3 doggiesNee, aangehouden worden op 5 km gebeurd niet... maar grote kans dat je al lang d.m.v een lasertje op de bon geslingerd wordt. En dat zijn toch akelig hoge boetes!
terug naar het loslopen. Het is niet het wel of niet vastzitten aan een riem waar het mij om draait. Het gaat om de gemanierdheid.
genoeg mensen houden zich zogenaamd aan de regels en zijn ondertussen mateloos asociaal.
Genoeg mensen lappen sommige regels een tikkie aan hun laars maar zijn ondertussen socialer en beleefder dan menig ander...
Dus ja regels... je er aan houden.. het zegt inderdaad lang niet alles.
En breek me de bek niet open over wielrenners. Graag zou ik er eens bij een een stok tussen zijn spaken steken als ze weer eens al vloekend je van het fietspad afjagen. En stoplichten? die zijn er ook voor iedereen behalve voor hun.. maar ik dwaal af..
Ik geloof dat ik mijn punt wel gemaakt heb.
Ik denk dat we elkaar wel redelijk begrijpen en op 1 lijn vertoeven. Ik begrijp volkomen wat je probeert aan te duiden met de wisselwerking, dit is zeker waar!
Overigens vind ik het persoonlijk wat ver gezocht om ten alle tijde van je hond te verlangen dat hij in de absolute 'negeer' modus kan staan.
Ik fiets veel met mijn honden en weet dat een hond op de stoep 9 van de 10 keer een reactie zal geven wanneer hij 2 honden al rennend zal zien naderen. Vaak is het zo'n vanuit de tenen getrokken 'wwwrrrraaafff'' en eigenlijk vind ik daar niks mee.
Ik bedoel, een dier hoeft niet volkomen monddood gemaakt te worden, toch?
Eigenlijk ben ik helemaal niet zo van het volstrekte negeren. Dieren mogen onderling met elkaar communiceren en grenzen aangeven.
Meestal staan wij mensen dit niet toe. Zelfs de kleinste grom, die niet agressief bedoeld hoeft te zijn maar slechts om iets duidelijk te maken, wordt vaak al beantwoord met een ferme 'foei! of 'nee!'
Natuurlijk moeten hier grenzen aan verbonden zijn anders zou het een raar zooitje worden.
Maar toch... als ik Rocky's nekharen omhoog zie gaan als de Herdershond van 3 straten verderop nadert.. dan kan ik hier eerlijk gezegd begrip voor opbrengen.
Rocky is nogal een haantje.. en deze Sjaak piest minstens 6x per dag tegen het hek van onze oprit.
Negeren? is dat een reeele vraag?
Of moet een hond gewoon de grens van zijn baas kennen? Dus als wanneer de baas aangeeft 'genoeg' dat hij stopt.
Wat is negeren, hoe ver moet negeren gaan? Wat is een hond? wat vraag je van hem? "
Negeren is voor mij iets anders dan monddood maken. Ik verwacht geen sullige sjokker met oogkleppen op. Maar je kunt je hond ook leren hoe situaties (beter) te hanteren en hoe je wenst dat er met bepaalde situaties omgegaan wordt. En dat je (de hond) dus niets met die andere hond (mens, fiets, jogger etc) moet of hoeft om er mee te kunnen dealen.
Als ik merk dat mijn hond het bedreigend vindt dat er twee racekanonnen naast een fiets op hem afkomen dan ga ik hem leren hoe hij dat soort situaties kan oplossen zonder dat de spanning zo hoog moet oplopen dat hij zich genoodzaakt ziet te moeten grommen. En ook in andere situaties als ik merk dat de spanning oploopt ga ik hem leren hoe er mee ontspannen mee kan dealen zonder iets met die andere hond te moeten of de hele buurt bij elkaar te gillen.
Zo verwacht ik van een losloper ook dat hij relaxt leert los te lopen zonder iets te moeten met van alles wat op z'n pad komt. Als mijn aangelijnde hond zo gespannen is dat hij uit z'n dak gaat is het aan mij om daar met hem mee aan de slag te gaan en niet aan die losloper 20 meter verderop die 'de boel' wel even zal komen regelen. En dat is de verantwoording van de baas van die losloper.
