Hoi allemaal,
Ik zit een beetje met een dilemma.. afgelopen maart hebben we een (ongecastreerde) reu, kruising labradoodle/tibetaanse terrier geadopteerd van iemand die hem in corona tijd had aangeschaft en het opvoeden zwaar had onderschat, hij werd soms ook maar 2x per dag uitgelaten. Super zielig.. In oktober wordt hij 2 jaar oud. 1 op 1 met andere hondjes van vrienden gaat prima, echter wil hij bij andere honden regelmatig rijden. Hij heeft op sociaal vlak nog veel te leren het ventje maar dat is logisch.
Nu hebben we hem vanochtend naar de dagopvang op proef gebracht ter socialisatie maar daar deed hij niks anders dan rijden op andere (kleine) hondjes. Normaal houdt hij erg van spelen maar hij heeft niet eens gespeeld. Bij binnenkomst bij de opvang probeerde hij gelijk op een pup te rijden van 3 maanden. Het advies van de gedragsdeskundige is castreren.
Hij markeert buitenshuis wel veel maar verder doet hij het eigenlijk prima..
Ik durf ook niet te zeggen of het rijden hormonaal is of enkel de opwinding/stress van de andere honden waar hij niet goed mee om weet te gaan.
Chemisch castreren is tijdelijk en zou het mijn inziens moeten uitsluiten of het hormonaal is of echt aangeleerd gedrag maar sta een beetje sceptisch tegenover chemische castratie omdat ze toch rotzooi inspuiten.. en dan nog de kans op vachtverandering..
Wat is jullie ervaring met (Chemische) castratie en wat is jullie advies?
Bedankt alvast!
Groetjes Mariël

Reageren

















