HondenPage baasje * tuGba & SantiaGo (L)*

Wat schreven de vrienden van * tuGba & SantiaGo (L)* op het forum

Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
Als jullie er zelf liever niet mee door willen gaan (wat volkomen begrijpelijk is), dan mag het asiel zich niet zo opdringen in jullie beslissing. Als je toch wil ingaan op hun voorstel, check dan zeker eerst of deze medewerkster een gedragsdeskundige is en bespreek zorgvuldig wat ze precies van plan is met haar 'correctie'. Zodat je op voorhand weet waar iedereen aan toe is. Als die aanpak je niet zint of teveel risico inhoudt, doe het dan niet.    Dat ook de andere husky snel weer is teruggebracht, doet toch vermoeden dat deze honden niet doordacht geplaatst zijn. Voor de honden zelf is dat allemaal zeer stresserend. Beter dat men hen eerst tot rust laat komen in het asiel, de tijd neemt om hen te leren kennen en te begeleiden, en dan met zorg en aandacht een nieuwe thuis voor hen zoekt.  Eerlijk gezegd denk ik dat dit voor jullie allemaal de beste oplossing zou zijn.   @ Botteke: rasgroep 5 zijn de oertypes en spitsen. Daar zitten rassen van alle continenten in (Afrika, Azië, Zuid-Amerika,..) en dus zeker niet alleen uit de poolgebieden. Wat hen bindt is dat ze nog erg dicht bij hun oorsprong staan, in tegenstelling tot 'moderne' rassen. Ineke heeft een link geplaatst.         
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
" Zoiets als de yakut laika dan? Gefokt in het noordelijke gebied van de wereld? Tamaskan hoort er dan weer niet bij toch? " Botteke Off topic: Er zijn veel noordelijke rassen, maar daarom worden ze nog niet tot de poolhonden gerekend. Net die felle prooidrift is nog heel sterk aanwezig in een poolhond. Bij de grotere groep van de noordelijke rassen zijn ook honden met een milde tot zwakke prooidrift. Noordelijke rassen hadden heel uiteenlopende taken, je kan al die rassen dus niet allemaal over één kam scheren. 
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
" Welke rassen zijn pool honden, ff serieuze vraag? " Botteke De Siberische Husky, de Alaskan Malamute en de Groenlandse hond. De Samoyeed wordt er vaak ook bij gerekend maar die sluit qua karakter en aard beter aan bij de Noordelijke rassen. 
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
Is wel kwestie van wennen    Laat je vooral niet gek lullen door, jachtinstinct. Ja alle katten en honden hebben dat maar voorlopig zitten ze lekker binnen en krijgen elke dag 2 maaltijden.  Helemaal niet nodig dus aan "instinct" misschien een beetje vermaak wel. Je kunt ze dus vermaken, flirtpole(zoeen staaffie met een veer eraan wordt ook bij de hondjes gebruikt), urban agility beetje opdrachtjes geven op dingen te springen ect... " Botteke Sorry Botteke, maar deze reactie toont dat je niet op de hoogte bent van de aard van een poolhond.   En dus is het ronduit gevaarlijk advies, en help je er TS noch de hond en kat mee. 
