegen iedereen op uit enthousiasme, hij is schofthoogte 60cm, ziet er niet uit als een pup met zijn hoogte en mensen zonder kennis en angst vinden hem gevaarlijk en ben al beschuldigt van hij is bijtgraag, terwijl hij sprong en ik ertussen stond, had hij gebeten had hij mij in mijngezicht gehad, dus mensen roepen maar wat maar dat kan je wel in de problemen brengen.
Ik hou zo ver ik kan rekening met alles en iedereen en ontwijk zelfs mensen om ellende te voorkomen en politie in mijn nek te voorkomen.

Het helpt wel om het hier te delen, wetende dat ik mogelijk ook stevige kritiek ga krijgen, maar ook misschien wat rust geestelijk krijg door dit te delen met een hoop vreemde mensen en misschien nog wat op te steken wat Rex en mij kan helpen.
Veiliger voor hem en mij, rust voor hem en mij.
Partner baalt enorm dat hij niet kan helpen zoals een aantal jaar geleden met onze vorige hond.

Ook overwegen we castratie, sowieso omdat er hier minder leuke mensen rondlopen met loopse teven en dan hopen dat er een reu opgaat zodat ze je mede verantwoordelijk kunnen houden voor het nestje dat komt.
Daar zit ik niet op te wachten, kan ik er niet bij hebben.

Hopelijk zou een castratie kunnen helpen wetende dat er geen garantie is, dat hij mogelijk rustiger wordt en weer meer voor rede vatbaar.

We spelen voor zover hij wil spelen en ik doe leuke dingen met hem tijdens de wandelingen, ik denk dat het leuk is, hem kleine dingetjes leren, zoals los met niemand in de buurt en terugroepen, belonen met zijn brokken want daar doet hij veel voor, dan weer kijken of hij mij volgt door een andere kant uit te lopen dat soort dingen. Maar eindigt zodra ik hem vast wil maken in dat hij bijt mij in de arm en vind eraan trekken leuk.
Dat voorkomen lukt gewoon niet, alles wat we doen eindigt in hij bijt en de lol is weg voor mij, want ik moet corrigeren zonder emotie terwijl het best pijn doet na 3 maanden dagelijks een bijt of hond aan de arm te hebben.

In huis ligt hij veel in de bench, dat is zijn veilige haven, daar is hij rustig en stil en rust hij uit, want slapen kan ik het niet noemen, elke beweging of geluid reageert hij op, oren bewegen of kop overeind.
We proberen hem eruit te laten half uur - uur voor of na het eten (2 x per dag eten) en voor of na het uitlaten maar dan blijft hij rondlopen, loop ik ergens heen dan volgt hij me strak op de voet, wil niet leren wat plaats is buiten de bench, blokkeert de wc deur omdat hij ertegen aan gaat liggen en niet aan de kant wil als ik eruit moet.

Zit hij in de bench en ik ga naar de wc/badkamer of slaapkamer dan jankt/piept hij de boel bij elkaar.

Ik krijg van hem mixed signals, maar ook heir eindigt het los zijn niet zonder bijten.
Er zijn momenten dat partner hulp nodig heeft en omdat hij niet rustig blijft liggen is dat heel onhandig omdat ik op en neer moet lopen, dus gaat hij de bench in, ik denk 2vliegen in 1 klap, ik kan partner helpen, Rex krijgt rust in de bench, maar hij wil niet de bench in zonder dat hij dat hij mijn arm in zijn bek heeft gehad.

Hij sloopt niks trouwens, alleen mij.
Hij wil in niks bijten, zelfs zijn brokken kauwt hij niet, alleen mij.

1 hond uit de buurt, vind hij geweldig, als hij haar ruikt (gesteriliseerde teef) dan jankt en piept hij de hele boel bij elkaar, als izj hem corrigeert omdat hij te opdringerig is of te hard bijt of wat dan ook wat zij niet accepteert daar reageert hij niet op, hij gaat ook dan gewoon door met waar hij mee bezig was, net of hij nooit in zijn leven is gecorrigeerd ni8et door mens of dier.
Hij heeft of een hele dikke stalen plaat voor zijn kop of heeft geen grenzen en geen stop.

Zolang hij die grens niet kent ben ik bang dat dat bijten blijvend gaat zijn.

Zit gewoon echt alle tijd te overdenken en mezelf de schuld te geven waar ben ik fout gegaan, want ik ben overtuigd dat het mijn fout is om 1 of andere reden, wat heb ik gedaan dat hij erger wordt en niet stopt met bijten?

En dan dat springen zodat ik alles en iedereen moet zien te ontwijken terwijl er ook mensen zijn die dat zien en dan hetzelfde doen door recht op mij af te lopen en het forceren, dat is niet leuk wandelen voor mij.

Moet ik toch een andere baas zoeken, mijn hart breekt bij die gedachte omdat ik het verder echt een toffe hond vind ik zie ook de goede dingen in Rex en al mis ik dingen, hij is geen knuffelaar, hij houdt niet van aanrakingen, maar zie hoe mijn partner opleeft, ik heb ook gezien hoe hij in het ziekenhuis kwam omdat we geen hond meer hadden.

Het voelt als nonstop als hij uit de bench is boos moeten zijn, een slechte baas zijn, ongeschikt voor Rex of voor welke hond dan ook.

Mijn zelfvertrouwen heeft een fikse deuk en ik wil liever huilend op bed liggen op dit moment, maar dat helpt ook niet.

Ik doe ook elke dag 5 minuten oefeningen die mijn "leiderschap" zou moeten vaststellen, en ik wissel de oefeningen af zodat het niet elke dag hetzelfde is, de ene dag is het een commando leren, al hang ik nu vast op plaats/blijf die lukt gewoon niet, andere dag mijn leiderschap oefeningen, dan dag later weer een likmat, dag daarna een snuffelspelletje en ook nog buigen oefeningen voor de andere 3 dagen die ook verschillend zijn. Ik geloof dat Rex het alleen doet voor de beloningen en daarom het perfect uitvoert.

Behalve de stop bijten oefening, die komt niet binnen.

Ik lach erom, ik huil erom, ik word er boos om, verdrietig, welke emotie niet op dit punt.

Maar loop ook met blauwe armen en wonden, blauwe en beurs voelende handen rond, net of ik door een vrachtwagen ben overreden, zo gebroken voelt mijn lichaam zich.

