vraag over de gezondheid van onze bull

Ik denk dat het beide kan, of de combinatie van de twee. Door het slechter horen en het feit dat hij zich ziek voelt, is hij misschien al wat angstiger. Zeker wanneer jullie weggaan. Het overlijden zal ook wel meespelen. Het spugen en het slecht eten, lijken mij wel medisch. 

Mijn hondje heeft verlatingsangst gekregen na het overlijden van mijn vader (die op dat moment haar baasje was). Dit ging geleidelijk een beetje beter, maar toen ons andere hondje doodging (waar ze mee opgegroeid is), kreeg ze ook een enorme terugval. Deze terugval gebeurde trouwens pas ongeveer een week later, alsof ze dan pas besefte dat het andere hondje ook echt niet meer terug kwam. 

Als de problemen met zijn oren de paniek veroorzaakt hebben, denk ik niet dat je er moet vanuit gaan dat het dan ook is opgelost wanneer zijn oren weer in orde zijn. Het kan best zijn dat dat de oorzaak was of dat dat meegespeeld heeft, maar dat hij nu die angst ontwikkeld heeft en negatieve associaties gemaakt heeft met alleen thuis blijven, waardoor dat niet zo snel opgelost is. 

Ik heb een paar vragen?

Het uitspoelen van de oortjes is dat onder narcose gebeurt?

Zijn er foto's gemaakt voor er gespoeld werd?

Een middenooronsteking kan zeker die klachten veroorzaken van scheefhouden van het kopje.

Spugen geen idee maar niet willen weten is normaal als een hond veel pijn heeft.

Ik denk dat het niks te maken heeft met het gemis van de andere hond,het is duidelijk een medisch iets.

Mij lijkt ook dat hond meer medische zorg nodig heeft.

Hij spuugt, wil amper eten, houdt kop scheef.....

Dat is reden voor verder onderzoek.

Het kan inderdaad dat hij braakt omdat hij zo'n pijn heeft.

Maar het kan ook zijn dat zijn evenwichtsorgaan mee aangedaan is in of bij zijn oren. Dat kan duizeligheid en misselijkheid veroorzaken.

Hoe dan ook, ik zou t verder laten onderzoeken en wellicht ook bloed prikken voor ontstekingswaardes ed

Dat lijkt mij dan toch te lang om er nog iets mee te maken te hebben. Dan zal het vooral paniek zijn omdat hij zich niet lekker voelt en op zo'n moment dus niet alleen wil zijn. Ik zou sowieso eerst de medische klachten oplossen en verder onderzoeken, maar ik denk wel dat het best kan dat hij het daarna moeilijker blijft vinden om alleen te zijn. 

Ik weet niet heb er geen ervaring mee maar als je het opzoekt dan krijgen de honden meestal een lichte narcose en worden er in ernstige gevallen een foto genomen om te kijken of er geen middenooronsteking is.

Wij hebben vroeger thuis een poedel gehad met middenooronsteking,die vloog letterlijk tegen de muren op.

Een verwaarloosde ooronsteking kan een hersenvliesontsteking veroorzaken. 

De oren dat is een serieuze zaak,als het niet betert zou ik naar specialist  gaan,misschien weten mensen hier op het forum waar je naar toe zou kunnen voor een second opinie.

Ik zou er heel kort op zitten als er praktisch geen verbetering is,zou ik echter verder kijken.

Deels herkenbaar. Mijn Koningspoedel had een chronische en zeer pijnlijke oorontsteking. Ook hoofd scheef, hijgen en piepen. Kwijlen en overgeven deed ze niet. Ze kreeg kompleet vers voers.

Na vele dierenartsbezoeken ben ik doorverwezen naar een dermatoloog in Amsterdam (MCvD). Waarschijnlijke oorzaak was een voedselallergie (dierlijke eiwitten). Nadat ik gestopt ben met de kvv (ook op bijv. kvv paard deed ze het slecht) en overgestapt ben op de hypoallergene brokken van Royal Canin zijn er geen klachten meer geweest.

Beterschap met en voor je hond.

Braken, scheef hoofd kan wijzen op midden/binnenoorontsteking. Dat los je niet op met zalf. 

Prednison kan je ook helemaal gek maken, je kan bang worden, opgefokt, eigen ervaring.

De oren uitspoelen had mijn hond ook gehad toen we hem net hadden, het heeft echt weken geduurd voordat het goed was.

Scheef hoofd betekend duizeligheid, daar kan je van gaan braken.

Ik zou een specialist op zoeken inderdaad, is er een afschraapsel genomen om het op kweek te zetten.

Ik raad je aan om toch naar een specialist te gaan.
Mijn hond heeft ook een flinke drama in het oor gehad wat uiteindelijk €2.000,- heeft gekost. Elke keer werden er weer druppels voorgeschreven die natuurlijk niet werkten, omdat het probleem zich veel dieper in het oor bevond. Spoelen werkte ook niet. Achteraf zou ik veel sneller naar een specialist gegaan zijn, Olly heeft te lang in pijn gezeten. 

Uiteindelijk wel doorverwezen naar een kliniek. Daar werd mij de keuze gegeven om nog wat druppels uit te proberen of het oor te laten opereren. Natuurlijk koos ik voor het tweede. Het was zo'n ravage dat er niet meer kon worden vastgesteld wat de oorzaak precies was en opereren ook de enige oplossing bleek te zijn. Oorkanaal dicht, kraakbeen uit het oor gehaald... Olly is daarna weer helemaal opgeknapt.

Nu zeg ik niet dat jouw hond hetzelfde heeft als wat mijn hond had, ik ben geen specialist, maar ik zou hem toch goed in de gaten houden en de symptomen serieus nemen. Zeker als je het gevoel hebt dat die zalf en spoeling niet werken en de hond alsnog duidelijk last heeft. Ik was met alles te laat, als ik eerder naar de kliniek was geweest, dan was het misschien niet zo erg geweest en had Olly minder lang in pijn gezeten..

Dat is minder,hopelijk komt het allemaal goed.