Vaarwel Ashley *update urn pagina 5*

plaats een nieuw onderwerp in het hondenforum meest recente onderwerpen in het hondenforum

honden foto van Wichita en haar roedel - Abby, Eevee, Elphaba, Glacee & Grant

We hebben keihard gevochten, het begon allemaal maandagavond, maar het mocht helaas niet baten…

 

Toen ik maandag terug kwam uit het ziekenhuis en Ashley niet blafte bij binnenkomst wist ik al gelijk dat er iets mis was. Ik dacht eerst aan een epileptische aanval, maar haar blauwe tong en tandvlees duidde op iets anders. Met spoed zaten we enkele minuten later bij de dierenarts, waar ze twee spuiten kreeg en we na overleg met haar terug naar huis gingen. Eenmaal voor de deur kreeg ze daadwerkelijk een epileptische aanval dus was het weer terug naar de praktijk, ditmaal voor een foto van haar buik om te zien of iets in haar longen voor de ademnood zorgde of dit toch een neurologisch iets was. Op de foto was niks vreemds te zien, en omdat de stress van haar daar achterlaten in de couveuse waarschijnlijk meer kwaad dan goed zou doen namen we haar weer mee naar huis. Die nacht zagen we haar met de uren achteruit gaan. Vlak voor de nacht hebben we nog even met de dierenarts gesproken, maar omdat ze geen symptomen van pijn leek te hebben besloten we de nacht af te wachten en te kijken wat deze zou brengen. Haar hoofdje stroomde langzaamaan vol met vocht, tot ze het hoofd van een teacup chihuahua had met uitpuilende ogen die nauwelijks nog open konden. Ze was gewoon onherkenbaar, bijna eng te noemen! Dinsdagochtend (tevens mijn verjaardag…) kwam er ineens wat verbetering, en na nog een bezoek aan de dierenarts (en weer een spuit medicatie) besloten we Ashley tot die middag te geven om op te knappen. Zou dit niet gebeuren dan hadden we twee opties, of naar Utrecht voor meer onderzoeken of er een eind aan maken. Omdat Utrecht met meer onderzoeken misschien de oorzaak van haar klachten kon achterhalen, maar hier toch naar alle waarschijnlijkheid geen remedie voor zou zijn was er bij ons erg veel twijfel of dit überhaupt wel nut had. Die middag knapte ze echter steeds meer op. Het vocht verdween langzaamaan uit haar koppie, ze werd alsmaar alerter en haar tong kreeg zijn normale kleur weer terug. Die middag zei de dierenarts op het parkeerterrein ook al gelijk tegen ons dat ze er zoveel beter uit zag, de prikken deden dus duidelijk wel iets en er leek een kleine kans op (volledig) herstel te zijn. Nog altijd onduidelijk wat voor de klachten zorgen kon over dit laatste echter weinig gezegd worden. Naar alle waarschijnlijkheid ging het om iets neurologisch, maar of dit inmiddels de hersenen al dusdanig had aangetast dat herstel onmogelijk was kon op dat moment nog weinig over gezegd worden. Op voorstel van de dierenarts werd er voor donderdagochtend een afspraak ingepland en zouden we dus zo’n 36 uur het nog aankijken om te zien of de verbetering doorzette. Echter was er inmiddels een nieuwe klacht bijgekomen. Ashley had geen enkele traanvocht productie meer dus moest hier mee geholpen worden. Met crèmes, zalfjes en druppels was de hoop dit weer op gang te brengen. Dinsdagavond kwamen we echter toch terug op het plan van aanpak van de dierenarts. Dit kon zo niet langer, Ashley zoveel uren proefkonijn te laten zijn konden wij niet aanzien. We vervroegde zelf de deadline en besloten dat als ze woensdagochtend er nog altijd zo aan toe was we zouden bellen om een euthanasie afspraak te maken. Die nacht verraste ze ons echter flink. Ze bedelde ineens met een trieste blik en puppyzit om eten, at zacht voedsel en poepte zelfs wat. ’s Ochtends at ze haar ontbijt, poepte ze weer, blafte ze toen mijn moeder de kamer binnen kwam en ook de controle over haar lichaam was vooruit gegaan. Opgeven was het dus nog te vroeg voor, en aangezien de dierenarts bewust ook de afspraak op donderdag had laten zetten om haar echt voldoende tijd te geven besloten wij deze tijd ook echt te nemen om te zien wat dit met haar lichaam zou doen. Helaas bleef het hier bij. Na de vooruitgang woensdagochtend is ze verder redelijk stabiel gebleven. Ondanks meerdere maaltijden, voldoende rust, plassen en poepen had ze nog altijd nauwelijks kracht in haar spieren. Na plassen en uit de vijver drinken in de achtertuin was ze al helemaal op, ze sliep bijna continu maar misschien nog wel het ergste, haar ogen behandelen was echt rampzalig. Ze vond het afschuwelijk, vreselijk. Dook weg als we alleen al met de middeltjes aankomen, gebruikte alle kracht die ze in zich had om de middeltjes op afstand te houden en hield haar ogen voor het merendeel stijf op elkaar. Traanvocht was er nog altijd totaal niet, dus ze was volledig afhankelijk van deze middeltjes wilde ze een beetje goed kunnen zien. De ogen jeukten ook steeds meer, en hoewel ze zeker wel kon zien koos ze er voor het merendeel voor haar ogen dicht te houden zelfs als ze ergens stond of rechtop zat.