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
" De kat zat steeds in haar krabpaal hoog en veilig. Door een moment van onoplettendheid is hij uit de krabpaal gekomen en de hond het het eerder door dan wij. Ze is erheen gerend en de kat is hier van geschrokken dat ze een spurt heeft genomen, wat de hond nog meer triggerde. Sindsdien durft de kat niet meer naar beneden te komen en weet ik niet hoe we de verdere introductie het beste laten verlopen.  ik snap dat je zegt dat er nog weinig te zeggen valt, alles is nieuw voor haar. Maar vanaf wanneer zou er dan wel te zeggen zijn of hier hoop is.  " Saskia & Duke   Daar valt op voorhand geen tijd op te plakken. Je kan het alleen zelf inschatten, aan de hand van hoe de dieren zich gedragen, de omstandigheden, de triggers, de vibe die er hangt,... Het vraagt dus heel veel aandacht en energie om dit correct te doen. Prooidrift is ook iets heel anders dan een jachtinstinct. Het is niet zomaar najagen, bij prooidrift gaat de hond echt voor de kill. Dus onderschat dat zeker niet.   Bij een herplaatser waarvan je de achtergrond niet kent, is het moeilijk te weten hoeveel prooidrift het dier heeft. Zelfs als je nu alles als een politieman gaat managen, betekent dat niet dat er later geen incidenten zullen voorvallen. Daarvoor moet je de hond dus eerst heel goed leren kennen, en dat kan bij een herplaatser een tijd duren. Husky en kleine dieren, het is eenmaal een zeer gewaagde combinatie.    De vraag is dus eerder: hoe intens wil je hier zelf mee aan de slag, en hoeveel plezier doe je er iedereen mee: de kat, de Husky, jezelf en je gezin. Als iedereen constant alert moet zijn en beperkt moet worden in zijn dagdagelijkse vrijheid, dan blijft ook de spanning de hele tijd aanwezig in huis. En dat is voor niemand een prettige leefsituatie.    Persoonlijk vind ik dit geen goede inschatting van het asiel om een husky bij kattten (of andere kleine huisdieren) te plaatsen.  Maar nogmaals: het kàn goed uitdraaien, indien er weinig prooidrift aanwezig is, mits heel veel begeleiding en afhankelijk van hoe de dieren zelf met elkaar zullen leren omgaan en samenleven. Maar garantie heb je nooit, het blijft een risico-combinatie.
Alaska's Finest! schreef in Husky en kat
De prooidrift bij poolhonden kan erg groot en primitief zijn. Als die in de hond aanwezig is, krijg je die er niet uit, en moet je daar een leven lang rekening mee houden. Dat wil zeggen: ook nooit voluit met kleine hondjes laten spelen, want als die piepend wegrennen, dan gaat er een knop om. Of de prooidrift ook bij jouw husky hoog aanwezig is, is nog niet zeker te zeggen. De hond is er pas, alles is nieuw, er hangt spanning, de kat is bang,... Dat speelt natuurlijk ook mee. Je schrijft: 'met de kat gaat het nog niet goed'. Wat bedoel je precies? Wat gebeurde er tussen hond en kat dat de kat nu zo bang is?  
Alaska's Finest! schreef in Hoe weet je wanneer het klaar is?
Eigenlijk waren we er al uit, en de dierenarts vind ook dat er nu veel kwaaltjes bij komen en zijn mooie oude dag toch wel lastig is voor bumper, maar nu had hij gisteren weer een goede dag en at hij weer iets en pakte weer een bal. Waardoor ik nu weer iets heb van misschien toch maar wachten..........  christel bumper en milo Die goede momentjes kunnen nog heel waardevol zijn. Deel ze, geniet er samen van.   Een hond kan zijn vreugde ook in andere, kleinere dingen vinden dat dat ie vroeger deed. Zoals eenvoudig samen op de bank liggen waardevoller kan worden dan met een balletje spelen, bijvoorbeeld.  En als het moment daar is, zal je dat aanvoelen, je hond zal dat aangeven. Maar tot dan: geniet van elk klein moment.   
Alaska's Finest! schreef in Reu laat andere reu niet met rust
Ontsteking?
Alaska's Finest! schreef in Fijne kerstdagen en de beste wensen voor iedereen.
Beste Wensen aan alle HP hondjes en hun leuke mensen. 
Alaska's Finest! schreef in Labradoodle 11 weken veel drinken
Vullen jullie gewoon een bak met water. Of meet je dit af?  saskia Altijd water voorzien. Hoeveel een hond drinkt hangt van vele factoren af: wat hij eet, hoeveel hij beweegt, hoeveel stress hij ervaart, de luchtvochtigheid, temperatuur, hoeveel hij morst buiten de bak, enz... Als je je zorgen maakt, contacteer dan de dierenarts. Je kan ook bijhouden hoeveel water je effectief in de bak giet en hoeveel er na 24u overblijft.  Maar zet je hond niet zonder water enkel en alleen omdat er een richtgetal op internet rondgaat. Voorzie altijd vers water om te drinken. 
