Vaarwel, Nukka

Ja, gelukkig wel. We deden zo'n brede heupgordel rond haar buik zodat we haar achteraan konden opheffen, en haar voorpoten werkten nog wel, en zo zijn we de tuin ingelopen. Dat ze op deze manier nog ietwat kon bewegen, heeft haar geholpen in haar paniek, denk ik. En daarna hebben we haar op haar kussen gelegd en haar hoofdje en nek gemasseerd en toen kalmeerde ze, af en toe viel ze kort in slaap. Ik denk niet dat ze echt pijn had, maar het zal ongetwijfeld akelig gevoeld hebben dat ze geen controle meer had over haar achterpoten en niet meer zelfstandig kon bewegen. 

Het is moeilijk om in huis te zijn, nu.. Ik wandel maar wat rond, op plaatsen waar er geen herinneringen aan vast kleven. 

Wat ontzettend verdrietig!! 

Heel veel sterkte met dit verlies, en sterkte met het verwerken er van! 

Wat zal het nu stil zijn … 

" Ja, gelukkig wel. We deden zo'n brede heupgordel rond haar buik zodat we haar achteraan konden opheffen, en haar voorpoten werkten nog wel, en zo zijn we de tuin ingelopen. Dat ze op deze manier nog ietwat kon bewegen, heeft haar geholpen in haar paniek, denk ik. En daarna hebben we haar op haar kussen gelegd en haar hoofdje en nek gemasseerd en toen kalmeerde ze, af en toe viel ze kort in slaap. Ik denk niet dat ze echt pijn had, maar het zal ongetwijfeld akelig gevoeld hebben dat ze geen controle meer had over haar achterpoten en niet meer zelfstandig kon bewegen. 
 
Het is moeilijk om in huis te zijn, nu.. Ik wandel maar wat rond, op plaatsen waar er geen herinneringen aan vast kleven.  "

Alaska's Finest!

Jullie hebben toch nog veel voor haar kunnen betekenen dus, fijn ook al is het kloten, dat ze in slaap viel zegt toch heel veel.

Het niet in huis kunnen zijn, ik kon juist niet naar buiten, het is zwaar en het verdriet is onbeschrijfelijk, ik voel echt met je mee.

Wat een vreselijke manier om je hond te zien gaan.. 
Heel veel sterkte met het verlies, wat zal het zwaar voelen. Ik leef met je mee.

Wat een zwaar einde voor jullie. Wat verdrietig, om afscheid te moeten nemen van knappe lieve Nukka  
Ik wens je veel sterkte toe in deze moeilijke tijd. Dikke knuffel van ons! 

Wat een treurig einde, maar wat hebben jullie haar met liefde begeleid. 

Nogmaals heel veel sterkte. 

Oh jee, dat is schrikken. Heel veel sterkte.

Heel veel sterkte

Sterkte

En dan kom ik deze foto tegen: exact op deze dag 10 jaar geleden, 7 juni. In de Italiaanse Alpen.

En dus ga ik inpakken en vertrek ik na het weekend naar de Alpen. De bergen, de sneeuw, de ijle lucht en klaterende rivieren. Het zal pijn doen, zonder de honden, maar hier in huis zitten dat lukt me gewoon echt niet. 

Wat dapper van je, ik hoop dat je daar een beetje kan verwerken..

Och jee, dat was wel even een confronterende foto voor je.

Ik vind het knap dat je de tas pakt en op pad gaat er naar toe.

Ik wil je veel sterkte wensen tijdens je reis, maar tevens hoop ik ook dat je, ondanks het gemis en verdriet, de mooie dingen kunt zien en beleven en dat je ook mooie nieuwe herinneringen kunt maken.

" En dan kom ik deze foto tegen: exact op deze dag 10 jaar geleden, 7 juni. In de Italiaanse Alpen.

En dus ga ik inpakken en vertrek ik na het weekend naar de Alpen. De bergen, de sneeuw, de ijle lucht en klaterende rivieren. Het zal pijn doen, zonder de honden, maar hier in huis zitten dat lukt me gewoon echt niet. 
 
  "

Alaska's Finest!

Goed van je, even er uit. X

" En dan kom ik deze foto tegen: exact op deze dag 10 jaar geleden, 7 juni. In de Italiaanse Alpen.