Wij zijn altijd voorstanders geweest van euthanasie. Lijden is het laatste wat wij (voor onze dieren willen). Hierdoor is het ook pas twee keer in het verleden voorgekomen dat een dier een natuurlijke dood bij ons is gestorven (een konijn en een chinchilla, die wij beiden plots dood in hun hok vonden). Alle andere keren hebben wij er zelf voor gekozen als een dier ‘op’ leek (en/of ongeneeslijk ziek was) deze uit diens lijden te verlossen. We hebben de afgelopen dagen alles er aan gedaan om Ashley niet te laten lijden, en bovenal een waardig einde te geven. We hebben alles geprobeerd wat in onze macht lag om haar te redden, met als grens dat zij wel een voor haar waardig leven moe(s)t blijven hebben. Ashley heeft gelukkig altijd maar weinig eisen in het leven gehad. Zolang ze mij aan mijn zij had, lekker kon liggen op een zacht plekje en af en toe wat lekkers kreeg was het leven voor haar perfect. Dit leven hebben wij haar deze laatste paar dagen dus ook gegeven. Ze oogde niet ongelukkig, leek geen pijn te hebben en de dierenarts deelde ook deze mening. Ze was tevreden, rustig, kwispelde als ze ons zag/hoorde en had zelfs woensdag de kracht om mij even een kleine zoenaanval te geven. Ze bedelde inmiddels ook weer om lekkers, heeft vannacht zoals altijd bovenop mij geslapen en was zelfs nog stoer genoeg om af en toe even te grommen of blaffen als ze dit nodig vond. Van binnen was ze gewoon nog onze Ashley, mijn baby, mijn kindje, mijn alles, degene die ik (op mijn ziekenhuisopname na) nog geen nacht heb moeten missen tijdens haar leven hier bij ons. Maar haar lichaam wilde gewoon niet meer, kon gewoon niet meer. Wat de oorzaak is zullen we waarschijnlijk nooit weten. Een hersentumor, een hersenbloeding, een onopgemerkte epileptische aanval, er zijn teveel opties om op te noemen… De onderzoeken om hier achter te komen zijn echter prijzig, en zullen maar in een enkel geval enige kans op uitsluitsel geven dus vinden wij daarom dit de kosten en stress niet waard. Het is naar alle waarschijnlijkheid iets neurologisch en daar moeten we het maar mee doen.