Alaska's Finest! schreef in Mijn lieve Aila - zijweggetje naar Dinja p.7.
Aaach, wat een schattige snoet op de foto. 'Hoezo, ik mag niet op de bank? Ik ben toch lief?' 
Alaska's Finest! schreef in Mijn lieve Aila - zijweggetje naar Dinja p.7.
Woooooo.... wat een geluk is dat geweest, zeg!  Veel beterschap voor je lieverd en een spoedig herstel 
Susanne schreef in Pups...
Oké, laat ik uitleggen waarom ik dit zeg. Ik ken de pijn van TS, sterker nog, ik heb wel diepere dalen gekend dan hetgeen waar zij nu doorheen gaat. Daarom weet ik dat TS zich absoluut rijk mag rekenen met vriendinnen die er voor haar zijn en haar met honden willen opvangen. Maar wil je groeien uit diepe dalen, dan heb je ook mensen nodig die een keertje straight met je durven te zijn. Die je wijzen op fouten die je zelf maakt, zodat je gaat nadenken en leert om in de toekomst een andere keuze te maken. Verantwoordelijkheid te (leren) nemen voor dingen die je zelf doet. Dat is waardevol, zo heb ik dat ervaren tenminste. Ik trap TS niet de grond in.   Dit is geen nestje wat per ongeluk geboren is. Dit nestje komt van geteste ouders en krijgt een stamboom, het is een "weloverwogen" beslissing geweest van de mens. Niet die van de hond. En een hond is net als een mens een levend wezen met een ziel, en gevoel. Daar mag wel iets meer rekening mee gehouden worden. Het feit dat er met die moederhond en pups gezeuld gaat worden is iets waar hier op het hondenforum wel heel makkelijk over gepraat wordt, maar dat is het niet!    Nogmaals, ik veroordeel TS niet als persoon, maar de keuze die hier gemaakt is. Hier kun je lering uit halen, en het anders doen in de toekomst. Verder wens ik haar en de moederhond met haar pups veel sterkte en vooral rust toe! 
Susanne schreef in Pups...
" Doe het dan ook niet, wat schiet ts daar mee op? " Kees Wat ik al zei, haal hier een les uit!
Susanne schreef in Pups...
" Ik snap dat ik ook rechten heb, maar de reden dat we uit elkaar zijn is omdat ik er klaar mee ben dat hij steeds dronken en agressief wordt. Dus in principe wil ik zelf ook gewoon echt zo snel mogelijk weg hier :(  De 2e vriendin waar ik bij terecht kan kan ik wel sowieso 4 tot 6 maanden bij blijven omdat haar huisgenoot zolang op uitwisseling is in het buitenland. Dus dat geeft me al ietwat hoop... maar om nu nog in dit huis te blijven tot ik naar haar kan... :/  " Aline Ik hou er echt niet van om te veroordelen.. Maar meid, hoe heb je in zo'n situatie er nu voor kunnen kiezen om je hond een nestje pups te laten krijgen? Die kwade dronk is toch niet iets van de afgelopen week...? En dan een nestje pups, wat een hachelijke situatie! Ik snap dat je gaat verhuizen en ik hoop dat het allemaal goed gaat. Nogmaals veel sterkte, en laat dit een belangrijke levensles zijn geweest. Er is een egoistische keuze gemaakt door je hond te laten dekken in deze situatie, en je hond moet vervolgens leven met de gevolgen. Elke vrouw die net bevallen is, en voor de eerste keer moeder wordt, weet hoe ingrijpend zo'n verandering is. Je moet er dan toch niet aan denken vlak na je bevalling niet 1, maar 2x te verhuizen... Probeer de rust te bewaren voor het nestje. Gelukkig heb je vriendinnen die jullie willen opvangen, daar ben je rijk mee! 
Susanne schreef in Pups...