Dus ja, ieders eigen verantwoordelijkheid, uitlaatetiquette en spanningen niet opzoeken, maar juist leren negeren door ze handvatten te geven hoe ze er meer ontspannen mee kunnen dealen. Yep, ze zijn er maar je moet, hoeft, er niets in directe interactie mee.
En dus heeft het voor mij niks met monddood te maken of alleen maar begrenzen, maar gewoon je hond leren om ontspannen met jou te wandelen, daarbij te leren hoe te dealen met situaties, zonder van alles te moeten met alles en iedereen in de weide omtrek. Al gaan ze op hun kop staan en vleesbrokjes poepen 
Heeft in mijn ogen niks te maken met hysterie of spanning.
Dit gezegd hebben, vind ik mezelf wel het type baas dat ook anderen (hond en baas) graag de ruimte geeft. Als een racekanon naast de fiets, onaangelijnd op een andere hond afdenderen of zomaar de neus in andermans poepert steken staan 'niet' ons woordenboek.
Ik ben daar zeker consequent in.
Mijn honden zijn groot maar ze bezitten absoluut niet het recht van de sterkste. Zo werkt dat niet in onze maatschappij.
Ach.. ik woon in een hondrijke buurt.. en eigenlijk, zijn er nooit problemen. Stukje mentaliteit zal zeker meewegen. Al zul je er altijd net 1 asbak tussen treffen. Maar ja, daar moet je dan ook maar mee kunnen dealen.
Het leven kan al de helft gemakkelijker worden door je eigen input, toch?
Als ik Jip aangelijnd naast de fiets heb en er loopt net aan onze kant een hond dan stap ik af en plaats Jip aan de andere kant als ik zie dat de wandelende eigenaar/hond geen afstand neemt. Ik weet dat het kan triggeren, en dan moet je racekanon niet al te letterlijk nemen want hij loopt gewoon in draf naast de fiets. Ik vind het nergens voor nodig om die confrontatie op te zoeken als het niet nodig is.
Ik heb geen oordeel over jou Suzan. Trek het je niet aan. Deze hele discussie gaat over de persoonlijke ervaringen van mensen die met hun aangelijnde hond ongewenst bezoek krijgen van loslopers onder het mom van 'doet niets', 'wil even kennismaken'. Nou, wij (Jip en ik) willen het niet. Ik heb het apezuur geinvesteerd om die van mij een beetje ontspannen te lerenen wandelen en dealen met situaties in een wereld vol onvoorspelbaarheden, op die manier komen wij er ook nog eens uit. Dat laat ik niet meer verpesten door anderen. En dus leer ik Jip dat hij niets hoeft te regelen daarmee, maar dat hij op mij kan bouwen dat ik dat doe (zo aardig mogelijk, maar als nodig is erg onaardig). Ongeacht de bedoelingen van de onuitgenodigde bezoeker.
En daarom hamer ik daar op in topics als deze. Niet als aanval op de persoon (wie de schoen past trekke hem aan), maar als reminder dat het wel erg kort door de bocht is te claimen dat jouw hond 'niets doet' of alleen maar even wil 'kennismaken'. Die andere baas en hond hebben zo hun heel eigen verhaal om dat niet te willen en het is niet verkeerd daar eens bij stil te staan, ook dat is een kwestie van mentaliteit en tolerantie.
Ik probeer wel altijd iets uit te wijden om de andere hond letterlijk meer ruimte te geven want een rennende hond kan altijd intimiderend overkomen en een schrikreactie veroorzaken.
Hoewel het inderdaad een drafje is, geen rengalop. Verders ben ik het met je eens hoor! Ik houd absoluut niet van dat: ''mijn hondje moet vriendjes met de jouwe worden'' snuf,snuf lang leve de socialisatie die op vrijwel alle hondenscholen verkondigd wordt.
Mijn hond vind anderen honden in de regel standaard 'niet' aardig dus heeft hij geleerd ze dan ook met rust te laten. Als dat andersom dan niet opgaat, en een hond nota bene door zijn baasje wordt aangemoedigd om Rock te benaderen (want het is zo leuk en ze moeten het toch leren??)
Ja, dan heb ik net als jij ook wel eens goed de P erin!
Ik blijf het zeggen, en het is vervelend, maar honden worden als publiekelijk bezit beschouwd. Mensen hebben in de regel meer respect voor iemands geparkeerde auto dan voor iemand's hond.
