Coby ik weet t niet. Wat als Paddy mijn kind zo gebeten had? Zo'n hond zou ik niet willen. En mijn kind, kan die zich nog veilig voelen na zo'n gebeurtenis?
En dan heb ik nog een makkelijk ras. Een RR is toch wat gecompliceerder. Ik denk niet dat die een hek gaat accepteren.
Maar goed, Estelle, nogmaals veel sterkte en wijsheid.
het verschil is dat jij Paddy zou begeleiden als hij aangaf drukte en nieuwe situaties niet aan te kunnen, en ook het kind zou begeleiden, dus zou Paddy zich veilig en begrepen voelen en het niet nodig vinden om uit te vallen.
In het boek BAT2 van Grisha Stewart wat ik nu aan het lezen ben worden ook afschermhekjes aangeraden voor veiligheid.
Dat is precies wat ik bedoel dobry.
Begeleiden, signalen herkennen. Maar voorál: veiligheid boven alles.
Ik heb zelf een joekemeloeris van een hond en zij is reuze zachtaardig. Je kunt er bijna letterlijk overheen lopen
die doet geen vlieg kwaad.
Maar nóóit zal ik haar bij een klein kind laten zonder 100% toezicht(= constant letten op mogelijke stress signalen).
En tsja, kruipende peuters en honden......dat is al zó vaak misgegaan.
Bescherm beide door hekwerk.....
Ik ben blij dat er zoveel mensen zijn die willen helpen.
Mijn hond is echt een super hond hij is heel vrolijk en extreem sociaal en is echt de leukste hond die ik me had kunnen wensen. Hij is echt een hond hoe meer mensen hoe meer vreugde in huis. En is ook altijd eerlijk. Ik ben ook echt zijn baas.
Ik heb er misschien te luchtig over gedacht dat hij dit echt uiteindelijk zou gaan doen want niemand had dit kunnen verwachten uit hem. Ja hij liet signalen zien maar dat hij echt over zou gaan tot deze aanval had ik niet gedacht.
Wat ik al zei mijn dochtertje vind de hond de meeste dagen van de week helemaal niet interessant. Er zijn dagen dat ze elkaar echt voorbij lopen. Het is niet zo dat hem 7 dagen per week een paar keer op een dag gek aan het maken is. Maar zoals ik dus al zei als ze soms alleen maar naar hem wijst of dus een aai wil geven ( wat al zo weinig voorkomt, is het dan toch al vaak teveel voor mijn hond) Daarbij is het een ontdekkende peuter dus die paar keer dat het wel is gelukt was dan al behoorlijk vervelend voor mijn hond maar ze heeft hem nooit echt pijn gedaan. Ze straalt ook een vriendelijke houding uit naar mijn hond. Niet pesten of iets.
Er zijn ook momenten geweest dat ze voor hem stond en het wel ging, dat mijn hond even nieuwsgierig was en alles toeliet.
Of dat ze een balletje naar hem gooide en hij daar op in ging om te spelen. Waar ik natuurlijk heel blij van ben als ik dat zag. Want zo konden ze een band opbouwen.
Er is ondertussen een gedragsdeskundige geweest. Ze adviseerde eigelijk gelijk om te herplaatsen omdat je nooit zou kunnen uitsluiten of het weer gebeurd en dat de veiligheid van de kinderen nu het belangrijkste is. En ergens in mij wist ik dat wel maar deze beslissing blijft zo ongelofelijk moeilijk. Mijn hond een deel van mij, hij heeft mij door een ontzettende deprie tijd heen geholpen, ik heb zo een hechte band met hem. Het lijkt echt een onmogelijke keuze. De gedachte dat ik hem dalijk kwijt ben.. Is echt verschrikkelijk. We zijn echt twee handen op een buik zeg maar en toch zegt iedereen dat dat de beste keus is..