Je ex mag dan eigenaar zijn van zijn huis, maar als jij ingeschreven staat op zijn adres kan hij jou zeker niet zomaar uit huis zetten. Laat je daarin niets wijsmaken, jij hebt ook rechten. Ga je mee in wat hij wilt, en ben je voor het einde van de week vertrokken, dan kies je uiteindelijk zelf om afstand te doen van die rechten.  Ik zou het niet aanraden om te verhuizen met een nestje pups, laat staan 2x. Verhuizen is zeer stressvol, zowel voor moederhond als voor pups. Ik zeg niet dat het gebeurt, maar het kan als gevolg hebben dat moederhond haar pups alsnog afstoot. Dat is het overlevingsinstinct.    Vandaag is weer een andere dag dan gisteren. Ga nog eens het gesprek aan met je ex zodra de gemoederen een beetje bedaard zijn. En probeer dan te praten in oplossingen in plaats van verwijten. Het is niet meer dan redelijk en bovendien je recht dat je ex jou de tijd geeft tot je echt iets hebt gevonden waar je definitief terecht kan. Voordat dat zover is zullen die pups wel uitgevlogen zijn.  Je zegt wel "geen probleem zou je denken" om voor het einde van de week zijn huis uit te zijn, dat geldt misschien voor jou, maar je hebt nu ook een zorgtaak naar je hond en haar pups toe.    Wat een situatie, veel sterkte met alles! 
Susanne schreef in Hond steelt eten
De hond steelt geen voedsel in jullie aanwezigheid, maar in jullie afwezigheid pakt ie alles binnen zijn bereik. Dan heeft de hond al de associatie gemaakt: baas aanwezig betekent voedsel laten liggen, baas afwezig betekent vrij spel. Dit krijg je er niet meer uit. Oefeningen zoals voedsel op de grond leggen en voorkomen dat de hond het op eet zullen niet effectief werken, omdat de baas bij zo'n oefening aanwezig is. In principe kent de hond deze oefening al, want hij laat voedsel liggen als jullie erbij zijn. Maar de hond heeft ook al geleerd; baas afwezig is vrij spel. De enige wijze waarop dit patroon doorbroken kan worden, is als de hond op het juiste moment gecorrigeerd wordt terwijl de baas afwezig is, en zonder dat de correctie geassocieerd kan worden met de baas. Alleen om dat te kunnen moet je wel een zeer gespecialiseerde hondentrainer zijn... Dus helaas, dit gedrag is niet af te leren. Elk succes dat de hond behaald werkt zelfbelonend, en motiverend om het opnieuw te doen. In dit geval is de enige uitkomst: voorkomen dat de hond succes behaalt, dus dat houdt in: scherp blijven en voedsel van tafel halen zodra jullie daar niet zijn. Tja sorry, niet wat je wilt horen, maar wel wat het is... 
Alaska's Finest! schreef in Mijn lieve Aila - zijweggetje naar Dinja p.7.
Poeh, weer schrikken! De duimen draaien voor vrijdag! 
Susanne schreef in LPC operatie, blijft mank lopen.
Nu wil ik je niet bang maken, maar wat ik me afvraag als ik je stukje lees, hebben ze wel echt alles weggehaald, of is er ergens nog een klein botsplintertje achter gebleven? Zijn er nieuwe röntgenfoto's gemaakt na de operatie? 
Alaska's Finest! schreef in Twee teefjes samen?
" Ik denk dat het beter is om het niet te doen. Ik heb eerder een hond moeten herplaatsen (dit was een reu) omdat de één de andere steeds aanviel, dit wil ik nooit meer. Normaal gesproken zou ik helemaal geen hond bij Lotus doen omdat ze zo erg aan mij hangt en hierdoor jaloers is. Maar ik wil deze mensen die ik ken helpen, ik kan mij het gevoel van die dochter over de onzekere toekomst van de hond goed voorstellen.  " Marga en de honden Balou R.I.P., Lotus en kat Nemo.   Ik begrijp dat je die mensen graag wil helpen, maar uiteindelijk gaat het over de dagdagelijkse realiteit en dus over jou, je hond, je kat, en de andere hond, waarbij het voor iedereen fijn en aangenaam samenwonen moet worden. Als je daaraan twijfelt of geen gerust gevoel bij hebt, dan is het beter dat het hondje naar een andere plaats gaat. Er is nu nog tijd, de dochter kan -eventueel met hulp van een herplaatsingsorganisatie- uitkijken naar een leefsituatie die aansluit bij wat het hondje gewoon is. Dus voor het hondje komt dat vast wel goed. 