Ik leer hier ook om met de situaties om te gaan. Renners, fietsers waren een lange tijd bedreigend. Moest weggejaagd worden. Ik pakte hem dan aan de riem, leerde hij weinig van. Nu blijft hij netjes zitten, en krijgt een snoepje. Dus daarvoor ander gedrag aangeleerd.
Honden aan de riem maak ik ook zoveel mogelijk boogjes, of afstand. Omdat ik weet dat Hummie dit triggert.
Nu nog aan de slag met mensen zonder hond. Vind hij akelig, ene keer wilt hij ze wegblaffen, andere keer snuffelen aan de benen. Moeilijk in te schatten, want dat laatste is wel oke.
Merk dat meerdere honden in losloopgebied reageren op mensen zonder hond.
vaak verloopt dat helemaal niet prima, alleen hebben veel mensen geen flauw idee van hondentaal of signalen die honden afgeven dat ze het allang niet meer zo prima vinden
de rest van de discussie heb ik helaas niet meer gelezen, want het was heerlijk weer en mijn honden (en paard) wilden graag een rondje door het bos rennen
Als uitwijken kan en afdoende is toch ook oke. Waar het mij om gaat is dat ik Jip, of andere hond, niet trigger er zelf iets mee te moeten.
En eeeh, ja woon wel oke 
200 meter fietsen en ben in buitengebied. Maar als (niet zo vaak) ik hem naast de fiets heb is dat meestal binnen bebouwde kom. En ja, desnoods stap ik 3 a 4 keer af als het nodig is. Kan ik ruim genoeg uitwijken doe ik dat.
Ik heb geleerd om bij het naderen van een grote groep honden (bv uitlaatservice) rap de andere kant uit te gaan.
Met "gezellige" windhondwandeling ook al eens een andere route gaan lopen. Want idd werd niet herkend dat mijn hond het helemaal niet leuk vond om opgejaagd en geïntimideerd te worden.
Pierke (gast)
Pierke (gast)
Hihi, gisteren net op het strand aangekomen, kwam er een golden af die ons teefje ging berijden, ze was aangelijnd. Mijn man heeft de golden weggeduwd met zijn voet tot twee maal toe.
Toen kwamen de baasjes eindelijk aan met de woorden, hij doet niets hoor is enkel maar spelen . Ik zei dit is niet spelen dit is wel iets anders denk ik maar geen paniek ze is al meer dan een jaar gesteriliseerd. Mevrouw heeft zich verontschuldigd , maar meneer, zei oh maar misschien is ze een beetje loops en daarom is hij zo hevig.
Heb met mijn ogen gedraaid een beetje loops jaja een beetje verliefd zekers
Ik meld me ooit wel eens aan, lees veel, maar zeg niet altijd veel
Nu nog aan de slag met mensen zonder hond. Vind hij akelig, ene keer wilt hij ze wegblaffen, andere keer snuffelen aan de benen. Moeilijk in te schatten, want dat laatste is wel oke.
Merk dat meerdere honden in losloopgebied reageren op mensen zonder hond. "
Op dezelfde manier? Afstand nemen en hem leren ze er zijn maar dat ze niets van hem hoeven en hij niet met hen? Ik liep lange tijd bogen om mensen heen. Nu kan hij ze gewoon passeren (meestal stuur ik het nog zo dat ik tussenin loop omdat mensen altijd iets onverwacht kunnen doen), zij hoeven niets van hem hij niet met hun. Ik laat hem ook niet snuffelen aan de benen, dat doet hij thuis maar bij bezoek als hij durft. Het snuffelen aan de benen kan weer reactie uitlokken waar hij vervolgens niet mee om kan gaan. Neen, leer hem liever dat hij niets hoeft met al die dingen op straat. Gewoon fijn ontspannen onze eigen comfort wandeling.