Ik geloof verder wel dat mijn hond herplaats kan worden. Iedereen die hem zou ontmoeten is meteen verlieft op hem. Het is zo een sociale verschijning. Behalve dat puntje dan met kleine kinderen. Maar verder heb je er een schat van een beest aan waar je lekker mee op stap kunt. Hij valt ook niet zomaar een kind aan op straat het is meer thuis een opstapeling voor hem ook geworden. En dan geen eens van elke dag maar een opstapeling van al die keren dat hij haar liever even niet in zijn buurt wilt. ( waar ik dus wel voor zorg maar soms onmogelijk is, wat mensen met kleine kinderen vast zullen begrijpen)
Ik vind reacties best meevallen ,tenslotte geeft ts zelf aan niet de hele dag politieagent te willen spelen .Zeker met nog een kleine opkomst zal je dit met deze hond wel moeten doen ! Bovendien zal de sfeer gespannen zijn wat niet bevorderlijk is voor een zwangerschap .Na zwangerschap zal ze haar handen vol hebben en haar energie nodig hebben voor haar 2kleine kids ! Hond hele dag veilig opsluiten vind ik ook sneu en niet optimaal voor de hond . Als er iemand niet van het herplaatsen is ben ik het wel .Maar wat is verstandig in deze situatie ,tsja 
TS ik vind je dapper dat je dit op een forum durft te vertellen.
Je moet ook opletten maar het kan in een seconde gebeurd zijn.
Ik hoop dat je kindje heel goed hersteld in haar gezichtje.
De G T kwam binnen kort zei je. Ik hoop dat je laat weten hoe het gegaan is?
Ik laat het hierbij,je krijgt al genoeg commentaar of tips.
Wat ontzettend vreselijk, maar herplaatsen is wel het beste!
wij hebben een pup en een kind van bijna 4 en de pup en het kind zijn dol op elkaar en toch kan ik ze nooit alleen laten.
Een klein voorbeeld: pup en kind zijn in de tuin en kind wil met de hond spelen en pakt een stok en wil die in zijn oor steken. Niet om gemeen te doen, maar om te spelen....zo zie je dat zelfs als de hond kindvriendelijk is, je ze nooit alleen kan laten. Laat staan als de hond al aggresief is tegen kinderen.
Je kind is nu anderhalf, maar langzaamaan komt ook de uitprobeerfase..en ik doe toch wat ik zelf wil fase...etc.
het is gewoon te gevaarlijk.
ik snap dat het je pijn doet om de hond te herplaatsen, maar wat dacht je dat er gebeurt als het nog een keer of erger escaleert en een kind blijven verwond of doodbijt..dan wordt de hond afgemaakt, dat is nog veel erger..
en daarnaast is het ook zielig dat de hond altijd met stress leeft nu, omdat hij jullie kind eng vind
Zeker dapper om het te vertellen
Estelle, fijn dat je weer reageert.
Wij kunnen vanachter onze computer niet veel anders dan je sterkte wensen met je beslissing.
Maar ik blijf het vér gaan dat ook de gt direct roept: herplaatsen.
Het , je hond, is toch ook een gezinslid!
Jullie grootste valkuil lijkt dat je denkt dat jouw hond gaat begrijpen dat je dochtertje de beste bedoelingen heeft.
Maar dat gaat niet werken zo......jouw hond vind je kind eng want ja, peuters zijn nu eenmaal onvoorspelbaar en daar houd hij niet van.
Dus zul je ze écht voor de veiligheid uit elkaar moeten houden.
Het is teveel gevraagd als je wilt dat je hond dit zomaar altijd oké gaat vinden( "soms spelen ze wél leuk").
Dat gaat niet. Niet spelen, geen contact met zeer jong kind en grote hond. Zéker niet na de waarschuwingen van jouw hond.
Als je daar geen mogelijkheden toe ziet of dat niet wilt.
Tsja. Dan moet de hond weg.....jammer.....
Nou begin ik toch ook vanwege sommige reacties te twijfelen of we hem toch moeten herplaatsen.
Ik las ook iets van een een kleine ruimte in de woonkamer afzetten met hekjes? Wij zouden eventueel een ruimte van 2 half bij 1 kunnen afzetten. We zijn ook van plan om een aanbouw te maken.
Zou dit een oplossing zijn om hem te kunnen houden?
