En toch... vraag ik mij na het lezen van deze tekst af, of dit niet wat te ver gaat?
Al decennia' verschijnen en theorien over de hond, wie is hij?, wat denkt hij?, wat doet hij? en waarom?
Bij geen enkel ander hobby of huisdier lijkt de drang en de fascinatie tot het doorgronden en begrijpen van het dier,, zo groot als bij de hond!
Tientallen breed uitgeschreven theorien zijn de revu al gepasseerd. Velen zijn achterhaald of toch weer aangepast, omstreden of juist weer niet.
Stress is een term die veel toegepast wordt op honden. Stress hier, stress daar.. overal stress. Daarop wil ik even opmerken dat zowel bij mens als dier, stress een primaire reactie en zelfs overlevingsbehoefte is.
Zonder stress raak je volkomen apathisch en kun je onmogelijk functioneren, al helemaal temidden van anderen (soortgenoten)
Stress stuurt zelfs de werking van de organen aan. Stress houd alert. Stress is ook een gevolg van opwinding enz..
Alleen een overdosis aan stress is ongezond.
Dus ja Suzanne, het zal ongetwijfeld waar zijn dat jij diverse stress signalen hebt waargenomen,, de vraag vind ik daarbij echter wel in hoeverre je dan ieder stress signaal als negatief of belastend moet gaan beschouwen. Immers bestaat er ook een zeer grote mate van hoognodige en zelfs positieve stress. "
Kan me hier wel in vinden. Als ik mijn eigen karakter vergelijk met dat van Obi. Dan kom ik zelf tot de conclusie dat we erg veel op elkaar lijken. Kijken graag de kat uit de boom, gaan graag conflicten uit de weg (misschien zelfs teveel). Sommige situaties zijn inderdaad stressvol. Maar net zoals Obi moet ik dat soort dingen ook gewoon ondergaan in het dagelijks leven. Ik moet ook door de spits door de stad rijden, presentaties houden voor mensen. Op groepen afstappen.. etc. etc. Stress is niet te vermijden... Ik kan als een kluizenaar wel elke dag ergens gaan zitten met Obi op m'n schoot maar waar brengt ons dat?
Samen kunnen we de wereld aan we zien wel wat er gebeurt toch? En ja, soms loopt Obi met z'n oortjes in z'n nek... vindt hij het niet zo leuk. Maar ik ook niet... zolang je na elk stressmoment weer samen kunt genieten van de dingen die je onderneemt lijkt het mij inderdaad niet zo'n probleem. Stresss is inderdaad gewoon nodig om te functioneren. Het is niet alsof ik Obi urenlang tussen een kudde olifanten laat lopen (zou ontzettend eng zijn voor Obi). Of aan een paal vastmaak daar waar honderden mensen per 10 minuten passeren. Wat ik ook zal doen aan mezelf of aan Obi we zullen het altijd blijven ervaren, stressmomenten. Meer misschien dan anderen dat weet ik niet. Ik weet wel dat ik in tegenstelling tot Obi mijn stress kan verbergen, dat wil echter niet zeggen dat ik me op m'n gemak voel. Misschien zijn er wel honden die dit zichzelf ook kunnen aanleren? En dat wij vervolgens denken dat we geslaagd zijn het gedrag te veranderen.


3 doggies



.

bemerken alvorens ik de riem losmaak. 