Het is goed zo, we hebben ons best gedaan en Ashley ook. Ze heeft als een bikkel de afgelopen dagen doorgevochten, voor zichzelf, voor haar familie hier maar bovenal waarschijnlijk nog wel het meeste voor mij. Nu is het tijd om haar rust te gunnen, om na al dit vechten te zeggen dat we deze laatste strijd niet konden overwinnen en haar rustig heen te laten gaan. Haar 8ste verjaardag zal ze op de valreep niet halen, de dag dat we hier alweer 7 jaar wonen vandaag precies nog net wel. Ik wist altijd dat deze dag ooit zou komen, en ik wist ook dat dit in Ashley’s geval misschien eerder zou zijn dan gehoopt gezien haar kwakkelende gezondheid. Maar dat dit moment nu al zou aanbreken, onder deze omstandigheden, heb ik absoluut niet zien aankomen. De laatste paar dagen heb ik veel mooie laatste momenten met Ash meegemaakt, ik zal haar liefde, onze band en relatie blijven koesteren. Hoe ik zonder haar verder moet? Ik weet het eerlijk gezegd echt nog niet. Een leven zonder Ashley kan ik niet eens voor me zien. Ze gaf me liefde, steun, bescherming zowel binnenshuis als daarbuiten en vooral ook vrijheid. De moed om zelfstandig te winkelen met haar in haar tas in mijn buurt, de kracht om door te vechten als ik het leven niet meer zag zitten omdat ik wist dat zij als enige van al mijn meiden echt niet zonder mij zou kunnen, en de bescherming die ik nodig had als ik mij onveilig voelde ook al was haar verschijning maar klein. Maar ze heeft haar ‘taak’ volbracht als geen ander. Ook al geloof ik niet in God, een hemel, een hiernamaals of wat dan ook… Ze mag naar Betsie (mijn oma/tweede moeder en haar tweede thuis) toe waar ze bij haar op bed met heel veel knuffels en zoenaanvallen hopelijk haar ‘hemel’ zal vinden. Om 11.30u vandaag is ze heen gegaan… Vaarwel lieve Ashley!

 

 

Het enige volledig bloeiende tulpenveld op de Tulpenroute, de rest moet allemaal nog uitkomen. Alsof het zo heeft moeten zijn. Een van onze laatste foto’s samen, vanmorgen gemaakt.

honden page profiel Nikki & JetNikki & Jet 3 doggies

honden foto van Nikki & Jet

Wat heftig Wichita!

 

Prachtige foto van jullie samen. 

 

Heel veel sterkte met het verlies van Ashley.. 

honden page profiel Vera met Abby & Cantor !Vera met Abby & Cantor ! 3 doggies

honden foto van Vera met Abby & Cantor !

Ohnee.. Wat erg

Heel erg veel sterkte met het verlies van Ashley.

honden page profiel Roedel van het noorderlicht Roedel van het noorderlicht 3 doggies

honden foto van Roedel van het noorderlicht

oh wichita wat schrik ik hiervan zeg 

wat oneerlijk en snel gegaan.

heel heel veel sterkte met het verlies!!

honden page profiel Marianne Zafiro  R.I.P,Keanu en JaxMarianne Zafiro R.I.P,Keanu en Jax 3 doggies

honden foto van Marianne Zafiro  R.I.P,Keanu en Jax

Ach meis wat vreselijkheel veel sterkte en kracht met dit grote verlies.

 

Ik hoop dat je met de tijd je leven zonder haar weer kan oppakken

Veel liefs

honden page profiel Binky & BenjiBinky & Benji 3 doggies

honden foto van Binky & Benji

Wat vreselijk onverwacht Wichita..

Heel veel sterkte!!

honden page profiel Anja en Naika en ShivaAnja en Naika en Shivabijna goedgekeurde fokker 3 doggies

honden foto van Anja en Naika en Shiva

Heel veel sterkte.

honden page profiel Stabij GijsStabij Gijs 3 doggies

honden foto van Stabij Gijs

Heel veel sterkte!

honden page profiel Eef en TjibbeEef en Tjibbe 3 doggies

honden foto van Eef en Tjibbe

Ook via deze weg heel veel sterkte gewenst.

honden page profiel LoesjeLoesje 3 doggies

honden foto van Loesje

Ik zie dat Ashley nog net geen 8 jaar mocht worden. Veel te jong om afscheid te nemen.

Hoe reageren je andere hondjes hierop? Zal niet meevallen.

Veel sterkte en kracht om met het verlies van je lieve Ashley om te gaan en te verwerken.

 

honden page profiel Joke  ,Binkie en SpikeyJoke ,Binkie en Spikey 3 doggies

honden foto van Joke  ,Binkie en Spikey

Heel veel sterkte!

honden page profiel MartineMartine 3 doggies

honden foto van Martine

Wat erg!

Mijn diepste gevoelens van medeleven bij dit verlies... veel sterkte.

honden page profiel *niet meer actief**niet meer actief* 3 doggies

Heel verdrietig! Sterkte...

honden page profiel Hanne baasje van  Bonny Hanne baasje van Bonny 3 doggies

honden foto van Hanne baasje van  Bonny

Wichita heel veel sterkte met het verlies van je lieve Ashley !

honden page profiel Joyce&ChicaJoyce&Chica 3 doggies

honden foto van Joyce&Chica

Wat een mooi leven heeft ze bij jou gehad maar te kort en wat een liefdevole goede zorgen heeft ze ontvangen in haar laatste dagen. . .