Fokker is op de hoogte en raad aan hem weg te doen, weet niet als politiehonden trainer zijnde wat hiermee te doen en zegt niet te kunnen helpen (wat ik persoonlijk vreemd vind en wantrouwend van wordt dus voor nu heb ik sinds ik haar dit heb verteld geen contact meer gehad met de fokker), wel als ik andere baas ga zoeken dan wil zij die per se zoeken, mag ik niet op eigen kracht.

En ik gok dat ik ook wat van de hak op de tak spring, er gaat zoveel door me hoofd heen en wat heb ik al verteld en uitgelegd, want hoe meer je weet hoe meer je kan reageren met misschien wel een goed idee.

Dus ja dat, ik hoor graag de commentaren/kritiek al zal dat soms ook even pittig kunnen zijn voor mij, hopelijk met respect zonder dat ik verder mijn laatste beetje zelfvertrouwen en hoop en moed en positiviteit verlies dat ik dit wel doorsta en Rex kan afleren/aanleren wat het gewenste gedrag is.

Je bericht doet me heel erg denken aan een filmpje van een gedragsdeskundige in Duitsland die ik heb gezien: https://www.youtube.com/watch?v=AsAI0uCA8eU
Nu is dit niet exact te vergelijken, maar denk wel dat er veel overeenkomsten zijn.

Toen ik begon aan de werklijn mechelaar en naar ervaringen vroeg van andere eigenaren van mechelaars, zeiden ze me steevast: "je kunt na het eerste levensjaar een volledig nieuwe garderobe aanschaffen", omdat ze zeker in het eerste jaar nogal bijtgraag zijn. Blauwe plekken zijn hierbij ook niet ongewoon. Met het grootste gemak springen/body bumps zijn ook zeker geen uitzondering met deze honden. Ik kijk dan ook niet vreemd op van jouw ervaring. 

Ik zou je willen adviseren om te stoppen met te willen controleren en in te gaan spelen op rust. En rust begint bij jezelf.. Want honden houden ons een spiegel voor, en de mechelaar is een hond die nu eenmaal in alles een stapje verder gaat dan andere honden. Als jij meer rust kan creëren voor jezelf, zul je dat dus terug gaan zien in het gedrag van je hond. Ik lees wel dat je door de situatie thuis alle ballen aan het hooghouden bent, en ik begrijp dat dat veel van een mens kan vragen. Maar hoe hoog leg je de lat? Wat moet en wat kan losgelaten worden zodat jij meer kan gaan ontspannen, en ook eens aan jezelf kan gaan denken? 

Wat betreft de hond: deze zou ik op dit moment niet loslaten. Ga eerst aan je band en verbinding werken. Laat de hond uit aan een normale lijn, en stel als prioriteit dat de wandelingen eerst ontspannen verlopen voordat je de hond aan het werk gaat zetten. Hoeveel wandel je op een dag? En hoe lang zit de hond in de bench? 

Ik ben overigens wel benieuwd, want ik kan me hier nou niets bij voorstellen... Wat bedoel je met "oefeningen die je leiderschap zouden moeten vaststellen"? 

Ik zou niet aanraden om de hond nu al te castreren. Dat is een keuze, maar een hond van deze leeftijd heeft zijn hormonen ook nodig in zijn ontwikkeling, zowel fysiek als mentaal. 

Een mechelaar kan makkelijk zijn, maar het zijn in principe geen makkelijke honden. Dit ras, met name de werklijn, is gefokt om conflicten zeker niet uit de weg te gaan, dus als je je hond corrigeert zodra hij al over zijn toeren is, dan kan het heel goed zijn dat je dit gedrag juist aan het voeden bent. Zodra de hond overgaat in bijten is de spanning bij de hond hoog opgelopen en is het zaak om de hond terug te leiden naar rust. Door te wandelen kan een mens en een hond goed zijn spanning reduceren. 

Je hoort ervaringen vanuit je omgeving die tot veel onbegrip leiden, waardoor je onzeker bent over dit gedrag. De mechelaar is één van de meest, misschien wel het meest onbegrepen ras dat er is. Veel mensen geven op zodra ze hier tegenaan lopen, daarom zitten er ook zoveel mechelaars in het asiel. Maar kijk je hier doorheen en ga je moeite doen om je hond te leren begrijpen, dan creëer je verbinding en een samenwerking en heb je echt een wereldhond aan de mechelaar!

Dat probeer ik  met goede intentie en liefde maar waarschijnlijk op de verkeerde manier, ik probeer te achterhalen wat werkt voor hem en mij zodat hij doet wat ik vraag/zeg dat we een band kunnen opbouwen, dat we samen kunnen werken en het gezellig kunnen hebben, want zodra ik het zeg wil ook dat die luistert ik zeg het niet voor niets. En als het kan zonder de reactie en antwoord hap bijt ik hang in je arm. 
Dat geeft buiten de indruk dat ik iets heb gedaan waardoor hij mij, zoals mensen buiten het zeggen, mij aanvalt en dat heeft die niet hard genoeg gedaan zijn dan de reacties buiten van mensen met een momentopname dat Rex mij in de arm bijt uit het niets. Ik krijg de schuld en de bedreigingen wat wandelen erg onprettig maakt.
En me doet overwegen een muilkorf aan te wennen, de opmerkingen die ik dagelijks krijg ben ik banger van dat iemand die gaat uitvoeren, dan dat ik Rex aan mijn arm heb hangen.
Het voelt zo onveilig door de opmerkingen van de mensen die iets zien en niet vragen maar oordelen.

Dank voor de aardige niet veroordelende reacties/uitleg, ik wil Rex niet opgeven maar als zou blijken dat ik niet kan geven wat hij nodig heeft dan zal ik dat wel moeten overwegen, maar zolang er een kans is dat ik het wel in goede banen kan leiden en dat we hem bij ons in ons leven kunne houden zou ik dat zelf wel graag hebben, ik geef een hond niet zomaar op als die zo reageert, maar ik ben niet de allesweter, ik wil leren en begrijpen en eraan werken binnen mijn kunnen en situatie maar ik weet gewoon niet waar met Rex te beginnen, hij is 7 maanden maar lijkt zich met sommige dingen als 2-3 maanden te gedragen zoals ondeugend lomp gaat op zijn kop staan met zijn kont de lucht in als een acrobaat (lachwekkend en je kan niet anders dan lachen)en met andere dingen gelijk aan de puberteit de hormonen die op spelen en soms 24/7 aanwezig lijken te zijn waardoor hij naar niks of niemand luistert en nergens op reageert en 90% van de dag in en buiten de bench piept/jankt en heel onrustig wordt als een teef voorbij komt ook als is de teef gesteriliseerd.
Wandelen lijkt overprikkeling te zijn, hij wordt wel is 's nachts wakker dat hij naar buiten moet dan loopt hij super mee, trekt niet, snuffelt wat als het te lang duurt en ik roep hem dan komt die zonder aarzelen of zonder morren, zodat het dag is dan wordt hij minder handelbaar met uitlaten en is hij heel snel afgeleid, helaas is dat dan het rustigste stuk waar ik met hem kan lopen en dat is voor hem best druk, auto's die voorbij komen en die in huis net zo goed te horen zijn 24/7, mensen, fietsers, ganzen die niet aan de kant gaan, eenden en andere vogels.
Na 3 maanden is hij nog steeds niet gewend en onder de indruk van die indrukken, niet genoeg dat hij slaapt slaapt, maar in de bench rust/rustig ligt voor paar tellen.