Ik zou t altijd eerst wel proberen. Of je hond apart, of je kinderen apart.
Mits je kind geen nachtmerries heeft.
Ik kan je niet anders aanraden als te proberen de hond via de fokker of rasvereniging te herplaatsen. Daar zitten de echte liefhebbers van het ras, die meestal ook de foklijnen kennen en weten wat ze kunnen verwachten.
Persoonlijk vind ik het onzin te zeggen dat deze hond niet goed of vertrouwd te herplaatsen is, juist omdat hij een pure rashond is, is er een flinke kans dat dat wel kan.
Binnen het ras dat ik heb, komt zelden een hond in het asiel, omdat de fokkers honden opvangen en er heel veel activiteit is om honden op de juiste plaats te herplaatsen, met het eerlijke en hele plaatje erbij.
En ik lees ook geen hond die nu ieder kind maar aan gaat vallen, er is een grens overschreden met ernstige gevolgen voor het kindje, maar het was geen aanval om "aan te vallen" want dan gaat de hond door, dit lijkt (van wat we kunnen lezen) meer een hond die ruimte heeft willen opeisen voor zichzelf. Is ook zeer onwenselijk, en de nieuwe eigenaar moet zich zeer bewust zijn waar hij/zij aan begint.
Onze hond was toen ze bij ons kwam een hoopje ellende, begon te klappertanden rond 16uur, blijkbaar moest dan destijds het gezin thuis komen en leverde haar dat hevige stress op (nee, ze is NIET mishandeld), maar daar is niks van over. Ze kromp in elkaar als ze kinderen hoorde gillen met spelen buiten.... niets meer van te merken. Ze had tijd nodig, rust, en afscherming van waar ze niet zo goed mee om kon gaan. Onze hand als target aanleren bleek een gouden tip, door haar aandacht op ons te vestigen, en wij beantwoorden dat, kon ze loslaten. Nu is onze hond in aard een zeer moedig dier, elke hond is anders, maar ik lees niks waarvan ik zeg: daar zou ik het niet mee aandurven.
Voor mij is een hond geen gezinslid in de vorm van: dezelfde positie als mensen (kinderen) sorry, maar daar ligt toch echt een groot verschil. Het is in zo'n situatie waar totaal het vertrouwen weg is (en ook nooit meer 100% zal herstellen en een tweede kindje op komst wat binnenshuis het nog lastiger maakt hond en kids te scheiden) is het voor een hond vaak een uitkomst een nieuwe start te mogen maken.
Dat is echt niet zo'n drama hoor, ik vind dat ook niet "jammer", maar juist verstandig. De hond is verrassend snel zijn oude baas vergeten, en zal genieten van het niet meer in de spanning leven.
Ik wens TS veel sterkte en succes met het vinden van een fijne plek, en ik hoop dat je dochtertje goed geneest, van buiten en van binnen.
En nogmaals. probeer het via de fokker(s) of de rasvereniging, er zijn vaak hele netwerken binnen niet zulke grote rasverenigingen, met mensen die weten wat ze hebben en wat ze doen.
Oh ja, is medisch alles uitgesloten bij je hond?
Mijn ridgeback de meeste tijd van de dag thuis toch op 1 plek te slapen. Als die dat nou doet met een hekje eromheen kan dat toch een oplossing zijn?
Ik bedoel je moet kleine kinderen toch helemaal bij de hond weg houden of hij nou aardig is of niet want je kan het nooit vertrouwen.
De aanval was heel heftig ja maar hij had wel duidelijk laten zien dat het teveel werd. Het is niet dat hij zomaar heeft aangevallen. Ik had hem inderdaad moeten beschermen en op dat moment aandacht moeten geven. Ik was even druk met iets anders en mijn vriend had op dat moment toezicht. Hij duwde hem toen weg en ik zag dat het verkeerd ging maar toen ging het opeens allemaal zo snel en was ik te laat.
Verdiend deze eerlijke hond nog een kans want ik weet dat als ik ze goed uit elkaar kan houden hij niks zal doen. Ze kunnen zelfs samen in de tuin zitten bijvoorbeeld als zij maar geen toenadering zoekt.