Op dezelfde manier? Afstand nemen en hem leren ze er zijn maar dat ze niets van hem hoeven en hij niet met hen? Ik liep lange tijd bogen om mensen heen. Nu kan hij ze gewoon passeren (meestal stuur ik het nog zo dat ik tussenin loop omdat mensen altijd iets onverwacht kunnen doen), zij hoeven niets van hem hij niet met hun. Ik laat hem ook niet snuffelen aan de benen, dat doet hij thuis maar bij bezoek als hij durft. Het snuffelen aan de benen kan weer reactie uitlokken waar hij vervolgens niet mee om kan gaan. Neen, leer hem liever dat hij niets hoeft met al die dingen op straat. Gewoon fijn ontspannen onze eigen comfort wandeling. "
Ben ik op bezig met dezelfde manier, maar loopt nog niet zo als het zijn moet.
Bij Hummie is het naderen soms bedreigend. Daarom begonnen met eerst laten zitten en aandacht op mij (bij fietsers en joggers) nu is al zover dat hij blijft staan. Volgende stap is gewoon er langs.
Het erdoor lopen wordt in al die situaties de laatste stap.
Met die reactie op benen heb je een goed punt. Zie het hier ook wel eens, hij snuffelt doet het heel oke, tot de mensen een beweging maken, of hem strak gaan aankijken, of hem zelfs proberen te aaien. Dat is dan weer een mindere ervaring
Ben ik op bezig met dezelfde manier, maar loopt nog niet zo als het zijn moet.
Bij Hummie is het naderen soms bedreigend. Daarom begonnen met eerst laten zitten en aandacht op mij (bij fietsers en joggers) nu is al zover dat hij blijft staan. Volgende stap is gewoon er langs.
Het erdoor lopen wordt in al die situaties de laatste stap.
Met die reactie op benen heb je een goed punt. Zie het hier ook wel eens, hij snuffelt doet het heel oke, tot de mensen een beweging maken, of hem strak gaan aankijken, of hem zelfs proberen te aaien. Dat is dan weer een mindere ervaring "
Rechtlijnig benaderen is voor meer honden bedreigend. Daarom liep ik aanvankelijk ook in ruime bogen om mensen heen. Door de boog en de afstand was Jip ontvankelijker om beter met situaties te leren dealen. Dus wellicht kan wat meer afstand nemen helpen.
Dat laatste is ook waar ik op doelde. Het leek mij beter Jip te laten ervaren dat hij niets met hun hoeft, zij niets van hem hoeven. Op die manier heeft hij leren ontspannen en kan nu op vrij korte afstand mensen passeren. Mensen die onverwacht zouden kunnen reageren ga ik nog steeds in boog om heen en meestal zorg ik ook dat ik tussenin loop. Zoveel meer relaxt nu. Mensen op straat zijn er, maar je hoeft er niets mee en zij moeten niets van jou. Hoe minder de aandacht op hem gevestigd hoe beter.
Met "gezellige" windhondwandeling ook al eens een andere route gaan lopen. Want idd werd niet herkend dat mijn hond het helemaal niet leuk vond om opgejaagd en geïntimideerd te worden. "
Het grote probleem is dat veel mensen niet zien dat een hond opgejaagd wordt. Oh ze zijn zo leuk aan het spelen.
Grote groepen, waar de spanning onderling er al vanaf vliegt, idd weg wezen, heel snel.
Dan wordt je raar aangekeken als je weg loopt.
Laika en Danielle, je zegt je account op omdat ik het niet met je eens bent??
Vraag me af hoe dat in je sociale leven gaat, of is iedereen het daar wel met elkaar eens?
Juist mooi als iedereen een andere kijk heeft. Daar kan je nog van leren.
vaak verloopt dat helemaal niet prima, alleen hebben veel mensen geen flauw idee van hondentaal of signalen die honden afgeven dat ze het allang niet meer zo prima vinden
de rest van de discussie heb ik helaas niet meer gelezen, want het was heerlijk weer en mijn honden (en paard) wilden graag een rondje door het bos rennen "
Als de honden amper interesse naar elkaar tonen en elkaar niet in de weg zitten, verloopt het dus wel prima wat mij betreft. Sorry, ik ben alert en wil graag mijn verantwoording nemen,, maar het blijven speculeren over de mogelijke leeuwen en beren op de weg.. pffffff, give me a break!
Mijn honden hebben overigens ook heerlijk door het bos gerend. Alleen had mijn man dit maar mooi voor zijn rekening genomen, en kon ik lekker in de zon blijven liggen.