Buiten de bench waar ik heen ga, volgt hij, sluit ik mezelf op dat hij niet bij mij kan wordt hij onrustig en boos en probeert de deur open te maken door te krabben, springen of doorheen te beuken.

Bijt hij en ik probeer weg te lopen uit de situatie als is dat lastig met een hond aan je arm want ik moet eerst loskomen dan blokkeert hij de weg door voor me voeten te lopen of zijn poot voor mijn voet uit te steken zodat ik struikel of bijna struikel.

Afleiden dat hij op zijn speeltje bijt heeft het in zijn koppie gezet ik bijt jou dan krijg ik een speeltje en dus aandacht, dus ik bijt vaker om iets voor elkaar te krijgen, dus ben gestopt met afleiden of brokje geven of welk advies daarin voor afleiden, hij gebruikt bijten om iets voor elkaar te krijgen, maar ik ben het spoor bijster omdat het ook kan zijn dat hij het niet eens is dat hij de bench in moet dan bijt hij ook, wat hij dan wil is elke keer anders en ik heb ben niet van plan bijten zin geven spelletje te doen.
Ik wil gewoon als hij mij vastpakt/bijt dat hij leert loslaten zodra ik of partner dat zegt en niet vast blijft houden en gaat leren bijten is niet de manier en zonder bijten is het ook leuker en gezelliger.

Als ik op de bank zit dat dan ook kan in plaats dat ik ervan af moet omdat hij op me springt en bijt en me als speelgoed of speelmaatje ziet en niet als een ander wezen dat je niet hele tijd moet bijten.

Misschien zijn de oefeningen te saai of niks voor hem, niet genoeg uitdaging of juist te veel.

Ik moet korter van stof worden, maar weet ook hoe meer inzicht mensen krijgen in mij en de hond en de situatie, hoe beter een reactie erop gegeven kan worden.

Maar ligt je hond dan echt het grootste deel vd dag in de bench dan is het ook logisch dat alS hij er uit is, hij alle energie eruit gooit in de halve uurtjes dat hij vrij kan lopen.

Is je hond nu een maand of 5?  Dat is nog geen puber lijkt mij.

Een goede gedragsdeskundige kan je zeker tips,bij jou thuis geven. Zoek,iemand die is aangesloten bij een vereniging voor honden gedragstherapeuten, zodat er een gedegen scholing en jaarlijkse bijscholing is.en google vooral op reviews.

Hier wil ik eerst even op ingaan.

Je hebt het momenteel zwaar met het gedrag van je hond (begrijpelijk) en het is een goeie zaak om dan jezelf en je eigen invloed in vraag te stellen. Maar zie het aub niet als 'schuld'. Opvoeding gaat in vele gevallen niet in een mooie rechte lijn. En zeker bij pittige honden kan het een heuse zoektocht zijn vooraleer je begrijpt wat je hond nodig heeft om zich goed in zijn vel te voelen en hoe je zelf kan duidelijk maken wat jouw verwachtingen zijn. Veel vallen en opstaan, dus.

Kijken naar wat er misgaat hoeft dus niet om schuldgevoelens te draaien, beschouw eerder als nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden om samen met je hond te groeien. 

Welke eigenschappen zocht je in een hond, dat je voor een Mechelse Herder uit een werklijn hebt gekozen? 

Werklijnen worden heel specifiek gefokt op bepaalde eigenschappen, bij sommige rassen gaat dit (te) extreem. Eerlijk gezegd zie je dat bij een Mechelse Herder wel vaker, dat positieve eigenschappen zoals volharding, gedrevenheid, waakzaamheid dan gaan doorslaan in obsessief en neurotisch gedrag. 

Ik heb de indruk (op basis van je tekst) dat je hond jou obsessief is gaan bijten omdat het interactie biedt (ook de vele correcties zijn een vorm van aandacht).

Ook ligt hij vele uren in de bench, als ik het goed begrepen heb. Dat komt zijn mentale ontplooiing niet ten goede, maar is ook voor een gezonde lichaamsgroei niet bevorderlijk. Dus dat zou ik zeker herbekijken.

Je schrijft dat ie niet geschikt is voor werk en sport. Maar je hoeft niet mee te draaien in een bepaalde discipline om toch lekker actief met je hond bezig te zijn. Kijk dus naar je hond zelf, waar ie op een prettige manier voldoening in vindt en bouw dit dan zelf uit tot een activiteit die je samen kan delen. Zo leer je elkaar beter kennen en naar elkaar toegroeien. 

Een gedragstherapeut kan je helpen, maar kies dan iemand die de psyche van een hond begrijpt en niet iemand van het type 'africhter'. Ik denk dat je met deze hond veel verder komt als je vanuit zijn basis (karakter, emoties,...) opbouwend gaat werken dan van bovenuit afdwingend en controlerend, want dat zorgt alleen voor meer frustratie en dus ook feller gedrag. 

Ik wens je alvast goeie moed! 

Je vertelt een hoop ja, maar dat geeft al aan hoeveel onrust er in je zit momenteel. Rustig aan, adem in, adem uit. Je mag je verhaal een beetje doseren als dat lukt. Dat zou het ook een beetje behapbaarder maken om te reageren, al snap ik dat het oplucht om even van je af te schrijven.. Opvoeden neemt tijd in beslag, verbinding heeft tijd nodig. Ga stapje voor stapje. 

