Hoi allemaal!
Lang geleden schreef ik hier weleens mee en dit heeft mij altijd goed geholpen.
Het is een kwetsbaar onderwerp dus ik hoop dat dit zo goed mogelijk overkomt.
Het word een lang verhaal sorry!
Bijna 2 jaar geleden namen wij naast onze eerste hond Willem, ons tweede hondje Toos erbij.
Een mix tussen shih tzu en Jack Russel.
Al heel snel werd duidelijk dat er heel veel Jack Russel in zit en eigenlijk weinig shih tzu.
Oftewel Toos heeft uitdaging nodig.
4 maanden nadat Toos bij ons kwam wonen kreeg ik de late diagnose autisme, ik ben 32 en dit zette mijn leven enorm op zijn kop.
Ik heb altijd veel psychische klachten gehad vanaf jongs af aan.
Maar nu werd duidelijk dat ik mijn leven echt anders moest gaan inrichten.
Meer rust, en meer begrip voor de situatie.
Onze oudste hond Willem is een rustig mannetje. Hij vind alles snel goed en vraagt weinig om beweging. Zolang we lekker knuffelen en lekker een rondje snuffelen is die enorm tevreden.
Maar Toos heeft echt veel meer uitdaging nodig.
2 weken geleden hebben wij bezoek gehad van een hondentrainer, omdat Toos buiten aan de lijn niet te houden was. Compleet geen contact mee te krijgen.
Hij vertelde ons toen dat Toos echt meer beweging nodig heeft.
Ik loop zelf elke ochtend met ze en probeer een aantal keer per week naar een hondenspeeltuin te gaan zodat ze samen lekker kunnen rennen en spelen met andere hondjes.
Meer als dat kan ik niet bieden qua wandeling, simpelweg omdat ik de energie niet heb.
Hij raadde ons aan om een loopband aan te schaffen, zeker op de dagen dat het of heel warm of heel slecht weer is.
Elke dag zet ik Toos erop, ze vind t nog niet zo leuk haha maar ze word er wel heel moe van.
Ook hebben we weer een bench in huis genomen zodat ze verplicht gaat rusten, en weet wanneer t knopje uit moet.
Maar al deze handelingen extra en het continue gevoel haar niet genoeg te geven vreet aan mij.
We hebben het met hem ook heel eerlijk gehad over of ons huisje wel de beste plek voor haar is.
Hij vertelde dat ze veel beweging en uitdaging nodig heeft en we dit haar wel moeten bieden, anders raakt ze te gefrustreerd.
Dit wil ik niet en doe er ook alles aan, maar ik ben kapot. Van alle stress.
Ik ben zelf thuis, werk niet omdat ik dit niet kan vanwege mijn mentale gezondheid en heb praktisch geen energie.
Hoewel ik elk laatste beetje energie probeer op te brengen voor haar vraag ik mij toch steeds meer af of dit houdbaar is voor haar en voor mij?
Dan is er nog, mochten we voor haar een nieuw huisje gaan zoeken, waar vind ik dat huisje waar ze goed past.
Ik ben zelf elke dag thuis en onze honden zijn onze kindjes.
Ik wil ook niet dat ze bij mensen komt waar ze hele dagen alleen is.
Oftewel, een hele moeilijke keus.
Toos is namelijk de allerliefste hond die je kan wensen. Ze is zo braaf, luistert goed en we lachen veel om haar. Samen met onze andere hond is ze dikke vriendjes en we houden zo enorm veel van haar.
Maar juist daarom willen we ook het beste voor haar, en is dat wel bij ons?
Mocht je tot hier gekomen zijn, bedankt voor het lezen en hoor graag wat jullie vinden.
Liefs Tessa


Reageren







.


Als hondeneigenaar betaal je € 15,00 per maand (meen ik), de oppassers/uitlaters doen het voor hun plezier en verdienen er niets mee.
