Dag iedereen,
Ik lees hier al even mee, maar heb nu een profiel aangemaakt omdat ik ten einde raad ben. Geen idee wie dit allemaal gaat lezen, maar ik schrijf het van me af in de hoop raad te krijgen van iemand die misschien in dezelfde situatie zit/heeft gezeten.
Waar begin ik... Wij hebben een hele lieve hond, een mannelijke border collie van 12,5 jaar die luistert naar de naam Yarto. Gedurende zijn hele leven hebben wij nog nooit een urgent medisch probleem met hem gehad. Bij Yarto is bekend dat hij wat artrose heeft en ook spondylose. Tot het een tweetal maanden geleden plots serieus slecht begon te gaan... Het begon met moeilijk rechtkomen en niet meer willen eten, ook een algemene zieke indruk. Kreeg dan Cimalgex. We dachten oké, dit is de artrose/spondylose, maar toch even bloed laten trekken (26 november). Zijn bloedwaarden waren normaal, alsook zijn hart en andere zaken. Het enige wat de DA opmerkte was een iets vergrote prostaat (hij is niet gecastreerd). Toch een injectie meloxidyl gekregen.
Een week later at hij nog steeds niet (of amper). Aangezien zijn oudere leeftijd, vermagerde hij heel snel :( op 4 december opnieuw onderzoeken bij de DA want hij had 39,3° koorts. RX, echo's en extra bloedonderzoek. Op de RX enkel lichte artrose en de spondylose te zien. DA zat zelf ook met de handen in het haar.
Tot deze periode ging mijn vader met hem naar de DA, ik woon sinds februari niet meer thuis dus was er niet continu bij, waar ik nu al heel veel spijt van heb. De DA had toen blijkbaar al geadviseerd om naar de dierenkliniek te gaan, en ik citeer het verslag: "Gezien CRP gestegen is en er op consult steeds koorts is gaan we ervan uit dat er naast spondylitis/arthrose probleem een ontstekingsproces (bact/viraal, immuungemedieeerd of tgv tumoraalproces) aan de gang is."
IK HEB ZO'N SPIJT DAT IK DIT NIET WIST!!!! :( anders had ik toen al doorgeduwd bij mijn vader om naar de dierenkliniek te gaan. De DA gaf toen antibiotica mee om de ziekte van Lyme te bestrijden omdat hier ook vermoedens voor waren, dit had weinig effect.
Op 26/12 ben ik zelf naar de DA gegaan, toen feldène meegekregen. Hier heeft hij 1 week goed op gereageerd; kwam terug zelf recht, at redelijk goed. Ik dacht 'het is aan het beteren'. Tot plots een terugval kwam.
Afgelopen maandag heb ik met urgentie een afspraak ingepland bij de dierenkliniek in Gent. 2 dagen later, afgelopen woensdag dus, zijn wij daar een hele dag geweest voor onderzoeken door zowel de specialisten van neurologie, orthopedie en interne geneeskunde. Na een bloedonderzoek waar, vergeleken met het vorige bloedonderzoek, hele hoge ontstekingwaarden uitkwamen, beslist om een CT-scan en ultrasound uit te voeren. Uit de CT bleek dat hij een hernia heeft (verklaart dus het moeilijk rechtkomen), maar dit verklaart niet waarom hij zo algemeen doodziek is. Op de ultrasound zagen ze ook niet meteen zorgwekkende zaken. De specialisten noemden dit ook een 'very difficult case'.
Naar huis met Gabapentine (2 tabletten van 100mg, 3x/daags). Hier reageerde hij ENORM SLECHT op, Yarto was volledig gedrogeerd en kon niet meer op zijn benen staan, beestje kon zelf niet meer zelfstandig pipi en kaka doen, terwijl hij dat hiervoor wel kon. Ik terug naar de dierenkliniek, beslist om deze medicatie on hold te zetten. Dezelfde dag nog telefoon gekregen, verdere resultaten van zijn bloed waren binnen... Blijkt dat hij de toxoplasmose infectie heeft, die heel erg aan het woekeren is in z'n lichaam. Dit veroorzaakt ook de anorexie en hoge ontstekingswaarden. Nu krijgt hij hier een antibioticakuur tegen, die pilletjes moeten we echt in zijn mond forceren. Hij eet kleine beetjes per dag, maar geen korrels/nat voer. Dat moet hij allemaal niet meer hebben. We geven dus wat hij wel wil eten, ook al is het niet veel...
Binnen 5-7 dagen controleren ze zijn bloed opnieuw om te kijken of de antibiotica veranderingen teweeg brengt. Het duurt sowieso 2 weken vooraleer wij een verandering zullen zien aan hem, maar de specialisten kunnen al eerder in zijn bloed zien of het helpt en de oorzaak dus inderdaad de toxoplasmose is. Indien ze geen verandering, maar zelfs verslechtering zien, dan is het kanker. Voor ons is het dan einde verhaal, dit doen we hem niet meer aan.
Natuurlijk; waar trek je de lijn. Beestje ziet er zo ziek uit, ook door al die medicatie vermoed ik, ook eet hij amper... Hij drinkt gelukkig wel nog goed, doet ook zelfstandig zn plasje en kaka, loopt nog vlotjes buiten... Ik wil hem zoooo graag de kans geven om te genezen van die vuile toxoplasmose, ook al heeft hij zijn leeftijd tegen.
Hij is mijn ALLERBESTE vriend, ik kan mij geen leven zonder hem voorstellen. Ik loop al weken te stressen, elke dag ga ik heen en weer naar mijn ouders, gecombineerd met mijn werk. Dit is mijn hond die ik zelf heb uitgekozen toen ik 12 jaar was, de helft van mijn leven stond hij trouw aan mijn zijde. Hij is mijn alles. Hoop zo hard dat hij kan genezen, maar ik vrees dat we te laat naar de dierenkliniek zijn gegaan 

ik ben zo boos op mezelf. Waarom zijn we toch niet in december gegaan... toen hij nog redelijk goed at en hij dus meer slaagkans zou hebben... pfff mijn allerliefste vriend...
de gedachte alleen al dat ik zijn lieve snoet nooit meer ga zien of ga kunnen kussen, laat mijn ogen al volledig vol lopen...
Wie heeft raad, of heeft dit meegemaakt? Hoe kan ik hem ook beter laten eten? Hier op het forum heb ik iets gelijkaardig gelezen, maar met een andere ziekte, die vrouw had ook alle tips geprobeerd bij haar 12,5-jarige hond, niks hielp, behalve blijkbaar Renske voeding. Dat heb ik nu ook besteld en komt dinsdag (hopelijk) toe... Wie o wie...
Sorry voor het lange verhaal, het is ook niet volledig, heb gewoon de grote lijnen verteld.
Joyce


Reageren






