Alaska's Finest! schreef in Twee teefjes samen?
Ik maak mij eigenlijk eerst meer zorgen of twee teefjes wel samen gaan, ik wil geen problemen. Marga en de honden Balou R.I.P., Lotus en kat Nemo. Of twee teefjes samen kunnen, hangt af van de honden zelf. Als de herplaatser of jouw hond zich eerder al bitsiger gedroegen tegenover teven dan tegenover reuen, dan heb je een reële kans dat het mis kan gaan. Maar als de honden nooit een voorkeur hadden qua geslacht, dan kan het zeker goed gaan. Je schrijft wel dat je hond zich de laatste tijd jaloers gedraagt naar je kat toe. Dat zou ik wel naar kijken, wat daar achter zit. Want dat kan een reden zijn om geen vreemde hond in huis te halen. 
Alaska's Finest! schreef in Twee teefjes samen?
Ken je het hondje persoonlijk, of krijg je deze info via de vriendin van je dochter? In dat geval zou ik eerst zelf de hond willen ontmoeten en inschatten. Als je daar een positief gevoel bij krijgt (dus dat je eerst zelf de hond wel leuk vindt), dan zou ik met die vriendin een aantal wandelbeurten afspreken, zodat jouw hond ook kan kennismaken met de herplaatser. Kijken hoe dat gaat. Of beide honden elkaar wel zien zitten.  En van daaruit kan je dan beslissen.   
Alaska's Finest! schreef in Mopsenzusjes 20 jaar vandaag.
Gelukkige verjaardag, dames! Geniet van jullie speciale dagje 
Susanne schreef in Goed tuig
Zoek eens naar het "perfect fit" harnas. Dit tuig bestaat uit 3 onderdelen die je afzonderlijk van elkaar moet aanschaffen, naar de maat van je hond. Ook kun je deze overal afstellen, waardoor deze zo goed als "perfect" aansluit op de bouw van de hond. Het tuig is zowel stevig, als bedekt met zacht fleece, waardoor ie niet zou moeten schuren. Aanrader!    Je zou ook nog kunnen kiezen om een tuig op maat te laten maken, maar dan ben je heel wat meer geld kwijt. 
Alaska's Finest! schreef in Verlatingsangst???
Ook voor honden kan het verlies van hun maatje heel intens voelen. Niet alleen is de hond zelf weg, maar de hele gezinsdynamiek verandert, hij is plots alleen, hij pikt ook jouw verdriet op, enz. Een radio, een lamp, een pil... dat gaat zijn maatje niet vervangen. Je zal eerst zelf aanwezig moeten zijn en steun moeten bieden. Gun je hond en jezelf de tijd om een nieuw evenwicht te vinden, wees er voor elkaar. En daarna kan je het alleen-zijn opnieuw gaan aanleren.  Veel sterkte met jullie verlies. 