En dus ga ik inpakken en vertrek ik na het weekend naar de Alpen. De bergen, de sneeuw, de ijle lucht en klaterende rivieren. Het zal pijn doen, zonder de honden, maar hier in huis zitten dat lukt me gewoon echt niet. 
 
  "

Alaska's Finest!

Ga je een beetje strooien, want dat helpt, soort van ritueel. En wie weet, loop je ooit eens weer langs die plekken met een andere ziel. Zo gingen wij naar die plekken met Botteke. Dat doet zeer maar geeft geluk op hetzelfde moment. Wens je veel sterkte, landschap zal niet hetzelfde zijn of aanvoelen.

Och nee toch . Heel veel sterkte!

" En dan kom ik deze foto tegen: exact op deze dag 10 jaar geleden, 7 juni. In de Italiaanse Alpen.

En dus ga ik inpakken en vertrek ik na het weekend naar de Alpen. De bergen, de sneeuw, de ijle lucht en klaterende rivieren. Het zal pijn doen, zonder de honden, maar hier in huis zitten dat lukt me gewoon echt niet. 
 
  "

Alaska's Finest!

Gaat het een beetje met jullie?

" Gaat het een beetje met jullie? "

Heleen

Lief van je, Heleen. 

Nee, het gaat niet goed. Maar ik had ook niet anders verwacht, als het hondengezin na zoveel tijd uit elkaar valt. Dat doet pijn, het is niet anders. 

De bergen hielpen wel, met al hun schoonheid en puurheid en weidsheid. Ik heb gelopen en gelopen en gelopen, tot mijn voeten open lagen. Dat was goed, de mentale pijn kunnen omzetten in lichamelijke, die was makkelijker te dragen.

Op een mooi plekje in de sneeuw een kleine herdenking gehouden, met wierrookstokjes en een geschilderd steentje dat ik altijd in m'n zak meedraag. 

Het voelt of niet alleen Nukka, maar ook Nanu opnieuw gestorven is. De twee meisjes, ze waren altijd samen. En nu zijn ze allebei weg en rest er een grote leegte en immens gemis. 

ik heb even geen goede woorden, maar ik snap hoe zwaar het is, ik denk dat wel allemaal met je meelven maar niet kunnen voelen hoe vreselijk het moet voelen.

Toch denk ik aan jullie en wens jullie sterkte.

" Lief van je, Heleen. 
Nee, het gaat niet goed. Maar ik had ook niet anders verwacht, als het hondengezin na zoveel tijd uit elkaar valt. Dat doet pijn, het is niet anders. 
De bergen hielpen wel, met al hun schoonheid en puurheid en weidsheid. Ik heb gelopen en gelopen en gelopen, tot mijn voeten open lagen. Dat was goed, de mentale pijn kunnen omzetten in lichamelijke, die was makkelijker te dragen.
 
Op een mooi plekje in de sneeuw een kleine herdenking gehouden, met wierrookstokjes en een geschilderd steentje dat ik altijd in m'n zak meedraag. 

Het voelt of niet alleen Nukka, maar ook Nanu opnieuw gestorven is. De twee meisjes, ze waren altijd samen. En nu zijn ze allebei weg en rest er een grote leegte en immens gemis.  "

Alaska's Finest!

Wat een mooi ritueel hebben jullie gehouden.

Men zegt,de tijd heelt de wonden,maar die tijd doorkomen valt zwaar.

Sterkte nogmaals.

" Het voelt of niet alleen Nukka, maar ook Nanu opnieuw gestorven is. De twee meisjes, ze waren altijd samen. En nu zijn ze allebei weg en rest er een grote leegte en immens gemis.  "

Alaska's Finest!

Dat gevoel had ik ook toen mijn vorige meisje heen was gegaan. 

Haar zus die 8 jaar daarvoor was gegaan, leek nu ook voorgoed weg. Was een dubbel verlies en een heel nare gewaarwording die voor extra kilte zorgde.

Tijd kan helen, maar een litteken blijft altijd achter...

Draag jouw litteken als een medaille, symbool van je nooit aflatende liefde voor je beide lieverds. 

                                   Het verlies blijft , de pijn zal zachter worden, er is een groot stuk van je leven weg, samen de wereld verkennen met jullie vieren dat is voorbij…….koester de mooie herinneringen dan zijn ze dicht bij je in de buurt.   Heel veel sterkte, het is altijd zo ontzettend verdrietig als ze je gaan verlaten.