 

Heel erg veel sterkte met dit verlies.

honden page profiel yooopyooop 3 doggies

honden foto van yooop

heel veel sterkte

honden page profiel Anny en LanceAnny en Lance 3 doggies

honden foto van Anny en Lance

Hoever kan je gaan...niet verder dan je hebt gedaan Wichita. 

Zo erg van Ashley, en dan zo opeens. 

 

Ik ken dat altijd weer die grens verleggen.... Maar je hebt een goed besuit genomen. Haar nooit laten afzien. 

 

Sterkte met dit verlies. Jouw verdriet moet groot zijn . Maar zij rust nu, denk daaraan als je wilt huilen 

 

 

honden page profiel Ina, Misty en AysaIna, Misty en Aysa 3 doggies

honden foto van Ina, Misty en Aysa

Wat ontzettend verdrietig Wichita.

Samen zo hard gevochten maar helaas de strijd niet mogen winnen.

 

Heel veel sterkte met dit enorme gemis.., ook voor je moeder.

 

.., en dat Ashley van boven (of waar dan ook) maar met een tevreden koppie over jullie allemaal mag waken 

Brigitte, Zebee & Zabaa (Gast)

Zit het verhaal met tranen in mijn ogen te lezen. Jee wat heftig.

Denk te weten wat je voelt. Morgen, op mijn verjaardag, is het 2 jaar geleden dat ik mijn grote liefde, Zorky, heb moeten laten gaan. Met hem had ik ook iets heel speciaals. Mijn schaduw, mijn 2e ik. Ook altijd bij mij.
Maar.....omdat we zoveel van ze houden moeten we ook de beslissing durven nemen.
Je bent eerlijk tegen Ashley geweest.
Houden van betekent kunnen loslaten.
Je hebt het goed gedaan ook al doet het enorm veel pijn. Ashley heeft rust en dat is het belangrijkste.

Wens je heel veel sterkte en kracht om dit te kunnen verwerken.

honden page profiel Hettie & CharliiHettie & Charlii 3 doggies

honden foto van Hettie & Charlii

Heel veel sterkte.

honden page profiel XtineXtinegoedgekeurde fokker 3 doggies

honden foto van Xtine

Heel veel sterkte.

 

honden page profiel Jo Jo 3 doggies

honden foto van Jo

Heel veel sterkte en kracht om dit enorme verlies te verwerken

honden page profiel Team Podenco (Wispa, Cosmic & Luuk)Team Podenco (Wispa, Cosmic & Luuk) 3 doggies

honden foto van Team Podenco (Wispa, Cosmic & Luuk)

Ook via deze weg veel sterkte :(

honden foto van Manon en de meiden, Vera*en Lexi*, Mara en Pientje

Wat vreselijk Wichita!

Afbeeldingsresultaat voor kaarsje

Voor Ashley xxx

honden page profiel KathKath 3 doggies

honden foto van Kath

Heel veel sterkte.

Zo'n mooie foto...

honden page profiel Roos,Jeff † en Waldo †Roos,Jeff † en Waldo † 3 doggies

honden foto van Roos,Jeff † en Waldo †

sterkte met het verlies van je maatje

honden page profiel HondenboelHondenboel 3 doggies

honden foto van Hondenboel

heel veel sterkte met het verlies van Ashley :'( weet dat je alles voor haar gedaan heb. liefde is ook loslaten en dat loslaten doet ontzettend veel pijn en is super moeilijk. ik heb afgelopen dinsdag mijn benji moeten laten gaan, dus ik begrijp heel goed hoe je je voelt :'( Ashley had geen beter thuis kunnen hebben, nogmaals heel veel sterkte...

honden page profiel GeaGeagoedgekeurde fokker 3 doggies

honden foto van Gea

Heel veel sterkte!

honden page profiel rianne rianne 3 doggies

honden foto van rianne

Heel veel sterkte met dit grote verlies,je was een super vrouwtje.Wat een verhaal,de tranen lopen over mijn wangen.

pagina 1 van 5 12 3 4 5
De HondenPage maakt gebruik van cookies. Dit zorgt er voor dat onze website voor jou als bezoeker beter werkt. Daarnaast gebruiken wij o.a. cookies voor onze webstatistieken en advertenties.info / verbergen en toestaan
^