Ik heb je hele reactie gelezen, en wat me al opvalt is dat het jou echt raakt hoe andere mensen reageren als ze zien dat de spanning te hoog oploopt bij Rex en hoe zich dat uit. Dat is al ballast van een ander, dat mag je (leren) loslaten. Niets van aantrekken, laat dat oordeel lekker bij hun. Tegelijkertijd benoem je dat wandelingen voor Rex pure overprikkeling zijn. Rex reageert op jouw spanning. Die je krijgt van het oordeel van een ander. Zo heeft het opzoeken van prikkels tijdens de wandeling juist een averechts effect, op jullie beiden. 

In de periode dat de verbinding tussen mij en mijn hond nog moet groeien, vermijd ik alles en iedereen. Ik creëer rust voor ons beiden. Dat zou ik je ook aanraden. Niet eens zozeer voor de hond, maar voor jezelf. Heb je mogelijkheden om rustige gebieden op te zoeken om te wandelen? Als je een ander niet tegenkomt, heerst er geen oordeel en kun jij mogelijk wat meer ontspannen tijdens de wandeling.. Zodra jij je ontspannen voelt, kun je gaan leren je hond te lezen. Wat motiveert hem, wat triggert hem, welke signalen laat hij zien? En daarop leren inspelen. 

Ik heb hier op dit forum wel eens benoemd dat leiderschap niet inhoudt dat een hond onder alle omstandigheden dient te luisteren. Wat ik terug lees in je verhaal is dat dit juist is wat je aan het doen bent, mede dankzij de tips van de trainers die je niet verder geholpen hebben. Leiderschap houdt in dat je kan herkennen dat je hond spanning opbouwt, dat je kan voorkomen dat een hond spanning opbouwt, en dat je de spanning bij de hond kan reduceren zodra spanning toch hoog opgelopen is. Leiderschap op zijn best is als je geen correctie hoeft toe te passen. Ik ben niet tegen corrigeren, maar een goede correctie hoef je maar 1x uit te voeren. Als je het gevoel hebt dat je correctie niets uithaalt, begrijpt de hond niet wat je bedoelt en ben je alleen maar de spanning aan het opvoeren tijdens de wandeling. Wat weer resulteert in bijtgedrag... Zo beland je in een vicieuze cirkel. 

Door de rust op te zoeken tijdens je wandeling geef je jezelf de kans je hond op dieper niveau te leren kennen, en te voelen hoe je passend leiderschap kan bieden. Pas zodra de basis goed is kun je weer moeilijkheden gaan toevoegen aan je wandeling. 

Tijdens een wandeling aan de lijn geldt bij mij maar 1 regel, dat is wel zo overzichtelijk: wandelen zonder trekken. En dat is bij een jonge mechelaar prima mogelijk, maar het hangt af van hoe consequent de baas hiermee omgaat. Dat houdt niet in: corrigeren zodra de hond trekt. Dan krijg je zo'n jojo effect, en dan kun je beter het speeltje aanschaffen... Ik leer mijn honden niet aan de lijn te trekken, en dat doe ik door een andere kant uit te lopen net voordat de lijn op spanning komt te staan. Zo leert de hond mij in de gaten te houden. Op sommige dagen heeft het ook wel eens geholpen even terug te schakelen en een rustmoment te creëren door stil te staan, of bewuster te lopen. Zelf even adem te halen. Gewoon kalmte geven. Het kost wat moeite, zeker als een hond al geleerd heeft dat trekken hem succes oplevert. In het begin kwam ik wel meer dan eens niet zo ver, maar het kwartje zal vallen als jij consequent bent in je gedrag. 

Mechelaars zijn inderdaad honden die houden van regelmaat, structuur en duidelijkheid. Maar er is een groot verschil tussen training en opvoeding. Dat is hetgeen wat jij ervaart.. Je hond heeft in de basis geen rust. Dat dwing je niet af door middel van training. Rust/kalmte begint echt bij jezelf. 

Ik besef dat ik niet op alles reageer wat je zegt en waar je tegenaan loopt, maar om op alles te reageren zou een beetje veel zijn voor nu. Ik hoop dat je iets hebt aan mijn uitleg, en het een en ander kan toepassen in de praktijk. Ik blijf je topic volgen en zal een andere keer vast nog wel eens reageren. Heb je op dit moment een brandende vraag waar je echt nu antwoord op nodig hebt? Denk eraan, stapje voor stapje, rustig aan. En ontspan.... 

Familie had precies zo'n hond, ook een herder trouwens maar geen Mechelse. Tja wat kan ik erover zeggen.. die periode is heel erg lastig geweest, de hond brak ook uit zijn bench. Ze gingen ermee naar een gedragstherapeut maar die wist het op een gegeven moment ook niet meer. De laatste suggestie was, zonder hem dan maar af en laat hem merken dat het gedrag niet gewenst is. Dus hoppa hond de wc in, hond kreeg een soort paniekaanval en sloopte de wc. Dat was zo ongeveer de tendens. Hond kon op een half jaar al deuren openen dus ja je kon hem eigenlijk ook niet goed afzonderen, ook raakte hij in paniek als baas weg was. De hond in kwestie was heel erg nerveus. Dat bijten is zeker gestopt, het was een soort van tic als de hond niet meer wist wat ie moest. Dan hing hij aan de baas, de persoon die hij het meest vertrouwde, aan de jas hangen bijvoorbeeld. Hij beet niet door overigens dat zal bij jullie hond ook niet zijn maar die tanden zijn superscherp dus het doet evengoed pijn. Dat van de garderobe klopt wel aardig. Dat de hond niet geschikt is voor sport snap ik. Dat was de familiehond ook niet, die was veel te nerveus en vrijwel nooit kalm en ontspannen. Als ik jouw verhaal lees zie ik zoveel gelijkenissen. Familie hond was ook moeilijk op de hondenschool. Ze moesten elke keer eerst een half uur poep ruimen op het veld omdat ie uit nervositeit zijn darmen leegde. Verder trouwens opgegroeid tot een prima hond, lief genoeg, maar altijd nerveus. Ik heb geen goede tips ik denk dat het net als bij mensen bij sommigen in de aard van het beestje zit. Maar probeer geweld niet te beantwoorden met geweld. Dat is zinloos. De familiehond was al bang, snel onder de indruk en als je je stem verhief dan jaagde je hem juist nog meer de kast op en werd de situatie nog onrustiger. Wat zijn gedaan hebben is wel gezorgd dat hij in die periode heel veel te kluiven had zodat ie lekker bezig was en de situatie rustiger bleef. 

was dubbele reactie om vage redenen

"Ik ben op zoek naar het gouden magische woord waardoor hij mij loslaat als hij bijt dat zou al enorm helpen als hij dan ook wil luisteren naar het stuk "los", want dat is wel het grootste probleem dat ik elke keer met 1 hand moet proberen de bek open te krijgen." 