Susanne schreef in Een goed opgevoede hond begint bij een bewuste eigenaar
Wat een interessant topic is dit geworden. Fijn dat TS ook eens inhoudelijk ingaat op de onderwerpen die hij aansnijdt, want het is toch leerzame materie.   Bij mij is de balans bij de hond en in de opvoeding gekomen door zowel in acht te nemen wat Alaska's finest zegt, als wat de heer Richard uitlegt. Als je het enkel hebt over duidelijk en consequent leiderschap zonder concreet uit te leggen wat daarmee bedoeld wordt, dan is er in feite een hele hoop ruimte voor interpretatie. Ik ben nieuwsgierig van aard en stel mensen graag vragen, en zo ontdek je dat mensen vaak geen idee hebben hoe ze duidelijk moeten zijn naar hun hond toe. Vaak wordt het zelfs verward met hard(er) optreden, vandaar dat ik het benoem, want er zit zeker een groot verschil in. Goed dat TS daar ook nog even op inhaakt.   Een voorbeeld: je loopt met je hond aan de lijn voorbij een prikkel waar de hond op reageert op een wijze die als ongewenst wordt ervaren. Dan kun je bijvoorbeeld duidelijk zijn door middel van correctie aan de lijn en dat consequent toepassen, elke keer dat het opnieuw gebeurt. Duidelijk en consequent, toch..? Maar als dit gedrag zich herhaalt, is hetgeen wat je probeert over te brengen dan duidelijk voor de hond?   Bij ongewenst gedrag kijk ik altijd naar de omstandigheden, wat gaat er allemaal aan vooraf, wat voor gedrag en emotie laat de hond zien en wat heeft de hond van mij nodig in deze situatie? Dat hield in dat ik onder andere heb geleerd dat ik in bepaalde zaken te snel wilde en mijn geduld juist moest bewaren, met andere momenten had mijn hond juist behoefte aan steun in plaats van correctie en weer met andere momenten behoefte aan leiderschap en duidelijkere communicatie van mijn kant. Duidelijk in de zin van dat de hond het begrijpt (!).   Om nog eens op het voorbeeld terug te komen, je kunt dus duidelijk en consequent zijn door je hond te blijven corrigeren bij ongewenst gedrag, maar dat hoeft niet tot het gewenste resultaat en dus de balans te leiden. Het kan zelfs tegenovergesteld effect hebben, hangt maar net af wat voor type je hond is. Je kunt ook duidelijkheid geven door rekening te houden met dat een hond kan reageren op een bepaalde prikkel, en het voor zijn door bijvoorbeeld consequent de lijn wat in te korten en je hond bij je te houden. Een handeling die de hond duidelijkheid biedt: "hé, mijn baas neemt de leiding over deze situatie, dan hoef ik het niet te doen." En zo hoeft er niet eens meer een correctie aan te pas te komen. Dat is in feite het mooiste, zodanig te handelen dat er geen correctie aan te pas hoeft te komen. En als er toch een correctie nodig blijkt te zijn, pas het dan zo toe dan de hond daadwerkelijk begrijpt wat je bedoelt.    Het zijn in ieder geval twee totaal verschillende handelingen met twee verschillende uitkomsten en toch kun je ze allebei omschrijven als "duidelijk en consequent leiderschap". Maar het één baseert zich eerder op "ik ben de leider en je hebt te luisteren naar wat ik zeg, want ik dwing het af" en het ander baseert zich op "wederzijds respect en vertrouwen, aanpassing van de leider naar de mogelijkheden van de hond, en hem/haar daarin te laten groeien. Zorg dragen dat de hond ofwel zijn spanning op verantwoorde wijze kan reduceren of te voorkomen dat de spanning bij de hond hoog oploopt". Een hele andere vorm van leiderschap. En daarin kun je nog altijd begrenzen waar nodig, en structuur/duidelijkheid bieden. Dat is zeker ook belangrijk om een veilige en vertrouwde basis te vormen.    Ik heb zeer zeker niet alle wijsheid in pacht, ik leer een hoop - mede dankzij mijn hond (die echt een draak van een pup/puber kon zijn) en ik ben nog lang niet uitgeleerd. Maar wat ik wel weet is dat de laatste vorm van leiderschap eerder als gevolg heeft dat honden zich ontwikkelen tot stabiele, evenwichtige volwassen dieren. Eerst werken aan de band, veiligheid en vertrouwen bieden, en vanuit daar kun je verder groeien.
