Of je nu kiest voor een tuig of een halsband; indien je letsel wilt voorkomen bij je hond is het van belang om de hond te leren zonder te trekken aan de lijn te lopen. Trekken is een vorm van zelfbelonend gedrag; door te trekken komt de hond sneller bij hetgeen wat zijn interesse gewekt heeft. Dat betekent echter niet dat je daar als eigenaar in mee hoeft te gaan. Om een hond te leren zonder spanning op de lijn mee te lopen moet je als eigenaar een knop omzetten, en consequent gaan handelen zodra de lijn strak komt te staan (liefst iets daarvoor zelfs). Zodra ik zie dat mijn hond aan het einde van de lijn komt loop ik een andere richting uit. Dan weet mijn hond: "oh ja, wel ff het koppie erbij houden, ik loop hier niet alleen". Op sommige dagen zit er wat meer peper in de reet dan anders, dan heeft het eerder effect om te vertragen en stil te staan zodra er spanning komt op de lijn. Dan heeft mijn hond even een moment om na te denken en zich te herinneren wat de bedoeling is. Maar die wijze heeft echter niet mijn voorkeur omdat honden die stil staan sneller spanning op kunnen bouwen dan honden die in beweging zijn.
Een subtiel rukje aan de lijn vind ik niet per definitie iets slechts. Indien juist getimed kan het een prima correctie zijn. Maar daar gaat het in de praktijk geregeld mis. Mensen zetten het rukje te hardhandig in, en/of zetten dat "rukje" te pas en te onpas in, dan heeft de hond gewoon geen idee meer wat er nu de bedoeling van is. Dan geeft zo'n rukje aan de lijn alleen maar extra spanning bij de hond.. Tegen die mensen zou ik willen zeggen: doe eens rustig met je hond!
Het valt me op dat in dit topic een hoop mensen fel tegen het rukje aan de lijn zijn. Dat begrijp ik, omdat het in de praktijk zelden juist toegepast wordt. Ik zou het dan ook niet aanraden, en al zeker niet op een forum. Maar wat me dan wel weer verbaasd is hoe de lange lijn gepromoot wordt hier... Stel je loopt met je hond aan een 2 meter lijn, en je loopt voorbij een prikkel waar de hond op reageert (kan bijvoorbeeld een schrik reactie zijn, of het jaagsysteem wordt ineens getriggerd, de reden waarom maakt in deze even niet uit), maar je hond maakt onverwachts meer vaart. Bij het einde van een 2 meter lijn volgt een stop, dat geeft een klap op de halsband of het tuig (wat je dan ook gebruikt). Maar hoe langer de lijn is die je gebruikt, des te meer vaart een hond kan maken, des te harder de klap aankomt zodra de hond aan het einde van de lijn komt. En of je nu een halsband of een tuig gebruikt; zo'n klap zal hoe dan ook een beste impact hebben. Dan heb ik het nog niet eens over het gedoe van zo'n lange sleeplijn, die om en tussen de poten kan gaan zitten (stel je voor dat je hond dan ineens vaart gaat maken zeg... dat doet zeer!). Ik vind het gebruik van zo'n lange lijn niet verantwoord. Slechts 1 iemand heb ik hier een opmerking zien plaatsen dat je bij een lange lijn moet letten op de lijnvoering. Maar wil je een goede lijnvoering hebben, dan vereist dat vaak jarenlange ervaring en training om dat goed te krijgen. Mensen zijn daar in de praktijk helemaal niet mee bezig, die willen slechts hun hond wat meer bewegingsvrijheid geven, met alle gevolgen van dien...
Zelf geef ik de voorkeur aan een leren halsband, en een gewone lijn. Tijdens het speuren en tijdens het fietsen maak ik gebruik van een Y-tuig (tot licht ongenoegen van mijn huidige hond, die vindt geen enkel tuig comfortabel). Een speurtuig zit anders dan een gewoon tuig, dus voor die activiteiten gebruiken we dan ook aparte tuigen. Tijdens het speuren maak ik overigens wel gebruik van een lange lijn, lijnvoering is dan helemaal uiterst belangrijk. Maar tijdens de gewone wandeling zou ik die dingen zeker niet aanraden. Gebruik een gewone lijn en leer je hond om niet te trekken; dat geeft rust. Aan jezelf, maar ook aan de hond. Win-win