Er is geen gouden magisch woord. Een gebruiksaanwijzing bij een levend wezen krijg je niet op een presenteerblaadje, die mag je zelf ontdekken. Je zou hier niet de focus moeten leggen op "hoe leer ik mijn hond mij los te laten?", maar op "hoe voorkom ik dat de spanning bij mijn hond zo hoog oploopt dat hij overgaat tot bijten?" En daarin mogen jullie je weg gaan vinden. Heb je misschien al iets ontdekt wat jouw hond helpt om te ontspannen..? 

Familie nam wel eens brokjes mee. Als het gebijt tijdens het wandelen gebeurde dan werd er wat op de grond gestrooid. Zo was de hond even met zijn neus bezig ipv de omgeving en de baas. Ja dan liet hij ook los..

En je beloonde het bijten?  Dit weet een hond heel snel, ik bijt en ik krijg vervolgens brokjes op de grond. Dan moet je ze strooien voooor er gebeten wordt. Niet als er gebeten wordt.

Wat ik raar vindt, de hond is niet geschikt voor sport? Iedere hond wil wat te doen hebben, zeker een jonge hond niet overvoeren met spelletjes en oefeningen dan wordt de stress alleen maar hoger en hoger en komt hij niet tot rust. 

Meer beweging buiten, lekker rennen? Zodat hij moe thuis komt en vervolgens niet in de bench.?

Lezen 

Zoals Adriaan schrijft: de oplossing ligt VOOR hij jou bijt. Als je een 'los' moet vragen, dan is het probleemgedrag al aan de gang, en het is net de bedoeling dat het zich niet stelt.

Er is een reden waarom je hond zo obsessief in je handen of armen gaat hangen en dus is het belangrijk om eerst te achterhalen waarom hij dat doet. Dat kunnen heel verschillende redenen zijn. Het kan bijvoorbeeld gegroeid zijn vanuit aandacht vragen, vanuit frustratie of protest omwille van verveling of net door overvraging, het kan zijn voortgekomen uit spel of uitdaging, te weinig zelfbeschikkingsrecht, enz.

Probeer dat eerst eens na te gaan, terug te kijken naar de eerste dagen toen hij bij jullie kwam, wanneer hij je dan ging happen,  wat eraan vooraf ging. Als je kan achterhalen vanuit welke motivatie (stemming, emotie) je hond dit gedrag stelt, dan kan je daarmee aan de slag en beter op zijn noden inspelen. 

Beste Fem,

Bedankt voor het delen van je verhaal. Als ik het goed begrijp heb je een jonge hond van 7 maanden in huis (vanaf pup) die jou door de dag heen regelmatig aan het bijten is? 

Ik vind het niet heel verrassend dat je een Mechelaar uit een werklijn hebt, want volgens mij zijn de meeste Mechelaars afkomstig uit een werklijn. Volgens AI 80% van de Mechelaars. (Maar goed, AI kan ook met onzinantwoorden komen.) Dat betekent dat een aantal driften in aanleg al vrij sterk aanwezig zijn (zoals bijtdrift, buitdrift). Dus de kans dat een mechelaar als pup bijtgraag is, is wel groot. 

Je man heeft ervaring met een Mechelaar. Heeft hij bepaalde tips gegeven? Hoe ging hij om met zijn hond? 

Als het eerste zou ik een tip willen geven die misschien een beetje vreemd klinkt, maar: laat je hond testen op giardia. Deze darmparasiet kan namelijk ook gedragsveranderingen veroorzaken, waaronder bijtgedrag. Ook al heeft je hond geen slappe ontlasting. 

Als tweede tip sluit ik me aan bij Adriaan: rust en duidelijkheid. 

Voor rust bij jezelf vind ik een muilkorf aanleren geen heel vreemd idee. Je hoeft je dan even geen zorgen te maken dat hij tijdens een wandeling in je arm of been hangt. Dan loop je zelf meer ontspannen en als je hond een gevoelig type is die jouw spanning oppakt, dan scheelt dat vast al een hoop. Dat wil niet zeggen dat hij niet zal opspringen e.d. Dus dat andere mensen je veroordelen op gedrag van je hond blijf je alsnog houden. Ook dat vond ik een goede tip van Adriaan: probeer dat van je af te zetten. Je bent bezig met je hond. De band met je hond is belangrijker. 

Hoe is hij tijdens een wandeling buiten? Staat hij 'aan' (hyper focus op alles en iedereen reageren) als je buiten komt? Valt hij uit aan de lijn? Naar honden/mensen/etc? Is er een soort redirectie terug op jou? 

Heb je een tuin? Zelf vond ik het bij mijn hond (Groenendaeler, wel een Belg maar geen Mechelaar) op jonge leeftijd wel prettig om hem wat energie eruit te laten gooien in de tuin in de ochtend (met een volledig opgeladen batterij) voordat we aan de wandeling begonnen.

Ter aanvulling: De zoomies worden in de meeste gevallen niet geassocieerd met negatieve gevoelens zoals boosheid ('razernij'). Bij mijn hond was dat ook niet het geval. 

Een tuin is bovendien een fijne plek om te oefenen (minder prikkels). 

Ik voerde ook altijd een rustmoment in voor het aanlijnen. Ik laat hem voor me zitten. Dat hoeft niet met een commando, je kunt ook wachten totdat hij het gedrag aanbiedt. Dan rustig aanlijnen. De deur van het slot draaien en kijken naar je hond. Is hij crazy opgewonden? Dan gaan we dus het huis niet uit. je gaat pas weg als hij een hele stand rustiger is. 

Dit kleine ritueel heb ik bij mijn hond vanaf dag 1 gedaan en ik vind het zelf heel erg fijn. Dat wil niet zeggen dat hij niet alsnog weer een standje hoger gaat als hij buiten komt, maar de beginstand is lager. Wederom als je thuis komt. Rustig voor je naar binnen gaat. Rustig de lijn eraf. 

Bij rust en duidelijkheid hoort ook consequent zijn. Dus niet allerlei verschillende dingen of methodes proberen. Hetzelfde en dan herhalen, herhalen, herhalen. 

Ik moet bij bijtgedrag bij een pup/jonge hond denken aan een filmpje van Edwin Frakking. Een bijtgrage Duitse herder pup. 

