" Dit beschrijf je zelf Peter, gun Jack zijn rust. Je beschrijft ook dat Jack 20 uur rondloopt zonder te stoppen.. "
Maar dat was in reactie op buikloop? Ik vind het een beetje overtrokken om daarover een conclusie te trekken over Jacks algehele welzijn... je gaat een hond toch geen spuitje geven voor een kwaal die gewoon verholpen kan worden / die zelfs vanzelf overgaat?
En ja, als honden ouder worden, dan krijgen ze steeds meer/vaker kleine kwaaltjes. Mensen ook. Maar ik vind juist dat veel mensen heel snel de beslissing nemen om een hond een spuitje te geven... en bij bijv. een progressieve ongeneeslijke aandoening zoals kanker is dat ook logischer. Maar bij doodgewone ouderdomskwaaltjes, die kunnen genezen / verzacht worden? Als je ziet dat een hond er nog plezier in heeft/niet ongelukkig en z'n eigen dingetjes kan doen, waarom dan meteen die beslissing? Dan kun je net zo goed met 10 jaar preventief zeggen "ja doe maar een spuitje erin, binnen de komende 5 jaar zal hij toch te oud en gammel zijn."
Mijn oma kan ook zelfs met rollator nauwelijks lopen, kan d'r urine niet meer goed ophouden, is stokdoof en vergeetachtig. Maar ze heeft nog lol in haar leven, heeft helemáál niet zoiets van 'het is wel mooi geweest, de dood mag van mij komen'. Zou wat zijn als wij dan als familie zeggen 'ja sorry oma, wij vinden dit onhandig worden, wij vinden dat jij geen kwaliteit van leven meer hebt, tijd voor een spuitje'.
En ja, honden zijn geen mensen. Maar als oplettende baas kun je volgens mij prima inschatten of jouw hond nog geniet van zijn/haar leven (in zijn algemeenheid, een korte ziekte daargelaten), of dat hij/zij er klaar mee is. In mijn familie zijn er veel honden en dus ook al veel honden overleden, ook een aantal aan 'gewoon ouderdom', en zowel bij ziektes als bij 'gewoon ouderdom' gaven ze zelf goed aan dat het mooi geweest was. Door zich terug te trekken, niet meer geïnteresseerd te zijn in eten en drinken, niet meer geïnteresseerd in de eigen mensen. En dát hoef je heus geen weken af te wachten.
Maar alleen omdat een hond toevallig oud is, elke keer als deze zich wat minder lekker voelt meteen de stap te maken naar 'het is klaar', en dan helemaal als buitenstaander, ik vind het nogal frustrerend eerlijk gezegd en had ook gedacht dat op een hondenforum mensen wat meer vertrouwen zouden hebben in dat een baas goed naar zijn hond kijkt.
(NB weet niet hoe het voor Peter is maar voor ons is het echt níet handig dat Kim er nog is, haar dood zal ons naast verdriet ook rust/opluchting geven omdat haar verzorging best belemmerend is ondertussen, we kunnen niet reizen, we kunnen bijna nergens heen, bijna elke nacht eruit, etc. Dus het is heus niet zo dat we haar alleen maar in leven willen houden omdat we zelf geen afscheid kunnen nemen. Wij proberen daarin echt heel goed naar haar te kijken qua levensvreugde en ik denk dat wij daar het beste zicht op hebben, niet iemand die haar niet/nauwelijks kent.)