Alaska's Finest! schreef in Een goed opgevoede hond begint bij een bewuste eigenaar
Daarom richt ik me bewust op die basis. Als mensen hun hond al duidelijk kunnen opvoeden met vaste regels en voorspelbaarheid, ben ik al tevreden. Vanuit die basis kan er altijd verder worden verdiept. Maar zonder die basis blijft alles drijven op intenties in plaats van op houvast " Richard (IDE) Zelf zie ik dat eigenlijk omgekeerd. Ik denk dat de allereerste basis bij het grootbrengen van zoogdieren niet zozeer vaste regels zijn. Maar wel betrouwbaarheid. Of het nu over een gazelle op de steppe gaat, of de bizon in de prairie: de basis is steeds dat het kleintje zich gedragen voelt door diegenen die hem omringen. Daar vertrekt veiligheid uit. Kunnen rekenen op de volwassenen. De leefregels en de normen waaraan binnen de groep moet beantwoord worden, komen nadien. Dus niet de regels zijn de basis, wel het veiligheidsgevoel (hechting).  Naar mijn mening is dit bij een hond of een mens niet anders, vanaf zijn prille begin. Eerst geborgenheid, steun, betrouwbaarheid voelen. En van daaruit groeit zelfvertrouwen, standvastigheid, kalmte. En kunnen de leefregels worden bepaald. Dit komt trouwens overeen met de biologische ontwikkeling van het zenuwstelsel. Een zoogdier dat geboren wordt in een betrouwbare en steunende omgeving ontwikkelt zich anders dan een zoogdier dat dit niet krijgt. En dat is zeker de eerste maanden bij een hond van groot belang.  Dus ik zie het zeker zo: eerst vertrouwen, daarna komen regels (waar ieder een andere invulling aan kan geven)
Alaska's Finest! schreef in Een goed opgevoede hond begint bij een bewuste eigenaar
Onthoud dit ene punt: duidelijkheid, structuur en consequent zijn geven een hond rust en veiligheid. Dat is geen hardheid, dat is zorg. " Richard (IDE) Ik ben het daar zeker mee eens, alleen vind ik het nog een beetje te beperkt. Zonder inlevingsvermogen kan je je hond niet lezen en begrijpen waarom ie doet wat ie doet. En als je je hond niet kan lezen en begrijpen, kan je hem ook geen duidelijkheid bieden want dan heb je zelf geen idee wat er aan de hand is. Een goede opvoeder is in mijn ogen dus zeker ook iemand die zichzelf 'leeg' kan maken, zich open kan stellen om eerst te kunnen begrijpen. Want tenslotte wil de hond je wel wat duidelijk maken met zijn gedrag, er zit altijd een zekere lading achter. Pas als je het achterliggende patroon ziet, begrijpt waar het vandaan komt, kan je sturen. En dan bedoel ik niet alleen de hond sturen, maar ook jezelf en je eigen gedrag en denkwijze. Een goede opvoeder is nooit te beroerd om zichzelf in vraag te stellen en zijn eigen handelingen te herzien. Er is pas duidelijkheid als je de ander begrijpt én de ander jou begrijpt.    Opvoeden is m.i. geen eenrichtingsverkeer, het is veel meer dan alleen maar gehoorzaamheid. Opvoeden gaat veel dieper, het gaat over toewerken naar een fijn, liefdevol en begripvol samenleven. Dus heeft ook gevoel zeker wel een grote plaats in het begeleiden naar volwassenheid en het opbouwen van een innige band. Vertrouwen voelen, gehoord voelen, veilig voelen, zich ontspannen voelen, zich gesteund voelen, begrepen voelen... allemaal van een heel andere orde dan luisteren en uitvoeren.  Dus ook dat vind ik zeker waardevol om te beseffen.   