Ik denk dat het dit filmpje is. Het is best een fervente bijter voor een pup: 

https://www.youtube.com/watch?v=yhW1NFXWxWk

Wat Edwin Frakking in dit geval doet is heel consequent zijn. We bijten niet in een been/arm/etc, we bijten in dit speeltje. Consequent aanbieden. Steeds weer opnieuw. Been? Nee, speeltje. In mijn kleren? Nee, speeltje. 

Je moet hierbij helaas wel beseffen dat je al 2-0 achter staat. Je hond is al een stuk groter en sterker dan de hond in de video. En je hond is al heel lang gewend om in jou te bijten en dat vindt hij heel erg leuk. 

Daar zit namelijk eigenlijk de crux. Vanaf de eerste momenten had je er in moeten laten slijten dat bijten in een speeltje super leuk is en dat bijten in jou nul reactie oplevert en dus gewoon erg saai is. Jij loopt toch door, het heeft geen effect op jou i.p.v. jij gaat stil staan (dat is ook al een reactie) en je staat met hem te worstelen. Dat vindt hij extra leuk. 

Je zal dan dus met een alternatief proberen te komen dat hij leuker gaat vinden en bijten in jou moet niets meer opleveren.

Ik zou ook de tip willen geven om na te denken wat je wilt gaan doen met je hond qua 'werk'. Gehoorzaamheid vindt een Mechelaar meestal wel leuk. Mijn hond vindt gehoorzaamheidoefeningen doen ook erg leuk. Juist het uitvoeren van een oefening is voor hem ook een soort rustpunt. Het biedt duidelijkheid en aandacht voor jou en niet voor de omgeving.

Hoe is hij met gehoorzaamheidsoefeningen?

Is er een cursus die je in de buurt kunt volgen? Ik vind het moeilijk om voor te stellen dat er geen enkele trainer of plek is waar jullie terecht kunnen. 

Aan allemaal dank je wel voor de reacties.

Adriaan je hebt gelijk het is veel wat ik schrijf, korter doseren, je hebt paar pijnlijke goede punten opgepikt en goed onder woorden gebracht wat mij niet lukte, dank je daarvoor.

Rustige omgeving niemand tegenkomen/rustig wandelen is hier helaas niet mogelijk, ik probeer wel zo veel mogelijk mensen te ontwijken door ander tijden te lopen maar net of mensen het ruiken, ineens zijn ze daar ook.

Meningen van anderen negeren is lastig als ze dreigen dierenbescherming en dierenpolitie op je af te sturen, dat is bij mijn vorige hond gebeurd omdat ze een ziekte had en mager leek, heb 10 jaar onder de dierenbescherming en dierenpolitie gezeten, ik wil dat niet meer dus ja die opmerkingen hebben invloed.

Ik ga er aan werken en moet leren om dat meer naast me neer te leggen en de gok nemen dat ze de dreigementen waarmaken en meer te doen of we tijdens wandelen alleen op de wereld zijn zodat ik minder spanning overbreng naar Rex en werken aan het trekken tijdens het lopen, het is als hij de ganzenpoep ruikt en ik heb niet de invloed die ik dacht te hebben met op tijd omdraaien zodat hij op mij moet richten, hij trekt dan gewoon door naar de ganzenpoep en trekt mij achteruit mee (ik ben overgewicht met 1m59).
Helaas zijn de ganzen op elke uitlaatplek dus die kan ik niet ontwijken.

Dus 1 vraag aan Adriaan : halsband, cannycollar of tuig om aan het stoppen met trekken te gaan werken, ik wil hem uiteindelijk met een halsband uitlaten maar ook met tuig, tuig is dan een werkmiddel om er wat gewicht of dingen aan te hangen zodat hij meer moet werken tijdens het wandelen (ook een gekregen advies van de dierenarts).

Ik heb mijn huiswerk, het is aan mij om het op het goede pad te krijgen.
Nogmaals dank voor de vriendelijke en kritische reacties.

Ik lees een heel lang verhaal en meerdere maar kort gezegd, te weinig uitdaging? Ken een hond wel honderd uren in een bench leggen voor de "rust" maar dat gaat echt niet voldoen aan de behoefte van een hond. Das ruiken, lopen, kauwen ect. Betreft bijtgedrag en hormonen? Das een broodje aap verhaal, sommige worden wel wat agrresiever jegens andere reuen, jank gedrag, niet vreten, proberen uit te breken ect.

Maar is gewoon een leuke speur cursus niet iets voor jullie? Daar hoef je echt niet snel voor te lopen maar moet er wel heen 

Wat je wilt gebruiken qua halsband, gentle leader, tuig of wat dan ook is een keuze die je zelf mag maken. Mijn persoonlijke voorkeur heeft het om een gewone leren halsband te gebruiken in combinatie met een lijn van zo'n 1.80 á 2 meter. Maar ik kan mijn hond houden als deze in de lijn zou hangen. Let wel: hoe langer je lijn, hoe meer ruimte je hond heeft om vaart te maken, des te krachtiger is de impact op de lijn zodra de hond bij het einde komt en hoe minder controle jij hebt over je hond. 

Een gentle leader kan een goede tool zijn om meer rust te creëren bij je hond, maar helaas wordt het in de praktijk regelmatig onjuist gebruikt. De gentle leader, de naam zegt het al, is bedoeld om je hond op zachte wijze te leiden. Het is de bedoeling dat je een licht gewicht riem gebruikt, met aan ieders uiteinde een musketon. Het ene uiteinde maak je vast aan de gentle leader en het andere aan de halsband van de hond. Op de gentle leader komt geen druk te staan, je leidt de riem zachtjes op en neer langs de zijkant van de neus zodat je hond voelt wat er bedoeld wordt en dat kan volgen. Pas je dit consequent toe dan volgt een patroon en kan de hond zich ontspannen. Het is de bedoeling dat je de controle over de riem bij het gedeelte houdt waar de halsband vast zit, niet door druk te geven op de neus van de hond. Doe je dit wel, voeg je juist weer spanning toe aan de hond. Dit wil je dus voorkomen. 

Wat betreft het niet kunnen vermijden van prikkels; als het in de praktijk echt niet gaat om iets te vermijden, dan kort ik bij mijn hond even de lijn in en passeren we. Op drukke stukken loopt mijn hond een heel stuk aan een ingekorte lijn, gewoon naast me. Zodra we terug zijn op een rustig stuk krijgt ze weer de volle lengte van de lijn met een "vrij". Is er weer ruimte voor de hond om even te snuffelen en te ontspannen. 

