Schildklier problemen of toch iets anders?

Zou zeker bellen en als het half kan er toch heengaan. Als ik naar mezelf kijk, het heeft maanden, zelfs een paar jaar van passen en meten,  geduurd voor ik een beetje was ingesteld op de juiste hoeveelheid medicatie, en nu, na zoveel jaar, schiet ik er nog wel eens doorheen, ben ik weer doodmoe, erger dan ,,normaal,, en weet ik, oke na laten kijken en opnieuw afstellen. Het is echt balanceren en proberen,  en dat is niet 1,2,3 gebeurd. Te veel in eens is ook niet goed, ik moest heel langzaam opbouwen, bij te snel voelde ik me heel beroerd. Denk dat het bij een hond niet veel andefs is.

Sterkte en veel suces.

Ik zou toch gaan, want het feit dat de medicatie niet aanslaat vraagt wel meer onderzoek en het liefst van een specialist die op de hoogte is van meer specifieke gevallen die niet gebaat zijn bij normale medicatie (vandaar heet het specialist; de DA is meestal vooral op de hoogte van algemene ziektebeelden).

Alle symptomen die je beschrijft, komen overeen met hypothyreoïdie. Daar is een reden voor, misschien een andere metabolische oorzaak oid. waar de DA niet aan heeft gedacht of te weinig van weet Het kan bijvoorbeeld zijn dat Sam niet in staat is om T4 om te zetten in T3? Soms moet er echt wel even worden gegraven naar onderliggende oorzaken.

Ik snap dat je hem zulke ritten niet wilt aandoen zeker nu hij zich zo beroerd voelt, maar nu is het ook een hoop ellende en hij is nog veel te jong om zo futloos te zijn en niet meer goed te kunnen lopen. Dat wil je hem ook niet aandoen.

Schildklierproblemen komen zelden vanuit de schildklier zelf, de schildklier is onderdeel van een heel systeem, zomaar medicatie geven zonder de oorzaak van het probleem te zoeken lost het niet op.

Hier een arts die er veel over kan uitleggen, diverse langere voordrachten over de schildklier. Echt enorm interressant. Ik heb er veel aan gehad bij mijn eigen schildklierproblemen.

https://www.youtube.com/playlist?list=PLswZBK_CtnXdEcMqXFHK6LXXV7rcYfhpR

Daarom hoop ik dat de arts in Utrecht je kan helpen, en je denk ik beter toch kan gaan, misschien kan er iemand mee om je te begeleiden. 

Zou zeker gaan, en iemand meenemen die bij je hond achterin gaat zitten, naast je hond, gerust stelt, het zo laten is geen optie.

Jeetje, wat schrik ik daar van .........Js geen woorden voor, wat ontzettend, voor jou heel veel sterkte om dit te kunnen verwerken.

Ohhh dat is heel erg, heel veel sterkte!

Och jeetje, wat een schrik! Dit had je niet zien aankomen. Heel veel sterkte!!

Jemig wat heftig! Onverwachts. Heel veel sterkte met dit verlies. 

Wat zal je geschrokken zijn.

Ik zie dat Sam maar 8 jaar is geworden.

Heel veel kracht om dit plotselinge verlies te verwerken.

verschrikkelijk

heel veel sterkte met het verlies van Sam

 wat vreselijk heftig.

Geen andere woorden voor.

Heel erg veel sterkte.

Overweeg je onderzoek? Of heeft de arts dit zelf al aangeboden? Mag aannemen dat hij ook wil weten wat hij gemist heeft...

Begrijp ik.

Als jullie daar beiden zo achter staan is dat ook goed zo.  

Sterkte met het verwerkings proces. En er komt een moment dat je dat je weer in de lach schiet bij bepaalde herinneringen of fotos. Maar geef het de tijd die het nodig heeft. Dat is voor iedereen anders.

En schrijf gerust van je af wanneer je daar behoefte aan hebt. 

Heel veel sterkte! 

Ach, wat een  trieste wending in je topic. 

Heel veel sterkte gewenst met het gemis van je maatje. Wij leven op afstand met je mee.

Wat een verdrietig bericht.

Heel veel sterkte.