" hij loopt keurig aan een touwtje, negeert andere honden. Ook los loopt hij er met een boogje omheen tenzij ik toestemming geef om te spelen. Maar is dat normaal hondengedrag? "
Jahoor, dat is heel normaal hondengedrag. Bekende honden, zeker als het goede maatjes zijn, worden wel vaak enthousiast begroet, maar bij onbekende honden is het helemaal niet gebruikelijk dat ze elke keer meteen boven op elkaar springen. De meeste honden lopen gewoon langs of met een boogje om elkaar heen, of snuffelen even kort en lopen dan weer verder. Soms houden ze van een afstand al hele gesprekken met elkaar. Dan staat bv. de ene hond ineens doodstil, de ander trilt even met zijn staart, de eerste maakt weer een subtiele beweging waarop de ander er ineens met een boog omheen rent, vervolgens terugloopt en dan staan ze ineens te snuffelen. Kan heel boeiend zijn om te bekijken.
Jonge honden kunnen inderdaad nog wel eens wat al te onstuimig zijn. Aan de baas dan de edele taak zijn viervoeter op te voeden. Als hij zijn hond maar een beetje zijn gang laat gaan, kan deze wel eens een stevige snauw verwachten van andere honden, die dit onaangepaste gedrag gewoon niet pikken.
Natuurlijk gaat opvoeden met vallen en opstaan en gebeurt het heus wel eens dat je te laat bent of dat je hond ineens spontaan bananen in zijn oren heeft gekregen. Dat begrijpt ieder normaal mens wel. Dat is ook helemaal niet zo'n probleem, zeker niet als je meteen ingrijpt.
Wat je echter bedoelt met dat een hond 'alleen maar kan leren als je hem fouten laat maken' snap ik niet. In deze context betekent dat dus dat je je hond toestaat op een andere hond af te stormen, juist om hem te leren dat dat niet mag. Een beetje erg kromme redenering, vind je ook niet?
"
En steeds meer mensen een niet hond sociaal ras kopen omdat die nu eenmaal in de mode zijn.
"
Een sociale hond is een hond die goed met andere honden overweg kan, zich makkelijk aanpast, conflicten goed kan vermijden en een beginnend conflict makkelijk weet op te lossen. Een hond die als een gek op andere honden afdendert, daarbij alle signalen van die hond negeert en gewoon maar doorgaat, ook als de andere hond duidelijk aangeeft dat hij het echt niet leuk meer vind, zo'n hond veroorzaakt juist problemen bij een andere hond en dat is dus in feite de niet hond sociale hond. Dat mensen toch dat soort honden kopen is niet zozeer omdat het mode is, maar meer omdat ze gewoon niet begrijpen hoe vervelend en zelfs bedreigend en intimiderend het gedrag van hun hond is.
Vergeet niet dat spelen bij dieren stiekum een voorbereiding op het volwassen leven is. Bij een roofdier als een hond dus jagen. Dat zie je ook aan de manier van spelen, achter elkaar aan rennen, speels happen, springen. Soms is het ook meer een krachtmeting.
Er is echter maar een heel fijne lijn tussen gewoon leuk spelen en niet meer zo fijn bezig zijn, waarbij een hond opgejaagd of in het nauw gedreven wordt door een andere hond.
Toen Bobby puppy was, zat ik met haar op puppencursus. Na de les mochten de hondjes dan nog even met elkaar spelen. Nu was daar een wat grotere pup bij, die het elke keer op Bobby gemunt had. Achterna jagen, terwijl Bobby wanhopig probeerde weg te komen of een veilige plek te zoeken. Met die hond bij de grotere en de kleintjes apart ging het gelukkig beter. Maar nou komt het, wat was Bobby's favoriete spelletje? De andere hondjes uitdagen door weg te rennen en dan te kijken of ze achter haar aankwamen, want dat was nou net de bedoeling, dat ze allemaal achter haar aan zouden rennen!