Ik heb een cursus sociale wandeling gedaan, voor honden die moeite hebben met andere honden. Luca heeft geen problemen, maar vond het gewoon erg leerzaam.
We zijn heel erg gaan letten op signalen van onze honden, maar ook van andere honden en wat blijkt, zo goed als alle honden laten stressignalen zien bij het zien alleen al van elkaar. Tot nu heb ik het bij ze allemaal gezien.
Vinden honden het wel fijn contact te maken?
Ook al doet een hond ogenschijnelijk niets, toch doet het veel bij honden, het levert sowieso stres op.
Rechtlijnig benaderen is voor meer honden bedreigend. Daarom liep ik aanvankelijk ook in ruime bogen om mensen heen. Door de boog en de afstand was Jip ontvankelijker om beter met situaties te leren dealen. Dus wellicht kan wat meer afstand nemen helpen.
Dat laatste is ook waar ik op doelde. Het leek mij beter Jip te laten ervaren dat hij niets met hun hoeft, zij niets van hem hoeven. Op die manier heeft hij leren ontspannen en kan nu op vrij korte afstand mensen passeren. Mensen die onverwacht zouden kunnen reageren ga ik nog steeds in boog om heen en meestal zorg ik ook dat ik tussenin loop. Zoveel meer relaxt nu. Mensen op straat zijn er, maar je hoeft er niets mee en zij moeten niets van jou. Hoe minder de aandacht op hem gevestigd hoe beter. "
Helemaal eens!
grote groepen vreemde honden die elkaar niet in de weg zitten? dat is een illusie, waar Hans Klok jaloers op is...
We zijn heel erg gaan letten op signalen van onze honden, maar ook van andere honden en wat blijkt, zo goed als alle honden laten stressignalen zien bij het zien alleen al van elkaar. Tot nu heb ik het bij ze allemaal gezien.
Vinden honden het wel fijn contact te maken?
Ook al doet een hond ogenschijnelijk niets, toch doet het veel bij honden, het levert sowieso stres op. "
En toch... vraag ik mij na het lezen van deze tekst af, of dit niet wat te ver gaat?
Al decennia' verschijnen en theorien over de hond, wie is hij?, wat denkt hij?, wat doet hij? en waarom?
Bij geen enkel ander hobby of huisdier lijkt de drang en de fascinatie tot het doorgronden en begrijpen van het dier,, zo groot als bij de hond!
Tientallen breed uitgeschreven theorien zijn de revu al gepasseerd. Velen zijn achterhaald of toch weer aangepast, omstreden of juist weer niet.
Stress is een term die veel toegepast wordt op honden. Stress hier, stress daar.. overal stress. Daarop wil ik even opmerken dat zowel bij mens als dier, stress een primaire reactie en zelfs overlevingsbehoefte is.
Zonder stress raak je volkomen apathisch en kun je onmogelijk functioneren, al helemaal temidden van anderen (soortgenoten)
Stress stuurt zelfs de werking van de organen aan. Stress houd alert. Stress is ook een gevolg van opwinding enz..
Alleen een overdosis aan stress is ongezond.
Dus ja Suzanne, het zal ongetwijfeld waar zijn dat jij diverse stress signalen hebt waargenomen,, de vraag vind ik daarbij echter wel in hoeverre je dan ieder stress signaal als negatief of belastend moet gaan beschouwen. Immers bestaat er ook een zeer grote mate van hoognodige en zelfs positieve stress.
grote groepen vreemde honden die elkaar niet in de weg zitten? dat is een illusie, waar Hans Klok jaloers op is... "
Als ik in de trein zit, door de drukke supermarkt ga, dan zitten veel vreemde mensen mij ook wel eens in de weg. Daar ervaar ik ook een bepaalde stress bij. Maar dood ga ik er niet van en ik ga ook niet met ze vechten.
Net als wij hebben ook honden de wereld niet voor zich alleen. Het stresshormoon wordt in verschillende situaties aangemaakt, opgebouwd en weer afgebroken.
Nogmaals: een zeer primaire reactie die zelfs bij planten is waargenomen.