Susanne schreef in Een goed opgevoede hond begint bij een bewuste eigenaar
Wat ook nog een interessant gegeven is, is dat de eigenaar van de desbetreffende ouderhond van mijn hond waar ik eerder naar refereerde, ontzettend veel spijt heeft dat hij zijn hond via de "ouderwetse" wijze opgevoed en getraind heeft. Hij boekte zeker wel resultaten, de hond is zeer gemotiveerd in zijn werk en doet het uitstekend, maar het heeft niet per se tot balans bij de hond in kwestie geleid. De hond heeft namelijk de neiging om kleine gevonden voorwerpen van metaal niet af te geven, maar in te slikken (signaal van hoog opgelopen spanning bij de hond). Eigenaar is te fel geweest in de opvoeding bij het aanleren van het lossen van voorwerpen, hond denkt niet meer voor zichzelf na en slikt het dan maar in. Gevolg: om de zoveel tijd moet de inhoud van zijn maag operatief verwijderd worden. Hij zei dat hij met de volgende hond in opleiding veel meer rekening ging houden met het individu omdat het welzijn van de hond voor hem belangrijker was dan goede resultaten.    Nog een ander voorbeeld: ik kom in het recreatiegebied waar ik vaak wandel regelmatig iemand tegen die zowel stieren als mechelaars getraind heeft. Je moet duidelijk zijn, consequent, en hard durven optreden vertelt die man dan. En z'n hond staat dan naast hem, draait continue al blaffende cirkels om z'n eigen as, en heeft zichzelf helemaal kaal geplukt van de stress. Maar deze hond kan uitstekend loslopen, dat dan weer wel. Een hond in balans zou ik het zeker niet willen noemen. Toch heeft deze hond een goede "ouderwetse" opvoeding genoten.   Kennis van toen is niet per se slechter, maar zeker ook niet beter. Ik zou juist zeggen, neem zowel de wijsheiden van toen als van nu mee in je opvoeding en pas toe wat bij jou en je hond past. En kom je er niet uit, durf dan de juiste persoon om hulp te vragen. Iemand die live mee kijkt en het brede plaatje ziet, en niet iemand die enkel kennis uit een boekje hanteert. Of vanachter een scherm oordeelt.... 
Susanne schreef in Een goed opgevoede hond begint bij een bewuste eigenaar
" Veel probleemgedrag is geen karakterpech, geen rasprobleem en geen trauma - maar het gevolg van te weinig duidelijke opvoeding en dat is voor mensen confronterend En precies daarom wordt het vaak weggewuifd als “ouderwets” Kijk goed naar de honden van mensen die iets beweren. Honden liegen niet " Richard (IDE) Het valt op dat de heer Richard weinig tot niet op vragen in z'n eigen topics reageert, maar spreekt iemand uit dat de kennis van de heer Richard zich beperkt tot wat er in de jaren '80 bekend was omtrent honden en voila, zie daar een antwoord... Zou er dan een kern van waarheid inzitten vraag ik me af?   Kijk, mijn hond is een dochter van een politiehond. Deze "ouder"hond heeft in zijn carrière al meermaals iets gebroken (en zichzelf dus ernstig bezeerd tijdens de job), maar dat heeft hem nooit tegengehouden om zijn werk af te maken. Mijn hond bezit hetzelfde temperament, die gaat voor je door het vuur en zal zich bij wijze van spreken dood kunnen werken voor de baas. Als eigenaar is het van belang zo'n type hond op de juiste manier te begeleiden. Als je niet op de juiste wijze corrigeert of onvoldoende consequent bent, dan geeft dat inderdaad onduidelijkheid en onrust bij de hond wat tot ongewenst gedrag leidt. Maar ga je weer te ver in de mate van corrigeren, dan kun je ook heel makkelijk de spirit van zo'n hond breken. En dan is het maar net wat je met je hond wilt doen of je daar als baas consequenties van ervaart of niet.   Iemand die over veel kennis beschikt, zeer consequent kan optreden, maar geen enkel inlevingsvermogen heeft wat betreft honden, zou mijn hond ongetwijfeld beter onder appel kunnen zetten dan ik. Al ben ik van mening dat mijn hond heel goed onder appel staat, maar dat terzijde. Maar als je vervolgens kijkt naar de functie die mijn hond betreedt, namelijk (voorheen) hulphonden- of (hedendaags) speurhondenwerk, dan zal de hond véél zelfstandiger moeten kunnen werken. Als je dan tijdens de opvoeding consequent hard optreedt omdat een hond moet voldoen aan regels en verwachtingen zoals die in het boekje omschreven staan, en er weinig tot geen rekening gehouden wordt met de mogelijkheden én beperkingen van het individu, dan zou dat als consequentie hebben dat de hond niet langer in staat is om dit soort werk te doen. Alle zelfstandigheid is eruit gecorrigeerd en de hond heeft geleerd te volgen. In deze vakgebieden heb je daar dus helemaal niets aan, maar hé, uw hond staat wel onder appel hè, "gelukkig" bezit de baas over enige kennis.