Huh, denk je nu misschien,
wat zeur je dan? Dat is toch precies hetzelfde als wat die andere hond deed?
Nee, dat was het niet. Terwijl het toch op het eerste oog precies dezelfde situatie was, een hond die door een andere hond wordt achterna gezeten. Maar daar kan dus echt verschil in zitten, wat voor ons mensen, zeker als het om een vreemde hond gaat, niet altijd even goed te zien is.
Als bijvoorbeeld een grote hond met dwaze bokkensprongen om een klein hondje aan het dansen is, en gewoon vrolijk doorgaat terwijl het kleintje steeds feller uitvalt, kan je er natuurlijk gewoon bij staan te lachen. Kijk eens hoe leuk, hoe vrolijk hij aan het spelen is, jammer alleen dat dat andere hondje niet zo vriendelijk is. Maar grote kans dat het helemaal zo 'leuk' niet is allemaal, dat het kleine hondje klemgezet is en het gedrag wat jij als 'vrolijk' en 'onbevangen' interpreteert, in werkelijkheid het belagen is van een hondje dat geen kant meer op kan.
Eh, ik neem de post van Anoniem weliswaar als uitgangspunt, maar bedoel hier uiteraard jij in algemene zin. Het is niet mijn bedoeling iemand in persoon aan te vallen, alleen om duidelijk te maken dat wat wij 'vrolijk' noemen en 'alles leuk vinden' helemaal niet zo leuk hoeft te zijn voor de andere hond.
"mijn hond is in ieder geval zo niet geboren.
"
Inderdaad, zo is hij niet geboren, maar door mensen gefokt.
Daarbij vind ik het een wat vreemd argument. Puppy's worden bijvoorbeeld geboren zonder bijtrem en met de neiging overal in te bijten. Moeten we dan maar toelaten dat onze handen tot bloedens toe stukgebeten worden omdat de hond nou eenmaal zo geboren is? En zijn we 'onverdraagzaam' als we dat niet willen?
Natuurlijk niet. We leren de pup gewoon zachtjes te doen, bijvoorbeeld door een piep te geven als ze te hard bijten. De meeste honden worden vanzelf ook minder happerig als ze opgroeien. Niet omdat ze dan minder hond zouden zijn, maar gewoon omdat ze volwassen worden. En daarbij hoort ook een wat aangepaster gedrag op diverse fronten, ook al zijn ze niet zo geboren.
(Vervang nou even 'bijten' door 'stormen' en je hebt precies de 'hij doet niets hoor' situatie waar we het hier over hebben.)
"
Inmiddels loop ik met een voorbeeldige hond. Relaxed naar andere honden, ze grotendeels negerend. "
Geweldig toch? Het klinkt alsof je hond inderdaad gewoon volwassen is geworden en nu lekker hond kan zijn. Wat snuffelen, bezig zijn met baasje, goed omgaan met andere honden, in plaats van maar op alles en iedereen af te moeten stormen omdat hij zich niet weet te gedragen.
Ik denk ook niet dat je hond iets te kort zou komen omdat je hem onder druk van de maatschappij gewoon goed hebt opgevoed.
Honden die helemaal geen opvoeding meekrijgen zie je helaas ook nog weleens. Baasjes vaak op hun mobiele telefoon geconcentreerd, meer met zichzelf bezig dan met hun hond. Die hem gewoon maar een beetje zijn gang laten gaan en geen steun geven in hoe hij zich moet gedragen.
Vaak zie je het al op een afstand, van dat onbeheerste gedrag, als een kip zonder kop van hot naar her rennen waarbij de hond nog meer met zichzelf in de knoop lijkt te zitten dan met de rest van de wereld. Zo'n hond kan gewoon snakken naar een beetje structuur en opvoeding, om gewoon weer een beetje hond te kunnen zijn, in plaats van een dolgedraaid geval.