De aanwezigheid moet erkend worden,, maar het hoeft van mij niet als dramatisch groot probleem beschouwd te worden.
de vergelijking van onze maatschappij, normen, waarden en omgangsvormen met een losloopgebied gaat wel wat ver 
maar escalaties zijn, ook in onze maatschappij, aan de orde van de dag. er bestaat niet voor niets een ministerie van Veiligheid en Justitie
dus voor mijn honden werp ik mezelf maar op als het Openbaar Ministerie. ingrijpen waar nodig 
de vergelijking van onze maatschappij, normen, waarden en omgangsvormen met een losloopgebied gaat wel wat ver
maar escalaties zijn, ook in onze maatschappij, aan de orde van de dag. er bestaat niet voor niets een ministerie van Veiligheid en Justitie
dus voor mijn honden werp ik mezelf maar op als het Openbaar Ministerie. ingrijpen waar nodig "
Tuurlijk! Helemaal mee eens!
En de vergelijking qua onze maatschappij gaat wellicht ver.. maar onze honden draaien echter wel mee in deze zelfde maatschappij.
Sturing geven en ingrijpen?, absoluut.
Het ging mij er om dat we op een topic de ''hij doet niks hoor!'' ergernis bespreken, de ''pats, boem, wat leuk'' bloedirritant confrontaties.
En uiteindelijk lijken we aan te landen op het punt dat honden eigenlijk enkel en alleen gelukkig kunnen zijn binnen een straal van 60 cm van hun baas en acuut aan de dunne raken en hartverkrampingen krijgen als er soortgenoten in de buurt komen.
Okay, ik omschrijf het erg overdreven. Maar ik vind dat waakzaamheid en alertheid van de baas, niet verwart moet worden met bedotten.
Een hond is niet van snoepgoed en het afgeven van stresssignalen binnen een groep is 'binnen de perken', nodig, normaal en zelfs gezond.
Ik vind de verschillende theorien die de ronde gaan en die telkens weer veranderen.. soms zo uitgebreid en complex. Dat ik me wel eens afvraag of we de hond soms als een onmogelijk wezen willen gaan zien? en of we het daarmee soms niet onnodig moeilijk maken.
Niet alleen voor onszelf, maar vooral voor de hond.
Immers draagt de hond de rugzak die onze emotie en gevoelens bevat.
Het blijft lastig, hondenontmoetingen. Vooral als je een reactieve hond hebt. Mijn ervaring dat het zeer zelden een probleem is als beide honden los zijn. Voor Fedor is het altijd een probleem als hij aan de lijn is, en is hij zeer sociaal als hij los is. Maar nooit ongevraagd. Meestal lopen de honden die ik tegenkom al los. Fedor hou ik aan de lijn om verschillende redenen. Meestal willen de baasjes dan hun hond ook aanlijnen, heel netjes dus. Ik roep dan vaak even of ze los mogen, en als het mag gaat het prima. Fedor maakt een enorme boog, dat kan hij niet aan de lijn, daarom raakt hij gefrustreerd en gaat dat aan de lijn niet. En meestal is het gewoon door lopen, spelen hoeft niet vind ik, het gaat gewoon om de ontmoeting. Als het niet kan en ze mogen niet los, dan draai ik om, of loop een weiland in om voor veel afstand te zorgen, en als ik de honden vaker tegen kom merk ik dat de afstand steeds wat kleiner kan.
Hoe je het doet maakt niet uit, als je er maar samen uitkomt, en de ander respecteerd.
Heel mooi omschreven Zonnetje, kan ik me helemaal in vinden....
Honden zijn sociaal levende dieren, ze leven met een groep bekende. Alles wat buiten die groep is, is vreemd, daar is geen band mee. Elke ontmoeting brengt stres mee het is spannend, onzekerheid over hoe de ontmoeting zal verlopen. Dit kost heel veel energie, keer op keer.
Vinden honden dit prettig, kiezen zij er zelf voor?
Wij brengen ze meerdere keren per dag in zo een onnatuurlijke positie.
Het oh zo belangrijke sospcialiseren, waarbij ze keer op keer vreemde honden moeten ontmoeten van de bazen. Zo leert een hond dat hij op alles afgaat, of hij wilt of niet. Dit gedrag wordt er zo ingeslepen, hij heeft niet anders geleerd, met alle gevolgen van dien, niet alleen voor deze hond zelf, maar ook alle andere waar hij op afgaat.
Ik denk dat wij bazen ons er van bewust moeten zijn, dat de eigen sociale kring voor een hond belangrijk is en de rest, totaal onbelangrijk.