Een hond als deze vraagt aan je om bewuster te zijn/worden in het moment. Terugschakelen naar de basis en ontspanning creëren vraagt om een goed voorbeeld van de baas. Als je hiervoor open staat zal deze hond je heel waardevolle levenslessen kunnen leren, want hoe fijn is het bijvoorbeeld als jij leert om al die oordelen van die mensen naast je neer te leggen, en gewoon ontspannen je eigen weg inslaat? Met je hond, de liefde van en de verbinding met een dier kent geen oordeel, die telt. 

Indien je iets wilt doen wat je gaat helpen in het leren herkennen van de signalen en lichaamstaal van je hond, dan zou ik je aanraden om een cursus praktijkspeuren te gaan volgen. Doe dit bij een hondenschool waarbij ook techniek getraind wordt, en waarbij de instructeur met jullie mee loopt terwijl jullie een spoor uitwerken samen. Zodat hij of zij je uitleg geeft over wat je ziet bij je hond en hoe je spanning leert herkennen en hoe je op passende wijze leiding biedt. 

Het eten van ganzenpoep kan trouwens een uiting zijn van oplopende spanning. Dat is al een signaal, mogelijk is hier al enige leiding nodig, in ieder geval enige alertheid/bewustzijn van de baas. Waar komt het vandaan? Als je je hond leert lezen en begrijpen kun je vaak al zien wanneer hij het in de neus heeft en het bovendien voor zijn. Het kan ook een signaal zijn vanuit de hond gezien, dat er in ganzenpoep iets zit waarmee hij zijn darmflora op orde probeer te krijgen. Stress draagt bij aan een verminderde weerstand, en dan zijn jonge honden inderdaad vatbaarder voor giarda. Het is een goed idee om dat eens te laten testen (preventief behandelen moet je niet doen). 

Ga inderdaad eens ontdekken naar hetgeen wat ontspanning brengt bij jullie beiden. Misschien zijn ontspannende massages ook wel wat voor jullie? Vraagt ook om een rustige mind/energie. 

Jij bent voor jouw hond het allerbelangrijkste, en degene die zorgt voor alle leuke en opwindende dingen in zijn leven: uitgaan, spelen, leren, eten. Jou bijten is een uiting van zijn opwinding. Hij heeft dan zijn opwinding niet onder controle. 

Als jij hem dan corrigeert, wordt de spanning nóg groter. En ook de verwarring. Stop dus direct met corrigeren!

Natuurlijk moet hij wel grenzen leren, maar die geef je aan door als hij bijt te stoppen met waar jullie mee bezig waren en weg te lopen. 

Probeer daarnaast vooral die momenten te voorkómen, door er voor te zorgen dat hij niet te hoog in die opwinding komt. Dus niet te lang en te wild spelen, niet te lang trainen, veel ontspanningsoefeningen doen. Zoekspelletjes zijn daar perfect geschikt voor. En veel ruimte voor rust thuis, slapen. 

Alles wat hij leert en meemaakt moet hij verwerken en daar heeft zo'n type hond meer tijd voor nodig. 

Ik vind dat Adriaan heel mooie dingen schrijft. Fijn om te lezen Adriaan, ook voor mij weer even bewust worden van dingen. Ik kan ook best gevoelig zijn voor wat de omgeving van mij of mijn hond denkt. Het is echt fijn als je dat leert loslaten. 

Ik ben ook wel praktisch ingesteld: als jouw hond in de nacht veel rustiger is, dan zou ik beginnen met een lange wandeling elke nacht. Dat tijdstip verschuif je later wel.

Het belang van rust tijdens de wandeling, maar ook thuis, vind ik dus heel groot, maar toch zou ik hem alleen in de bench opsluiten op momenten dat het echt niet anders kan. 

Als je snachts lang loopt en je hond eindelijk eens voldaan, moe (niet afgemat) thuis komt, dan zal hij zich thuis ook anders gaan gedragen. 

Zeker voor een herder vind ik het niet raar dat hij als jonge hond de hele dag achter je aan loopt. Je kunt hem dit in kleine stapjes leren, maar ook daarvoor heeft hij rust in zichzelf en zijn omgeving nodig. Misschien kan je partner kleine spelletjes met hem doen, vanuit een stoel? Zodat de hond ook binding met hem krijgt. Bijvoorbeeld de hond leren iets van de grond op te pakken en aan te geven (zoals hulphonden ook leren) Daar heeft je partner voor nodig: een clicker, koekjes en zijn stem. En het helpt jou wellicht als dan niet altijd alle focus alleen op jou ligt. 

Ik heb zelf een Harzer Fuchs reu, vanaf pup. Zijn belangrijkste bezigheid was ook bijten, in alles, inclusief de muren, mijn andere hond en mij. En hij is mijn schaduw en zoekt nu hij tien jaar oud is, nog steeds een plekje bij mij in de buurt. Ga ik boven stofzuigen, dan komt hij na een paar minuten ook boven. Ik kan hem verbieden om boven te komen, maar doe dit maar zelden. Ik hou daar niet van. Ik heb oefeningen geleerd om zijn onafhankelijkheid van mij wat te vergroten, maar voor de rest laat ik het zo. We functioneren ermee. 

Ik vond het heerlijk, maar ook een behoorlijke uitdaging, om hem op te voeden. Niets ging vanzelf. Uitgangspunt:

-alles waar hij nog niet mee om kon gaan vermeed ik zoveel mogelijk;

-geen straf

-veel beweging > apart gaan trainen deed ik weinig: elke wandeling was een training. Leren omgaan met alles wat we tegen komen is training genoeg. 

- veel aandacht voor ontspanning en zelfbeheersing (ik zeg altijd gekscherend dat hij begon met zelfbeheersing -10, oftewel dit had hij niet. Training zoals behendigheid vond hij zó geweldig leuk dat binnen een minuut het stoom uit zijn oren kwam en hij mij ging bijten. Ik heb wel geleerd om op mijn eigen kennis en inzicht te vertrouwen, en mijn eigen visie te volgen. Een instructeur op een hondenschool zei eens: "jouw hond is zo ontzettend dominant, die moet eens goed op zijn donder krijgen" Hij had zó ontzettend ongelijk, het zei alleen maar iets over zijn onkunde. 

Besef dat jouw hond veel doet vanuit emotie. Zijn gedrag gaan corrigeren is dan niet meer dan symptoombestrijding, hetgeen niet gaat helpen. 