Of moet ik het advies van de Gedragsdeskundige opvolgen en hem herplaatsen?
Estelle, ik zou het zeker eerst proberen.
Je kunt immers eigenlijk geen dag meer wachten gezien de veiligheid die je per direct nodig hebt.....
Dus je moetsowieso wát. En snel.
Dus: timmer een eigen, veilige plek voor de hond zolang als kindje rondkruipt overdag....daarna is het tijd voor je hond en een fijne wandeling met hem. Probeer het....
Als je ze beiden die veiligheid geeft, 'koop' je ook tijd. Minstens.
Beste Estelle, waar een wil is, is een weg. Het is aan jou om je in te zetten en een fatsoenlijke GT te zoeken, ééntje die mét jou wil werken aan je kennis van hondentaal.
Ik ben zeker de persoon die je het eerst zou aanraden om hem te houden, ik zie echter dat je het écht niet snapt al houd je veel van hem, je snapt hem niet...
Nu is je kindje nog heel klein, ze slaapt nog veel en je hond zal dus ook nog genoeg bij je kunnen zijn. Je moet er echter aan denken dat kinderen groter worden, beginnen rennen en gillen (al spelend) allemaal dingen die sommige honden écht niet leuk vinden. Ook zal je de tijd dat je met hem hebt moeten gebruiken om echt iets met hem te doen, met hem spelen, wandelen, aandacht geven. Niet zomaar op de zetel zitten maar actie met hem, zodat hij ook voldaan is, bv. in zijn ruimte kan slapen ipv maar naar jullie te kijken hopend dat hij bij je mag zijn.
Je zal keuzes moeten maken, maar je moet ook bij jezelf te rade gaan en je afvragen of je het kan en wil opbrengen om naast twee kinderen ook nog tijd en aandacht aan je hond te besteden (je kan hem immers niet bij hen laten en de kinderen niet bij de hond).
Ik weet wat ik zou doen, mijn honden zijn mijn lievelingen en niks is teveel voor me, maar jij bent jij; je houdt van hem maar de inzet om dit te laten slagen is een beetje minder (je wil geen politieagent spelen). Dàt is nou net wat je steeds zal moeten doen.
Ik hoop voor jou dat je een oplossing vindt die voor jou en hem werkt. Een herplaatsing is erg voor een hond (al zou je het soms niet zeggen) naar een hok in de tuin verbannen worden is onmenselijk en zou ik dus niet doen (hij heeft immers steeds bij je gewoond).
Als je besluit hem te houden, zal je steeds op je hoede moeten zijn.
Ik wens je veel wijsheid en geduld voor de toekomst.
Dat had ik nog niet gelezen, dat kan pijn doen... pijn kan de "opvliegendheid" van een hond zeker beïnvloeden. Jouw dochter hoeft hem niet aan te raken, hij heeft pijn en is prikkelbaar...
Waar wordt jouw hond gelukkiger denk je?
Bij jullie in een voor hem niet gehele ontspannen situatie?
Of in een huis zonder kinderen?
En kan jij het aan, met nog een kleine op komst, om dit goed te begeleiden?
En jouw dochter?
Jij bent de enige die hier echt antwoord op kan geven.
Maar mijn gevoel zegt toch echt herplaatsen en dan juist ook voor de hond.
" /> "
ik denk niet dat "wij" daar zomaar een antwoord op kunnen geven, jij kent je hond en de situatie
daarbij gaat iedereen er weer anders mee om, zoals je al wel kunt lezen
Hekje kan je proberen, maar je hebt een ridgeback.. dus dan mag wel iets degelijks zijn waar je kindje ook niet zijn vingers door kan steken
Een nekhernia??? Ja, dat doet zeer! Krijgt hij pijstillers?
Dat kan je voorkomen door een soort gaas ertussen te vlechten, zoals bv. muggengaas.
Och.. ja.. dat kan zeker invloed hebben waardoor hij onvoorspelbaar kan reageren uit pijn
Reageren