Dit doen wij zelf ook. Ik maak geen contact met vreemden. Tenzij we iets gemeen hebben, of worden gedwongen, je hond snuffelt aan een ander en er volgt dan maar een praatje met de andere eigenaar.
Een vreemde groep honden. Die worden „gedwongen" bij elkaar gebracht. Vinden ze het echt fijn? Ik geloof het niet.
Luca krijgt de keus. Ze loopt er met een reuze boog omheen.
Suzanne en Luca
Vinden honden dit prettig, kiezen zij er zelf voor?
Wij brengen ze meerdere keren per dag in zo een onnatuurlijke positie.
Zo zie ik dat ook. Ik ga nooit naar een losloop gebied omdat ik geen zin heb in al die loslopende honden en mijn honden ook niet. Ze zijn met zijn drieen een kleine Familie en ik doe ze geen plezier mee dat ze sociaal moeten gaan doen met wisselende vreemde honden. Doen ze al genoeg met elkaar. (sociaal doen) Daarbij hebben we onze vaste andere honden waarmee ze spelen of sociaal kunnen doen en gaan ze naar de hondeschool. Enough for them.
Wederom een voorbeeld van hoe wij mensen alles volkomen bepalen voor onze honden. En dan met de volste overtuiging dat we het het 100% bij het rechte eind hebben.
Doe je je honden er geen plezier mee? Of hebben ze gewoon nooit geleerd met bepaalde situaties om te gaan?
Geen aanval, gewoon een vraag..
Wij bepalen immers het hele leven van de hond en tevens hoe groot of klein hun wereld is.
De benaming 'onnatuurlijke positie' raakt in mijn optiek echt kan nog wal, daar het gehele bestaan van onze honden onnatuurlijk is.
Hoewel ze onze maatjes zijn en we van ze houden.. houden wij ze in gevangenschap. Zo cru is het gewoon. Hun leven speelt zich volledig af onder onze regie. Binnen de muren van het huis en de tuin en anders met een riem om hun nek op plaatsen die 'wij' voor ze uitkiezen. Of de hond dat nou altijd zo prettig vind en er zelf voor kiest???
Ze mogen niet jagen, niet vrij rondlopen, niet vechten, niet paren, niet veroveren, het liefst ook niet te veel blaffen en graag het interieur in tact laten.
Dat veel honden slecht zijn in het onderlinge contact leggen met elkaar, is naar mijn idee ook het serieuze gevolg van de onnatuurlijke setting waarin ze leven.
Ik geloof dat als we dat in de eerste plaats erkennen, we ook meer ontspannen met onze honden en die van anderen weten om te gaan.
En dat bedoelde ik kort samengevat met het verschil tussen alert en waakzaam zijn voor je hond,, of hem bedotten.
Honden zijn geen psychisch labiele wrakken. Ze kunnen heus tegen een stootje en moeten net als wij zich dagelijks door dit leven heen bewegen met alles dat hun pas kruist.
Sturing geven en stukje bescherming bieden,, prima, nodig zelfs!
Je hond 'moet' niet verplicht sociaal met andere honden doen. Maar geeft hem op zijn minst de kans dit zelf aan te geven i.p.v op voorhand zijn hele leven uit te stippelen.
En ik bedoel dit algemeen. Niemand persoonlijk.
ik had er laatst ook hier heen, ik ging al aan de kant liep zelf bijna in de bosjes mar mevrouw kwam met haar ridgeback gewoon stug op ons aflopen en laat hem nog snuffel ook!
kon niet doorlopen want ze versperde letterlijk mijn weg.
bah kan daar wel een beetje nijdig om worden.
ik zei toen "ik ga nu langs je" en zei "o waarom de mijne is aan het snuffelen".
vriendelijk uitgelegd dat dat dan wel zo kan wezen maar als de mijne vast zit aan de lijn word er niet gesnuffeld en gespeeld, klaar, daar kan ik heel kort en bondig in zijn.
valt me wel op dat juist mensen met rassen lopen die een "naam" hebben het juist zo nodig vinden om maar op iedereen en alles af te lopen met hun hond.
Lees ook
-
Inloggen
InloggenNog geen account op de HondenPage? Registreren