En please, ga hem niet castreren. Niet alleen is dit slecht voor zijn lichamelijke ontwikkeling, ook zal hij daar mentaal niet mee geholpen zijn, wellicht worden de problemen in gedrag alleen maar groter. Ontwijk de mensen die bang voor hem zijn of slecht over hem praten. Zolang je afstand bewaard kan hij ook niet tegen hen opspringen en kan het ook niet fout gaan. Is de ruimte te klein om te passeren, draai om en loop terug. Maakt niet uit wat iedereen daarvan vindt. Besef dat je daar je hond ook mee helpt. En ja soms loop je dan lukraak allerlei kanten op zonder ergens aan te komen. Maar wat geeft dat? 

Waar ik nog wel even op in wil haken, want wat ook belangrijk om rekening mee te houden, is dat Fem verteld heeft dat Rex bekend is met groeipijnen. Dat hij daar last van heeft, houdt in dat die spanning onderhuids bij de hond kan doorwerken. Als de hond niet lekker in zijn vel zit, is er maar weinig nodig om het emmertje te laten overlopen en hangt ie weer aan je arm. Te lang wandelen, of zelfs maar laten rennen en spelen, kan juist een averechts effect hebben bij deze hond, en bijdragen aan het vele bijten. Bijten is trouwens puur een wijze voor de hond om zijn spanning te reduceren. Bijten gebeurt dus vanuit spanning. Het werkt altijd zelf belonend, want de hond raakt zijn spanning kwijt in die handeling. Honden zijn geen dieren die spanning vast houden. Het komt een keer tot uiting om weer te kunnen ontladen. 

Veel mensen hebben de overtuiging dat een hond zijn energie kwijt moet door uit te razen. Hoe actiever de hond, hoe meer die zijn energie kwijt moet, hoe meer je hem lekker moet "uitrazen" zodat ie zijn energie kwijt kan. Dat is niet zo. Uitrazen, het woord impliceert het al, kan leiden tot razernij. Hangt je hond weer in je arm... Het recept is gewoon rust, ontspannen wandelen, in het geval van Fem en Rex niet te lang, en werken aan de verbinding. Bench gebruik verminderen. Thuis is immers een prima plek om te verbinden. 

Fem, wat je ook even onder de loep kan nemen, is de voeding van Rex. Als een hond last heeft van groeipijn, zit er iets in het voer wat niet helemaal bij hem past. Volgens mij is het dan te eiwitrijk, als ik het goed onthouden heb (maar pin me er niet op vast). Maar ik zou overschakelen op ander voer in ieder geval. Wat geef je nu? 

Je hebt gelijk Adriaan, dat was me even ontschoten; met groeipijnen is een lange wandeling niet zo'n goed idee. Los van voeding denk ik dan wel meteen: krijgt de hond ook geen last van (groei)pijn door het vele liggen in de bench? 

Mijn ervaring is dat jonge, gezonde honden, het meestal goed doen op veel ongedwongen beweging zoals lekker wandelen. Daar bedoel ik absoluut geen  "uitrazen" mee,  iets wat ik associeer met eigenaren die hun hond in korte tijd moe willen maken zodat ze zelf niet zoveel met de hond hoeven doen. Ik vind het zelf altijd prettig om op pad te gaan zonder tijdslimiet, zonder vast rondje, maar gewoon "we trekken de wereld in en we zien wel waar we uitkomen en hoe lang we weg zijn" 

Uiteraard let je daarbij op wat je hond aan kan. Daarin zat een behoorlijk verschil tussen mijn teefje en mijn reu. Mijn teefje liep op de leeftijd van amper vijf maanden met gemak een wandeling van twee uur los, met veel spelen met andere honden. Mijn reu had toen hij zes maanden was meestal genoeg aan een uurtje, waarin we nauwelijks andere honden tegenkwamen. En dat kwam mede doordat alles op de wandeling een leermoment voor hem was. Een fietser tegen komen, een auto, een hardloper. Waar mijn teefje dat grotendeels van jongs af aan negeerde, wilde mijn reu eigenlijk alles wat hij tegenkwam controleren. Niet gek op zich, als je bedenkt waar zijn ras voor gefokt is. 

Als voorbeeld: toen hij een maand of vier, vijf was, kon hij niet aangelijnd langs een drukke weg lopen (nog een groenstrook tussen voetpad en de weg). Elke voorbij zoevende auto wilde hij controleren. Dus vermeed ik die weg en liep ik in het buitengebied waar af en toe een auto langs kwam. Zo kon ik hem in stapjes leren dat je met een auto niets hoeft. 

Dus wandelen, met rust en geduld om stil te staan als je hond wil snuffelen, met onvermijdelijke leermomentjes, en met aandacht voor elkaar. 

"krijgt de hond ook geen last van (groei)pijn door het vele liggen in de bench?" 

Als je kijkt naar wat groeipijn is, dan ontstaat dat door een te snelle groei van de lange beenderen tijdens een groeispurt. Voeding is hierbij van grote invloed. De exacte details kan ik even niet toelichten, ik zou eens moeten nakijken hoe dit nu precies zit, maar wat ik wel weet is dat zodra je hond groeipijn ervaart, de voeding niet past bij hetgeen wat jouw hond nodig heeft. En van groeipijn zal een hondenlijf ook moeten herstellen, het heeft wat tijd nodig om terug in balans te komen. 

Hier in huis heb ik voor één van de honden een bench staan, maar er zit geen deurtje in. Hond kan erin en eruit lopen wat ie wilt, is geheel vrij om zijn keuze te maken. Nu kan ie er best lang in vertoeven, en de vele uren dat hij er ligt te pitten zullen hem niet een fysieke beperking bezorgen. Het draait om balans. Beweging en rust. Wat is goed voor jouw hond? 

Bij gebruik van een bench vind ik het van belang dat de hond het zelf ervaart als een fijne plek om te rusten, niet iets wat hem opgelegd wordt. Een fijne rustplek is goed vertoeven voor een hond, maar zit een hond daar puur opgesloten te zijn voor vele uren en te wachten tot ie eruit gehaald wordt draagt dat naar mijn inziens niet bij aan een gezonde ontwikkeling en een goed gevoel in het lijf. 

Fem is niet meer actief?

Iedereen weet het beter... Het is ook lastig want er is niet 1 of andere magische truuk voor waardoor het direct stopt. Er zal veel geduld en consequent gedrag nodig zijn. Verder geloof ik dat als ik dit verhaal lees dat het een fase is. Een verdomd lastige maar het zal voorbij gaan. 

Schrijf gerust een reactie, Blondie. Misschien leest ze het nog?